فایل پاورپوینت کامل اخبار و روایات(پیرامون قم و اهل قم و خزینهالهیه مدفون در قم)

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اخبار و روایات(پیرامون قم و اهل قم و خزینهالهیه مدفون در قم) :

در آغاز چند روایت پیرامون قم و اهل قم و خزینهالهیه مدفون در قم را ذکر می کنیم که محور اصلی در استفاده بسیاری از مطالب کتاب به شمار می رود:

۱- کشّی رجالی بزرگ نقل کرده که حمّادناب گفته است: ما با گروهی در خدمت حضرت صادق علیه السّلام بودیم که ناگهان عمران بن عبداللَّه قمی وارد شد. حضرت از او احوالپرسی کرده و به او محبت نمودند و اظهار سرور و شادمانی فرمودند. وقتی برخاست، به حضرت صادق علیه السّلام عرض کردم: این که بود که اینگونه به او محبّت فرمودید؟

امام در پاسخ گفتند: مِنْ اَهْلِ البَیتِ النُّجَباءِ – یعنی اهل قم – ما ارادهم جبار من الجبابرهالا قصمه اللَّه؛ [۱]او از اهل بیت و خاندان نجبا می باشد، یعنی از اهل قم، که هیچ ستمگری از ستمگران، آهنگ هلاک آنان نکرد مگر اینکه خداوند او را در هم شکست و خرد گردانید.

۲- روایت دیگری را نیز کشّی به همین مضمون با اندک اختلاف لفظی راجع به عمران بن عبداللَّه نقل کرده است.

۳- علی بن میمون الصایع نقل می کند که امام صادق علیه السّلام فرمود: اِنَّ اللَّهَ احْتَجَّ بِالْکوفَهِ عَلی سایرِ الْبِلادِ وَ بِالْمُؤْمِنینَ مِنْ اَهْلِها عَلی غَیرِهِمْ مِنْ اَهْلِ الْبِلادِ وَ احْتَجَّ بِبَلَدَهِ قُمْ عَلی سائِرِ الْبِلادِ وَ بِاَهْلِها عَلی جَمیعِ اَهْلِ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ مِنَ الْجِنِّ وَ الاِنْسِ وَ لَمْ یدَعِ اللَّهُ قُمَ وَ اَهْلَهُ مَسْتَضْعَفاً بَلْ وَفَّقَهُمْ وَ اَیدَهُمْ. ثُمَّ قالَ: اِنَّ الَّذینَ وَ اَهْلَهُ بِقُمْ ذَلیلٌ وَ لَوْلاذلِک لَاَسْرَعَ النَّاسُ اِلَیهِ فَخَرِبَ قُمْ وَ بَطَلَ اَهْلَهُ فَلَمْ یکنْ حُجَّهً عَلی سایرِ الْبِلادِ وَ اِذا کانَ کذلِک لَمْ تَسْتَقِرَّ السَّماءُ وَ الْاَرْضُ وَ لَمْ ینْظُرُوا طَرْفَهَ عَینٍ وَ اِنَّ الْبَلایا مَدْفُوعَهٌ عَنْ قُمْ وَ اَهْلِهِ وَ سَیأتی زَمانٌ تَکونُ بَلْدَهُ قُمْ وَ اَهْلُها حُجَّهً عَلَی الْخَلایقِ وَ ذلِک فی زَمَنِ غَیبَهِ قائِمِنا، علیه السّلام، اِلی ظُهُورِهِ وَ لَوْلاذلِک لَساخَتِ الْاَرْضُ بِاَهْلِها وَ اِنَّ الْمَلائِکهَ لَتَدْفَعُ الْبَلایا عَنْ قَمْ وَ اَهْلِهِ وَ ماقَصَدَهُ جَبّارٌ بِسُوءٍ اِلَّا قَصَمَهُ قاصِمُ الْجَبَّارینَ وَ شَغَلَهُ عَنْهُمْ بِداهِیهٍ اَوْ مُصیبَهٍ اَوْ عَدُوٍّ وَ ینْسِی اللَّهُ الْجَبَّارینَ فی دَوْلَتِهِمْ ذِکرَ قُمْ وَ اَهْلِهِ کما نَسُوا ذِکرَاللَّهِ. [۲]

راستی خداوند به کوفه بر سایر بلاد و به مؤمنین از اهل آن بر دیگر مردمان بلاد احتجاج می کند و به شهر قم بر سایر بلاد و به اهل آن بر تمام مردم مشرق و مغرب از جنّ و انس، احتجاج خواهد فرمود و قم و اهل آن را بی بهره و دور از معارف رها نکرده، بلکه آنان را موفق داشته و تأیید فرموده است.

