بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ترور شهید فخری‌زاده از پروژه‌ های مشترک نتانیاهو و بایدن :

فؤاد ایزدی عضو هیات علمی دانشگاه تهران در نشست های علمی تخصصی «مذاکره از دید علم» جامعه اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران، با بیان اینکه مذاکره لزوما نه همیشه بد است نه همیشه خوب، گفت: مذاکره ابزاری است، در مجموعه ابزارهایی که در حوزه سیاست خارجی کشورها وجود دارد و ملاک خوبی و بدی مذاکره نتیجه آن است، اگر نتیجه مثبتی تصور شود یا در مذاکره گذشته نتایج خوبی حاصل شده باشد قاعدتاً مذاکرات بعدی هم می تواند نتیجه خوبی داشته باشد. اگر مذاکرات قبلی خیلی نتیجه مثبتی نداشته باشد قاعدتا باید از آن درس گرفت و نسبت به مذاکره باید احتیاط بیشتری شود. در ادامه سخنان ایشان رامرور می کنیم.

در رابطه با مذاکرات ایران و امریکا در هفت هشت سال گذشته واقعیت امر این است که با اینکه دوستان مذاکره کننده حتما دغدغه مند بودند و تلاش کردند، حتما سفر زیاد رفتند، حتما رکورد زدند در تعداد ساعت هایی که با مقامات امریکایی نشستند و زحمت های زیادی کشیدند، منتها در عمل، نتیجه مذاکرات به نظر نمی رسد که نتیجه مثبتی باشد.

الان وضعیت ما در دوره تحریمی خیلی بدتر از وضعیتی است که ایران قبل از مذاکرات برجام داشت، فروش نفت ایران، کمتر از فروش نفت ایران قبل از مذاکرات است و یا پس از مجموعه مذاکراتی که منجر به برجام شد ایران بخش عمده ای از توان مندی های هسته ای خودش را کنار گذاشت. پس ما باید از عقل و هوشی که برخوردار هستیم استفاده کنیم و مشکلاتی که ما در گذشته پشت سر گذاشتیم قاعدتا نباید دوباره تکرار کنیم.

بر اساس قانون آمریکا (۱۴ دسامبر) ۲۴ آذر رای گیری اصلی انتخاب ریاست جمهوری است. ۵۳۸ نفر هستند که حق رای دارند و اینها هستند که رئیس جمهور را انتخاب می کنند. اولین انتخابات که در ۱۳ آبان بود حضور مردمی در آنجا نقش بسیار مهمی داشت اما این انتخابات اصلی ریاست جمهوری آمریکا نیست بلکه انتخابات اصلی ریاست جمهوری هنوز در امریکا اتفاق نیفتاده است.

ترامپ امیدوار است که در کاخ سفید باقی بماند و دلیلش هم این است که انتخابات اصلی هنوز رخ نداده است. ترامپ خیلی سعی کرده که در هفته های گذشته رای موجود را به سمت خودش هدایت کند. علاوه بر این، هم در رابطه با انتخابات و هم در رابطه با سیستم انتخاباتی در امریکا اعلام تقلب کرده است، پس ترامپ هنوز امید دارد که در نهایت نتیجه را تغییر بدهد و خیلی هم سعی بر این داشته ولی در این امر مؤفق نبوده است.

یک قدم آخری هم هست، اینکه الان تعدادی از ایالت هایی که مسوولان آن جمهوری خواه هستند، شکایتی را به دادگاه عالی فرستادند ولی تکلیف این شکایت ها هنوز مشخص نشده ولی به نظر می رسد تلاش آقای ترامپ بی نتیجه است؛ چراکه در امریکا شورای نگهبان نداریم یعنی نهادی که ظاهر بی طرفی به خود بگیرد. همه نهادهای حاکم بر انتخابات، حزبی نگاه می کنند و حزبی هم عمل می کنند.

با این که چند هفته گذشته ولی هنوز هیچ موفقیتی در این تصورات نداشته است و از این جهت چیزی که تا الان مشخص شده این است که نخبگان حزب دموکرات به شدت از او متنفر شده اند و هم یک بخشی از نخبگان حزب جمهوری خواه با ترامپ مشکل دارند. برای مثال این جریان متصل به بوش پدر و متصل به بوش پسر با این که جمهوری خواه هستند با ترامپ مشکل دارند و در همان روزهای ابتدایی حتی به بایدن تبریک گفتند.

چندی پیش هم که شکایتی از ایالت پنسیلوانیا به دادگاه عالی ارائه شده بود قاضی که پرونده را مورد بررسی قرار داد منصوب به بوش پدر بود و نظر ترامپ را هم رد کرد و نهایت پرونده را ندید که رای دادگاه قبلی، رای نهایی شد. از این جهت این دعواها و درگیری ها همیشه وجود دارد، در قانون اساسی امریکا رای گیری مردمی وجود ندارد یعنی اگر ۱۳ آبان ماه انتخاباتی برگزار نمی شد از نظر قانون اساسی مشکلی وجود نداشت. چیزی که قانون اساسی می خواهد اسامی آن ۵۳۸ نفر هستند که بیایند و رئیس جمهور جمهور را انتخاب کنند و ۵۳۸ نفر را هم ایالات انتخاب می کنند و مبنای خاصی هم برای انتخاب آن ها وجود ندارد.

