فایل پاورپوینت کامل قضاوت و داور خانوادگی

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل قضاوت و داور خانوادگی؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل قضاوت و داور خانوادگی انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 66 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل قضاوت و داور خانوادگی:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل قضاوت و داور خانوادگی آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل قضاوت و داور خانوادگی با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل قضاوت و داور خانوادگی از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل قضاوت و داور خانوادگی، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل قضاوت و داور خانوادگی :

خانواده عنوان و نهادی مقدس است و از سازندگی های زیادی برخورداراست. انتخاب همسر، به عنوان عامل ثبات و سلامت خانواده یاد می شود. لحاظ کردن دیانت و نجابت را در ازدواج، یک ارزش مهم دینی به شمار می رود. منطقی بودن هم به عنوان عامل جلوگیری از اختلاف ها و حل اختلاف ها دانسته شده است. در اینجا به روش های شایسته حل اختلاف های خانوادگی می پردازیم:

شعله اختلاف

خیلی اوقات یک جرقه، خانه ای، خرمنی و کارخانه ای را به آتش می کشد و نابود می سازد. اختلاف، جرقه ای است که گاهی در کانون یک خانواده می افتد و آن را تا مرز سوختن و خاکستر شدن پیش می برد.

باید از پیدایش این جرقه، که به شعله خانمانسوز تبدیل می شود، جلوگیری کرد و ریشه آن را در رفتار هر یک از دو شریک زندگی شناخت و خشکاند. اگر هم این آتش برافروخته شد، پیش از گسترش دامنه آن، باید در اولین فرصت آن را فرو نشاند و از در افتادن آن در همه ارکان زندگی جلوگیری کرد.

اگر از دست خود زوجین کاری ساخته نیست، ضرورتا باید از بیرون کمک گرفت. مثل آتش نشانی که هنگام اشتغال یک خانه و ناتوانی افراد خانه برای فرو نشاندن آتش، به امداد خانواده می آید و نجات می دهد و شعله ها را خاموش می کند.

طرفین اختلاف، اغلب هر کدام می کوشند تا حق را به جانب خود بدانند و مشکل و علت اختلاف را به گردن دیگری بیندازد. از این رو تفاهم و صلح و سازش به دست نمی آید و و نفسانیات و خودخواهی های انسان مانع از اعتراف به حق به سود طرف مقابل می شود.

نیاز به داور

در صورت عدم تفاهم، برای حل اختلاف ها گاهی نیاز به داور است، داوری بی طرف، دلسوز، عاقل، باتجربه و بی غرض. داوری که هر دو طرف، برای او احترام قایل باشند و حرف و صلاحدید او را بپذیرند و به داوری او رضایت دهند. داوری که مورد رضایت طرفین باشد و به تعبیر فقهی: قاضی تحکیم.

اصل این کار، بسیار پسندیده است و اگر کسی بتواند نقش داور مصلح را ایفا کند، بزرگترین پاداش الهی را نصیب خویش ساخته است، چون که در تعالیم اسلامی یکی از با ثواب ترین و شایسته ترین کارهای خداپسند، اصلاح و آشتی دادن میان افرادی است که دچار فتنه و کدورت و قهر و دشمنی شده اند اصلاح ذات البین در آیات قرآنی هم آمده است و خداوند، مکرر به ایجاد آشتی و اصلاح میان مردم فرمان داده است [۱]امام صادق (علیه السلام) فرمود: صدقه یحبها الله، اصلاح بین الناس اذا تفاسدوا و تقارب بینهم اذا تباعدوا[۲]؛ صدقه ای که خداوند دوست می دارد، آشتی دادن میان مردم است، آنگاه که گرفتار تباهی شوند و نزدیک ساختن آنان به یکدیگر، آنگاه که از هم دور شوند.

حتی دروغ مصلحت آمیز برای حل اختلاف و ایجاد تفاهم و دوستی، مجاز شمرده شده است. از این رو، آنکه مسؤ ولیت اصلاح را می پذیرد و به عنوان داور بین دو طرف حضور می یابد، یک نیکوکار راستین است.

گاهی هم به دو قاضی و داور نیاز است، دو نماینده عاقل و فهمیده و مجرب، تا به حل مشکل بپردازند و صلح و صفا را دوباره برقرار کنند و ریشه کدورت و نزاع را بخشکانند.

