فایل پاورپوینت کامل آیات درباره قرآن کریم

با فایل فایل پاورپوینت کامل آیات درباره قرآن کریم یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل آیات درباره قرآن کریم شامل 118 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل آیات درباره قرآن کریم را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل آیات درباره قرآن کریم با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل آیات درباره قرآن کریم بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل آیات درباره قرآن کریم با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل آیات درباره قرآن کریم وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل آیات درباره قرآن کریم با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل آیات درباره قرآن کریم مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آیات درباره قرآن کریم :

قرآن و طهاردرباره علت و انتخاب اوصاف و اسامی قرآن، دیدگاه های متفاوتی وجود دارد. مفسّر بزرگ، ابوالفُتوح رازی (م ۵۵۲ ق) در مقدمه کتاب تفسیرش، برای قرآن ۴۳ نام آورده است. «حَرالِّی» یکی از دانشمندان بزرگ علوم قرآنی، کتابی در این باره نوشته و در آن، نود اسم یا وصف برای قرآن ذکر کرده است. هر یک از اسم های قرآن، به ابعاد ویژه ای از عظمت وجودی معجزه ابدی خاتم پیامبران دلالت دارد. بعضی از اسامی این کتاب آسمانی عبارتند از: قرآن، فرقان، نور، بصائر، ذکر، رحمت، شفاء، حکیم، مجید، مبارک، مُهَیْمِن، عظیم، برهان و نور«قرآن» مشهورترین نام کتاب آسمانی ما مسلمانان است. این واژه، به معنای خواندن است و در آغاز، به صورت وصفی برای کتاب آسمانیِ پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به کار رفته، ولی به تدریجْ اسم خاصّ آن شده است.

این وصف از این رو است که خداوند این کتاب را برای پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله خوانده است؛ هم چنین این کتابْ مرتبه ای از کلام الهی است و چون مرتبه اعلا و مقام حقیقیِ آن بسی بالاتر از آن است که در قالب لفظ بگنجد، خداوند بر مردم منّت نهاده و آن را به اندازه ای که به صورت الفاظ خواندنی درآید، تنزل داده است تا مردمان معانی آن را درک کنند.

۱- «إِنَّهُ لَقُرْآنٌ کرِیمٌ * فِی کتابٍ مَکنُونٍ * لا یمَسُّهُ إِلاَّ الْمُطَهَّرُونَ». (واقعه، ۷۷ تا ۷۹)آنچه او (محمّد «ص ») آورده قرآن کریم است * و این آیات در کتاب مستوری جای دارد * و این کتاب را جز پاکان نمی توانند مس کنند.

۲ـ قرآن، غیر قابل شکست

«إِنَّهُ لَکتابٌ عَزِیزٌ * لا یأْتِیهِ الْباطِلُ مِنْ بَینِ یدَیهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِیلٌ مِنْ حَکیمٍ حَمِیدٍ». (فصّلت، ۴۱ و ۴۲)این کتاب به حقیقت غیر قابل شکست است * و هرگز حوادث گذشته و امروز و آینده عالم نمی تواند راه ورودِ باطل را در آن باز کند، زیرا از جانب خدای حکیم و ستوده صفات نازل شده است.

۱۰ـ محکم و متشابه

«هُوَ الَّذِی أَنْزَلَ عَلَیک الْکتابَ مِنْهُ آیاتٌ مُحْکماتٌ هُنَّ أُمُّ الْکتابِ وَ أُخَرُ مُتَشابِهاتٌ». (آل عمران، ۷)او خدایی است که نازل کرد بر تو (ای پیامبر) قرآن را، که قسمتی از آن آیات محکمات است که اصل کتابند و قسمتی دیگر آیات متشابهات است (که باید در دریافت معانی آنها، چارچوب محکمات مراعات گردد).

