بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ابن سینا و نقد لذّت جویی :

از عالی ترین عباراتی که در محکوم ساختن لذّت جویی و لذّت پرستی، حتّی از راه لذّت های عرفانی گفته شده، عباراتی است که ابن سینا با صراحت کامل بیان نموده است، از آن جمله:

أَلْمُسْتَحِلُّ تَوْسیطَ الْحَقِّ مَرْحُومٌ مِنْ وَجْهٍ فَإِنَّهُ لَمْ تُطْعَمْ لَذَّهَ الْبَهْجَهِ بَهَ فَیسْتَعْظِمَها. إِنَّما مُعارَفَتُهُ مَعَ اللَّذَّتِ الْمُخْدِجَهِ فَهُوَ حَنُونٌ إِلَیها غافِلٌ عَمَّا وَ رائَها. وَ ما مَثَلُهُ بِالْقِیاسِ إِلَی الْعارِفینَ إِلَّا مَثَلَ الصِّبْیانِ بِالْقِیاسِ إِلَی الْمُحَنَّکینَ فَإِنَّهُمْ لَمَّا غَفَلُوا عَنْ طَیباتِ اللَّعْبِ صارُ وایتَعَجَّبُونَ مِنْ أَهْلِ الْجِدِّ إِذا ازْوَرُّوا عَنْها عایفینَ لَها عاکفینَ عَلی غَیرِها. کذلِک مَنْ غَضَّ النّفقْصُ بَصَرَهُ عَنْ مُطالَعَهِ بَهْجَهِ الْحَقِّ أَغْلَقَ کتِفَیهِ بِما یلیهِ مِنَ اللَّذَّاتِ لَذَّاتِ الزُّورِ فَتَرَکها فی دُنْیاهُ عَنْ کرْهٍ وَ ما تَرَکها إِلَّا لِیسْتَأْجِلَ أَضْعافَها.[۱]

کسی که حق را واسطه رسیدن به غیر حق نموده، مورد ترحّم است، زیرا این شخص طعم لذّت بهجت (شکوفایی ذات) را نچشیده است تا پی به عظمت آن ببرد. جز این نیست که آشنایی و علاقه او به لذّات ناقص است. او به همان لذایذ مشتاق است و از لذایذ ماورای آن ها غافل است. مَثَل این کوته بین در مقایسه با انسان های عارف، نیست جز مثل کودکان در مقایسه با بزرگسالان. چون کودکان از آن مزایای پاکیزه که بزرگسالان به آن ها تمایل دارند، غافلند و چیزی را جز خوشی های بازی، آنان را جلب نمی کند، از آن رشدیافتگانی که در امور جدّی غوطه ورند و از بازی های آن کودکان کناره گیری نموده و به کارهای دیگر می پردازند، تعجب می کنند. بدین سان، کسی که نقص و کوته بینی، دیدگان او را از مشاهده بهجتِ حق منصرف می سازد، شانه های او را به آن لذایذی می بندد که در دیدگاه محدود و ناقص اوست.

(چه لذایذی؟) لذایذ بی اساس. آن کس که حق را واسطه رسیدن به غیر حق نموده است، لذایذ این دنیا را رها می کند تا در آن دنیا چند برابر آن را دریابد.

در این عبارات، ابن سینا چند نکته مهم