فایل پاورپوینت کامل زمان و مکان ظهور امام مهدی (عج)

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل زمان و مکان ظهور امام مهدی (عج) :

مقدمه

قبل از هر چیز دیگر باید متذکر شوم که از ابتدای عصر غیبت تا کنون افراد و فرقه هایی بوده اند که به دروغ ادعای مهدویت و یا نیابت از حضرت مهدی(ع) نموده و یا افراد دیگری به آنها چنین نسبتی داده اند. باید توجه داشت که به صرفا دعا و ارائه بعضی شواهد که فاقد دلیل و سندی محکم است دوری کنیم تا در دام افرادی سودجو که از اعتقادات پاک دینی مردم سوء استفاده می کند نیفتیم. به همین دلیل خلاصه و فشرده مطالب این مقاله همه برگرفته شده از آیات قران و فرمایشات پیامبر (ص) و امام معصوم (علیهما السلام )می باشد زیرا هر مطالبی که بر اساس منابع ناموثق باشد پشیزی ارزش نخواهد داشت.

آیا باید با انحراف ها و آسیب ها آشنا شویم؟

مطالب غیر ضروری مانند اطلاع دادن از زمان دقیق ظهور امام عصر (ع) و یا مکان استقرار حضرت، وضعیت ازدواج، تعداد فرزندان یا مقدار حکئمت حضرت (ع)بعد از ظهور غیر از مشغول ساختن اذهان به خود و بازداشتن افراد از بررسی در مباحث کلیدی و مهم مهدویت باز دارد چیز دیگری نیست هم چنین بعضی از افراد پس از خواندن یا شنیدن بعضی از علائم به محض بروز هر حادثه مشابه آن را به نزدیک ترین زمان و مکان ظهور حمل می نمایند ودر اثر این تطبیق های نادرست موجبات بدبینی و یاس و ناامیدی در عموم مردم به وحود می آوردند.

و یا بعضیها همه چیز را در ملاقات با حضرت خلاصه کرده و پس از مدتی تلاش، در اثر عدم ملاقات با ایشان نسبت به اصل اعتقاد خود بدبین می شوند. حال واقع آن است که اگر وظایف خود را به درستی انجام دهیم لازم نیست به دنبال حضرت بگردیم بلکه خود ایشان به سراغ ما می آیند. در روایات معصومین (ع) ضمن تاکید بر صبر و انتظار، از شتاب زدگی در تحقق امر ظهور که موجب یاس و ناامیدی و شک و تردید می شود، نکوهش شده است. به طور نمونه امام جواد (ع) می فرمایند: “لا یهلک فیها المستعجلون” شباب زدگان در امر غیبت هلاک می شوند”از آنجا که مشیت و حکمت الهی بر این تعلق گرفته است که وقت ظهور پنهان بماند، احدی نمی تواند ادعا کند که از وقت ظهور مطلع است. امام باقر(ع) در همین خصوص، در جواب یکی از اصحاب که می پرسید فرمود: “آنان که برای امر ظهور وقت معینی می کنند دروغ می گویند”. اما از طرفی اطلاع از زمان ظهور، علاوه بر آنکه حس کنجکاوی انسان ها را ارضا می نماید، ثمرات و برکات مهم تری را نیز به دنبال می آورد که بعضی از آنها عبارتند از:

۱-یقین به علم غیبت و به آینده معصومین (عیلهما السلام ): تحقق و رخداد پیش گوئی ها قرن ها پس از بیان آن باعث می شود که شنوده و خواننده ناخواسته به گوینده این بیانات ایمان بیاورد به خصوص در موارد متعددی که مطلب بیان شده بسیار فراتر از سطح فهم مخاطبان و شنوندگان این دست روایات در مقطع صدورشان باشد.

۲-افزایش امید به وقوع و قرب ظهور: از آنجا که بسیاری از مطالب مطرح شده در این روایات در مقام بیان و تببین نشانه های ظهورر امام عصر(ع) هستند به طور طبیعی خوانندگان این نشانه ها نسبت به امام عصر (ع)، ظهور ایشان و نزدیک تر شدن این رخداد یقین بیشتریپیدا می کنند.

۳-آمادگی برای مواجه شدن با اسیب ها و فتنه ها: دوره آخر الزمان را به طور شاخص با انحراف و بحران، و آسیب ها می شناسند. مسلما افرادی که پیش از وقوع فتنه ها از آمدن آنها خبر دارند خود را برای رویارویی با آن مهیا می کنند به حدی که در مواردی می تواند بدون ذره ای آسیب پذیری آن را پشت سر بگذراند. مثال آمادگی بحران خشکسالی هفت ساله در دوران حضرت یوسف (ع) است که آنها با خوابی و تعبیری توانستند از ان رهایی یابند و حتی از مناطق اطراف خویش مانند کنعان نیز دستگیری نمایند شاید ما هم به طور جدی به مطالعه این گونه مقالات ( زمان و مکان ظهور) بپردازیم بتوانیم به چنین توفیقی دست یابیم.