سپس فرمود: راستی که دین و اهل دین در قم بی مقدارند و اگر این جهت نبود مردم از هر سو به سوی آن شتابان می آمدند و در نتیجه قم ویران و اهل آن نابود می شدند و دیگر حجتی بر سایر بلاد نبود و هنگامی که چنین می شد، آسمان و زمین استقرار نمی یافت و یک چشم به هم زدن مهلت داده نمی شدند و به راستی که بلا از قم و اهل آن دفع می گردد و به زودی زمانی فرا برسد که قم و اهل آن حجت بر سایر خلایق باشند و این زمان غیبت قائم تا هنگام ظهور اوست و اگر این نبود، زمین اهل خود را فرومی برد و به راستی که ملائکه بلاها را از قم و اهل آن دفع می کنند و هیچ جباری قصد سوء درباره آن نمی کند جز اینکه شکننده پشت جبارین او را در هم خواهد شکست و او را از آسیب رساندن به آن مردم به وسیله رویداد مشکلی یا مصیبت، یا دشمنی، مشغول خواهد گردانید و خداوند، یاد قم و اهل آن را از خاطر جباران و در دولت آنان خواهد برد، چنانکه آنان یاد خدا را فراموش کردند.

با سندهایی که از امام صادق علیه السّلام نقل شده، که آن حضرت ذکر کوفه کرده و فرمودند:

سَتَخْلُوا کوفَهُ مِنَ الْمُؤْمِنینَ وَ یأرَزُ عَنْهَاالْعِلْمُ کما تَأرَزُ الْحَیهُ فی جَحْرِها ثُمَّ یظْهَرُ الْعِلْمُ بِبَلْدَهٍ یقالُ لَها قُمْ وَ تَصیرُ مَعْدِناً لِلْعِلْمِ وَ الْفَضْلِ حَتَّی لایبْقی فِی الْاَرْضِ مُسْتَضْعَفٌ فِی الدّینِ حَتَّی الْمُخَدَّراتٍ فِی الْحِجالِ وَ ذلِک عِنْدَ قُرْبِ ظُهُورِ قائِمَنا فَیجْعَلُ اللَّهُ قُمْ وَ اَهْلَهُ قائِمینَ مَقامَ الْحُجَّهِ وَ لَوْلا ذلِک لَساخَتِ الْاَرْضُ بِاَهْلِها وَ لَمْ یبْقِ فِی الْاَرْضِ حُجَّهٌ فَیفیضُ الْعِلْمُ مِنْهُ اِلی سایرِالْبِلادِ فِی الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ فَیتِمُّ حُجَّهَ اللَّهِ عَلَی الْخَلْقِ حَتَّی لا یبْقی اَحَدٌ عَلَی الْاَرْضِ لَمْ یبْلُغُ اِلَیهِ الدّینُ وَ الْعِلْمُ ثُمَّ یظْهَرُ الْقائِمُ علیه السّلام وَ یصیرُ سَبَباً لِنِقْمَهِ اللَّهِ وَ سَخَطِهِ عَلَی الْعِبادِ لِاَنَّ اللَّهَ لاینْتَقِمُ مِنَ الْعِبادِ اِلَّا بَعْدَ اِنْکارِهِمْ حُجَّهً. [۳]

