فایل پاورپوینت کامل شرح نامه ۳۶ نهج البلاغه

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل شرح نامه ۳۶ نهج البلاغه؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل شرح نامه ۳۶ نهج البلاغه انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 54 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل شرح نامه ۳۶ نهج البلاغه:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل شرح نامه ۳۶ نهج البلاغه آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل شرح نامه ۳۶ نهج البلاغه با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل شرح نامه ۳۶ نهج البلاغه از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل شرح نامه ۳۶ نهج البلاغه، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شرح نامه ۳۶ نهج البلاغه :

صدیقه کبرا فاطمه زهرا (صلوات الله و سلامه علیها) توصیه فرمودند که بهترین و خالص ترین عمل را به طرف ذات اقدس الهی تقدیم بکنید تا بهترین مصلحتِ شما از طرف خدای سبحان به شما برسد این یکی از احادیث نورانی آن ذات مقدسه است که «مَن أصْعَدَ إلی الله خالص عبادته أهبط الله [إلیه] أفضل مصلحته»[۱]مستحضرید این بیان نورانی آن حضرت که فرمود اگر کسی خالص ترین و پاک ترین عبادت را به پیشگاه خدا تقدیم بکند خداوند بهترین مصلحتِ او را به او عطا می کند این چنین نیست که عمل بدون عامل بالا برود اگر در سوره «فاطر» آمده است که إِلَیهِ یصْعَدُ الْکلِمُ الطَّیبُ[۲]کلمات طیبه، عقاید پاک، اخلاق پاک به طرف خدا صعود می کند اخلاق از آن متخلِّق جدا نیست عقیده از آن معتقد جدا نیست عمل از عامل جدا نیست این چنین نیست که عقیده سالم، اخلاق سالم، عمل طیب و طاهر صعود کند و آن عامل، معتقد و متخلِّق صعود نکند اینکه فرمود: إِلَیهِ یصْعَدُ الْکلِمُ الطَّیبُ یعنی «إلیه یصعد الطیبون، إلیه یصعد المطهّرون» این چنین نیست که عمل ما مثل بخار یا دخان و دود بالا برود اگر عمل بالا می رود یعنی عامل بالا می رود این گونه از آیات نشان می دهد که انسان به طرف ذات اقدس الهی که کمالِ مطلق است نزدیک می شود و جزء مقرّبین خواهد بود.

