بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل زمینه های بی تابی :

اگر روحیه بی تابی در انسان باشد، هر مسأله ای ممکن است بهانه ای برای اضطراب انسان شود. برآورده نشدن بعضی از خواسته ها و انتظارها، امری طبیعی است؛ زیرا بسیاری از رخدادها موافق میل و طبع آدمی نیست.

همه این موارد برای بسیاری از افراد ممکن است زمینه شکایت و بی تابی را فراهم آورد، ولی در مواردی، بی تابی انسان ها بیشتر نمایان می شود، مانند: مصیبت ها و بلاهای طبیعی چون زلزله، سیل، بیماری، فقر و…

انسان ها در برخورد با این مشکلات دو دسته می شوند. دسته نخست، صبر و شکیبایی پیشه می کنند و با کار و تلاش و برخورد خردمندانه، بر مشکلات پیروز می گردند.

دسته دوم، زبان به گلایه و شکایت می گشایند و از خود بی تابی نشان می دهند که این رفتارشان نه تنها از مشکلات نمی کاهد، بلکه تنها ارمغان آن، وارد آمدن فشارهای عصبی بر روح و روان آدمی است.

به جز آن، بی تابی کردن، شخصیت فرد را کوچک می کند و افراد جامعه درباره چنین انسانی داوری خوبی نخواهند داشت؛ زیرا انسان های بی تاب دچار اضطراب می شوند و تصمیم های نابخردانه و شتاب زده می گیرند و مشکلات فراوانی پدید خواهد آمد.

بعضی از فایل پاورپوینت کامل زمینه های بی تابی ممکن است از خود انسان سرچشمه بگیرد. مثلًا انسانی که در انجام کار سست و تنبل یا خودپسند و لجوج است، و بعضی از آنها از اختیار انسان خارج است.

قرآن کریم می فرماید:

به یقین، شما را با چیزی از ترس، گرسنگی و کاهش در مال ها و جان ها و میوه ها آزمایش می کنیم و بشارت ده به استقامت کنندگان.^[۱]

بعضی فایل پاورپوینت کامل زمینه های بی تابی را می توان چنین بر شمرد:

۱- مصیبت (مثل از دست دادن نزدیکان و خویشاوندان).

۲- ناامنی و ترس.

۳- بیماری.

۴- گرسنگی، فقر و نداری.

۵- بلاهای طبیعی (مثل سیل و زلزله).

۶- مسئولیت.

۷- روبه رو شدن با انسان های نادان.

۸- مشکلات و روابط ناصحیح اجتماعی.

بی تابی علاوه بر این که از ضعف اخلاقی و فکری آدمی خبر می دهد، می تواند نشانه ضعف ایمان یا نداشتن ایمان واقعی باشد.

از امام صادق علیه السلام می فرماید:

صبر و بلا به سوی مؤمن سبقت می گیرند. پس بلا به مؤمن می رسد، ولی او صبر و شکیبایی پیشه می کند. (در مقابل) بی تابی و بلا به سوی کافر سبقت می گیرند، پس بلا به او می رسد و او بی تابی در پیش می گیرد.^[۲]

صبر و شکیبایی، خبر از باطن انسان ها می دهد؛ باطنی که پر از نور و صفاست. در مقابل، جزع و بی تابی هم نشان از باطن آدمیان می دهد، ولی باطنی که پر از ظلمت و تاریکی، وحشت و تنهایی است.^[۳]

حقیقت بی تابی را باید در ضعف و کمبود معرفت انسان جست وجو کرد. انسان بی تاب، حقیقت دنیا را نشناخته است و با سنت های الهی آشنا نیست. افزون بر آن، چنین فردی، حقیقت توحید و توکل را درنیافته است.

بنابراین، اگر کسی از نظر معرفت و دریافت حقیقی، کنه دنیا را بشناسد و آن را باور کند، خود و جایگاهش را دریابد و با سنت های الهی آشنا باشد، حقیقت توحید و توکل را دریابد، هرگز اهل جزع و فزع نخواهد بود.

اگر آدمی دنیا را همانند کاروانسرا ببیند، دل به دنیا نمی بندد؛ زیرا کاروانسرا، محل سکونت و ماندن همیشگی نیست. کاروان ها در مسیر حرکت خود گاهی برای استراحت و تجدید قوا به سرایی موقت می آیند، ولی هیچ گاه قصد ماندن همیشگی ندارد؛ زیرا می دانند قرارگاه حقیقی جای دیگری است. بنابراین، کاروانسرا، گذرگاه و محل تجدید قوا و وسیله تکامل است و حقیقت دنیا همین است.

دنیا جای ماندگاری و آسایش و آرامش حقیقی نیست. باید باور کرد که دنیا، یعنی کاستی و کمبود؛ مرگ و زندگی؛ آمدن و رفتن و محل آزمایش و بلا.

اگر حقیقت دنیا این است، پس بی تابی چرا؟ اگر انسان به این معرفت برسد، جزع و فزع نمی کند؛ چون می داند اینها گذرا هستند.

انسان بی تاب باید در دریافت و معرفت خویش تجدید نظر کند و بکوشد حقیقت دنیا را بشناسد و باور کند. چنین شناخت و باوری، او را نیرومند می کند و از بی تابی نجات می دهد.

خداوند سنت هایی دارد که آشنایی با آنها از دیدگاه معرفتی کارساز است.

باید بدانیم یکی از سنت های الهی، سنت آزمایش است. انسان باید بداند که خداوند در این دنیا، او را با حوادث گوناگون می آزماید.

قرآن مجید می فرماید:

وَ لَنَبْلُوَنَّکمْ بِشَی ءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرِینَ^[۴]

و به یقین،