به زودی کوفه از مؤمنین خالی می گردد و علم از آن قبض و گرفته خواهد شد، بدانگونه که مار در لانه اش گرفته می شود. سپس علم در شهری ظاهر می گردد که قم نامیده می شود و آنجا معدن علم و فضل می گردد؛ به گونه ای که در زمین مستضعفی در دین باقی نماند، حتی زنان پرده نشین. و این نزدیکی ظهور قائم ما خواهد بود، پس خداوند قم و اهل آن را در مقام حجت قرار می دهد و اگر این نبود، زمین اهل خود را فرومی برد و حجتی در زمین باقی نمی ماند، پس علم از قم به سایر بلاد در مشرق و مغرب سرازیر خواهد شد و حجّت خدا بر مردم تمام می گردد، آنچنان که احدی بر صفحه زمین باقی نخواهد ماند که دین به او نرسیده باشد. آنگاه قائم ظهور می کند و موجب نقمت و خشم خدا بر بندگان – منحرف – خواهد شد زیرا خداوند از بندگان خود انتقام نمی گیرد، مگر بعد از آنکه آنان حجّت را انکار کنند.

۵- ابومقاتل دیلمی می گوید: از حضرت علی بن محمّد، امام هادی علیه السّلام شنیدم که می فرمود: اِنَّما سُمِّی قُمْ بِهِ لِاَنَّهُ لَمَّإ؛ ک ک وَصَلَتِ السَّفینَهُ اِلَیهِ فی طُوفانِ نُوحٍ علیه السّلام قامَتْ وَ هُوَ قَطْعَهٌ مِنْ بَیتِ الْمُقَدَّس؛ [۴]

همانا قم به این اسم نامیده شد زیرا چون کشتی نوح علیه السّلام در جریان طوفان بدانجا رسید، ایستاد – و حرکت نکرد – و آن قطعه ای از بیت المقدّس است.

۶- از امام صادق علیه السّلام نقل شده که فرمود: اِذا عَمَّتِ الْبَلْدانَ الْفِتَنُ فَعَلَیکمْ بِقُمْ وَ حَوالیها وَ نَواحیها فَاِنَّ الْبَلاءَ مَدْفُوعٌ عَنْها [۵]

هنگامی که فتنه ها و آشوب ها شهرها را فراگرفت، برشما باد که به قم و حوالی و نواحی آن رو بیاورید زیرا که بلا از قم و اطراف و جوانب آن دفع شده است.

۷- جماعتی نقل کرده اند که امام صادق علیه السّلام فرمود:

اِذا عَمَّتِ الْبَلایا فَالْاَمنُ فی کوفَهَ وَ نَواحیها مِنَ السَّوادِ وَ قُمْ مِنَ الْجَبَلْ وَ نِعْمَ الْمَوْضِعُ قُمْ لِلْخائِفِ الْطائِفِ [۶]

هنگامی که بلاها فراگیر شد، پس امن در کوفه و نواحی آن از روستاها و در قم از بلاد کوهستانی است و برای ترسناک فرار کننده به هرسو، قم چه جای خوبی است.

۸- از حضرت موسی بن جعفر علیه السّلام روایت شده که فرمودند:

قُمْ عُشُّ آلِ مُحَمَّدِ وَ مَأوی شیعَتِهِمْ وَلکنْ سَیهْلِک جَماعَهٌ مِنْ شَبابِهِمْ بِمَعْصیهِ آبائِهِمْ وَالْاِسْتِخْفافِ وَ الْسَخْریهِ بِکبَرائِهِمْ وَ مَشایخِهِمْ وَ مَعَ ذلِک یدْفَعُ اللَّهُ عَنْهُمْ شَرَّ الاَعادی وَ کلَّ سُوءٍ. [۷]

قم آشیانه آل محمد و پناهگاه شیعیان آنهاست ولکن به زودی جماعتی از جوانانشان، آنان بر اثر نافرمانی پدران و استهزای به بزرگان و پیش کسوتانشان هلاک خواهند شد و در عین حال، خداوند شر دشمنان و هر بدی را از آنان دفع خواهد فرمود.