۱۱ـ طریق نزول قرآن

«وَ قُرْآناً فَرَقْناهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَی النَّاسِ عَلی مُکثٍ وَ نَزَّلْناهُ تَنْزِیلاً ». (اسراء، ۱۰۶)و قرآن که آن را بخش بخش فرو فرستادیم، تا به تدریج و به آهستگی، آن را بر مردمان فرو خوانی.

۱۲ـ شب قدر، نزول قرآن

«إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِی لَیلَهِ الْقَدْرِ». (قدر، ۱)ما آن (قرآن) را در شب قدر نازل کردیم.

۱۳ـ عظمت قرآن

«لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ عَلی جَبَلٍ لَرَأَیتَهُ خاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِنْ خَشْیهِ اللَّهِ»( حشر، ۲۱).اگر این قرآن را بر کوهی نازل می کردیم، آن را می دیدی که از ترس خدا فرو افتاده خورده است.

۱۴ـ تدبیر در قرآن

«کتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَیک مُبارَک لِیدَّبَّرُوا آیاتِهِ وَ لِیتَذَکرَ أُولُوا الْأَلْبابِ». (ص، ۲۹)کتابی فرخنده بر تو فرو فرستادیم، تا در آیات آن تدبیر کنند و خردمندان از آن پند گیرند.

۱۵ـ قرآن از طرف خداوند

«قَدْ جاءَکمْ مِنَ اللَّهِ نُورٌ وَ کتابٌ مُبِینٌ». (مائده، ۱۵)از طرف خدا، نور و کتاب آشکاری به سوی شما آمد.

۱۶ـ وحی کلام الهی به سوی رسول خدا (ص)

«وَ أُوحِی إِلَی هذَا الْقُرْآنُ لِأُنْذِرَکمْ بِهِ وَ مَنْ بَلَغَ». (انعام، ۱۹)این قرآن بر من وحی شده تا شما و تمام کسانی را که این قرآن به آنها می رسد بیم دهم (و از مخالفت با فرمان خدا بترسانم).

۱۷ـ همه چیز در قرآن

«ما فَرَّطْنا فِی الْکتابِ مِنْ شَی ءٍ ثُمَّ إِلی رَبِّهِمْ یحْشَرُونَ». (انعام،۳۸)ما هیچ چیز را در این کتاب، فرو گذار نکردیم سپس همگی به سوی پروردگارشان محشور می گردند.

۱۸ـ تصدیق کننده

«وَ هذا کتابٌ أَنْزَلْناهُ مُبارَک مُصَدِّقُ الَّذِی بَینَ یدَیهِ». (انعام، ۹۲)و این (قرآن) کتابی است پربرکت، که آنچه را پیش از آن آمد تصدیق می کند.

۱۹ـ هدایت مردم بوسیله قرآن

«المص * کتابٌ أُنْزِلَ إِلَیک فَلا یکنْ فِی صَدْرِک حَرَجٌ مِنْهُ لِتُنْذِرَ بِهِ وَ ذِکری لِلْمُؤْمِنِینَ». (اعراف، ۱)المص. (بعضی در تفسیر آن گفته اند خدای مهربان صاحب اقتدار بردبار) ای رسول کتابی بزرگ برای تو نازل شد پس تو دلتنگ و رنجه خاطر (از انکار مردم) مباش تا مردمان را به آیات عذابش بترسانی و اهل ایمان را به بشاراتش یادآور شوی.

۲۰ـ تمسّک به قرآن

«وَ الَّذِینَ یمَسِّکونَ بِالْکتابِ وَ أَقامُوا الصَّلوهَ إِنَّا لا نُضِیعُ أَجْرَ الْمُصْلِحِینَ». (اعراف، ۱۷۰)و آنها که به کتاب (خدا) تمسّک جویند و نماز را برپا دارند (پاداش بزرگی خواهند داشت، زیرا) ما پاداش مصلحان را ضایع نخواهیم کرد.