به ما گفتند اعمال دینی تان قربه الی الله باشد وقتی سؤال می کنیم قربه الی الله یعنی به خدا نزدیک شدن این یعنی چه؟ می بینیم می گویند این قرب معنوی است نه قرب زمانی یا زمینی این معنایی است که همه ما می فهمیم اما قرب معنوی نیاز به توضیح دارد این قرب معنوی یعنی چه؟ ما آنچه را که می فهمیم یا مفهوم است یا ماهیت است یا اعتبار است یا حقیقت و وجود خارجی از اینها بیش نیست فاصله بین ما و خدای ما چیست که ما با این عمل این فاصله را طی می کنیم به خدا نزدیک می شویم با اینکه خدا به ما از هر موجودی نزدیک تر است اگر فرمود: فَإِنِّی قَرِیبٌ[۳] اگر فرمود: أَقْرَبُ إِلَیهِ مِنکمْ وَلکن لاَ تُبْصِرونَ[۴] اگر فرمود: أَقْرَبُ إِلَیهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِیدِ[۵]اگر فرمود: یحُولُ بَینَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ[۶]چهار یعنی چهار مرحله قرب را به ما فهماند، پس به ما از هر چیزی نزدیک تر است (یک) به ما از خود ما نزدیک تر است (دو) اگر او به ما از همه ما نزدیک تر است چگونه ما دوریم کجا می خواهیم برویم؟! این اضافه ها اگر مادی باشد به اصطلاح متوافقه الأطراف است و اگر معنوی باشد متخالفه الأطراف اگر کسی مثلاً خواست فاصله بین خود و یک جسم را حساب بکند فاصله این ستون با آن ستون را حساب بکند بگوید این جسم یا این ستون از آن جسم یا آن ستون ده متر فاصله دارد خب آن هم ده متر از این جداست اگر بگوییم این جسم از او دور است ولی آن جسم به این نزدیک است این را نمی توان پذیرفت این گونه از اضافات قُرب و بُعد متوافقه الأطراف است یعنی اگر این جسم از آن دور بود آن هم دور است این جسم به آن نزدیک بود آن هم نزدیک است ولی در اضافه های معنوی متخالفه الأطراف است ممکن است الف از باء دور باشد ولی باء به الف نزدیک باشد درک این معنا آسان نیست ولی با مثالی آن ممثّل را نزدیک کردند اگر نابینایی در کنار بینا باشد این نابینا چون بینا را نمی بیند با صدای بلند حرف می زند خیال می کند از او دور است نابینا از آن دوستِ بینا دور است ولی دوست بینا به او نزدیک است اگر در سوره مبارکه «حج» فرمود: لاَ تَعْمَی الأبْصَارُ وَلَکن تَعْمَی الْقُلُوبُ الَّتِی فِی الصُّدُور[۷] یعنی چشم ظاهری عدّه ای باز است ولی چشم قلبشان بسته است و ذات اقدس الهی هم یحُولُ بَینَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ در قلب ما حضور دارد این اعما آن بصیر را نمی بیند اگر

بی دلی در همه احوال خدا با او بود

او نمی دیدش و از دور خدایا می کرد[۸]

وضع ما همین طور است او یحُولُ بَینَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ[۹] اما لاَ تَعْمَی الأبْصَارُ وَلَکن تَعْمَی الْقُلُوبُ الَّتِی فِی الصُّدُور اعمال قُربی برای آن است که یک نابینا را بصیر کند وقتی بصیر شدیم می بینیم به خدا نزدیکیم «یک قدم بر خویشتن نه وان دگر در کوی دوست»، قدم غیر از خُطْوه و گام است این پای راست را کسی اینجا گذاشت پای چپ را آنجا گذاشت این فاصله بین دو پا را می گویند گام، خُطوه اما خود این پای راست را می گویند قدم، آن پای چپ را می گویند قدم، «یک قدم بر خویشتن نه» یعنی روی هوس پا بگذار «وان دگر در کوی دوست» اگر کسی یک قدم روی هوس پا گذاشت و خود را ندید و امیال خود را ندید وان دگر در کوی دوست است معنای قربه الی الله این است او دور نیست شما با این مناجات ها البته مأنوس هستید در« دعای سحر» ابوحمزه ثمالی که تعلیم وجود مبارک امام سجاد است آمده است که «إنّ الراحل إلیک قریب المسافه و أنّک لا تَحتجب عن خلقک الاّ أن تحجبهم الأعمال دونک»[۱۰]خدایا کسی که قصد ارتحال و حرکت و کوچ کردن دارد راهش نزدیک است «إنّ الراحل إلیک قریب المسافه» هیچ حجابی بین تو و این مسافر نیست مگر خود مسافر «إنّ الراحل إلیک قریب المسافه و أنّک لا تحتجب عن خلقک الاّ أن تحجبهم الأعمال دونک» در سوره مبارکه « ق» ملاحظه می فرمایید فرمود در قیامت خدا پرده از جلوی چشم تبهکار برمی دارد می فرماید: فَکشَفْنَا عَنک غِطَاءَک فَبَصَرُک الْیوْمَ حَدِیدٌ[۱۱]نه «عنّا» یا «عن الواقع» فرمود ما از جلوی چشم تو پرده را کنار زدیم نه اینکه از خودمان پرده را کنار زدیم یا روی اسرار عالم پرده بود پرده را کنار زدیم، نفرمود «کشفنا عنّا» یا «عن الواقع» فرمود: فَکشَفْنَا عَنک غِطَاءَک اما این پرده ای است که خود انسان با دست خود می بافد و می آویزاند پرده ای در عالم، روی چشم ما نینداختند خود ماییم که پرده می بافیم و با اعمال ناروایمان روی چشممان را می پوشانیم. بنابراین سخن نورانی صدیقه کبرا (سلام الله علیها) که فرمود اگر کسی خالص ترین عبادت را به طرف خدا بفرستد یعنی خودش همراه آن عبادت بالا می رود وقتی بالا رفت از ذات اقدس الهی این فیض را که صلاح دنیا و آخرتِ اوست دریافت می کند آن گاه لذّتی او می برد که دیگران هرگز چنان لذّتی را نخواهند برد «مَن ذا الّذی ذاق حلاوه محبّتک فرام منک بدلا»[۱۲]… در شرح کوتاهی از خطبه ها و نامه های وجود مبارک حضرت امیر(سلام الله علیه) آمده است. نامه سی و ششم نامه ای است که وجود مبارک حضرت امیر برای برادرش عقیل نوشتند. عقیل خدمت حضرت نامه نوشت که حاکمان اموی درصدد غارت کردن قلمرو حکومت اسلامی اند حالا یا بُسر بن ارطاه است یا دیگری بالأخره وارد بخشی از منطقه حکمرانی حضرت امیر شد و خواستند آسیب برسانند وقتی این نامه را عقیل برای حضرت امیر (سلام الله علیه) نوشت وجود مبارک آن حضرت یک نیروی آماده و تازه نفسی را اعزام کرد و بساط آن غارتگران را برچیدند و به عقیل گزارش دادند که غائله ختم شد این نامه تقریباً دو برابر آن مقداری است که سید رضی در نهج البلاغه نقل کرده آن بخشهایی که خیلی ضروری نبود مرحوم سید رضی در نهج البلاغه نیاورده این بخشهای لازم را نقل کرده.

