فایل پاورپوینت کامل جایگاه طبّ در قوانین اسلام

با فایل فایل پاورپوینت کامل جایگاه طبّ در قوانین اسلام یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل جایگاه طبّ در قوانین اسلام شامل 47 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل جایگاه طبّ در قوانین اسلام را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل جایگاه طبّ در قوانین اسلام با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل جایگاه طبّ در قوانین اسلام بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل جایگاه طبّ در قوانین اسلام با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل جایگاه طبّ در قوانین اسلام وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل جایگاه طبّ در قوانین اسلام با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل جایگاه طبّ در قوانین اسلام مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل جایگاه طبّ در قوانین اسلام :

مقدمه

فلسفه احکام و قوانین اسلامی، تکامل مادّی و معنوی جامعه انسانی است. از نگاه اسلام، بزرگ ترین نعمت الهی، سلامت جسم و بزرگ تر از آن، سلامت جان است. همچنین، خطرناک ترین بلاها، بیماری جسم و خطرناک تر از آن، بیماری جان است. متن سخن امام علی علیه السلام در این باره چنین است: إنَّ مِنَ البَلاءِ الفاقَهَ، و أشَدُّ مِن ذلِک مَرَضُ البَدَنِ، و أشَدُّ مِن ذلِک مَرَضُ القَلبِ، و إنَّ مِنَ النِّعَمِ سِعَهَ المالِ، و أفضَلُ مِن ذلِک صِحَّهُ البَدَنِ، و أفضَلُ مِن ذلِک تَقوَی القُلوبِ.[۱]

یکی از گرفتاری ها تنگ دستی است. سخت تر از آن، ناتن درستی است و سخت تر از آن هم بیماری دل؛ و یکی از نعمت ها توانمندی مالی است و برتر از آن، تندرستی است و بهتر از آن نیز تقوای دل ها.

مسئله این است که اگر بیماری، خطرناک ترین بلا و سلامت، بزرگ ترین نعمت است، اسلام که تکامل و سعادت انسان را هدف خود قرار داده، برای مبارزه با بیماری ها و تأمین سلامت جامعه چه برنامه ای دارد؟ و به دیگر سخن، طب در احکام و قوانین اسلامی چه جایگاهی دارد؟

جایگاه طبّ پیشگیری در اسلام

بررسی متون اسلامی به روشنی نشان می دهد که یکی از اهداف اصلی و حکمت های مهمّ احکام و مقرّرات اسلامی، طبّ پیشگیرانه، از طریق پیشگیری از بیماری ها و تأمین سلامت انسان است. خداوند متعال، تصریح می کند که قرآن و برنامه های نورانی و حیاتبخش آن، جامعه بشر را به راه های تأمین سلامت، رهنمون می گردد: «یهْدِی بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَهُ سُبُلَ السَّلامِ».[۲]خداوند، هر که را از خشنودی او پیروی کند، به وسیله آن [کتاب] به راه های سلامت، رهنمون می شود.

و بدین سان، انسان می تواند با پیوند با خدا و برنامه هایی که او برای زندگی بشر ارائه کرده، به بزرگ ترین نعمت های الهی دست یابد و نه تنها آخرت، بلکه سلامت و سعادت و خوش بختی دنیای خود را نیز تأمین نماید: «مَنْ کانَ یرِیدُ ثَوابَ الدُّنْیا فَعِنْدَ اللَّهِ ثَوابُ الدُّنْیا وَ الْآخِرَهِ».[۳] هر کس پاداش دنیا می خواهد، [بداند که ] پاداش دنیا و آخرت، نزد خداست.

بر این پایه، در اسلام، آنچه برای سلامت جسم و یا جان خطرناک و زیانبار است، حرام یا مکروه است و آنچه برای سلامت انسان، لازم و مفید است، واجب یا مستحب، و آنچه سود و یا زیانی برای جسم و یا جان ندارد، مباح شناخته شده است. این بدان معناست که طبّ پیشگیری در متن مقرّرات و احکام پنجگانه اسلام، تنیده شده و اجرای کامل و دقیق قوانین الهی در زندگی، سلامت جسم و جان انسان را به همراه دارد.[۴]

امام رضا علیه السلام، درباره حکمت مقرّرات الهی که بر انسان حلال و یا حرام شده است، می فرماید: إنّا وَجَدنا کلَّ ما أحَلَّ اللّهُ تَبارَک و تَعالی فَفیهِ صَلاحُ العِبادِ و بَقاؤُهُم، و لَهُم إلَیهِ الحاجَهُ الَّتی لا یستَغنونَ عَنها، و وَجَدنَا المُحَرَّمَ مِنَ الأَشیاءِ لا حاجَهَ بِالعِبادِ إلَیهِ و وَجَدناهُ مُفسِدا داعِیا لِلفَناءِ وَ الهَلاک.[۵]

ما می بینیم هر آنچه که خداوند تبارک و تعالی حلال کرده، در آن، صلاح و بقای بندگان است و بدان نیازی گریزناپذیر دارند، و می بینیم همه آنچه که حرام شده است، بندگان، بدان نیازی ندارند و می بینیم که همه، موجب تباهی و زمینه نابودی اند.