۴-مشهور است که می گویند فهم سوال نیمی از جواب است تا مساله ای را خوب نفهمیم نمی توانیم آن را به درستی حل کنیم با شناسایی و ریشه یابی دقیق مشکلات به راحتی می توان دریافت که چه بر عهده ما است. باید در حال حاضرمتولی انجام چه اموری شویم و هدف پیش روی ما چیست؟ هدفی که باید به آن برسیم و مسیر میان مبدا تا مقصد، همان برنامه ریزی مهم و اساسی است که باید در تمامی عرصه های خرد و کلان آن را لحاظ کنیم و صد افسوس که مورد غفلت ما واقع شده است. امید است با خوشه چینی از این سرمایه های عظیم راه رابیابیم و سالک آن گردیم و به زودی چشمانمان به جمال حجت الهی روشن و منور گردد.

فصل دوم: آیا وقت ظهور حضرت مهدی(ع) معلوم است؟

۱-آیا زمان ظهور حضرت مهدی (ع) معلوم است؟

یکی از سوال هایی که از گذشته تا امروز مطرح است سوال از وقت ظهور آن حضرت است و در این زمینه روایات زیادی وجود دارد که ما در اینجا آن را بررسی می کنیم.

وقت ظهور آن حضرت و علم به وقت آن از آن خداوند است و جز او کسی نمی تواند وقت ظهور را تعیین کندو در حدیثی از امام حسن مجتبی (ع) آمده است که فرمود: “از جدم رسول الله پرسیدم که امام امامان بعد از تو چند نفرند؟ فرمود: دوازده نفرند. خداوند علم و فهم مرا به آنها عطا کرد تو ای حسن! یکی از آنها هستی. عرضه داشتم: یا رسول الله قیام قائم ما اهل بیت کی خواهد بود؟ فرمود: ای حسن! حکایت قیام قائم مثل روز قیامت است که علمش نزد خداست و ناگهان فرا می رسد”. مفضل بن عمر می گوید: به پیشگاه امام صادق(ع) عرض کردم: آیا برای ظهور مهدی منتظر (ع) وقتی تعیین شد که مردم ان را بدانند؟ فرمود: “نه، خداوند اجازه نداده است که برای آن وقت معینی باشد که شیعیان ما از آن آگاهی داشته باشند. عرض کردم: ای آقای من! چرا نمی توان از وضع آن مطلع شد؟ فرمود: زیرا وقت ظهور او همان ساعتی است که خداوند می فرماید: و یسئلونک عن الساعه ایان مرساها قل انما علمها عند ربی لایجلیها لوقتها الا ه ثقلت فی السموات و الارض لا تاتیکم الا بغته (سوره مبارکه اعراف آیه ۱۸۶)از تو در مورد ساعت –ظهور – می پرسند که زمان فرارسیدن آن کی خواهد بود؟ بگو علمش در نزد پروردگار من است و هیچ کس جز او نمی تواند آن را آشکار سازد، و آن حتی در آسمان ها و زمین سنگین آمده است و جز به طور ناگهانی به سراغ شما نمی اید. و نیز آن همان ساعتی است که خداوند فرموده است: «یسْئَلُونَکَ عَنِ السَّاعَهِ أَیانَ مُرْساها» از تو در مورد ساعت قیام می پرسند که طلوع آن در چه وقت است؟ ” (سوره مبارکه نازعات، آیه ۴۲) و نیز فرموده است ” ان الله علم الساعه ” علم ساعت – قیامت – در نزد خداوند است. (سوره مبارکه لقمان آیه ۳۴). و هم چنین فرموده است: ” فَهَلْ ینْظُرُونَ إِلاَّ السَّاعَهَ أَنْ تَأْتِیهُمْ بَغْتَهً فَقَدْ جاءَ أَشْراطُها فَأَنَّی لَهُمْ إِذا جاءَتْهُمْ ذِکْراهُمْ ” آیا آنها جز این انتظاری دارند که ساعت قیام به طور ناگهانی فرا رسد در حالیکه هم تاکنون نشانه های آن آمده است”. سوره مبارکه محمد آیه ۱۸. و هم فرموده است: ” وَمَا یدْرِیک لَعَلَّ السَّاعَهَ تَکونُ قَرِیبًا ” و تو چه می دانی، شاید ساعت قیام نزدیک باشد” سوره مبارکه احزاب آیه ۶۳. و باز فرموده است: ” یسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذینَ لا یؤْمِنُونَ بِها وَ الَّذینَ آمَنُوا مُشْفِقُونَ مِنْها وَ یعْلَمُونَ أَنَّهَا الْحَقُّ أَلا إِنَّ الَّذینَ یمارُونَ فِی السَّاعَهِ لَفی ضَلالٍ بَعیدٍ”کسانی که در مورد ان (ساعت قیام) شتاب می کنند که آن را باور ندارند، ولی آنان که آن راباور کرده اند، پیوسته با ترس و هراس مراقب آن هستند و می دانند آن حق است. آگاه باش! آنان که در مورد ساعت مجادله می کنند در گمراهی عمیقی هستند” سوره مبارکه شوری آیه ۱۸. این پرسشها و مجادله ها شتاب در امر خدا، شک و تردیدها در فضای الهی، دخالت در قدرت خدا است. اگر به ما گفته شود زمان ظهور دویست سال یا سیصد سال دیگر واقع می شود مردم قسی القلب می شدند و از اعتقاد به اسلام بر می گشتند، اما گفته اند: چه بسیار زود است، چقدر نزدیک است! تا دلها آرام بگیرد و فرج ها نزدیک بدانند. امام زمان (ع) در توقیعی برای اسحاق بن یعقوب نوشته است: “… اما ظهور و فرج مربوط به خداوند است و هر کس وقتی برای آن تعیین کند، دروغ گفته است “.