اول بهمن ماه رئیس جمهور جدید وارد کاخ سفید خواهد شد و بر اساس شواهدی که موجود است به نظر می رسد که بایدن قرار است وارد کاخ سفید شود. سوالی که وجود دارد این است که اگر آقای بایدن رئیس جمهور شود چه اتفاقی برای رابطه ایران و امریکا می افتد؟

جوابی که در ذهن بنده وجود دارد این است که آقای بایدن سیاست ترامپ را قبول ندارد و قاعدتا این سیاست را باید عوض کند؛ منتها نقدی که بایدن به ترامپ داشت این نبود که کار غیر اخلاقی انجام شده و دموکرات ها به برجام بر می گردند، بلکه دغدغه بایدن و اطرافیانش این است که ترامپ ایران را خوب مدیریت و محدود نکرده است و معتقد هستند که او برای سرنگونی جمهوری اسلامی طمع کرده است، فکر کرده است که می شود از برجام خارج شد و فشارها را افزایش داد و امتیاز بیشتری از ایران گرفت ولی حتی در دوره ترامپ برخی امتیازهایی که ذیل برجام گرفته بودند را از دست دادند.

از این جهت نقدی که بایدن دارد این است که اگر دموکرات ها بودند از برجام خارج نمی شدند، برجام را گروگان می گرفتند و با استفاده از این گروگان، برجام دوم و سوم را به ایران تحمیل می کردند و تهدید می کردند که اگر ایران تن به برجام دوم و سوم ندهد ما از برجام اول خارج می شویم.

اختلاف بایدن و ترامپ بر این است که شما راحت از برجام خارج شدید و ایران در این چهار سال هر کاری که توانست انجام داد چه در حوزه موشکی چه در حوزه هسته ای؛ و به نوعی ایران از این محدودیت ها راحت شده بود و دموکرات ها علاقه مند هستند که این وزنه برجام را روی کمر ایران قرار دهند و بتوانند محدودیت های هسته ای را دوباره برگردانند و بعد برجام دوم و سوم را محقق کنند و الان هم که هنوز وارد کاخ سفید نشده اند، با شرط و شروطی وارد میدان شده اند واین هم مد نظرشان است که اگر دموکرات ها بخواهند به برجام برگردند، ایران باید تعهد بدهد که در حوزه موشکی و منطقه هم مذاکره کند یعنی همان سیاستی که ترامپ دنبال می کرد و شکست خورد، به شیوه دیگری دموکرات ها در جهت تحقق آن هستند.

تفاوت دیگری هم بین ترامپ و بایدن و حزب نو محافظه کارانه جمهوری خواه وجود دارد، چون در این دو سال آخر ریاست جمهوری ترامپ این جریان نو محافظه کار مسلط شد در حالی که ابتدای دولت ترامپ در آن یکی دو سال اول جریان واقعی بر حزب جمهوری خواه مسلط بودند.

یک تفاوتی که بین دموکرات ها و این جریان نو محافظه کار وجود دارد این است که جریان نو محافظه کار به درگیری های جناحی داخل ایران خیلی توجه نداشتند و این نکته ای بود که جناب دکتر ظریف در سال اخیر گفته بودند که این افراد از دولت آقای روحانی عبور کردند و از جمهوری اسلامی هم همین طور و هدفشان تخریب و ضربه زدن به ایران است.

این نکته که طیف نو محافظه کار خیلی درگیر دعوا های جناحی داخل کشور ایران نبودند حرف درستی است و بر عکس سیاست دمو کرات ها است و نکته دیگر این است که سیاست های خارجی آمریکا دکترین های مختلفی وجود دارد.

دکترینی که دموکرات ها ذیل آن قرار دارند، لیبرال اینترنشنال است، که نشنال به معنی جهان گرایی است. مجموعه دموکرات ها، بر اساس این نظر جهان گرایی لیبرال به این سبک عمل می کند که معتقدند لیبرالیسم چیز خوبیست که باید همه جای جهان ترویج شود، معتقدند اگر نیازی به جنگ باشد این اشکالی ندارد. ذیل همین تفکر وزیر خارجه آقای تونی بلنکن که وزیر خارجه بایدن است طرفدار جنگ عراق بود و بایدن هم به همین دلیل علاقمند به جنگ عراق بود و همچنین وزیر بایدن علاقمند به جنگ سوریه، افغانستان و لیبی بود و علاقه مند به جنگ یمن، زمانی که سعودی ها به آن جا حمله کردند وآقای تونی بلنکن که در شورای عالی امنیت ملی آمریکا بود، در روز اول حمله به یمن این بیانیه را منتشر کردند که ما در حوزه اطلاعات ولجستیک به عربستان. کمک خواهیم کرد.

ذیل این تفکر (لیبرال اینترنشنال) است که باید همه جای دنیا باید لیبرال شود. زیرا لیبرالیسم منجر به دموکراسی می شود و دمکراسی نوع سیستم حکومتی است که هر کس ذیل آن باشد وارد جنگ با دیگر دموکراسی های در دیگر کشور ها نمی شود و نظریه ای مشهور که در روابط بین الملل است که آن نظریه صلح دموکراتیک است. یعنی این که ما مخالف جنگ در سراسر جهان هستیم، باید جهان را مملو از دموکراسی کنیم.

از این جهت این مجموعه دنبال ترویج بودجه دموکراسی، بودجه های انقلاب مخملی بیشتری نسبت به جمهوری خواه ها می باشند و زمانی که کشورها را مطالعه می کنند معمولا به سمت لیبرال ها می روند که از جریان لیبرال حمایت می کنند و از این جهت بر خلاف جمهوری خواهان علی الخصوص جریان نومحافظه کار جمهوری خواه، این افراد درگیر مباحث جناحی ایران هم می شوند، وسعی در تاثیرگذاری در انتخابات ۱۴۰۰ ایران دارند! این مجموعه علاقمند به جریانی در ایران که مشهور به جریان غرب گرا ست، هستند و برای انتخابات ۱۴۰۰ ایران هم برنامه دارند.

هم اکنون نیز متون متعددی در آمریکا منتشر شده است که درباره انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۴۰۰ ایران است، حتی این افراد(دموکرات ها) ممکن است برای این ک