فایل پاورپوینت کامل قناعت سرمایه تمام نشدنی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل قناعت سرمایه تمام نشدنی :

زمانی در جامعه اسلامی «قناعت کردن» و «قانع بودن» یک فضیلت اخلاقی به حساب می آمده است. دلایل زیاد اجتماعی و فرهنگی باعث شد به تدریج این مفهوم با ارزش، باز معنایی مثبت خود را در جامعه عوض کند و به یک مفهوم با بار معنایی منفی مشابه «خرج نکردن از سر فقر و نداری» تبدیل بشود.

همه این ها در حالی است که در روایات فرد قانع ستایش شده و مسلمان ها به داشتن قناعت در زندگی علی رغم تمکن مالی توصیه شده اند. یک بار دیگر مفهوم اصیل و قدیمی «قناعت» را رمزگشایی کرده اند.

شاید لازم است در شرایط فعلی اقتصادی کشور، وقتی خیلی ها از فشار مالی در تنگنا هستند یادمان بیاید که اگر تصمیم می گیریم در زندگی قناعت پیشه کنیم، در واقع درحال عمل به یکی از توصیه های مهم دینی هستیم نه تحمل فقر به عنوان یک ناچاری.

قناعت، تصمیمی از روی عقل است

اسلام درهمه توصیه ها، احکام، مستحبات و واجبات خود بنا را بر «رشد» انسان گذاشته است. یعنی انسان به این دنیا آمده تا رشد کند و به کمال خود برسد. برعکس تصوری که این روزها از «قناعت» وجود دارد، این مفهوم یکی از ابزار رشد است. یک تصمیم عاقلانه و یک ظرفیت روحی برای اینکه انسان بزرگ شود و هرچه بیشتر به کمال انسان بودن و اشرف مخلوقات بودن نزدیک شود.

حتما سوال پیش می آید که چه طور قناعت کردن به معنای گذشتن از مادیات و چیزی که دوست داریم، ممکن است انسان را رشد بدهد؟ خب این سوال از آن جایی ناشی می شود که مفهوم قناعت دستخوش تغییر معنایی شده وتقریبا فواید و نتایج آن در جامعه نادیده گرفته شده است.

تولید فراوان و مصرف به اندازه نیاز

شاید بهتر باشد اول مفهوم و معنای «قناعت» را یک بار دیگر دوباره خوانی کنیم. «قناعت» یعنی تولید فراوان و مصرف به قدر نیاز. یعنی فرقی نمی کند شما چقدر از مادیات بهره مند باشید؛ اول و آخر نباید در مصرف زیاده روی کنید.

البته باز این به آن معنا نیست که یک گوشه بنشینیم و امکانات و سرمایه زندگی مان را به حال خودش و در مسیر زوال رها کنیم. بلکه موظفیم از تمام ظرفیت و امکاناتی که خدا در اختیار ما گذاشته استفاده کنیم؛ اما نه برای مصرف بلکه برای تولید. این یک جامعه آرمانی دینی است که در آن قناعت به معنای هوشمندی در مصرف امکانات و مواجهه درست با سرمایه در آن تعبیر می شود.

جا انداختن مفهوم قناعت در زندگی و برای خانواده ها کار چندان سختی نیست. همان طور که به خاطر برداشت های غلط، این روزها قناعت با معنای درست خودش در جامعه رواج ندارد، معنای درست آن را هم می شود جا انداخت.

قناعت به معنای رفتن به سمت فقر نیست

یکی از دلایلی که واژه «قناعت» بار منفی پیدا کرد این بود که آن را با «نداشتن» گرده زدیم. مثلا عروس خانمی به خاطر اینکه دست همسرش یا خانواده آن ها تنگ است از مراسم عروسی یا خرج های دیگر صرف نظر می کند. اطرافیان در ظاهر برای تکریم عروس خانم می گویند: «چه عروس قانعی». یا به عنوان مثال با تشویق های دیگری کار او را توصیف می کنند و می گویند: «دستش درد نکند به خانواده داماد سخت نگرفت!» اگرچه این کار اگر از کسی سر بزند، موضوع پسندیده ایست اما واقعیت این است که قناعت در مفهوم اصلی و اصیل به وقتی اطلاق می شود که داماد تمکن مالی داشته باشد اما عروس دربند فلان مراسم و فلان لباس نباشد و به یک مراسم ساده قناعت کند. در ماجرای اول قناعت یک جور ترحم به وضعیت مالی فرد دیگری است و تکریمش جنبه ظاهری دارد اما در فرض دوم است که قناعت در معنای اصیل، خودش را نشان می دهد. بی نیازی از مادیات در عین تمکن مالی.

این مفهوم را می شود از کودکی برای فرزندانمان جا بیاندازیم. مثلا تا وقتی کودک و نوجوان ما یک جفت کفش با قابلیت پوشیدن دارد، برای او کفش دیگری تهیه نکنیم. او را غرق در امکانات مادی نکنیم تا یاد بگیرد که قرار نیست اگر خانواده اش می توانند فلان وسیله گران قیمت را برای او بخرند، حتما باید این کار را بکنند. مخصوصا اینکه فرزند ما در این ایام در دوران صرفا «مصرف» است و فراهم کردن همه امکانات برای او، می تواند او را به فردی «مصرف گرا» در بزرگسالی تبدیل کند.

قناعت در پیوند با زیباترین مفاهیم دینی

روایات زی