فایل پاورپوینت کامل تعریف شادی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تعریف شادی :

شادی و سرور از حالت های درونی انسان است که البته نمودهای بیرونی و ظاهری هم دارد. تلاش های زیادی برای ارائه تعریفی دقیق از این حالت توسط روان شناسان و عالمان اخلاق و فیلسوفان صورت گرفته است.^[۱] بدون آنکه بخواهیم وارد مباحث دقیق لغت شناسانه درباره این واژه و واژگان مرتبط با آن در زبان فارسی و زبان های دیگر بشویم، به طور اجمال می توان گفت حالت شادی و سرور محصول و معلول نوعی آگاهی است: آگاهی از تحقق اهداف و آرزوها. این حالت زمانی ایجاد می شود که انسان به یکی از اهداف و آرزوهای خود دست یابد یا اینکه احتمال تحقق آن را بالا بداند. شادی و سرور حالتی روحی است که از حس رضایت مندی و پیروزی به دست می آید. در مقابل، وقتی انسان به هدف خود نمی رسد یا آرزوی خود را برباد رفته می بیند، حالت غم و اندوه بر او چیره می شود. به تعبیر دیگر، حزن و اندوه حالتی است که از حس نارضایتی و شکست به دست می آید.

برخی از محققان خواسته اند میان سه اصطلاح «خوشی»، «نشاط» و «شادکامی» تفاوت قائل شوند. به این صورت که هر کدام از آنان را ناظر به سطحی از شادی دانسته اند.^[۲] «خوشی» را به معنای شادی هایی دانسته اند که ناظر به سطح جسمی و جنسی هستند. شادی هایی که افراد از خوردن غذا، شنا کردن در آب، راه رفتن در تپه و ماهور، و امثال آن می برند، همگی از این نوع هستند. کسانی که به این سطح از خوشی بسنده می کنند خود را در سطح حیات حیوانی نگه داشته اند. اینان در حقیقت از کارهای فوق العاده و مسؤولیت دار گریزانند و به یک معنا علیرغم آنکه در ظاهر از دوران کودکی فاصله گرفته اند اما عملًا متعلق به دوران کودکی اند و گویا رشدشان در همان دوران طفولیت متوقف شده است. «نشاط» را به شادی های روانی و روحی و شادی های درونی و باطنی مربوط دانسته اند، مثل نشاطی که از احساس مادری یا از احساس پدری به یک مادر یا پدر دست می دهد و یا نشاطی که از موفقیت در انجام یک کار به دست می آید. این سطح از شادی از سطح قبلی پیشرفته تر است، هر چند هنوز تا رسیدن به شادی سطح انسانی فاصله دارد. و «شادکامی» شادی های متعالی است. بالاتر از نشاط است. حالتی است که از دستیابی به اهداف حاصل می شود. کسی که به همه اهداف زندگی اش دست پیدا کند، احساس رضایت خاطر و احساس کمال دارد. شادی چنین فردی خوشی و نشاط گذرا نیست؛ بلکه دائمی است. به همین دلیل، به آن شادکامی گفته می شود.

هر چند این سطح بندی از شادی ها فی الجمله می تواند مورد قبول باشد؛ اما واقعیت این است که این تفاوت های واژگانی صرفاً سلیقه ای و قراردادی است. واژه «شادی» هم برای شادی های کودکانه استفاده می شود هم برای شادی های غریزی و هم برای شادی های متعالی. ارزش گذاری شادی به شیوه، متعلَّق و هدف آن بستگی دارد. نشاط برای عبادت، خدمت به خلق و کارهای خیرخواهانه ارزشمند است؛ اما نشاط در گناه و معصیت و سرخوشی از نافرمانی خدا و شادی از غم مردم و امثال آن مذموم است. قرآن کریم نیز واژه های «سرور» و «فرح» را هم برای سرور و فرح های ممدوح به کار برده است و هم برای سرور و فرح های مذموم. به عنوان نمونه، چند مورد را ذکر می کنیم. در سوره انشقاق درباره بهشتیان و جهنمیان آمده است:

فَأَمَّا مَنْ أُوتِی کتابَهُ بِیمِینِهِ فَسَوْفَ یحاسَبُ حِساباً یسِیراً وَ ینْقَل