۲۱ـ حقایق کتاب قرآن

«یا أَهْلَ الْکتابِ قَدْ جاءَکمْ رَسُولُنا یبَینُ لَکمْ کثِیراً مِمَّا کنْتُمْ تُخْفُونَ مِنَ الْکتابِ وَ یعْفُوا عَنْ کثِیرٍ قَدْ جاءَکمْ مِنَ اللَّهِ نُورٌ وَ کتابٌ مُبِینٌ * یهْدِی بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَهُ سُبُلَ السَّلامِ وَ یخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَی النُّورِ بِإِذْنِهِ وَ یهْدِیهِمْ إِلی صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ». (مائده، ۱۵و۱۶)ای اهل کتاب! پیامبر ما، که بسیاری از حقایق کتاب آسمانی را که شما کتمان می کردید روشن می سازد، به سوی شما آمد؛ و از بسیاری از آن، (که فعلاً افشای آن مصلحت نیست) صرف نظر می نماید. (آری)، از طرف خدا، نور و کتاب آشکاری به سوی شما آمد * خداوند به برکت آن، کسانی را که از خشنودی او پیروی کنند، به راههای سلامت، هدایت می کند، و به فرمان خود، از تاریکی ها به سوی روشنایی می برد؛ و آنها را به سوی راه راست، رهبری می نماید.

۲۲ـ انذار کننده

«وَ ما عَلَّمْناهُ الشِّعْرَ وَ ما ینْبَغِی لَهُ إِنْ هُوَ إِلاَّ ذِکرٌ وَ قُرْآنٌ مُبِینٌ * لِینْذِرَ مَنْ کانَ حَیا وَ یحِقَّ الْقَوْلُ عَلَی الْکافِرِینَ». (یس، ۶۹و۷۰)و ما به اوشعر نیاموختیم و سزاوار او نیست. نیست آن مگر یاد آوری و قرآن روشنگر* تا انذار کنی کسی را که زنده است و محقق گردد گفتار بر کافرین.

۲۳ـ کتمان قرآن کریم

«إِنَّ الَّذِینَ یکتُمُونَ ما أَنْزَلْنا مِنَ الْبَیناتِ وَ الْهُدی مِن بَعْدِ ما بَینَّاهُ لِلنَّاسِ فِی الْکتابِ أُولئِک یلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَ یلْعَنُهُمُ اللاَّعِنُونَ». (بقره، ۱۵۹)کسانی که دلایل روشن، و وسیله هدایتی را نازل کردیم، بعد از آن که در کتاب برای مردم بیان نمودیم کتمان کنند، خدا آنها را لعنت می کند، و همه لعن کنندگان نیز، آنها را لعن می کنند.

۲۴ـ قدرت نمایی قرآن در مقابل جن و انس

«قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَ الْجِنُّ عَلی أَنْ یأْتُوا بِمِثْلِ هذَا الْقُرْآنِ لا یأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَ لَوْ کانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِیراً». (اسرا، ۸۸)بگو اگر انس و جن گرد آیند برای این که مثل قرآن را بیاورند؛ نمی آورند اگر چه برخی پشتیبان بعضی دیگر باشند.

۲۵ـ اگر قدرت دارید ده سوره بیاورید

«أَمْ یقُولُونَ افْتَرَیهُ قُلْ فَأْتُوا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِثْلِهِ مُفْتَرَیاتٍ وَ ادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ کنْتُمْ صادِقِینَ * فَإِلَّمْ یسْتَجِیبُوا لَکمْ فَاعْلَمُوا أَنَّما أُنْزِلَ بِعِلْمِ اللَّهِ وَ أَنْ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ فَهَلْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ». (هود، ۱۳و۱۴)آیا می گویند آن را به دروغ بافته و به خدا نسبت داده ای بگو پس بیاورید ده سوره مثل آن دروغ بستها را و بخوانید و دعوت کنید هر که را که می توانید، غیرخدا، اگر راستگویانید پس اگرپاسخ ندادند به شما پس بدانید که آن بر اساس علم خداوند نازل شده است و این که معبودی جز او نیست پس آیا تسلیم شدگانید؟.

