فایل پاورپوینت کامل توصیه ها و دستوراتی ویژه ماه مبارک رمضان

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل توصیه ها و دستوراتی ویژه ماه مبارک رمضان :

فایل پاورپوینت کامل توصیه ها و دستوراتی ویژه ماه مبارک رمضان

آنچه می خواهم خدمت شما عرض کنم با توجه به برنامه سلوکی است که سالکان پس از پشت سر گذاشتن ماه های رجب و شعبان و در آستانه ماه رمضان باید مورد توجه قرار دهند. ماه رمضان اصولا ماه فوق العاده ای است و هرچه انسان درباره اش در آیات، روایات، و ادعیه جلو می رود اصلا انتها ندارد. یادتان هست که قبلاً برایتان نقل کردم که میرزا جواد آقای ملکی تبریزی چگونه با شدت و حدت آن روایت[۱] را در فضیلت ماه رجب نقل می فرمود؟ و نقل می کرد که آن مَلَک داعی چگونه از شب تا اذان صبح مردم را با آن عبارات بلند خطاب می کرد؟ ایشان معتقدند در ماه رمضان آن خطاب از حلول ماه تا پایان آن، شب و روز، همواره از آن ملک صادر می شود. که کیانند بیایند استغفار کنند، کیانند عبادت کنند، کیانند که روزه بگیرند، کیانند که درب خانه خدا بیایند و. . . (البته من خود روایت را پیدا نکردم و به نقل میرزا جواد آقا اکتفا کردم. )آنچه می خواهم خدمت شما عرض کنم با توجه به برنامسلوکی است که سالکان پس از پشت سر گذاشتن ماههای رجب و شعبان و در آستانه ماه رمضان باید مورد توجه قرار بدهند.

رمضان، ماه سوزانده شدن گناهان

رمضان در لغت به معنای سوزانیدن است: “رَمِض یومنا، یَرمَض، رَمَضًا یعنی اشتدّ حرّه”. لذا الرَّمَض و الرَّمْضاء به معنای شدت حرارت است. روایتی داریم از رسول اکرم (ص) که می فرمایند: «شهرُ رمضانَ سُمِّیَ بذلک لِأَنّه یُرمِض الذنوبَ[۲]» علت اینکه ماه رمضان را رمضان نامیده اند این است که در ماه رمضان گناهان سوزانده می شوند و آتش می گیرند. در این خصوص تعبیر زیبایی از استاد[۳] وجود دارد که می فرمودند این روایت نه به این معناست که در ماه رجب و شعبان گناهان پاک نمی شود و به ماه رمضان می رسد، در ماه شعبان و رجب هم گناهان پاک می شود؛ اما مراتب پاک شدن فرق می کند. مثلا فرض کنید می خواهید ظرف کثیفی را پاک کنید: اول آن را می شویید، اگر پاک نشد صابون می زنید، سپس وایتکس می زنید، بعد با اسید می شویید، ولی اگر باز هم کاملا پاک نشد، در این جاست که می گویند برای اینکه ظرف پاک پاک شود، ظرف را در کوره بگذارید، در آتش بگذارید تا جرم هایی که در خلل و فرج ظرف رفته و با اسید هم پاک نشده، پاک شود.

هر کس، در هر مرتبه ای که باشد، محتاج ماه رمضان است.

عرض بنده این است که هر کسی در هر مرتبه ای که قرار دارد، اگرچه ماه شعبان را هم به درستی درک کرده باشد، ماه رجب را هم به درستی درک کرده باشد، باز هم محتاج ماه رمضان است. این طور نباشد که بگوید من پاک و بدون گناه وارد رمضان شدم، دیگر چه گناهی دارم که در این ماه آمرزیده شوم؟ گناهانی هست که به خلل و فرج روح در طول بیست سال، سی سال، پنجاه سال آن چنان نفوذ پیدا کرده که به این سادگی ها پاک نمی شود، و ماه رمضان ماه آتش زدن آن گناهان است. و چه گناهی بالاتر از انانیت و منیت داشتن برای سالک وجود دارد؟

در اشعار ابن فارض آمده است: «وجودُک ذنب لا یُقاس به ذنب»همین که می گویی “من”، این گناهی است که هیچ گناهی با آن قابل مقایسه نیست. همین که می گوییم “من”، این هوای نفس است. این همان ظریف ترین خدایی است که همه عبادت می کنند. و این قبیل معبودها، این شرک ها، این هاست که باید در ماه رمضان آتش بگیرد. لذا نامگذاری ماه رمضان به این نام به خاطر همین ریزه کاری هاست. در ماه رمضان همه، از عابد و زاهد، فاسق و صالح، همه باید به درب خانخداوند بروند:

– فاسق به دلیل گناهان بیِّن خود،

– عابد به خاطر دل خوشی به عبادتش،

– سالک به خاطر توجه به انانیتش، در هر مرتبه ای که وجود دارد.

امام سجاد(ع) در دعای خودشان گریه و زاری می کنند، می گویند خدایا، گناهان مرا ببخش. این تعبیر به آن خاطر است که توجه، به همین مرتبه و انانیت است که من در عالم بشریت ام؛ توجه به بشریت خودم دارم. هرکس در مرتبخودش توجه به این انانیت باید داشته باشد. لذا ماه رمضان خیلی با ارزش است.

