فایل پاورپوینت کامل آیا حضرت زهرا اعتراض کرد…؟

با فایل فایل پاورپوینت کامل آیا حضرت زهرا اعتراض کرد…؟ یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل آیا حضرت زهرا اعتراض کرد…؟ شامل 26 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل آیا حضرت زهرا اعتراض کرد…؟ را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل آیا حضرت زهرا اعتراض کرد…؟ با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل آیا حضرت زهرا اعتراض کرد…؟ بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل آیا حضرت زهرا اعتراض کرد…؟ با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل آیا حضرت زهرا اعتراض کرد…؟ وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل آیا حضرت زهرا اعتراض کرد…؟ با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل آیا حضرت زهرا اعتراض کرد…؟ مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آیا حضرت زهرا اعتراض کرد…؟ :

طرح شبهه( ماخوذ از عامه )

طبق روایت شیعیان، حضرت زهرا رضی الله عنها پس از بازگشت از مسجد و ایراد خطبه در آنجا به علی رضی الله عنه عتاب نمودند که شما مانند جنین در خانه نشسته ای و آن ها حق من و تو را غصب کردند. مگر شما معتقد نیستید که فاطمه زهرا معصوم است، آیا یک معصوم با معصوم دیگر دعوا میکند؟

اصل روایت:

فَلَمَّا اسْتَقَرَّتْ بِهَا الدَّارُ، قَالَتْ لِأَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ علیه السلام یا ابْنَ أَبِی طَالِبٍ عَلَیک السَّلامُ اشْتَمَلْتَ شَمْلَهَ الْجَنِینِ، وَقَعَدْتَ حُجْرَهَ الظَّنِینِ، نَقَضْتَ قَادِمَهَ الْأَجْدَلِ، فَخَانَک رِیشُ الْأَعْزَلِ، هَذَا ابْنُ أَبِی قُحَافَهَ یبْتَزُّنِی نَحِیلَهَ أَبِی وَبُلْغَهَ ابْنَی، لَقَدْ أَجْهَرَ فِی خِصَامِی، وَأَلْفَیتُهُ أَلَدَّ فِی کلامِی، حَتَّی حَبَسَتْنِی قَیلَهٌ نَصْرَهَا، وَالْمُهَاجِرَهُ وَصْلَهَا، وَغَضَّتِ الْجَمَاعَهُ دُونِی طَرْفَهَا، فَلا دَافِعَ وَلا مَانِعَ، خَرَجْتُ کاظِمَهً، وَعُدْتُ رَاغِمَهً، أَضْرَعْتَ خَدَّک یوْمَ أَضَعْتَ حَدَّک، افْتَرَسَتِ الذِّئَابُ وَافْتَرَشْتَ التُّرَابَ، مَا کفَفْتَ قَائِلًا، وَلا أَغْنَیتَ بَاطِلًا، وَلا خِیارَ لِی، لَیتَنِی مِتُّ قَبْلَ هَنِیئَتِی [هَینَتِی ]، وَدُونَ زَلَّتِی، عَذِیرِی اللَّهُ مِنْک عَادِیاً، وَمِنْک حَامِیاً، وَیلای فِی کلِّ شَارِقٍ، مَاتَ الْعَمَدُ، وَوَهَتِ [وَهَنَتِ ] الْعَضُدُ، شَکوَای إِلَی أَبِی، وَعَدْوَای إِلَی رَبِّی، اللَّهُمَّ أَنْتَ أَشَدُّ قُوَّهً وَحَوْلًا، وَأَحَدُّ بَأْساً وَتَنْکیلًا.

پس هنگامی که حضرت به خانه بازگشت، خطاب به امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: ای پسر ابوطالب! سلام بر تو، همچون کودکی که در شکم مادر جمع شده و زانو در بغل گرفته، کنج خانه نشسته ای؟، همانند آدم های ظنین و متهم به گوشه ای نشستهای. تو کسی بودی که بال های باز شکاری [شجاعان عرب] را در هم کوبیدی، حال بی سلاحان به تو خیانت کرده اند. این پسر ابیقحافه [ابوبکر]، عطیه پدرم و وسیله زندگی ساده فرزندانم را از من میرباید. همانا او [أبو بکر] کوشش کرد که با من دشمنی کند و او را در مکالمه ای که با وی داشتم، دشمن ترین ] و لجبازترین] دشمن ها یافتم تا آن جا که انصار، یاری خود را از من دریغ داشتند، مهاجرین، ارتباط خویش را با من نادیده گرفتند و جماعت [حاضر در مسجد]، چشم خود را روی هم نهادند تا مرا نبینند، نه کسی بود که دفاع [از من] کند و نه کسی مانع [از ستم] شد. در حالی به سوی مسجد رفتم که بغض گلویم را گرفته و درد دل خود را پوشانده بودم، و در حالتی به منزل بازگشتم که [به علت عدم یاری مسلمانان] خفیف و خوار شده بودم. از روزی که تندی شمشیرت را از بین بردی، صورت خود را ذلیل نمودی. روزی گرگ ها را می دریدی و امروز خاک را فرش خود قرار دادهای ]و گوشهای نشستهای[، جلوی هیچ گویندهای را نمیگیری! و هیچ کار مؤثری، در جهت دفع فتنه موجود، انجام ندادهای و من هم هیچ اختیاری ندارم. ای کاش پیش از این حالت سکون و گوشهنشینی، من مُرده بودم و ای کاش پیش از این که به این حالت ذلّتِ [ظاهری] بیفتم، مُرده بودم. خداوند، از قِبَل من، عذر خواه من باشد از شما، از جهت این که شما در مواردی ستم هایی را از من دفع نمودی و در مواردی از من حمایت کردی و وای بر من در هر صبحدمی، وای بر من در هر شبانگاهی و تکیه گاهِ [ما] مُرد و بازو[ی ما] سست شد، شکایتم را به پدرم و عرض حالم را به پروردگارم ارائه میکنم و عذاب و انتقام او از دیگران شدیدتر خواهد بود.

الطبرسی، أبی منصور أحمد بن علی بن أبی طالب ( ۵۴۸هـ)، الاحتجاج، ج ۱، ص ۱۴۵، تحقیق: تعلیق وملاحظات: السید محمد باقر الخرسان، ناشر: دار النعمان للطباعه والنشر – النجف الأشرف، ۱۳۸۶ – ۱۹۶۶ م.

ابن شهرآشوب، رشید الدین أبی عبد الله محمد بن علی السروی المازندرانی (۵۸۸هـ)، مناقب آل أبی طالب، ج ۲، ص ۵۰، تحقیق: لجنه من أساتذه النجف الأشرف، ناشر: المکتبه والمطبعه الحیدریه، ۱۳۷۶هـ ـ ۱۹۵۶م.

نقد و بررسی و پاسخ به شبهه مذکور:

اولا باید دانست که سند روایت مذکور مرسل است و ر