۲۶ـ قرآن به زبان عربی

«وَ إِنَّهُ لَتَنْزِیلُ رَبِّ الْعالَمِینَ * نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِینُ * عَلی قَلْبِک لِتَکونَ مِنَ الْمُنْذَرِینَ * بِلِسانٍ عَرَبِی مُبِینٍ » (شعراء، ۱۹۲ تا ۱۹۵)مسلماً این (قرآن) از سوی پرورگار جهانیان نازل شده است * روح الامین آن را نازل کرده است * بر قلب (پاک) تو، تا از انذار کنندگان باشی * آن را به زبان عربی نازل کرد.

۲۷ـ وحی الهی

«وَ ما کانَ هذَا الْقُرْآنُ أَنْ یفْتَری مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ لکنْ تَصْدِیقَ الَّذِی بَینَ یدَیهِ وَ تَفْصِیلَ الْکتابِ لا رَیبَ فِیهِ مِنْ رَبِّ الْعالَمِینَ». (یونس،۳۷)شایسته نبود (و امکان نداشت) که این قرآن بدون وحی الهی به خدا نسبت داده شود، ولی تصدیقی است برای آنچه پیش از آن است (از کتب آسمانی) و شرح وتفصیلی بر آنها است شکی در آن نیست و از طرف پروردگار جهانیان است.

۲۸ـ نسبت دروغ به قرآن

«أَمْ یقُولُونَ افْتَریهُ قُلْ فَأْتُوا بِسُورَهٍ مِثْلِهِ وَ ادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ کنْتُمْ صادِقِینَ».)یونس، ۳۸(آیا آنها می گویند قرآن را به دروغ به خدا نسبت داده است؟! بگو اگر راست می گویید یک سوره همانند آن بیاورید و غیر از خدا، هر کس را می توانید (به یاری) طلبید.

۲۹- قرآن سخن راست

«ما کانَ حَدِیثاً یفْتَری وَ لکنْ تَصْدِیقَ الَّذِی بَینَ یدَیهِ وَ تَفْصِیلَ کلِّ شَی ءٍ وَ هُدی وَ رَحْمَهً لِقَوْمٍ یؤْمِنُونَ».(یوسف، ۱۱۱)اینها داستان دروغین نبود؛ (بلکه وحی آسمانی است و) هماهنگ است با آنچه پیش روی او (از کتب آسمانی پیشین) قرار دارد؛ و شرح هر چیزی (که پایه سعادت انسان است)؛ و هدایت و رحمتی است برای گروهی که ایمان می آورند.

۳۰ـ مَثَل های قرآن

«وَ لَقَدْ ضَرَبْنا لِلنَّاسِ فِی هذَا الْقُرْآنِ مِنْ کلِّ مَثَلٍ لَعَلَّهُمْ یتَذَکرُونَ * قُرْآناً عَرَبِیا غَیرَ ذِی عِوَجِ لَعَلَّهُمْ یتَّقُونَ» (زمر، ۲۷و۲۸)و به تحقیق برای مردم در این قرآن هرگونه مَثَل زدیم شاید متذکر شوند * قرآنی عربی بدون کژی شاید تقوا پیشه کنند.

۳۱ـ قرآن با عظمت

«وَ لَوْ أَنَّ قُرْآناً سُیرَتْ بِهِ الْجِبالُ أَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْأَرْضُ أَوْ کلِّمَ بِهِ الْمَوْتی بَلْ لِلَّهِ الْأَمْرُ جَمِیعاً» (رعد،۳۱)اگر بوسیله قرآن کوهها به حرکت در آیند یا زمینها قطعه قطعه شوند یا بوسیله آن با مردگان سخن گفته شود (باز هم ایمان نخواهند آورد) ولی همه کارها در اختیار خدا است.