علاوه بر این روایات، در کتاب های مقدس تورات و انجیل زمانی برای ظهور منجی تعیین نشده است که برای اطمینان خاطر خوانندگان به فرازهایی از آن دو کتاب اشاره می کنیم.

الف)تورات

“و در ایام آخر واقع خواهد شد. جمیع امت ها به سوی آن روان خواهند شد و او امت ها را داوری خواهد نمود و قوم های بسیاری را تنبیه خواهد کرد “. “اگر چه تاخیر نماید، برایش منتظر باش، زیرا که البته خواهد امد و درنگ نخواهد کرد… بلکه تمام قوم ها و امت ها را نزد خود جمع می کند و برای خویشتن فراهم می آورد “

ب)انجیل

“اما از آن روز و ساعت هیچ کس اطلاع ندارد حتی ملائکه آسمان، پس بر حذر باشید وبیدار شده، دعا کنید، زیرا نمی دانید آن وقت کی می شود و در چه زمان صاحب خانه می آید، در شام یا نصف شب یا بانگ خروس یا صبح. .. اما آن چه به شما می گویئم این است که بیدار باشید”.

۲- ظهور چه زمانی به وقوع می پیوندد؟

اگرچه اصل ظهور و نشانه های نزدیک شدن آن، از امور مسلم و قطعی است ولی بنا به مصالحی، زمان ظهور مشخص نشده است و هیچ کس جز خداوند از وقت دقیق آن آگاه نیست. بارها اصحاب از امامان معصوم (ع) درباره زمان خروج قائم (ع) پرسیده اند، ولی آنان به صراحت از مشخص کردن آن نهی کرده اند و زمان ظهور را هم چون علم به قیامت، منحصر به خداوند دانسته اند.

فضیل از امام باقر (ع) پرسید: آیا برای ظهور وقت معین شده است؟ امام سه بار فرمود: “کذب الوقاتون” کسانی که وقت تعیین می کنند، دروغ می گویند. نیز امده است: از پیامبر (ص) نیز همین سوال پرسیده شد. حضرت فرمود: مثل ظهور مهدی(ع). هم چون برپایی قیامت است (کسی جز خداوند از وقت آن آگاه نیست).مهدی (ع) نمی آید مگر ناگهانی (منتخب الاثر ص ۱۲۴ و ۲۲۴)البته در برخی روایات به گونه ای نشانه های ظهور را بیان می کنند، مانند: “مهدی (ع) قیام نمی کند مگر در سال های فرد، سال اول، سال سوم، پنجم، هفتم، نهم و یا روز شنبه دهم محرم. و یا: در بیست و سوم رمضان منادی ندا می دهد و مردم را به سوی مهدی(ع) فرا می خواند.

