فایل پاورپوینت کامل خطر تبدیل خانواده به اقامتگاه مشترک

با فایل فایل پاورپوینت کامل خطر تبدیل خانواده به اقامتگاه مشترک یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل خطر تبدیل خانواده به اقامتگاه مشترک شامل 51 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل خطر تبدیل خانواده به اقامتگاه مشترک را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل خطر تبدیل خانواده به اقامتگاه مشترک با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل خطر تبدیل خانواده به اقامتگاه مشترک بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل خطر تبدیل خانواده به اقامتگاه مشترک با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل خطر تبدیل خانواده به اقامتگاه مشترک وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل خطر تبدیل خانواده به اقامتگاه مشترک با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل خطر تبدیل خانواده به اقامتگاه مشترک مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل خطر تبدیل خانواده به اقامتگاه مشترک :

مهم‌ترین آسیب امروز جامعه‌ی زنان و دختران ما در ایران چیست؟ چه چیزی بیشتر از همه آن‌ها را تهدید می‌کند؟

آنچه می‌توان به‌عنوان بیشترین و جدی‌ترین آسیب در همین پنج سال گذشته در نظر گرفت، دقیقاً موج شدت‌یابی جنگ نرم علیه فرهنگ اسلامی و جایگاه ریشه‌ای زن است و امروز سرعت تحولات نسبت به دهه‌های قبل بسیار بیشتر است. اُم یعنی ریشه و در واقع به‌طور کلی سلامت یک جامعه را، علاوه بر سلامت خانواده، ملت و تاریخ در گرو سلامت مادران است. به این اعتبار، چه در برنامه‌ریزی فرهنگی و چه در سیاست‌گذاری اجرایی یا نظام قانون‌گذاری، همسویی همه‌ی نهادها و سازمان‌ها و ایجاد زمینه‌های مناسب برای هویت‌یابی زن مسلمان و تربیت دختران شایسته، می‌تواند بهترین بستر و مهم‌ترین نقش را برای آینده‌ی جامعه‌ی دینی ما و فرایند پیش رو، داشته باشد. لذا به نظرم می‌رسد مهم‌ترین آسیبی که امروز ما را تهدید می‌کند، این است که از ابزار زندگی در راستای اهداف زندگی هنوز درست استفاده نمی‌کنیم و اقدامات مناسبی که برای هر مرحله از مراحل کودکی و نوجوانی و … لازم است و در متون اسلامی بسیار به آن تاکید شده، متاسفانه در نظام تربیتی ما مورد توجه نیست.

امیرمؤمنان علیه‌السلام می‌فرمایند: نفس و عقل دائماً با هم در جنگ و گریزند. تا اینکه انسان به هجده‌سالگی می‌رسد. می‌گویند این سن دیگر سن ثبات شخصیت است؛ یا نفس غالب می‌شود یا عقل و باقی عمر تابع همان بخش است. پس باید بیشترین سرمایه‌گذاری را برای آن دو دهه‌ی اول بکنیم، درحالی‌که عمدتاً والدین نسبت به دوران کودکی و نابالغی غفلت دارند و فکر می‌کنند در مرحله‌ی بلوغ، یک‌شبه می‌شود همه‌ی فرهنگ اسلامی را به بچه انتقال داد.