۳۲ـ کتاب آشکار

«الر تِلْک آیاتُ الْکتابِ وَ قُرْآنٍ مُبِینٍ». (حجر، ۱)الرـ این است آیات کتاب خدا و قرآنی که راه حق و باطل را روشن و آشکار می گرداند.

۳۳ـ قرآن معجزه رسول خدا (ص)

«بِالْبَیناتِ وَ الزُّبُرِ وَ أَنْزَلْنا إِلَیک الذِّکرَ لِتُبَینَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَیهِمْ وَ لَعَلَّهُمْ یتَفَکرُونَ». (نحل، ۴۴)به هر رسولی معجزات و کتب و آیات وحی فرستادیم و بر تو قرآن را (که جامع و کاملترین کتاب الهی است) نازل کردیم تا بر امّت آنچه فرستاده شده بیان کنی، باشد که عقل و فکرت کار بندند. (و در دو عالم سعادت یابند).

۳۴ـ روح القدس

«قُلْ نَزَّلَهُ رُوحُ الْقُدُسِ مِنْ رَبِّک بِالْحَقِّ لِیثَبِّتَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ هُدی وَ بُشْری لِلْمُسْلِمِینَ». (نحل،۱۰۲)تو (ای رسولِ ما، به کافران) بگو که این آیات را روح القدس از جانب پروردگار من به حقیقت و راستی نازل کرد تا اهل ایمان را در راه خدا ثابت قدم گرداند و برای مسلمین هدایت و بشارت باشد.

۳۵ـ اختلاف در قرآن

«أَ فَلا یتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ وَ لَوْ کانَ مِنْ عِنْدِ غَیرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِیهِ اخْتِلافاً کثِیراً».( نساء، ۸۲)آیا پس تدبّرنمی کنند در قرآن و اگر از جانب غیر خداوند بود هر آینه درآن اختلاف فراوانی می یافتند.

۳۶ـ طلب مبارزه

«قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَ الْجِنُّ عَلی أَنْ یأْتُوا بِمِثْلِ هذَا الْقُرْآنِ لا یأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَ لَوْ کانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِیراً * وَ لَقَدْ صَرَّفْنا لِلنَّاسِ فِی هذَا الْقُرْآنِ مِنْ کلِّ مَثَلٍ فَأَبی أَکثَرُ النَّاسِ إِلاَّ کفُوراً». (اسرا،۸۸ و ۸۹)بگو ای پیامبر که اگر جن و انس متّفق شوند که مانند این قرآن کتابی بیاورند هرگز نتوانند هرچند همه پشتیبان یکدیگر باشند و همانا ما در این قرآن برای مردم هرگونه مثال (و بیان روشن) آوردیم (تا مگر هدایت شوند لیکن) اکثر مردم بجز از کفر و عناد از هر چیز امتناع کردند.

۳۷ـ اقامه حق و راستی

«وَ بِالْحَقِّ أَنْزَلْناهُ وَ بِالْحَقِّ نَزَلَ وَ ما أَرْسَلْناک إِلاَّ مُبَشِّراً وَ نَذِیراً وَ قُرْآناً فَرَقْناهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَی النَّاسِ عَلی مُکثٍ وَ نَزَّلْناهُ تَنْزِیلاً». (اسراء، ۱۰۵و۱۰۶)و ما این آیات (قرآن عظیم) را به حق فرستادیم و برای اقامه حق و راستی نازل شد و نفرستادیم تو را جز برای آنکه مؤمنان را بشارت به رحمت حق دهی و کافران را از عذاب الهی بترسانی. و قرآنی را جزء جزء بر تو فرستادیم که تو نیز بر امت بتدریج قرائت کنی (و با صبر و تأنی به هدایت خلق بپردازی) این قرآن کتابی از تنزیلات بزرگ ماست (و مشتمل بر حقایق و علوم بی شمار است).