شنبه ای که مقارن با عاشورا است

امام محمد باقر(ع) می فرماید: گویا قائم (ع) را می بینیم که روز عاشورا، روز شنبه، بین رکن و مقام ایستاده و جبرئیل پیش روی او ندا می کند: بیعت برای خدا است. پس زمین را پر از عدل می کند همان گونه که پر از ظلم و جور شده باشد. امام جعفر صادق(ع) می فرماید: قائم(ع) در شب بیست و سوم ماه رمضان، به نام شریفش ندامی شود و در روز عاشورا، روزی که حسین بن علی (ع) در آن کشته شد قیام خواهد کرد. در روایات دیگر نیز آمده است که ظهور، صبح روز شنبه و عاشورا می باشد که حضرت حجت (عج) پس از طلوع آفتاب، پشت مقام حضرت ابراهیم (ع) دو رکعت نماز به جا می آورند، میان رکن و مقام ایستاده و اولین خطبه خود را به گوش جهانیان می رساند و پس از معرفی خود، مردم را به بیعت دعوت می کند. در محرم آخرین سال غیبت اتفاق رخ می دهد(طبق روایات) نهم محرم در مکه سیصد و سیزده یار حضرت جمع می شوند و دهم محرم روز ظهور حضرت است در مکه، که حضرت بین رکن و مقام خطبه می خواند، آن گاه یاران حضرت با ایشان بیعت می کنند و ندای جبرئیل نیز در این روز شنیده می شود. دوازدهم تا پانزدهم محرم در مدینه منوره حمله سپاهیان سفیانی صورت می گیرد که شهر را تاراج می کنند و مقبره مطهر حضرت رسول(ص) را تخریب می نمایند. پانزدهم محرم نیز بین مکه و مدینه، سپاه سفیانی در بیابان بیداء فرو می روند. از روایات و متون تاریخی استفاده می شود امام زمان (ع) در حالی ظهور می کند که گوینده ای از آسمان صدا می زند: “ای مردنم زمان حکومت جباران به پایان رسید، بهترین امت محمد(ص) قیام کرده است به وی ملحق شوید:. آنگاه نجیبانی تاز مصر، شام و دسته هایی از عراق، در رکن و مقام با حضرت بیعت می کنند. پیامبر اسلام (ص) فرمود: “یا علی، هنگامی که قائم ظهور می کند که ۳۱۳ نفر به تعداد مردان جنگ بدر به گرد وی اجتماع کنند”. از امام صادق(ع) سوال شد که: امام زمان (ع) چگونه ظهور می کند؟ فرمود: با میراث رسول(ص) سپس سوال شد: میراث رسول چیست؟ فرمود: شمشیر، زره و عمامه و عبا و عصاو پرچم و زین و برگ اسب پیامبر (ص). یعنی حضرت با بهره گیری از وسایل و ابزار مذکور ظهور می کند.

از بعضی از روایات استفاده می شود که امام زمان (ع) از مکه ظهور می کند. امام باقر(ع) فرمود: قائم (ع) ما با سیصد و سیزده نفر از یاران خود در ذی طوی (کوهی مجاور شهر مکه) منتظر قیام است تا ان موقع که به حجر الاسود تکیه زند و پرچم آویخته را به احتزاز در آورد. در برخی روایات دیگر آمده است که امام زمان (ع)در هنگام ظهور به کعبه تکیه زده و سیصد و سیزده نفر گرد او اجتماع می کنند و حضرت این آیه را می خواند “بقیه الله خیر لکم ان کنتم مومنین ” آن گاه ده هزار نفر حضرت را همراهی نموده، به سوی مدینه حرکت می کنند. امام صادق (ع) در تفسیر آیه شریفه “و لا یقولون متی هذه الفتح ان کنتم صادقین ” سوره مبارکه سجده آیه ۲۸. می فرماید: اگر راست می گوئید این فتح و پیروزی کی می خواهد بود؟روز فتح روزیست که دنیا به دست قائم (عج) فتح می شود، آن روز کسیکه ایمان سودمند آن ایمان است. ایمانی که سابقه دارد و همراه با انتظار ظهور باشد، خداوند مقام و منزلت آنان را بالا می برد و آن پاداش دوستداران اهل بیت است.

۳- چرا دوران غیبت اینقدر طولانی است؟

به چند دلیل می شود به این سوال پاسخ داد، پیامبر اکرم (ص) می فرماید:” لابد للغلام من غیبه، یخاف فیها القتل!!”

۱-“به ناگزیر او باید غایب شود، که در آن مدت ترس از قتل است”

“مَثَل قائم ما مَثَل قیام قیامت است که وقت آن را جز خدای تبارک و تعالی نمی داند و به واحدی آشکار نسازد… جز به صورت ناگهانی پیش نخواهد آمد.

۲-غیبت طولانی حضرت مهدی(ع) نشانه آن است که مردمان این قرون متمادی شایستگی آن را ندارند که یاور حضرت مهدی(ع) باشند.