قرآن کریم نیز به چنین حکمیتی رای داده است. تلاش از سوی این دو قاضی خانوادگی و اصلاح از سوی خدا. یعنی یک گام را اینان بر می دارند، گام دیگر را خداوند با نزدیک ساختن دل ها به یکدیگر و ایجاد مودت بر می دارد. گر چه دو طرف، راضی به حکمیت و داوری می شوند و گر چه دو داور، برای آشتی دادن تلاش می کنند، اما دلها در قبضه قدرت خداست و او الفت آفرین است و این تلاش را سبب حصول توافق و هماهنگی می سازد.

در قرآن کریم می خوانیم: و ان خفتم شقاق بینهما فابعثوا حکما من اءهله و حکما من اهلها ان یریدا اصلاحا یوفق الله بینهما[۳] اگر از نزاع و اختلاف میان آن دو (همسران) بیم داشتید که به جدایی بیانجامد، پس یک داور و حکم از سوی خانواده مرد و داوری هم از سوی خانواده زن انتخاب کنید و بفرستید، اگر آن دو در پی اصلاح و آشتی بودند، خداوند نیز میان آنان آشتی و توافق پدید می آورد.

مزایای داور خانوادگی

در این آیه چند نکته زیبا به چشم می خورد:

اول: اینکه داور، از خانواده باشد نه از بیرون و بیگانه، تا اختلافات و اسرار خانوادگی به خارج درز نکند و آبرو ریزی نشود و نزاع داخلی آنان بر سر زبان ها نیفتد. بعلاوه، اقوام نسبت به مسایل فیما بین آنها، آشناتر و به راه حل نیز وارد ترند.

دوم: آنکه واقعا دو طرف، در صدد اصلاح و رفع مشکل باشند، نه در حالت لجاجت و تعصب و یکدندگی و خود محوری و خود خواهی، که هر کدام بخواهد اثبات کند که حق با اوست و طرف مقابل اشتباه کرده یا گنهکار است و تقصیر اوست. در این صورت هرگز تلاش مصلحان و داوران به نتیجه نخواهد رسید.

سوم: آنکه اراده اصلاح، جدی باشد و طرفین به یک توافق و وحدت نظر برسند، یعنی بزرگ ترها و ریش سفیدها و داوران خیر خواه و صادق و امین، حرف های آنان را بشنوند و دیدگاه های موکل خود را به طرف مقابل برسانند و نتیجه این صحبت ها آن باشد که خود زوجین، مشکل را حل شده ببینند و اختلاف ریشه کن شده باشد، نه آنکه با سلام و صلوات و رو در بایستی قرار دادن آنها و ماخوذ به حیا شدن و شرم حضور، مساله به ظاهر حل شود، ولی ریشه اختلاف و غده کدورت همچنان باقی مانده باشد.

تا ریشه به جاست، درد درمان نشود.

آشتی و صلح دلخواه و ارادی، پایدار است، و گرنه آشتی تحمیلی، سرپوش گذاشتن بر شعله خلاف و اختلاف است، که روزی از زیر خاکستر سر می کشد و بر افروخته می شود.

چنین داوری، نباید مانند یک مداوای سطحی باشد و اصل غده باقی بماند و به تدریج رشد کند و یک بار دیگر به بهانه دیگر سرباز کند و صفای خانه را بر هم بریزد.

چهارم: علت اینکه قرآن، توصیه به گزینش و داوری دو قاضی می کند، برای اطمینان هر چه بیشتر به این است که هیچ ستم و اجحاف و حق کشی یا یک سویه نگری در قضیه پیش نخواهد آمد. وقتی دو طرف، از خود سلب اختیار کردند و کار را به دو داور مطمئن و منصف سپردند، روشن است که آنان به توافقی دست خواهند یافت و راه حلی ارائه خواهند کرد که به سود و صلاح هر دو جانب باشد.[۴]

داوران خانوادگی، هم مسؤولیت دارند، هم اختیار و قدرت تصمیم گیری و هم راءی و داوری آنان برای دو طرف اختلاف خانوادگی الزام آور و لازم الاتباع است.

تعیین چنین داورانی، برای جلوگیری از تفرق و از هم پاشیدن خانواده هاست. وظیفه عموم مؤ منین، فامیلها و وابستگان و حتی دستگاه قضایی و دادگستری آن است که تا می توانند با چاره اندیشی و تدبیر، مانع تفرقه، جدایی و طلاق شوند و ایجاد آشتی و وفاق را سرلوحه کار خویش قرار دهند.

طلاق هرگز!