در این سخن، امام تصریح می فرماید که آنچه در مقررات الهی در زمینه های مختلف (مانند: خوردن، آشامیدن، ازدواج و…)، حلال شمرده شده، اموری است که مردم برای تأمین سلامت، رفاه و آسایش خود، بدان نیاز دارند و مصالح زندگی و بقای آنها وابسته به آن است و به عکس، آنچه تحریم شده، اموری است که نه تنها مورد نیاز مردم نیست، بلکه به زیان سلامت و آسایش آنان و موجب هلاکت آنهاست.

ارزیابی کلّی احادیث طبّی

پیش از ارزشیابی احادیث طبّی، پاسخ دادن به سه سؤال اساسی در این باره، ضروری است:

سؤال اوّل: آیا علم پزشکی، مبدأ الهی دارد و متّکی به وحی است؟ یا سرآغاز آن، تجربه انسان هاست؟

سؤال دوم: آیا پیشوایان دین، یعنی پیامبر اسلام و اهل بیت آن بزرگوار، از دانش پزشکی برخوردار بوده اند یا نه؟

سؤال سوم: بر فرض اطّلاع آنان از دانش پزشکی، آیا اصولًا بنای دین، ورود به مسائل پزشکی و درمان انواع بیماری های جسمی بوده یا نه؟

مبدأ علم طب

برخی از دانشمندان بر این باورند که علم طب، مبدأی الهی دارد و متّکی به وحی است. اندیشمند و محقّق بزرگوار شیخ مفید رحمه الله در این باره چنین می فرماید: طب، [دانشی ] است درست که آگاهی از آن، امری ثابت است و راه دسترس بدان نیز وحی است. آگاهان به این دانش، آن را تنها از پیامبران بهره گرفته اند؛ چه آن که نه برای آگاهی یافتن از حقیقت بیماری، جز به کمک سمع (ادّله نقلی)، راهی هست، و نه برای آگاه شدن به درمان، راهی جز توفیق. بدین سان، ثابت می شود که یگانه راه این آگاهی، شنیدن از همان خدایی است که به همه نهفته ها آگاه است.[۶]

به نظر می رسد نیاز انسان های نخستین، ایجاب می کرد که «وحی»، برخی از دانش های تجربی ضروری برای زندگی را در اختیار آنان قرار دهد. مؤید این نظریه، مطلبی است که سید بن طاووس نقل کرده است: إنَّ اللّهَ تَبارَک و تَعالی أهبَطَ آدَمَ مِنَ الجَنَّهِ، و عَرَّفَهُ عِلمَ کلِّ شَیءٍ، فَکانَ مِمّا عَرَّفَهُ النُّجومُ وَ الطِّبُّ.

خداوند، آدم را از بهشت، فرو آورد و او را از آگاهی به همه چیز، برخوردار ساخت. نجوم و پزشکی، از جمله چیزهایی بود که خداوند، وی را از آنها آگاه کرد.[۷]

بنا بر این، می توان گفت که سرآغاز علم طب، آموزه های وحی بوده؛ امّا تجربه دانشمندان نیز بدان افزوده شده و تدریجا این دانش، گسترده تر شده و می شود؛ لیکن این ادّعا که وحی، تنها راه رسیدن به این دانش است، علاوه بر این که متّکی بر برهان عقلی و یا شرعی نیست، بطلان آن به وسیله تجربه ثابت شده است و آنچه از مرحوم شیخ مفید نقل شده که راه رسیدن به دانش طب، «السمع عن العالم بالخفیات» است، اگر مقصود، یکی از راه های رسیدن به این دانش باشد، صحیح است؛ و گر نه نمی تواند صحیح باشد.

اهل بیت و دانش پزشکی

بررسی دقیق احادیثی که درباره ویژگی های علمی، سرچشمه های دانش ها و نیز انواع دانش های اهل بیت علیهم السلام به ما رسیده،[۸] نشان می دهد که پیامبر اسلام و اهل بیت آن بزرگوار، نه تنها از دانش پزشکی، بلکه از همه علوم، نه از راه تحصیل، بلکه از طریق الهام الهی برخوردار بوده اند، به گونه ای که هر گاه اراده می کردند چیزی را بدانند، می دانستند، چنان که امام صادق علیه السلام می فرماید: إنَّ الإِمامَ إذا شاءَ أن یعلَمَ عَلِمَ.[۹] امام، آن گاه که بخواهد بداند، می داند.

به دلیل این دانش گسترده و علم خارق العاده بود که امام علی علیه السلام، مکرّر خطاب به مردم می فرمود: هر چه می خواهید، از من بپرسید: سَلونی قَبلَ أن تَفقُدونی، فَإِنَّ بَینَ جَنبَی عُلوما کثیرَهً کالبِحارِ الزَّواخِرِ.[۱۰]

از من بپرسید، پیش از آن که مرا از کف بدهید؛ چرا که در سینه من، به سان دریاهای بیکران، دانش های فراوان نهفته است.

همه امامان علیهم السلام از چنین دانشی برخوردار بوده اند و در پاسخ دادن به هیچ مسئله علمی ای در نمی ماندند. امام رضا علیه السلام در این باره می فرماید: إنَّ العَبدَ إذَا اختارَهُ اللّهُ عز و جل لِامورِ عِباد