در بخشی از نامه آمده است که فرمود: «فَسَرَّحْتُ إِلَیهِ جَیشاً کثِیفاً مِنَ الْمُسْلِمِینَ» یک عدّه نیروهای آماده و تازه نفس و مصمّم و مسلّح را برای جلوگیری از این غارتگران فرستادم. کتابی است به نام الغارات که دو جلد است و بیش از صد سال قبل از نهج البلاغه نوشته شده یکی از منابع روایی سید رضی(رضوان الله علیه) در نهج البلاغه همین کتاب است غارت هایی که اموی در زمان حکومت حضرت امیر (سلام الله علیه) روا داشت آن غارتگرها و غارت شده ها و همچنین مورد غارت را در این کتاب جمع کرده شده الغارات. حضرت فرمود من یک گروه فراوانی را فرستادم «فَلَمَّا بَلَغَهُ ذلِک شَمَّرَهَارِباً وَ نَکصَ نَادِماً فَلَحِقُوهُ بِبَعْضِ الطَّرِیقِ وَ قَدْ طَفَّلَتِ الشَّمْسُ لِلْإِیابِ فَاقْتَتَلُوا شَیئاً کلاَ وَ لاَ فَمَا کانَ إِلاَّ کمَوْقِفِ سَاعَهٍ حَتَّی نَجَا جَرِیضاً بَعْدَ مَا أُخِذَ مِنْهُ بِالُْمخَنَّقِ وَ لَمْ یبْقَ مِنْهُ غَیرُ الرَّمَقِ» فرمود این گروه ها که رسیدند نزدیک های غروب بود خیلی به شب نمانده بود. جنگ در اسلام قبل از ظهر حمله مکروه است لذا خود سیدالشهداء (سلام الله علیه) بعد از نماز ظهر شروع کرد و شخصاً به میدان آمد جنگ در اسلام قب