بر خلاف آنچه در ابتدای بروز اختلاف و ناسازگاری به نظر می رسد، طلاق، تنها راه حل نیست. پیچیدگی بافت روابط خانوادگی و تاثیر و تاثرهایی که هر یک از پیوستن ها و گسستن ها بر افراد می گذارد و جدایی، آثار سوء اخلاقی و اجتماعی و تربیتی و معاشرتی بر هر دو طرف و وابستگان و فرزندان می گذارد، سبب می شود که در بروز اختلافات، طلاق را بدترین راه حل بدانیم.

طلاق، شاید آسانترین راه باشد، ولی هرگز بهترین و عاقلانه ترین راه حل برای ناسازگاریها نیست، بخصوص اگر در شرایط عصبانیت و خشم به آن اقدام شود. از این رو، طلاق، از منفورترین حلال های الهی به شمار آمده است.

هر چند جایز است، ولی بسیار ناپسند است.

امام صادق (علیه السلام) فرمود: هیچ چیز، از آنچه خداوند متعال آنها را حلال قرار داده است، نزد او از طلاق، منفورتر و ناپسندیده تر نیست.: ما من شی مما احله الله عزوجل ابغض الیه من الطلاق. ..[۵] و در سخنی دیگر فرموده است: هیچ چیز نزد خداوند، مبغوض تر و نکوهیده تر از خانه ای نیست که در اسلام، با جدایی (و طلاق ) خراب شود.[۶]

کودکانی که بی سرپرست، یا محروم از محبت پدری یا مادری می مانند، از نظر تربیتی مشکل پیدا می کنند و از نظر عاطفی دچار کمبود می شوند.

اغلب نیز نا مادری نمی تواند خلا عاطفی فقدان مادر را در کودکان بی پناهی که سایه شوم طلاق بر سرشان افتاده است، پر کند.

خود زن و شوهری هم که از هم جدا می شوند، اغلب گرفتار بحرانها و مشکلات عجیب و فراوانی می شوند که قبلا هرگز فکر آن را هم نمی کردند.

اینجاست که خراب شدن خانه در اثر جدایی (که در حدیث آمده است ) مصداق پیدا می کند. طلاق، نوعی آوار است که بر سر افراد خانواده فرو می ریزد و بنیان خانواده را ویران می سازد. خانه خرابی در سایه طلاق، یعنی این!

طلاق به خاطر ناسازگاری اخلاقی و عدم تفاهم، یک مساله است، طلاق از سر هوس و تمایلات نفسانی و تجربه کردن زنهای مختلف، مساله ای دیگر که زشت تر و ضد اخلاقی تر است.

رسول خدا (صلی الله علیه و آله) به مردی گذر کرد و از او پرسید: زنت را چه کردی؟

گفت: یا رسول الله! طلاق دادم.

فرمود: بی آنکه بدی و بد رفتاری داشته باشد؟

گفت: آری، بدون بد رفتاری و بدی.

سپس آن مرد، زن دیگری گرفت. پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله ) او را دید. پرسید:

چه کردی؟ گفت: ازدواج کردم.

سپس، بعد از مدتی او را دید و پرسید: با زنت چه کردی؟ گفت: طلاقش دادم.

حضرت پرسید: بی آنکه بدی و اشکالی داشته باشد؟

گفت: آری.

بار دیگر رسول خدا (صلی الله علیه و آله ) او را دید و او از ازدواجی دیگر و طلاقی دیگر خبر داد. رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: خداوند، دشمن می دارد (یا لعنت می کند) هر زن یا مردی را که ذواق و چشنده باشند ان الله عزوجل یبغض (او یلعن) کل ذواق من الرجال و کل ذواقه من النساء[۷].

یعنی ازدواج نه بر اساس بنیان نهادن یک قانون مستحکم و بی خلل، و طلاق نه از سر ناسازگاری و عدم امکان ادامه زندگی مشترک و به عنوان آخرین راه حل، بلکه بر اساس هوسرانی و تجربه کردن زنهای مختلف و شوهرهای متعدد.

این گونه نگاه به زندگی، به بازیچه گرفتن زندگی است.

زندگی های تلخ تر و شکننده تر پس از طلاق، عبرت خوبی برای کسانی است که با بروز کوچکترین ناهماهنگی در زندگی، پای طلاق را به میان می کشند. باید – تا می توان، با حسن نیت و به کمک داور بی طرف و داوران خانوادگی – اختلافات را ریشه یابی و ریشه کن کرد، چرا سخن از طلاق و جدایی؟

ابتدای آتش فساد، یا طلاق یک جرقه است

این جرقه، رفته رفته شعله می شود

زین سبب، باید از بروز این جرقه بیم داشت

ورنه، شعله ساقه های خشک را

می کشد به کام خویش

می