۳۸ـ هدایت خلق

«وَ کذلِک أَنْزَلْناهُ آیاتٍ بَیناتٍ وَ أَنَّ اللَّهَ یهْدِی مَنْ یرِیدُ». (حج، ۱۶)و ما همچنین (مانند سایر کتب آسمانی) آیات روشن این قرآن بزرگ را (برای هدایت خلق) فرستادیم و خدا هر که را بخواهد هدایت می کند.

۳۹ـ وفاء به وعده

«لَقَدْ أَنْزَلْنا إِلَیکمْ کتاباً فِیهِ ذِکرُکمْ أَ فَلا تَعْقِلُونَ». (انبیاء،۱۰)ما بر شما کتابی نازل کردیم که وسیله تذکر (و بیداری) شما در آن است! آیا نمی فهمید.

۴۰ـ قرآن، مایه عبرت خلق

«وَ لَقَدْ أَنْزَلْنا إِلَیکمْ آیاتٍ مُبَیناتٍ وَ مَثَلاً مِنَ الَّذِینَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِکمْ وَ مَوْعِظَهً لِلْمُتَّقِینَ». (نور، ۳۴)همانا ما برای (هدایت و سعادت) شما آیاتی روشن نازل گردانیدیم. و داستانی از آنان که پیش از شما در گذشتند برای عبرت خلق و موعظه برای اهل تقوی فرستادیم.

۴۱ـ نشانه های روشن برای هدایت خلق

«لَقَدْ أَنْزَلْنا آیاتٍ مُبَیناتٍ وَ اللَّهُ یهْدِی مَنْ یشاءُ إِلی صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ». (نور، ۴۶)همانا آیات و ادله بسیار روشن (برای هدایت عموم خلق) فرستادیم و خدا هر که را خواهد به راه راست هدایت می کند.

۴۲ـ رها کردن قرآن

«وَ قالَ الرَّسُولُ یا رَبِّ إِنَّ قَوْمِی اتَّخَذُوا هذَا الْقُرْآنَ مَهْجُوراً». (فرقان، ۳۰)در آن روز رسول به شکوِه امّت در پیشگاه ربّ العزّه عرض کند بار الها تو آگاهی که امّت من این قرآن بزرگ تو را به کلّی متروک و رها کردند (و پیرو کافران شدند).

۴۳ـ اعتراض کافران به قرآن

«وَ قالَ الَّذِینَ کفَرُوا لَوْ لا نُزِّلَ عَلَیهِ الْقُرْآنُ جُمْلَهً واحِدَهً کذلِک لِنُثَبِّتَ بِهِ فُؤادَک وَ رَتَّلْناهُ تَرْتِیلاً * وَ لا یأْتُونَک بِمَثَلٍ إِلاَّ جِئْناک بِالْحَقِّ وَ أَحْسَنَ تَفْسِیراً». (فرقان،۳۲و ۳۳)و کافران گفتند: «چرا قرآن یک جا بر او نازل نمی شود؟!» این بخاطر آن است که قلب تو را بوسیله

آن محکم داریم، و (از این رو) آن را به تدریج بر تو خواندیم. آنان هیچ مَثَلی برای تو نمی آورند مگر این که ما حق را برای تو می آوریم، و تفسیری بهتر (وپاسخی دندان شکن که در برابر آنان ناتوان شوند).

۴۴ـ منّت بر مؤمنین

«لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ إِذْ بَعَثَ فِیهُمْ رَسُولاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ یتْلُوا عَلَیهِمْ آیاتِهِ وَ یزَکیهِمْ وَ یعَلِّمُهُمُ الْکتابَ وَ الْحِکمَهَ وَ إِنْ کانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِی ضَلالٍ مُبِینٍ». (آل عمران، ۱۶۴)خدا بر اهل ایمان منّت گذاشت که رسول از خود آنها در میان آنان برانگیخت که بر آنها آیات خدا را تلاوت کند و نفوس آنان را از هر نقص و آلایش پاک گرداند و بر آنها احکام شریعت و حقایق حکمت بیاموزد هر چند از آن پیش گمراهی آنان آشکار بود.

