فایل پاورپوینت کامل قرآن و مسأله شفاعت

فایل پاورپوینت کامل قرآن و مسأله شفاعت؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل قرآن و مسأله شفاعت شامل 52 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل قرآن و مسأله شفاعت را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل قرآن و مسأله شفاعت با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل قرآن و مسأله شفاعت با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل قرآن و مسأله شفاعت تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل قرآن و مسأله شفاعت را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل قرآن و مسأله شفاعت :

بی شک مجازات های الهی چه در این جهان و چه در قیامت جنبه انتقامی ندارد، بلکه همه آنها در حقیقت ضامن اجرا برای اطاعت از قوانین و در نتیجه پیشرفت و تکامل انسان هاست. بنابراین هر چیزی که این ضامن اجرا را تضعیف کند باید از آن دوری کرد تا جرأت و جسارت بر گناه در مردم پیدا نشود. از سوی دیگر، نباید راه بازگشت و اصلاح را به کلّی بر روی گناهکاران بست، بلکه باید به آنها امکان داد خود را اصلاح کنند و به سوی خدا و پاکی تقوا بازگردند.

«شفاعت» در معنای صحیحش برای حفظ همین تعادل و وسیله ای است برای بازگشت گناهکاران و آلودگان، و در معنای نادرستش موجب تشویق و جرأت بر گناه است.

کسانی که جنبه های مختلف شفاعت و مفاهیم صحیح آن را از هم تفکیک نکرده اند گاه به کلّی منکر مسأله شفاعت شده، آن را با توصیه و پارتی بازی در برابر سلاطین و حاکمان ظالم برابر می دانند.

و گاه مانند وهّابیان، آیه «لَا یقْبَلُ مِنْهَا شَفَاعَهٌ؛ در قیامت از کسی شفاعت پذیرفته نمی شود»^[۱] را بدون توجّه به آیات دیگر دستاویز قرار داده و به کلّی منکر شفاعت شده اند.

به هر حال ایرادهای مخالفان شفاعت را در چند مطلب می توان خلاصه کرد:

الف) اعتقاد به شفاعت، روح سعی و تلاش را تضعیف می کند.

ب) اعتقاد به شفاعت، انعکاسی از جوامع عقب مانده و ارباب و رعیتی است.

ج) اعتقاد به شفاعت موجب تشویق به گناه و رها کردن مسؤولیت هاست.

د) اعتقاد به شفاعت نوعی شرک و چندگانه پرستی و مخالف قرآن است.

ه) اعتقاد به شفاعت مفهومش دگرگون شدن احکام خداوند و تغییر اراده فرمان اوست.

ولی چنانکه خواهیم گفت همه این ایرادها از آنجا ناشی شده که شفاعت را از نظر مفهوم قرآنی با شفاعت های انحرافی رایج در میان عوام اشتباه کرده اند. از آنجا که این مسأله هم در جهت اثبات و هم در جهت نفی دارای اهمّیت ویژه ای است باید مشروحاً از مفهوم شفاعت، فلسفه شفاعت، شفاعت در قرآن و حدیث بحث کنیم تا هرگونه ابهامی در زمینه آیات مربوط به شفاعت برطرف شود.^[۲]

مفهوم واقعی شفاعت

واژه «شفاعت» از مادّه «شَفع» به معنای جفت و «ضَمُّ الشَّی ءِ الی مِثلِهِ» گرفته شده، نقطه مقابل آن «وتر» به معنای تک و تنهاست، آن گاه بر ضمیمه شدن فرد برتر و قوی تر برای کمک به فرد ضعیف تر اطلاق گردیده. این لفظ در عرف و شرع به دو معنی بیان شده است:

۱- شفاعت در عرف:

هنگامی که «شفیع» از موقعیت و شخصیت و نفوذ خود بهره ببَرد و نظر صاحب قدرتی را در مورد مجازات زیردستان خود عوض کند که گاه این امور با استفاده از نفوذ شخص یا وحشتی که از نفوذ او دارند و زمانی با پیش کشیدن مسائل عاطفی و تحت تأثیر قرار دادن عواطف و زمانی با تغییر دادن مبانی فکری او درباره گناه مجرم و استحقاق او و مانند اینها صورت می گیرد.

شفاعت طبق این معنی هیچ دگرگونی در روحیات و فکر مجرم یا متّهم ایجاد نمی کند. تمام تأثیرها و دگرگونی ها مربوط به کسی است که نزد او شفاعت می شود- دقّت کنید.

این نوع شفاعت در بحث های مذهبی مطلقاً معنا ندارد، زیرا نه خداوند اشتباه می کند که بتوان نظر او را تغییر داد، نه عواطف به این معنی که در انسان است دارد تا بتوان آن را برانگیخت، نه از نفوذ کسی وحشت دارد و نه پاداش و کیفرش بر محوری غیر از عدالت دور می زند.

۲- شفاعت در شرع:

این نوع «شفاعت» بر محور دگرگونی و تغییر موضع شفاعت شونده دور می زند. یعنی شفاعت شونده موجباتی فراهم می سازد که از یک وضع نامطلوب و در خور کیفر بیرون آمده و به وسیله ارتباط با شفیع، خود را در وضع مطلوبی قرار می دهد که شایسته و مستحقّ بخشودگی شود. چنانکه خواهیم دید ایمان به این نوع شفاعت، در واقع، مکتب عالی تربیت و وسیله اصلاح افراد گناهکار و آلوده و بیداری و آگاهی است. شفاعت در منطق اسلام از این نوع است و خواهیم دید که تمام ایرادها و خرده گیری ها متوجّه تفسیر اوّل شفاعت می شود، نه مفهوم دوم که معنایی منطقی و معقول و سازنده دارد.

