فایل پاورپوینت کامل عفّت مالی و اقتصادی و درآمد نامشروع

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل عفّت مالی و اقتصادی و درآمد نامشروع – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل عفّت مالی و اقتصادی و درآمد نامشروع شامل 45 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل عفّت مالی و اقتصادی و درآمد نامشروع گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل عفّت مالی و اقتصادی و درآمد نامشروع با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل عفّت مالی و اقتصادی و درآمد نامشروع از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل عفّت مالی و اقتصادی و درآمد نامشروع با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل عفّت مالی و اقتصادی و درآمد نامشروع را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل عفّت مالی و اقتصادی و درآمد نامشروع :

یکى از سجایاى بسیار مهم اخلاقى و از ارکان آن «عفّت» است؛ زیرا نتیجه آن کنترل قوه شهوت است. عالمان اخلاق قواى انسان را چهار نوع مى‏دانند: عقلیه، وهمیه، غضبیه و شهویه. لذّت‏هایى که براى انسان متصور است نیز یکى از این قوا یا ذیل یکى از آنهاست. هر یک از این قواى چهارگانه نیازمند تهذیب و تربیت‏اند و با تهذیب هر یک، فضیلتى براى انسان حاصل مى‏شود؛ از تهذیب قوه عاقله، صفت حکمت، از تهذیب قوه واهمه، صفت عدالت، از تهذیب قوه غضبیه، صفت شجاعت و از تهذیب قوه شهویه، صفت عفت حاصل مى‏گردد.[۱] ازاین‏رو، عفّت یکى از ارکان صفات اخلاقى به شمار مى‏رود و زمینه‏ساز تحقق برخى صفات اخلاقى دیگر نیز مى‏شود و بالاخره وجود و عدم یا ضعف و قوتش، در سعادت و شقاوت انسان نقش مهمى ایفا مى‏کند.

معنای لغوی و اصطلاحى عفّت‏

«عفّت» در لغت به «خوددارى» معنا شده است؛ خوددارى از حرام، چیزى که حلال نیست، چیزى که شایسته نیست و خوددارى از سؤال و درخواست از مردم. صاحبان تاج العروس و لسان العرب مى‏نویسند: «عفّت یعنى خودنگه‏دارى از چیزى که حلال و زیبا نیست و پست است». با توجه به معانى لغوى، عفّت، روى‏گردانى از خواهش‏هاى نفسانى، پاکى تن، پاکدامنى و خودنگه‏دارى از تمام افعال حرام و زشت و ناپسند است. در علم اخلاق، معناى عفّت، به وسعت معناى لغوى نیست و بیشتر به خویشتن‏دارى از شهوت جنسى و نیز خودنگه‏دارى از مال حرام اطلاق شده است. مرحوم نراقى عفّت را این گونه معنا مى‏کند: عفّت، ملکه انقیاد و رام شدن قوه شهوت در پیشگاه عقل است به گونه‏اى که تحت امر و نهى آن قرار گیرد؛ یعنى آن جا که عقل مصلحت مى‏داند اقدام کند و آن جا که عقل در آن مفسده مى‏بیند پرهیز کند و هیچ گاه با اوامر و نواهى عقل مخالفت نکند. وى در بخش دیگرى به «رام ساختن قوه شهوت در موضوع خوردن و شهوت جنسى، چه از نظر کمیت و چه از نظر کیفیت» تصریح و اشاره مى‏کند «مقصود از تابع عقل بودن، نگه داشتن جانب اعتدال و پرهیز از افراط و تفریط است». در کتاب اخلاق اهل بیت (علیهم السلام) نیز آمده است: «عفّت، پرهیز و چشم‏پوشى از هر میل حرام و ناپسند مربوط به شکم و عورت، و رهایى از بندگى خوارکننده برابر شکم و شهوت جنسى است». عفّت از برترین خصایص انسانى است که به کمال ایمان و شرافت انسان برخوردار از آن دلالت مى‏کند و عزّتمندى و کرامت او را آشکار مى‏ سازد.

صاحب جامع السعادات با تصریح به این که معناى عفّت، اعتدال و میانه‏روى در قوه شهوت است، دو صفت «شره» و «خمود» را جانب افراط و تفریط قوه شهوت مى‏داند و سپس مصداق اعتدال و میانه‏روى را در خوردن و غریزه جنسى به اختصار تبیین مى‏کند. وى در خوردن، به دو اصل «رعایت لقمه پاک و حلال» و «پرهیز از پرخورى»، تأکید مى‏کند و در غریزه جنسى رعایت دو اصل «فرو نشاندن میل جنسى از راه حلال» و «تکثیر نسل» را لازم مى‏داند.