فضیلت و اهمیت روزه ماه رمضان

گرسنگی کمترین خورش پروردگار در ماه رمضان است و در حدیث معراج هم -که مقداری از آن خوانده شده است- دیده شد که چقدر به گرسنگی توصیه شده است. حتّی گرسنگیِ بدون نیت هم انسان را سبک می کند؛ در روایت هست که اگر کافر هم گرسنگی بکشد، خداوند به او حکمت عطا می کند، گرچه این حکمت وبالش می شود. مرتاضهای هندی با اینکه در کفر و بت پرستی غوطه ور هستند، اما وقتی گرسنگی می کشند، نورانیت پیدا می کنند و حداقل چیزی که کسب می کنند اینست که می توانند از غیب خبر بدهند، می توانند با چشمان یک شیء را بلند کنند یا این که با جن و شیاطین ارتباط برقرار کنند. لذا گرسنگی بدون نیت هم خاصیت دارد.

و روزه گرسنگی با نیت قلبی است. مرحوم میرزا جواد آقا می فرمایند: در ماه رمضان خداوند بنا بر نیت انسان چشم دلش را به مرتبه ای باز می کند. با در نظر گرفتن این مطلب، در روایت است که: قال اللّه عزّ و جلّ: الصّوم لی و أنا أجزی به [۴]اگر أجزی را به فتح الف بخوانیم یعنی من به آنها اجر می دهم نه اینکه به ملائک بگویم تا به آنها اجر دهند. ولی اگر روایت را با دیدگاه عرفا بخوانیم – مانند امام که خداوند رحمتشان کند-، این روایت را این طور می خواندند: “الصوم لی و انا أجزی (به ضم الف)” من جزای آن هستم؛ که مقام خیلی بالایی است. و نظر مرحوم میرزا جواد آقا همین است که عرض شد. کسی که برای بهشت روزه می گیرد، انا اجزی (به فتح الف) برایش صدق می کند؛ کسی که برای رسیدن به مقامهای بالای بهشتی روزه می گیرد، باز انا اجزی (به فتح الف) برایش معنا پیدا می کند؛ اما کسی که روزه می گیرد تا به آن مقامات لطیف تر برسد، و فقط برای خداوند روزه می گیرد و کاری هم به چیز دیگر ندارد، انا اجزی (به ضم الف) برای او صدق می کند. لذا می بینیم که اجر روزه دار به نیت آنها بستگی دارد.

اهمیت روزه همراه با کنترل زبان

گاهی این روزه در ظرف خودش قرار می گیرد، و گاهی قرار نمی گیرد ما گاهی در ایام دیگر سال مثل ماه رجب، در پنجشنبه ذی القعده، یا در دهه ذی الحجه روزه می گیریم، در این صورت روزه در ظرف خودش قرار نگرفته است گرچه توصیه شده که این روزه ها را بگیرید، خیلی خوب است، اما وقتی روزه در ظرف خود یعنی ماه رمضان قرار می گیرد، غوغا می کند.

بگذارید اول فضیلت روزه در غیر ظرفش را برایتان بگویم. روایت زیاد است ولی هیچ چیز زیباتر از همین روایت حدیث معراج – که با همدیگر داریم می خوانیم – نیست. می فرماید: “یا احمد، و عزتی وجلالی”قسم به عزت و جلالم (تعبیر بسیار زیباست دقت کنید) ما اول عباده العباد و توبتهم و قربتهم الا الصوم و الجوع والصمتاول قدم بندگی بندگان خاص من و توبه­ی آنها، و اول مرتبنزدیکی آنها به من این است: الصوم و الجوع و طول الصمت و الانفراد من الناس. اول قدم روزه است و گرسنگی و سکوت و عزلت و إن اول معصیت یعملها العبد شبع البطن، فتح السان بما لایعنی، مخالقه المخلوقین…و اولین گناهی که بنده مرتکب می شود (و از من دور می شود درست ضد قبلی است): شکم پُری، حرف زیاد زدن و با آدم­های نا اهل رفاقت کردن است. الباقی را در فصل۳۳ خودتان مراجعه کنید. حالا فصل ۳۵ را نگاه کنید: یا احمد، لیس شیء من العباده احب الی من الصوم والصمت؛ فمن صام و لم یحفظ لسانه کان کمن قام و لم یقرا فی صلاته شیئا فاعطیه اجر القیام و لا اعطیه اجرالعابدین. هیچ بندگی، هیچ عبادتی محبوب تر نزد من نیست جز روزه و سکوت؛ کسی که روزه بگیرد و زبانش را حفظ نکند مانند کسی است که به نماز می ایستد ولی قرائت نمی خواند؛ من اجر قیام نماز را به او می دهم ولی اجر نمازگزار را به او نمی دهم. لذا فهمیده می شود که روزه در کنار سکوت است.