شفاعت در عالم تکوین

آنچه در مورد شفاعت به تفسیر صحیح و منطقی آن گفتیم در جهان تکوین و آفرینش نیز (علاوه بر عالم تشریع) فراوان دیده می شود. نیروهای قوی تر این جهان به نیروهای ضعیف تر ضمیمه شده و آنها را در مسیر هدف های سازنده پیش می برند: آفتاب می تابد، باران می بارد و بذرها را در دل زمین آماده می سازد تا استعدادهای درونی خود را به کار گیرند و نخستین جوانه حیات را بیرون بفرستند، پوست دانه ها را بشکافند و از ظلمتکده خاک سر برآورده به سوی آسمان- که از آن نیرو دریافت داشته اند- پیش بروند.

مدارک شفاعت

اکنون به مدارک اصلی و دست اوّل در مورد شفاعت می پردازیم که در قرآن مجید به مسأله «شفاعت» (با همین عنوان) در حدود سی مورد اشاره شده است. البتّه بحث ها و اشارات دیگری به این مسأله بدون ذکر این عنوان دیده می شود.

این آیات به چند گروه تقسیم می شود:

گروه اوّل آیاتی است که به طور مطلق شفاعت را نفی می کند، مانند: «أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْنَاکمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ یأتِی یوْمٌ لَابَیعٌ فِیهِ وَ لَاخُلَّهٌ وَ لَاشَفَاعَهٌ؛ از آنچه به شما روزی دادیم انفاق کنید پیش از آنکه روزی فرا رسد که در آن نه خرید و فروشی است (تا بتوانید نجات خود را خریداری کنید) و نه دوستی سودی دارد و نه شفاعتی شامل حالتان می شود».^[۳] در آیه ای دیگر می فرماید: «وَلَا یقْبَلُ مِنْهَا شَفَاعَهٌ؛ شفاعتی از کسی پذیرفته نمی شود».^[۴] در این آیات راه های متصوّر برای نجات مجرمان غیر از ایمان و عمل صالح، چه از طریق پرداختن عوض مادّی یا پیوند و سابقه دوستی و یا مسأله شفاعت نفی شده است.

در مورد برخی مجرمان می خوانیم: «فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَهُ الشَّافِعِینَ؛ ازاین رو شفاعت شفاعت کنندگان به حال آنان سودی نمی بخشد».^[۵] گروه دوم آیاتی است که «شفیع» را فقط خدا معرّفی می کند. مانند: « «مَا لَکمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ ولی وَ لَاشَفِیعٍ»؛ هیچ سرپرست و شفاعت کننده ای برای شما جز خداوند نیست».^[۶] «قُلْ لِلَّهِ الشَّفَاعَهُ جَمِیعًا؛ بگو: تمام شفاعت تنها از آنِ خداست».^[۷] گروه سوم آیاتی است که شفاعت را به اذن و فرمان خدا مشروط می کند مانند:

«مَنْ ذَاالَّذِی یشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ؛ چه کسی می تواند نزد خدا جز به اذن خدا شفاعت کند».^[۸] «وَلَا تَنْفَعُ الشَّفَاعَهُ عِنْدَهُ إِلَّا لِمَنْ أَذِنَ لَهُ؛ شفاعت نزد خدا جز برای کسی که (خداوند) برای او اذن شفاعت داده سودی ندارد».^[۹] گروه چهارم آیاتی است که شرایطی برای شفاعت شونده بیان کرده است که گاه این شرط را خشنودی خدا معرّفی می کند، مانند «وَلَا یشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضَی؛ و آنها جز برای کسی که خدا راضی (به شفاعت برای او) است، شفاعت نمی کنند».^[۱۰] طبق این آیه، شفاعت شفیعان تنها شامل حال کسانی است که به مقام «ارتضاء» یعنی پذیرفته شدن در پیشگاه خداوند رسیده اند.

گاه شرط آن را گرفتن عهد و پیمان نزد خدا معرّفی می کند می گوید: «لَا یمْلِکونَ الشَّفَاعَهَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْدًا؛ آنان هرگز مالک شفاعت نیستند، مگر کسی که نزد خداوند رحمان پیمانی گرفته است».^[۱۱] گاهی صلاحیت شفاعت شدن را از برخی مجرمان سلب می کندمی فرماید:

«مَا لِلظَّالِمِینَ مِنْ حَمِیمٍ و لَاشَفِیعٍ یطَاعُ؛ برای ستمکاران نه دوستی وجود دارد و نه شفاعت کننده ای که شفاعتش پذیرفته شود».^[۱۲] به این ترتیب، داشتن پیمان الهی، یعنی ایمان و رسیدن به مقام خشنودی پروردگار و پرهیز از گناهانی چون ظلم، جزءِ شرایط حتمی شفاعت است.

شرایط گوناگون شفاعت

آیات شفاعت به خوبی نشان می دهد که مسأله شفاعت از نظر منطق اسلام موضوع بی قید و شرطی نیست، بلکه شرایطی دارد. یعنی هم به جرمی که درباره آن شفاعت صورت می گیرد توجّه می شود، شخص شفاعت شونده و هم به شخص شفاعت کننده. و این جوانب است که چهره اصلی شفاعت و فلسفه آن را روشن می سازد. مثلًا گناهانی مانند ستم به کلّی از دایره شفاعت بیرون شمرده شده و قرآن می