۴۵ـ حجّت آشکار

«فَقَدْ جاءَکمْ بَینَهٌ مِنْ رَبِّکمْ وَ هُدی وَ رَحْمَهٌ فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ کذَّبَ بِآ یاتِ اللَّهِ وَ صَدَفَ عَنْها سَنَجْزِی الَّذِینَ یصْدِفُونَ عَنْ آیاتِنا سُوءَ الْعَذابِ بِما کانُوا یصْدِفُونَ». (انعام، ۱۵۷)پس برای شما هم از جانب پروردگارتان حجت آشکار و هدایت و رحمت رسید. اکنون ستمکارتر از کسی که آیات خدا را تکذیب کند کیست؟ و متجاوزتر از روی گردان از اطاعت حق کدام است؟ به زودی آنان را که از آیات ما روی گردانده و مخالفت کرده اند به عذاب سخت مجازات می کنیم، و این عذاب کیفر اعراض از آیات ماست.

۴۶ـ کتابِ دانش

«وَ لَقَدْ جِئْناهُمْ بِکتابٍ فَصَّلْناهُ عَلی عِلْمٍ هُدی وَ رَحْمَهً لِقَوْمٍ یؤْمِنُونَ». (اعراف، ۵۲)بر مردمان کتابی فرستادیم که در آن هر چیزی را بر اساس دانش تفصیل دادیم و این کتاب راهنما و رحمت است برای آنان که ایمان می آورند.

۴۷ـ کتاب محکم

«الر * تِلْک آیاتُ الْکتابِ الْحَکیمِ». (یونس، ۱)این است آیات کتاب محکم که به حق و راستی گویاست.

۴۸ـ نزول قرآن بر قلب رسول خدا

«فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلی قَلْبِک بِإِذْنِ اللَّهِ مُصَدِّقاً بَینَ یدَیهِ وَ هُدی وَ بُشْری لِلْمُؤْمِنِینَ». (بقره، ۹۷)جبرئیل به اذن خدا این کتاب را بر قلب تو نازل کرد تا تصدیق کننده کتب قبل و هدایت و بشارت دهنده مؤمنین باشد.

۴۹ـ یادآورِ حق

«وَ ما هُوَ إِلاَّ ذِکرٌ لِلْعالَمِینَ». (قمر، ۵۲)کتاب الهی جز پند و حکمت و یادآور برنامه های حق چیز دیگری نیست.

۵۰ـ بشارت برای مؤمنین

«تِلْک آیاتُ الْقُرْآنِ وَ کتابٍ مُبِینٍ * هُدی وَ بُشْری لِلْمُؤْمِنِینَ». (نمل، ۱و۲)این آیات قرآن و کتاب روشن خداست که هدایت و بشارت برای اهل ایمان است.

۵۱ـ بی اعتنایی به قرآن

«وَ لَمَّا جاءَهُمْ رَسُولٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِّما مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِیقٌ مِّنَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکتابَ کتابَ اللَّهِ وَراءَ ظُهُورِهِمْ کأَنَّهُمْ لا یعْلَمُونَ». (بقره، ۱۰۱)و هنگامی که فرستاده ای از سوی خدا به سراغشان آمد، و با نشانه هایی که نزد آنها بود مطابقت داشت، جمعی از آنان که به آنها کتاب (آسمانی) داده شده بود، کتاب خدا را پشت سر افکندند؛ گویی هیچ از آن خبر ندارند.

۵۲ـ قرآن کتاب آسمانی

«الَّذِینَ آتَیناهُمُ الْکتابَ یتْلُونَهُ حَقَّ تِلاوَتِهِ أُولئِک یؤْمِنُونَ بِهِ وَ مَنْ یکفُرْ بِهِ فَأُولئِک هُمُ الْخاسِرُونَ». (بقره، ۱۲۱)کسانی که کتاب آسمانی به آنها داده ایم (یهود و نصاری) آن را چنان که شایسته آن است می خوانند؛