پاورپوینت فایل | مرجع دانلود فایل
توضیحات
ارائهی فایل پاورپوینت کامل نقش تاریخ در استنباط احکام – تجربهای خاص و متمایز!
پاورپوینتی حرفهای و متفاوت:
فایل فایل پاورپوینت کامل نقش تاریخ در استنباط احکام شامل 45 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شدهاند.
ویژگیهای برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل نقش تاریخ در استنباط احکام:
- طراحی خلاقانه و حرفهای: فایل فایل پاورپوینت کامل نقش تاریخ در استنباط احکام به شما این امکان را میدهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیرهکننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
- سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نقش تاریخ در استنباط احکام به گونهای طراحی شدهاند که استفاده از آنها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
- آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نقش تاریخ در استنباط احکام با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.
کیفیت تضمینشده با دقت بالا:
فایل فایل پاورپوینت کامل نقش تاریخ در استنباط احکام با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهمریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بینقص و حرفهای هستند.
نکته مهم:
هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخههای غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل نقش تاریخ در استنباط احکام با دقت و حرفهای تنظیم شده است.
همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل نقش تاریخ در استنباط احکام را دانلود کنید و ارائهای حرفهای و تأثیرگذار داشته باشید!
بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نقش تاریخ در استنباط احکام :
فقه مبانی تاریخی دارد و فقیه باید از این مبانی آگاه باشد. تاریخ دو معنا دارد:
الف. گاهی می خواهیم تکامل فقه بعد از پیامبراکرم(صلی الله علیه وآله وسلم) را، قرن به قرن مطالعه کنیم. نام این علم «ادوار فقه»است. ادوار جمع دوره است و اهل سنت می گویند فقه شش دوره دارد. اما شیعه معتقد به هفت دوره است.[۱] دوره اوّل فقه مقدمه دوره دوم، و دوره دوم مقدمه دوره سوم و همین طور هر دوره ای مقدمه برای دوره بعد است. با توجه به این دوره ها، معلوم می شود که فقه مانند یک هسته، تکامل پیدا کرده و به یک درخت تنومند تبدیل شده است (البته منظور از تکامل این است که فهم ما نسبت به کتاب و سنت این سیر را ادامه داده است). این معنا از تاریخ مورد بحث ما نیست.
ب. موضوع و معنایی که مورد بحث ما می باشد این است که تاریخ صدر اسلام، چقدر در استنباط فقیه مؤثر است؟ اگر نسبت به شأن نزول آیه، حدیث و واقعه تاریخی آگاه نباشیم در استنباط احکام دچار اشتباه خواهیم شد و چه بسا به خاطر عدم اطلاع یا عدم توجه به این موضوع، اشتباهاتی در استنباط احکام رخ داده که به نمونه هایی از آن ها اشاره می کنیم.
نمونه هایی از تأثیر تاریخ در فقه و استنباط احکام
۱.حج یا عمره مفرده؟
حج بر سه قسم است: حج افراد، حج قران، حج تمتع.[۲] بحث فعلاً در مورد حجّ تمتع است که نسبت به مکلفین دو صورت دارد که فرد یا اصلاً مکه نرفته است یا یک بار مکه رفته و بار دیگر هم می خواهد مشرّف شود. در صورت نخست بین علما اختلاف است که آیا حلق برای فرد، متعین است تا از احرام بیرون آید یا بین «حلق» و «تقصیر» مخیر است؟ مشهور علما می فرمایند: حتماً باید در منی «حلق» کند و «تقصیر» کافی نیست. اما مرحوم اردبیلی در شرح إرشاد و بعد از ایشان مرحوم آیت الله خویی می گویند: «این فرد مخیر است بین حلق وتقصیر که البته حلق افضل است».[۳]
دلیلشان هم این آیه شریفه می باشد: ( لَقَدْ صَدَقَ اللَّهُ رَسُولَهُ الرُّؤْیا بِالْحَقِّ لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ إِن شَاء اللَّهُ آمِنِینَ مُحَلِّقِینَ رُؤُوسَکمْ وَمُقَصِّرِینَ لاَ تَخَافُونَ فَعَلِمَ مَا لَمْ تَعْلَمُوا فَجَعَلَ مِن دُونِ ذَلِک فَتْحًا قَرِیبًا)[۴]