اساساً در دنیای سلطه، به‌ویژه بعد از عصر روشنگری، طراحی برای زنان و دختران بیشتر است. حتی در انقلاب‌هایی که در کشورهای مختلف روی داده است، می‌توان این موضوع را به خوبی مشاهده کرد که یکی از عوامل موفقیت‌شان، تمرکز بر قشری است که هم خود را می‌سازد و هم نیمه‌ی دیگر را یعنی زنان. از نظر اسلامی هم تربیت دختران با تربیت پسران فرق می‌کند. در اولویت‌بندی‌ها، به‌تبع اهمیت و نقش آینده‌ی افراد، اسلام به تربیت دختران توجه بیشتری کرده است؛ و تربیت را ناظر بر مسئولیت‌پذیری آینده فرزندان تنظیم کرده است. مثلاً می‌فرمایند وقتی پدری می‌رود برای خرید، اول از دختر خانه شروع کند و وقتی وارد خانه می‌شود، اولین کسانی که از جهت عاطفی مورد توجه قرار می‌دهد باید دخترانش باشند؛ از کوچک‌تر به بزرگ‌تر. یا در روایاتی داریم که کسی که برای تربیت دخترش می‌کوشد آن دختر برایش مثل سپری در مقابل آتش و عذاب است. بنابراین در مورد دختران، ما یک سبک تربیتی ویژه داریم.

اگر بخواهیم صحبت‌های شما را خلاصه کنیم، می‌توان گفت شما معتقدید بزرگ‌ترین آسیبی که امروز زنان و دختران ما را تهدید می‌کند، نبود انسجام و برنامه‌ی لازم برای تربیت دینی و عاطفی و عقلانی آن‌هاست تا آن‌ها یک سرمایه‌ی بالفعل برای تربیت نسل‌ها شوند.

بله، متاسفانه استعدادهای زنان و دختران بالقوه مانده و بالفعل نشده است. مرحوم آقای فلسفی در کتاب «کودک فلسفی» می‌گویند: در کودکی قوای عقلانی خفته و قوای عاطفی بیدار است. به‌میزانی که ما به نیاز عاطفی فرزندانمان پاسخ بدهیم، به‌ویژه در دهه‌ی اول که پاسخ براساس نیاز عاطفی است، در دوره‌ی بعد عقل مجال رشد پیدا می‌کند، اما اگر این نیازها از ناحیه‌ی والدین، مخصوصاً برای دخترها از ناحیه‌ی مادر پاسخ داده نشود، فصل رشد عقل هم با آسیب‌های جدی مواجه می‌شود و نهایتاً ما یک دختر یا نسل آسیب‌دیده داریم که محصولش یک جامعه‌ی بیمار خواهد بود.

آسیب‌ مهدکودک‌ها جدی است. آسیب‌های جدایی مادر از بچه، به‌ویژه برای دختران، بسیار پیچیده است. بایستی سبک مادری را به‌صورت جدی در تحقیقاتمان مورد توجه قرار بدهیم. مادری هم به این معنا نیست که فقط نیازهای جسمانی کودک را رفع کند وظیفه مادر به‌عنوان ریشه این است که بتواند همه‌ی ابعاد را پاسخ‌گو باشد. یکی از این ابعاد لازمه‌اش رشد فکری و فرهنگی مادر است تا بتواند واقعاً نیاز فکری و فرهنگی کودک و حتی شوهرش را متناسب با جریانات اجتماعی پاسخ بدهد. مادری که در فضای جریانات مختلف روز جامعه نیست، به‌تناسب نیازهای جامعه همت و فکرش جریان ندارد و فقط پای آینه بوده یا مشغول تلفن است، این زن مادر ایده‌آل نیست.

به نظر شما، زن در جامعه چه نقشی دارد؟ یعنی مهم‌ترین نقش زن چیست؟ و چه باید بکنیم که زن از داشتن این نقشش راضی باشد؟ مثلاً شما مهم‌ترین نقشی را که به زن می‌دهید به جهت انسان‌سازی‌اش است و انسان را مهم‌ترین سرمایه‌ی یک جامعه می‌دانید و از این جهت، مهم‌ترین نقش یک زن را قاعدتاً مادری‌اش قرار می‌دهید. حال سؤال این است که چه باید بکنیم تا زنان جامعه‌ی ما این نقش را دوست داشته باشند و عاشقانه آن را انتخاب کنند؟