۳-اگر انسان تلخی ظلم را نچشیده باشد نسیم عدالت را تشخیص نمی دهد. از اینجاست که می بینیم پذیرش چنین زمامداری آسان نیست. بلکه لازم است وعده خدا فرا رسد حق ظاهر شود و باطل نابودگردد تا همگان چنین نظامی را پذیرا شوند. سخن کوتاه کنیم: به طوریکه حضرت بقیه الله در آن روز یکی از الطاف بی پایان خدای متعال است، غیبت او نیز امروز یکی از الطاف بیکران خدای تبارک و تعالی است. در قران مجید در سوره مبارکه اسری چنین آمده است.«وَقُلْ جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ کانَ زَهُوقًا؛ بگو حق آمد و باطل نابود شد همانا باطل نلابود شدنی است.»ابن شهر آشوب- در کتاب مناقب آورده: خوارزمی در اربعین، ابوبکر خطیب در تاریخ، محمد بن الصباغ در فضائل، طبری در خصائص، از جابر نقل نموده که گفت: با پیامبر (ص) وارد مکه شدیم، اطراف کعبه سیصد و شصت بت نصب و بتی بزرگ در صدر خانه مقرر، حضرت به علی (ع) فرمود: بر پشت من بالا بر و برای انداختن هبل، حضرت علی (ع) عرض کرد: حضرت بر من بالا رود، و چون رسول (ص) بر پشت من قدم گذاشت تاب نیاوردم به سبب عظمت رسالت، و من بر کتف رسول (ص) بالا رفتم، قسم به خدایی که دانه را به اسمان می شکافد و خلق می فرماید انسان را، اگر می خواستم دست خود را به آسمان رسانم می توانستم. هبل و بتان را انداخت به طوری که دیوارها متزلزل شد و ایه شریفه ( و قل جاء الحق و زهق الباطل…) نازل شد. و در تفسیر برهان – ابوحمزه از امام محمد باقر(ع) نقل می کند که فرمود: ( و قل جاء الحق. ..) هنگامی که دولت قائم (ع) قیام کند دولت باطل نابود می شود. و در خرائج- از حکیمه خاتون نقل شده: وقتی حضرت قائم(ع) متولد شد در ذراع راست او نوشته بود (جاء الحق و زهق الباطل….).از این آیه برمی آید که چرخ گردون همواره به کام ستمکاران نمی چرخد و کابوس خفقان و اختناق برای همیشه افق زندگی را تیره و تار نمی سازد بلکه روزهایی در پیش است که طومار ستم در هم می پیچد و پرچم حق بر فراز سراسر گیتی به اهتزاز در می آید. امیر المومنان (ع)می فرماید: در میان شبهه و فتنه ظهور می کند تا آشکار گردد و آوازه اش بلند می شود و کارش نمایان می گردد. به نام و کنیه و نسبش در میان آسمان و زمین ندا می شود و نام او را در زبان دوست و دشمن می چرخد تا حجت تمام شود و همگان او را بشناسند. آنقدر نام و کنیه و نسب او به زبان ها جاری خواهد شد تا برای احدی ابهامی باقی نباشد همه اینها برای این است که حجت بر همه تمام می شود آنگاه خداوند او را ظاهر می گرداند چنانکه جدش پیامبر وعده داده است و آن در ضمن این ایه شریفه است سوره مبارکه توبه آیه ۳۴: “هو الامام الذی یظهر علی الدین کله و هذا من الذی تاویله بعد تنزیله” ” او امامی است که به دست او دین بر همه ادیان پیروز خواهد شد و این از آیاتی است که تاویلش بعد از تنزیل آن تحقق خواهد یافت. سعید بن جبیر نیز در تفسیر این آیه می گوید: او مهدی از اولاد فاطمه است. قران کریم در سوره مبارکه حج – آیه ۴۱ می فرماید: «الَّذینَ إِنْ مَکَّنَّاهُمْ فِی الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاهَ وَ آتَوُا الزَّکاهَ وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْکَرِ وَ لِلَّهِ عاقِبَهُ الْأُمُورِ؛همان کسانی که وقتی در زمین به آنها قدرت بخشیدیم، نماز را برپا می دارند و زکات را می دهند و امر به معروف و نهی از منکر می کنند و پایان همه کارها از ان خداست.»امام محمد باقر (ع) در باره آیه شریفه الذین ان مکنهم. .. فرمود: این ایه از آن ال محمد علیهم و مهدی (ع) و یارانش می باشد. خداوند ایشان را بر مشارق زمین و مغارب آن مسلط می سازد و دین خود را آشکار می کند و به وسیله او و یارانش بدعت را می میراند، چناننکه سفاهت و نادانی، حق را میرانده بود و تا اینکه اثری از ظلم و ستم دیده نشود. ” و بامرون بالامعروف ینهون عن المنکر و لله عاقبه الامور”.

