فایل پاورپوینت کامل تعابیر مشترک ادیان الهی از صفات خداوند

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل تعابیر مشترک ادیان الهی از صفات خداوند؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل تعابیر مشترک ادیان الهی از صفات خداوند انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 51 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل تعابیر مشترک ادیان الهی از صفات خداوند:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل تعابیر مشترک ادیان الهی از صفات خداوند آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل تعابیر مشترک ادیان الهی از صفات خداوند با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل تعابیر مشترک ادیان الهی از صفات خداوند از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل تعابیر مشترک ادیان الهی از صفات خداوند، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تعابیر مشترک ادیان الهی از صفات خداوند :

مقدمه

انسان در گذشته دور تا کنون با ادیان متعددی زندگی کرده است. آن دسته از ادیانی که بنیاد الهی نداشته و ادعای آسمانی بودن هم ندارند، «ادیان بشری» نام دارند مثل ادیان ابتدایی و ادیان فلسفی. اما تعدادی از ادیان، بنیاد الهی داشته و ادعای آسمانی بودن دارندکه آنها را «ادیان الهی» می نامند. سه اصل توحید و نبوت و معاد اصول مشترک «ادیان الهی» است.

ادیان یهود، مسیحیت و اسلام به عنوان سه «دین ابراهیمی» شناخته شده و همگی این سنت را قبول دارند که خدا (الله یا یهوه) خود را به ابراهیم نشان داده است. بنابراین خدای ابراهیمی، دارای تعابیر مشترکی در این ادیان است. مثلا در این سه دین، خدا وجودی ابدی، قادر مطلق، عالم مطلق و آفریدگار جهان است. و همچنین خدا در این ادیان ابراهیمی با برخی صفات مثل تقدس، توحید، عظمت، عدل، رحمت، قدرت، قرب و…. یاد می شود.

این مقاله با ساختار مقاله کوتاه (Essay) و از نوع مقایسه و مغایرت (Compare and Contrast) تنظیم شده و درصدد است تا به شناسایی وجوه شباهت و تفاوت میان برخی از تعابیر مشترک سه دین اسلام و مسیحیت و یهود درباره صفات خداوند بپردازد.

توحید

توحید مهمترین اصل در دین اسلام و به معنای یکتا پرستی می باشد. درجات و مراتبی دارد، همچنان که شرک نیز که مقابل توحید است مراتب و درجات دارد. مرحله نخست «توحید ذاتی» یعنی شناختن ذات حق به وحدت و یگانگی است. این اولین شناخت و اولین تصوری است که هر کس از خداوند دارد. توحید ذاتی یعنی این حقیقت، تعدد پذیر نیست. مثل و مانند ندارد.(شوری، ۱۱) مرحله دوم «توحید صفاتی» است. یعنی درک و شناسایی ذات حق به یگانگی عینی با صفات و یگانگی صفات با یکدیگر. توحید صفاتی به معنی نفی هر گونه کثرت و ترکیب از ذات خداست. مرحله سوم «توحید افعالی» است. یعنی درک و شناختن این که جهان، با همه ی علل و معلولات و اسباب و مسبّبات، فعل او و کار او و ناشی از از اراده ی اوست. مراتب سه گانه مذکور توحید نظری و از نوع شناختن است. اما مرحله چهارم «توحید عبادی» است. و آن توحید عملی و از نوع «بودن» و «شدن» است[۱].

در عهد عتیق هم تعابیری وجود دارد که مساوی با اندیشه توحیدی است. مثلا در پنجمین سفر بخش اول عهد عتیق (سفر تثنیه) آمده است،

« یهوه خداست و غیر از او دیگری نیست».[۲]

در کتاب اشعیاء نبی که نهمین کتاب از بخش دوم عهد عتیق است. خداوند خطاب به آن نبی می گوید،

« غیر از من خدایی دیگر نیست. من خدای عادل و نجات دهنده هستم و دیگری نیست».[۳]

و قبل از این عبارت تصریح می کند، «من خداوند هستم و دیگری نیست».[۴]

در آغاز همین بخش خطاب به کوروش می گوید،

« من خداوند هستم و غیر از من خدایی نیست، زمانی که مرا نمی شناختی، من به تو توانایی بخشیدم تا مردم سراسر جهان بدانند که غیر از من خدایی دیگر وجود ندارد»[۵] در این عبارت، توحید افعالی مورد توجه قرار گرفته است.

علاوه بر این تعابیر، توحید در نماز یهود و دعای شماع[۶]، نیز به خوبی دیده می شود. همچنین در سفر تثنیه مفاد «توحید عبادی» چنین مطرح شده است، «پس مواظب باشید که از قوانینی که به شما داده ام به هیچ وجه سرپیچی نکنید و هرگز خدایان دیگر را عبادت و پیروی نکنید».[۷]

مهمترین دستورات خدا به موسی که به «ده فرمان» معروف است در سفر خروج آمده است. در آغاز ده فرمان اصل «توحید» به روشنی بیان شده و با ترسیم کردن توحید عبادی، بشدت از پرستش بتها و خدایان دیگر منع می کند. و به آنها وعید مجازات و کیفر می دهد، «من خداوند، خدای تو هستم، همان خدایی که تو را از اسارت در مصر آزاد کرد. خدایان دیگری غیر از من نداشته باش. هیچگونه بتی به شکل آنچه در آسمان یا بر زمین یا در دریاست درست نکن، در برابر آنها خم نشو و آنها را بندگی نکن. چون من خدای غیوری هستم و کسانی را که از من نفرت دارند تا نسل سوم و چهارم مجازات می کنم»[۸]