عفّت در قرآن و حدیث‏

عفّت در قرآن کریم و احادیث نیز همانند علم اخلاق، در دو بُعد جنسى و مالى مطرح شده است. از امام على (ع) نقل شده است: «هر گاه خداوند خوبى بنده‏اى را بخواهد، شکم و شرمگاه او را پاک نگه مى‏دارد». از امام باقر (ع) روایت است: «خداوند به چیزى برتر از عفّت شکم و شرمگاه، عبادت نشده است». این دو روایت و روایات مشابه که عفّت را به شکم و شهوت جنسى مرتبط کرده است، حاکى از آن است که خویشتندارى و پاکدامنى در این دو حوزه، عفّت خوانده مى‏شود. در ادامه، بر اساس کلام خداوند، عفّت در حوزه مالى بررسى مى‏شود.

عفت مالی و مال نامشروع

بُعد دیگر عفّت از منظر قرآن کریم «عفّت مالی» است که در متون روایی از آن بیشتر به «عفّه البطن» تعبیر شده است.[۲] و در ادبیات فارسی به معنای پرهیز از لقمه حرام یاد شده است. اما حقیقت آن است که از عفّه البطن مفهومی عام اراده شده است. ازاین رو باید از لقمه حرام نیز معنای عام آن اراده شود؛ یعنی مقصود از عفّه البطن در روایات، خویشتن داری در برابر کسب درآمد از راه نادرست و حرام است. مفهوم عام لقمه حرام نیز همان درآمد نامشروع است و از آن جا که یکی از مصارف مهم درآمد انسان تهیه خوراک و خوردن غذا برای زنده ماندن و نیز لذّت بردن از غذاست، عفّت شکم را برای آن به کار می برند.

ابعاد عفّت مالی

در عفّت مالی، دو نکته اهمیت فراوانی دارد و در واقع، دو رکن تحقق این نوع پاکدامنی است. این دو رکن عبارت است از: کسب روزی پاک و حلال؛ پرهیز از سؤال و درخواست از مردم. در نتیجه، درآمدی که در آن این دو نکته رعایت نشده باشد، درآمد حلال و پاک و به عبارت دیگر طیب و طاهر نیست. اهمیت این دو نکته ازآن روست که ثروتی که با رعایت این دو به دست می آید، علاوه بر پاک و حلال بودنش، عزّت نفس انسان نیز در کسب آن حفظ شده است. در ادامه، هر یک از این دو ویژگی عفّت مالی، بررسی می شود:

۱.دوری از مال حرام

یکی از ابعاد عفّت، پرهیز از مال حرام است. قرآن کریم در سوره نساء می گوید:

وَ ابْتَلُوا الْیتامی حَتَّی إِذا بَلَغُوا النِّکاحَ فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً فَادْفَعُوا إِلَیهِمْ أَمْوالَهُمْ وَ لا تَأْکلُوها إِسْرافاً وَ بِداراً أَنْ یکبَرُوا وَ مَنْ کانَ غَنِیا فَلْیسْتَعْفِفْ وَ مَنْ کانَ فَقِیراً فَلْیأْکلْ بِالْمَعْرُوفِ فَإِذا دَفَعْتُمْ إِلَیهِمْ أَمْوالَهُمْ فَأَشْهِدُوا عَلَیهِمْ وَ کفی بِاللَّهِ حَسِیباً.[۳] یتیمان را بیازمایید تا هنگامی که به حدّ همسرگزینی برسند، اگر رشد آنها را دریافتید اموالشان را در اختیارشان بگذارید و از بیم آن که مبادا بزرگ شوند، اموالشان را با شتاب اسراف نکنید. بی نیاز باید خویشتندار باشد و نیازمند به طور متعارف از آن مصرف کند. به هنگام تسلیم اموالِ یتیمان گواه بگیرید و خداوند برای محاسبه کافی است.

این آیه به چگونگی نگهداری اموال یتیمان و پرهیز از سوء استفاده و آلوده کردن دامن خود به اکل مال یتیم توجه دارد. نگهداری مال یتیم و سفیه موضوع بحث ما نیست، فقط به بحث خودنگه داری و پاکدامنی از تصرف در اموال آنان به نفع شخصی خود می پردازیم. خداوند در این آیه ابتدا به لزوم سرپرستی اموال یتیمان و مراقبت از تلف شدن آن اشاره دارد که تا زمانی که صلاحیت لازم را برای تصرف در اموال خود نیافته اند این سرپرستی باید استمرار یابد. البته برخی از مفسران، لزوم سرپرستی اموال را فقط در مورد یتیم جاری نمی دانند و آن را در مورد هر سفیهی لازم می شمارند. سپس آیه در ادامه، سرپرستانِ اموالِ یتیمان را به دو گروه غنی و فقیر تقسیم کرده است و غنی را با عبارت فَلْیسْتَعْفِف از تصرف در اموال آنان به نفع خود نهی می کند و آنها را به پاک نگه داشتن دامن خویش از اتهام به اکل مال یتیم و سفارش می کند؛ هر چند در نگهداری و سرمایه گذاری سودآور آن اموال اقدام کرده باشند؛ و فقیر را با تعبیر فَلْیأْکلْ بِالْمَعْرُوفِ فقط به اندازه برداشتن دستمزد متعارف خود