امیر المومنین علی (ع) درروایتی پایمردان و ثابت قدمان را نوید می دهد که در یک چنین روز مسعودی گرد هم خواهند آمد که آن روز برای دشمنان اهل بیت روز بسیار سخت و دشواری است و توضیح داده که تا نشانه های ظهور دیده نشده از جای برنخیزند که طعمه گرگان می شوندو در حدیث دیگری توضیح می دهند که برای اهل بیت فقط یک پرچم است تا آن پرچم به اهتزاز در نیامده زیر هیچ پرچم دیگری گرد نیایند. هر کس بر آن پرچم پیشی بگیرد دزدیده می شود و هر کس از آن عقب بماند هلاک می گردد، و هر کس از آن پیروی کند به آن می پیوندد روی آن پرچم نوشته می شود “البیعه لله” بیعت مخصوص الله است” از امام باقر (ع) چون پرچم او به اهتزاز درآید، میان مشرق و مغرب با نور آن روشن می شوند و خداوند دستش را سر بندگان می گذارد دیگر مومنی روی زمین نمی ماندجز اینکه قلبش از آهن پاره سخت تر و نیرومند تر می شود هر مومنی نیروی ۴۰ مرد پیدا می کند و هیچ مومنی نمی ماند جز اینکه شادی و سرور به دلش راه می یابد. پرچم او مخمل مشکی چهار گوش که درازای آن کمی بیشتر از پهنای آن است از روزیکه پیامبر (ص) وفات کرده این پرچم باز نشده و باز نخواهد شد تا روزیکه مهدی(ع)ظهور کند و این پرچم از جلو راست و چپ مسافت یک ماه را رعب آن فرا می گیرد. پیراهن پیامبر (ص) –زره بزرگ و فراخ پیامبر وعمامه سحاب آن حضرت رابه سر می گذارد و ذوالفقار را به دست می گیرد و هشت ماه آن را بدون غلاف در دست نگه می دارد. ظهور با معجزات و با هرات به دست مبارک حضرت مهدی(ع) بسیار طبیعی است تا ثابت شود که او حجت خداست چنانکه امیر المومنین (ع)می فرماید:در اخر الزمان خداوند مردی را بر می انگیزد که او را با فرشتگانش تائید می کند و یارانش را محافظت می کند و او را با آیات و معجزات یاری می کند و بر سر تا سر زمین مسلط می گرداند تا همگان در برابر او خواه ناخواه تسلیم شوند. زمین را با قسط و عدالت و نور و برهان پر می کند، طول و عرض جهان به تسلط او در می آید در روی زمین کافر نمی ماند جز اینکه ایمان می آورد شخص ناشایستی نمی ماند جز اینکه به صلاح و تقوی می گراید. امام صادق(ع) در مورد خسف بیدا چنین می فرماید: هنگامی که سفیانی دوازده هزار از سپاهانش را به دنبال حضرت مهدی(ع) از مدینه رهسپار مکه می کند در سرزمین بیداد، به زمین کشیده می شوند.

امیر المومنین با قاطعیتی هر چه تمام تر از فتوحات حضرت مهدی(ع) سخن می گوید: ” برای مصر منبری می سازم، دمشق را سنگ به سنگ ویران می کنم و یهود را از همه سرزمین های عربی بیرون می نمایم و جامعه عرب را با این عصایم می رانم. همه اینها را مردی از تبار من انجام می دهد”. از این حدیث استفاده می شودکه یهود اشغالگر با تلاش خود برای اقامت گزیدن در کشورهای عربی ادامه می دهند و در بیشتر کشورهای عربی برای خود جای پایی باز می کنند. سپس با ظهور حضرت مهدی(ع) همه نقشه هایشان نقش بر آب می شود و ریشه فاسد شان از همه ممالک اسلامی کنده می شود. چنانکه در کتب مقدسه شان نیز آمده خود برای آن واقف و از آن نگران هستند.

س. آیا جهان از ظهور حضرت شادمان می شود؟

از روایات فهمیده می شود که قیام حضرت مهدی(ع)موجب خرسندی اهل زمین و آسمان و حتی مردگان می شود. رسول خدا(ص) می فرمایند: همه اهل آسمان و زمین، پرندگان و حیوانات درنده و میان دریا، از ظهور حضرت مهدی(ع) شاد و خرسند می شوند. حضرت علی(ع) می فرماید: هنگامی که مهدی(ع) ظهور می کند نام مبارکش بر سر زبان ها خواهد بود و وجود مردم سرشار از عشق به مهدی (ع) است و به طوری که جز نام او هیچ نامی در یاد و زبان آنها نیست و با دوستی او روح خود را سیراب می کنند. حضرت رضا(ع) درباره گشایش پس از ظهور می فرمایند: در آن هنگام گشایشی بر مردم می رسد، به طوری که مردگان آرزوی زندگی دوباره می کنند.