۹-و از حضرت صادق علیه السّلام روایت شده که فرمودند:

اِذا اَصابَتْکمْ بَلیهٌ وَ عَناءٌ فَعَلَیکمْ بِقُمْ فَاِنَّهُ مَأوَی الْفاطِمیینَ وَ مُسْتَراحُ الْمُؤمِنینَ وَ مااَرادَ اَحَدٌ بِقُمْ وَ اَهْلِهِ سُوءاً اِلَّا اَذَلَّهُ اللَّهُ وَ اَبْعَدَهُ مِنْ رَحْمَتِهِ.[۸]

هنگامی که مصیبت و رنجی به شما رسید، برشما باد به قم، زیرا آنجا مأوای فاطمیین و استراحتگاه مؤمنین است و هیچ کس تصمیم سویی درباره قم و اهل آن نگرفت مگر اینکه خداوند او را خوار کرده، از رحمت خود دور ساخت.

۱۰- و از حضرت ابوالحسن الرضا علیه السّلام روایت است که فرمود:

انَّ لِلْجَنَّهِ ثَمانِیهَ اَبْوابٍ وَ لِاَهْلِ قُمْ واحِدٌ مِنْها فَطُوبی لَهُمْ، ثُمَّ طُوبی لَهُمْ، ثُمَّ طُوبی لَهُمْ [۹]

برای بهشت، هشت در است و برای اهل قم یکی از آن درهاست؛ پس خوشا به حال آنان، خوشا به حال آنان، خوشا به حال آنان.

۱۱- سلیمان بن صالح می گوید: در خدمت حضرت صادق علیه السّلام بودیم که ذکر فتنه های بنی عباس و آنچه که از ناحیه آنان به مردم می رسد به میان آمد. ما عرض کردیم: جان ما فدای شما باد، مفزع و مفرّ در آن زمان کجا خواهد بود؟ فرمود: به سوی کوفه و حوالی آن و قم و نواحی آن. سپس فرمود: فی قُمْ شیعَتُنا وَ مَوالینا وَ تَکثُرُ فیهَا الْعِمارَهُ وَ یقْصُدُهُ النَّاسُ وَ یجْتَمِعُونَ فیهِ حَتَّی یکونَ الْجَمْرُ بَینَ بَلْدَتِهِمْ. [۱۰]

شیعیان و دوستداران ما در قم اند و عمارت و آبادی در قم زیاد خواهد شد و مردم آهنگ قم می کنند و در آن گرد می آیند به طوری که نهر مخصوص در میان شهرستان قرار خواهد گرفت.

علّامه مجلسی در این جا می فرماید: و در بعضی از روایات شیعه وارد شده که قم از عمارت و آبادی به جایی برسد که جایگاه یک اسب به هزار درهم به فروش خواهد رسید. و در بیان روایت فوق می فرماید: جمر، نام نهری از انهار است که قبل از بنای شهر قم جاری بوده است.

۱۲- از حضرت موسی بن جعفر علیه السّلام روایت شده که فرمود: رَجُلٌ مِنْ اَهْلِ قُمْ یدْعُوا النَّاسَ اِلَی الْحَقِّ یجْتَمِعُ مَعَهُ قَوْمٌ کزُبْرِ الْحَدیدِ لاتَزِلُهُمُ الرِّیاحُ الْعَواصِفُ وَ لایمِلُونَ مِنَ الْحَرْبِ وَ لایجْبُنُونَ وَ عَلَی اللَّهِ یتَوَکلُونَ وَ الْعاقِبَهُ لِلْمَتَّقینَ. [۱۱]

مردی از اهل قم مردم را به سوی حق فرامی خواند. گروهی همانند قطعات آهن به همراه او گرد می آیند که تندبادها آنان را نمی لغزاند، از جنگ خسته نمی گردند، نمی ترسند و بر خدا توکل می کنند و عاقبت از برای اهل تقوا است.

۱۳- عفّان بصری می گوید: حضرت صادق علیه السّلام به من فرمودند: آیا می دانی برای چه قم بدین نام نامیده شد؟ عرض کردم: خدا و رسول او و شما داناترید. فرمود: اِنَّما سُمِّی قُمْ لِاَنَّ اَهْلَهُ یجْتَمِعُونَ مَعَ قائِمِ آلِ مُحَمَّدٍ – صَلَ