البته سکوت به معنای اصلا حرف نزدن نیست؛ گرچه با دیدگاهی این طور هم هست، ولی بنده به شما توصیه نمی کنم زیرا موجب افراط و تفریط می شود و ممکن است خدای نکرده به گناه بیفتید، ولی اندازه حداقلی مورد نظر ما کنترل زبان است. تا آنجا که می فرماید کسی که روزه بگیرد و زبانش را حفظ نکند مانند کسی است که به نماز می ایستد ولی قرائت نمی خواند.

فضیلت ماه رمضان

حال می رسیم به ارزش روزه در ظرف خودش یعنی ماه رمضان. این مطلب به خصوص برای کسانی است که نمی توانند در ماه رمضان روزه بگیرند، آنها باید شأن این ظرف را حفظ کنند، هر چند در آن صوم قرار نگیرد. در باب ارزش ماه رمضان این روایت را از امام صادق(ع) عرض می کنم: شهر الرمضان شیء لا یشبه شیء من الشهور هیچ ماهی از ماهها شبیه ماه رمضان نیست. فلذا در لسان اهل بیت هست که نگویید رمضان، این ماه خیلی قیمت دارد، بگویید شهر رمضان. ما در روایات “رمضان” کم داریم دائما این طور هست: “شهر رمضان”.

در روایات داریم که در قیامت ماه رمضان مثل قرآن شفاعت می کند، برخی را به بهشت دعوت می کند و برخی را نیز طرد می کند. خلاصه ماه رمضان حساب خاصی دارد.در روایت داریم تمام کتب آسمانی در ماه رمضان بر پیامبران الهی نازل شد. این روایت را علامه مجلسی در کتاب بحار الانوار نقل می کند: پیامبر اکرم (ص) فرمودند: صحف ابراهیم در شب اول ماه رمضان بر حضرت ابراهیم نازل شد، تورات بر موسی در شب ششم ماه رمضان نازل شد، انجیل در شب سیزدهم ماه مبارک رمضان بر حضرت عیسی (ع) نازل شد، زبور داود (ع) در شب هجدهم ماه رمضان نازل شد و قرآن در شب بیست و سوم ماه مبارک رمضان بر نبی اکرم(ص) نازل شد. این یک حسابی دارد.

ماه رمضان، ماه ولایت

بنده می خواهم به لحاظ عقلی به موضوع نگاه کنم: اگر ما اتحاد بین ظرف و مظروف را بپذیریم، معلوم می شود ماه رمضان اگر باز شود، گویی کتب الهی است. ماه رمضان اگر باز شود گویی معنای ولایت است. این معنا از سوره قدر هم به خوبی قابل برداشت است. در واقع سوره قدر توضیح ماه رمضان است. یک شاهدش آیاول این سوره است که می فرماید: انا انزالناه فی لیله القدر و ما ادراک ما لیله القدردر روایت داریم: اللیله هی فاطمه(س). لیله مصداقش در اینجا صدیقه طاهره(س) می باشد و استاد می فرمود عجیب این است که به حساب اینکه لیله تاریک است، مراد از لیله در اینجا وجود جسمانی صدیقه طاهره می باشد. یعنی حتی وجود جسمانی یعنی تاریک حضرت – فضلا از مراتب نورانی ایشان: جسم برزخی ایشان، و مراتب بالاتر از آن، یعنی جسم نورانی ایشان_ حتی جسم مادی ایشان آنقدر شرافت دارد که خداوند می فرماید انا انزلناه فی لیله القدر که الیله هی فاطمه(س) روایتش را علامه مجلسی در بحارالانوار ذیل تفسیر همین آیه شریف نقل می کند. [۵]

بعد در روایت آمده که: و القدر هو الله و مراد از قدر خداوند می باشد «و ما قدر الله حق قدره». قدر یعنی خداوند ترکیبش این می شود ما قرآن را در ماه رمضان در دامن صدیقه طاهره(س) ای که خدا بود یعنی زهرای خدا قرار دادیم. لیله القدر اضافه مضاف و مضاف الیه می باشد. شما لیله را بردارید و بگذارید زهرا، قدر را هم بردارید و به جایش بگذارید الله؛ می شود: زهرای خدا. لذا اگر ما بخواهیم حقیقت ماه رمضان را باز کنیم -کما اینکه در لسان اولیاء هم هست- زهرای خداوند به معنای ظرف و مظروف آشکار می گردد. لذا بنده به رفقا توصیه می کنم در ایام ماه مبارک رمضان به صدیقه طاهره(س) خیلی متوسل شوید. درست است که ماه رمضان ماه خداست ولی ظرف خداوند گویی در این ماه وجود مبارک صدیقه طاهره می باشد. همچنین به امام عصر(عج) نیز خیلی متوسل شوید از طریق های مختلف هر طور که دوست دارید، هدیه بفرستید، زیارت ایشان را بخوانید -مخصوصا زیارت آل یس-. ماه رمضان ترکیبی از این دو بزرگوار است امام عصر(عج) به لحاظ ولایت و صدیقه طاهره(س) به لحاظ اینکه ظرف قرآن، ظرف پروردگار، ظرف ظهور حق و ظرف ولایت می باشند.

ماه رمضان، ماه سلام الهی

حالا به آیآخر سوره قدر