امام صادق (ع) نیز درباره پس از ظهور حضرت می فرمایند: هیچ مومنی در قبر نمی ماند مگر اینکه شادی و سرور در قبرش وارد می شود، به گونه ای که مردگان به دیدار یکدیگر می روند و ظهور حضرتش را به همدیگر تبریک می گویند. در روایات متعددی آمده است: هنگامی که حضرت ظهور می فرماید، دو رکعت نماز در پشت مقام می خواند و با تلاوت این آیات با خدای خود مناجات می کند: ” امَّنْ یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ یَکشِفُ السُّوءَ “این حدیث به همین تعبیر از امام صادق(ع) نیز روایت شده است با این تفاوت که در پایان می فرماید: ” نَزَلَتْ فِی الْقَائِمِ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ علیه السلام، هُوَ وَ اللَّهِ الْمُضْطَرُّ إِذَا صَلَّی فِی الْمَقَامِ رَکْعَتَیْنِ- وَ دَعَا اللَّهَ فَأَجَابَهُ وَ یَکْشِفُ السُّوءَ وَ یَجْعَلُهُ خَلِیفَهً فِی الْأَرْض “این آیه در حق قائم (ع) نازل شده است، که سوگند به خدا “مضطر” اوست که هر وقت دعا کند خدا دعایش را مستجاب می کند و گرفتاریش را برطرف می سازد و او را در روی زمین جانشین قرار می دهد”

۴- زمان دقیق ظهور امام عصر (ع) از روایات معصومین علیهم السلام

روایات متعددی برای روز ظهور حضرت مهدی(ع) وارد شده است که هر کدام به روزی از روزهای هفته یا مناسبتی مانند (عاشورا و نوروز) اطلاق شده، البته که این روایات با هم دیگر مانع الجمع نیستند. از طرفی برخی روایات به ظهور امام زمان (ع)

در روز جمعه و برخی دیگر به روز شنبه تاکید کرده اند. گرچه در این مورد نیز علی الظاهر اختلاف بین روایات است ولی در حقیقت یکی به روز ظهور و حرکت و قیام امام زمان (ع) و دیگری به استقرار حکومت حضرت اشاره دارد.

زمان ظهور سر الهی است

در فرهنگ مهدویت یکی از موضوعات مهم و مورد توجه، مساله وقت ظهور است ائمه معصومین (ع) نیز همواره مسائل مربوط به حضرت مهدی(ع) به ویژه زمان ظهور را از اسرار الهی دانسته و وقت گذاران را تکذیب کرده اند. با سیری کوتاه در بوستان کلاام الهی و بیانان نورانی ائمه اطهار علیه السلام درباره وقت ظهور، به مطالب ذیل برخواهیم خورد.

۱-علم و آگاهی از زمان دقیق ظهور تنها به خداوند اختصاص دارد.

۲-همواره معصومین (ع)ما را از تعیین وقت و وقت گذاری درباره ظهور حضرت مهدی(ع) بر حذر داشته و وقت گذاران را تکذیب کرده اند.

۳-روایات فراوانی رخداد ظهور را ناگهانی دانسته و احادیث دیگری اصلاح امر فرج را یک شبه ذکر کرده است.

۴-اگرچه پنهان بودن زمان ظهور از اسرار الهی است و حکمت الهی اقتضا می نماید این وقت نزد مردم مجهول و مکتوم باشد ولی در بعضی روایات به پاره ای از حکمت های آن اشاره شده و تا حدودی محدوده زمانی آن معین گشته است.

۵-با مراجعه به کلام نورانی معومین(ع) می توان چگونگی آگاه شدن حضرت مهدی(ع) از هنگام ظهور را به راحتی دریافت. از روایاتی که علم به زمان ظهور را ویژه خداوند دانسته، می توان به موارد زیر اشاره کرد:

در روایات مشهوری آمده است: “وقتی دعبل، شاعر معهروف شیعه، در محضر امام رضا(ع) در ضمن قصیده ای، سخن از ظهور و قیام حضرت مهدی(ع) بر زبان جاری ساخت، آن حضرت در حالی که اشک از دیدگانش جاری بود، رو به دعبل کرد و فرمود: ای دعبل همانا روح القدس بر زبانت این دو بیت را جاری ساخت آیا می دانی امام کیست؟ و چه زمانی قیام می کند؟ آن گاه خود آن حضرت به معرفی امام مهدی(ع) پرداخت. سپس درباره ظهورش چنین فرمود: “و اما متی فاخباره عن الوقت…” ” اما اینکه “چه زمانی ظهور خواهد کرد” این خبر دادن از وقت است. پدرم از پدرش و ایشان از پدرانش از رسول گرامی اسلام (ص) نقل کرده اند که وقتی از آن حضرت سوال شد: ای رسول خدا! ای رسول خدا چه زمانی قائم از ذریه شما ظهور می کند؟ آن حضرت فرمود؟ مَثَل او مانند قیامت است که [خداوند درباره زمان وقوع آن چنین فرمود: هیچ کس جز او به هنگامش آن را آشکار نمی سازد. این امر بر اهل آسمان و زمین دشوار است، جز به صورت ناگهانی به سراغ شما نمی آید”.اعراف ۱۸۷. (عیون اخبار الرضا، ج۲، ص۲۶۶).از آنجایی که ان حضرت، مخفی بودن رزمان ظهور را همانند زمان قیامت و رستاخیز قلمداد فرموده است، همان گونه که علم به زمان قیامت فقط در اختیار خداوند است. در احادیث فراوانی از ظهور حضرت مهدی(ع) در کنارقیامت یاد شده است، از این رو، برخی از ویژگی های آن همانند رستاخیز است خداوند در ادامه آیه یاد شده، علم به قیامت راحتی از پیامبر خود منتفی ساخته است: “از تو می پرسند، چنان که گویا تو از چون و چند آن آگاهی، بگو همانا علم نزد خداوند است “. نه تنها این از اولین پرسیده شده و آن این گونه جواب فرمود که علم به زمان ظهور نزد خداونداست بلکه وقتی از آخرین معصوم نیز چنین پرسشی شد، آن حضرت در ضمن توقیعی این سان جواب داد: “و اما ظهور فرج همانا در اختیار خداوند متعال است و وقت گذارآن دروغ گفتند “.(کتاب الغیبه، ص۲۶۱).پس روشن می شود که زمان ظهور یکی از اسرار الهی است واندیشه و فکر بشر از رسیدن به آن سخت کوتاه و ناتوان است.

روایات متعدد در باره رور قیام حضرت مهدی(ع) وجود دارد. در برخی، از نوروز به عنوان روز قیام یاد شده است. برخی احادیث دیگر روز عاشورا را روز قیام ذکر کرده است. در تعدادی از روایات روز شنبه و در تعدای دیگر روز جمعه روز تعیین قیام است. در همزمانی نوروز با عاشورا اشکالی به نظر نمی رسد، زیرا نوروز طبق سال شمسی و عاشورا بر اساس سال قمری محاسبه می شود و یکی شدن این دو روز امکان پذیر است و هم زمانی این دو روز با جمعه یا شنبه نیز ممکن است و آن چه مشکل و متعارض به نظر می رسد، ذکر دو روز از هفته به عنوان قیام است؛ ولی می توان این دسته از روایات را نیز توجیه کرد؛ زیرا اگر سند این روایات صحیح باشد در غیر این صورت احادیثی که جمعه را روزظهور حضرت تعیین کرده است بر روز قیام و ظهور حمل می شود و روایاتی را که شنبه را روز قیام می دادند بر استقرار و تثبیت نظام الهی و نابودی مخالفان تفسیر می شود و باید توجه داشت که روایاتی که شنبه را روز قیام می داند، از نظر سند مورد تأمل است؛ ولی روایتی که جمعه را ذکر کرده است از این نظر ایرادی ندارد. و در روایات بسیاری ذکر شده است که ظهور امام زمان (ع) در روز فرد و در سال فرد تحقق پیدا خواهد کرد.

در سوره مبارکه عصر

وَ الْعَصْرِ * إِنَّ الْإِنْسانَ لَفی خُسْرٍ * إِلاَّ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ

به عصرسوگند، که انسان ها همه در زیانند، مگر کسانی که ایمن آورده اند و عمل صالح انجام می دهند و یکدیگر را به حق سفارش کرده و یکدیگر برا به شکیبایی و استقادمت توصیه نموده اند

مفضل ابن عمر از امام صادق (ع) نقل می کند: و العصر در سوره مبارکه عصر خروج حضرت قائم (عج) و تواصوا بالصبر شکیبایی و استقامت در زمان نبود حضرت حجت (ع). (در بعضی از روایات آمده والعصر منظور عصر ظهور مهدی(ع) است که در آن عصر، حق بر باطل به طور کامل غلبه می کند)

در سوره مبارکه نحل آیه ۱

« أَتی أَمْرُ اللَّهِ فَلا تَسْتَعْجِلُوهُ سُبْحانَهُ وَ تَعالی عَمَّا یشْرِکُونَ؛ فرمان پروردگار فرا رسید پس در آن عجله