مفسران عهد عتیق و متکلمین مسیحی هم بر این نکته تاکید دارند. چنانچه گاریگو لاگرانژ[۹] (متوفی فوریه )، بزرگ ترین متأله کاتولیک قرن بیستم می گوید، «توحید تقریبا در تمام صفحات عهد عتیق و جدید ثبت است و تنها یک خدا هست و یهودیان نه تنها این حقیقت را تاکید کردند، بلکه همین اساس دین آنها بود»[۱۰]

بررسی کتاب مقدس نشان می دهدکه یهودیان و مسیحیان معاصر حضرت عیسی علیه السلام بر اساس آموزه های حضرت موسی، عیسی و انبیای دیگر خداوند یگانه را می پرستیدند و پیدایش تثلیث انحراف و بدعتی بیش نبوده است.

همانطورکه اشاره شد در عهد عتیق از کتاب مقدس به صورت صریح به وحدانیت خداوند اشاره شده و خداوند را از داشتن هرگونه شریکی، مبرا دانسته است. در سفر تثنیه دراین باره چنین آمده است،

«ای اسرائیل بشنو، یهُوَه، خدای ما، یهُوَه واحد است. پس یهُوَه خدای خود را به تمامی جان و تمامی قوت خود محبت نما؛ و این سخنانی که من امروز تو را امر میفرمایم، بر دل تو باشد».[۱۱]

در این روایت از کتاب مقدس یهوه به صراحت خدای واحد خوانده شده است.

در عهد جدید گزارشی از حضرت عیسی در جواب سائلی آمده که از او در مورد اول احکام پرسیده است، و حضرتش خداوند را خدای واحد معرفی کرده و همگان را به محبت نسبت به خدای واحد دعوت کرده است،

«و یکی از کاتبان، چون مباحثه ایشان ناشنیده، دید که ایشان را جواب نیکو داد، پیش آمده، از او پرسید که اوّل همه احکام کدام است؟ عیسی او را جواب داد که اوّل همه احکام این است که بشنو ای اسرائیل، خداوند خدای ما خداوند واحد است؛ و خداوند خدای خود را به تمامی دل و تمامی جان و تمامی خاطر و تمامی قوّت خود محبت نما که اوّل از احکام این است».[۱۲]

صفت قرب الهی

مسلمانان معتقدند که خداوند در همه جا حاضر است و به بندگانش کاملا نزدیک است. در قرآن از قول خداوند آمده است، « ما از رگ گردن انسان، به او نزدیکتریم » (ق، ۱۶).

در عهد عتیق هم جملاتی حاکی از این قرب و نزدیکی هست. در پنجمین سفر از اسفار عهد عتیق آمده،

« یهوه خدای ماست هرگاه که ما او را بخوانیم».[۱۳]

این تعبیر از صفت خدا کاملا شبیه به همان تعبیر قرآن است که در آیه سوره بقره می گوید، « فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَهَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ» بندگانم بدانند که من به آنها نزدیکم، هرگاه کسی مرا خواند.

در کتاب مزامیر هم چنین تعبیری آمده است، « خداوند نزدیک است به کسانی که او را می خوانند»[۱۴]

صفت رحمت واسعه الهی

تصویر خدا در قرآن با رحمت وسیع و مهربانی بی پایان همراه است. خودش فرمود، «هر که را خواهد به رحمت خویش در آورد» (الانسان، ۳۱) «رحمت خود را به هر کس که بخواهد مخصوص می گرداند» (آل عمران، ۷۴) «اوست کسی که باران را پس از آنکه مردم نومید شدند فرود می آورد و رحمت خویش را می گسترد و اوست، سرپرستِ ستوده» (الشوری، ۲۸)

در قرآن کریم هر جا که رحمت خداوند متعال به بندگانش مطرح میشود، منظور احسان و تفضل و نیکی بدون حالت تأثر قلبی است؛ چرا که ذات مقدس او منزه از تأثرات قلبی و رقت دل و عاطفه است. در دعای حضرت موسی هم این رحمت واسعه طلب شده است، « گفت پروردگارا من و برادرم را بیامرز و ما را در پناه رحمت خود درآور و تو مهربانترین مهربانانی (الاعراف، ۱۵۱) و خداوند دستور عمومی داده که هیچکس نباید از رحمت او مایوس نشود، « بگو ای بندگان من که بر خویشتن زیاده روی روا داشته اید از رحمت خدا نومید مشوید.» (الزمر، ۵۳) و اگر فضل و رحمت خدا بر انسان نبود مبتلا به عذاب می شد. و اینکه خدا رئوف و مهربان است (النور، ۲۰). البته در کنار این رحمت واسعه و مهربانی بی پایان، خشم خدا نیز در قرآن آمده است و به مومنان توصیه شده، « ای کسانی که ایمان آورده اید! مردمی را که خدا بر آنان خشم رانده به دوستی مگیرید» (الممتحنه، ۱۳) علاوه براین برخی افراد مشمول خشم الهی اند، «کسانی که در باره خدا پس از اجابت دعوت او به مجادله می پردازند حجتشان