ببینید با ظهور انقلاب اسلامی، عرصه‌ای برای فعالیت‌های فرهنگی، سیاسی و اجتماعی به روی زنان ما باز شد و زنان قدم‌هایی برداشتند که این قدم‌ها، قدم‌های کوچکی هم نبود. درحالی‌که با قانون‌گذاری و ایجاد بستر مناسب، رشد سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و حتی اقتصادی را برای زن میسر کردیم، برای تقویت رفتار مادرانه در زنان کار خاصی انجام ندادیم. تا نُه سال پیش، یعنی سال که برای اولین‌بار پایان‌نامه‌ای با عنوان «مبانی حقوق و وظایف مادری در نظام قانون‌گذاری اسلامی» را بنده و یکی از دانشجویان دوره‌ی ارشد همین دانشگاه تربیت‌مدرس کار کردیم، کاری در این زمینه انجام نشده بود. جالب است که دایره‌المعارف مادری در انگلستان، به‌عنوان اولین پایان‌نامه‌ای که در عرصه‌ی مادری و آن‌هم براساس مبانی اسلامی نوشته شده است، آن را از ما خواست تا به دایره‌المعارف خودش اضافه کند. در این عرصه خلأ بزرگی داشتیم و هنوز هم داریم. می‌خواهم بگویم ما در راستای اعطای حقوق زنان، در عرصه‌های مختلف قوانینی تصویب کردیم، اما آن راه اصلی و تأثیر ریشه‌ای مادری را برای زنان باز نکردیم.

متأسفانه برنامه‌ریزی نداریم. در وزارت علوم یا آموزش‌وپرورش، هنوز نتوانسته‌ایم آن برنامه‌ریزی شایسته‌ای که اسلام مدنظرش است، در مورد زن پیاده کنیم. البته به تعبیر مقام معظم رهبری، انجام واجبات نظامیه یک واجب است. ما در عرصه های گوناگون جامعه نیازمند زن متعهد و متخصص هستیم. ایشان در سال در پیامی که برای کنفرانس ضرورت‌های پزشکی و فقهی زنان در دانشگاه فردوسی مشهد فرستاده بودند، فرمودند: مشکلات زنان ما چه در عرصه‌ی پزشکی و چه عرصه‌ی فقهی، بایستی توسط خودشان حل شود و میان این دو گروه بایستی تعاملات علمی برقرار شود. امروز سال از آن پیام می‌گذرد و ایشان کرارا تذکرات لازم را در این زمینه داده اند. ما استقلال فرهنگی را به زنانمان داده‌ایم که به‌سمت حل مشکلات خودشان حرکت کنند. اما به‌رغم اینکه حضرت آقا این‌قدر اصرار دارند روی تشکیل یک مجمع فراقوه‌ای برای مسائل زنان، بازهم می‌بینیم در سیاست گذاری‌های کلان مسائل زنان باز هم این آقایان هستند که تصمیم می‌گیرند. نمی‌گویم آقایان نباشند، چراکه عرصه‌ی برنامه‌ریزی زن و مرد نمی‌شناسد، اما زنان ما بعد از چهار دهه مهارت‌هایی یافته‌اند که می‌توانند به چاره اندیشی در مسائل خودشان بپردازند و حتی ممکن است آن‌ها از منظری به مسائل نگاه کنند که مردان به آن توجه ندارند.

برای مثال، وقتی به‌عنوان مبلغ به سفر حج رفته بودم، آقای ادیب یزدی به من گفتند چقدر خوب شد خانم‌های مبلغ به حج اعزام شدند، ما واقعاً نمی‌توانستیم مسائل زنان را حل کنیم چرا که نمی‌توانستند مشلکشان را به ما انتقال دهند تا از نظر فقهی به آن پاسخ دهیم. خیلی از مسائل مربوط به حوزه‌ی زنان همین‌گونه است. مقام معظم رهبری می فرمایند: مقصر اصلی خود خانم‌ها هستند خانم‌های باسواد و ت