«خداوند آنچه را به پیامبرش(صلی الله علیه وآله وسلم) در عالم خواب نشان داد راست گفت؛ بطور قطع همه شما به خواست خدا وارد مسجد الحرام می شوید در نهایت امنیت و در حالی که سرهای خود را تراشیده یا کوتاه کرده اید و از هیچ کس ترس و وحشتی ندارید. ولی خداوند چیزهایی را می دانست که شما نمی دانستید (و در این تأخیر حکمتی بود) ؛ و قبل از آن، فتحِ نزدیکی (برای شما) قرار داده است». بدین گونه خداوند خوابی را بر پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله وسلم) نشان داد که خوابی صادق بود. این آیه مربوط به حج است نه عمره مفرده زیرا «مُحَلِّقِینَ رُؤُوسَکمْ وَمُقَصِّرِینَ» حال است از «واو» لَتَدْخُلُنَّ، و واو محذوف است. یعنی وارد می شوید به مسجدالحرام در حالیکه سرها را تراشیده اید یا موها را کوتاه کرده اید. این حالت در حج است نه در عمره مفرده، در حج سر را می تراشند یا مو را کوتاه می کنند که این کارها در منی انجام شده، بعد اعمال حج شروع می شود.
اما اگر بگوییم این حالت در عمره مفرده است، اشکالی پیش می آید. چون در عمره مفرده انسان در حالی وارد مسجد می شود که هیچ کدام از این دو عمل را انجام نداده است. یعنی ابتدا وارد مسجدالحرام می شود اوّل طواف بعد صلاه، سپس سعی می کند، بعد باید یا سر را بتراشد و یا مو را کوتاه کند. پس این دو حالت «رُؤُوسَکمْ» در حج است یعنی در منی این کارها را انجام می دهد: اول به عرفات می رود بعد به مشعر و سپس به منی می رود، بعد از آن سر را می تراشد و در مکه اعمال حج را انجام می دهد و وقتی وارد مسجد الحرام می شود سر را ترشیده یا مو را کوتاه کرده است. پس ( لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ إِن شَاء اللَّهُ آمِنِینَ…) مربوط به حجّ است. [۵]
نقد:
با وجود اینکه به همه بزرگان و به طور خاص، به این دو فقیه بزرگوار، احترام می گذاریم، اما این فتوا اشتباه است چون از تاریخ پیامبر اسلام(صلی الله علیه وآله وسلم) آگاه نبوده اند. بدین گونه که اگر نگاهی به کتابهای تاریخ مثل «سیره ابن هشام» و «ابن اسحاق» یا «فروغ ابدیت» داشته باشیم، متوجه می شویم این آیه در سال ششم هجری نازل شده و پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم) در این سال در عالم رؤیا دید، خود و یارانش وارد مسجد الحرام شده اند و سرها را تراشیده یا موها را کوتاه کرده اند. حضرت از خواب بیدار شد و فرمود: یاران من!! چنین خوابی دیدم. قرآن می فرماید:«این خواب رؤیای صادقه بود»[۶] بعد پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) دستور داد هفتصد یا هشتصد نفر آماده شدند تا عمره مفرده به جای آورند. وقتی به حدیبیه رسیدند ( اوّل محرم) قریش با تمام قدرت جلوی آن ها را گرفتند و گفتند اگر شما با این حالت وارد شوید، برای ما چیزی باقی نمی ماند. بعد از چند روز، صلح نامه ای بین پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم) و قریش نوشته شد؛ به این مضمون که پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) امسال برگردد و سال دیگر، همین موقع بیاید و سه روز در مکه بماند و با کمال امنیت برگردد. بنابراین آیه شریفه ناظر به عمره مفرده است نه حجّ، پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) تا مکه را فتح نکرده بود حجّ نکرد و سال بعد طبق قرارداد پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم)، عمره بجا آورد. طواف کرد، سعی کرد، عده ای سر را تراشیدند و عده ای هم مو را کوتاه کردند.[۷]
پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود: «اهلاً بالمقصّرین» عده ای گفتند که یک گروه حلق کرده اند پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود: «اهلاً بالمحلّقین». بنابراین بعد از گذشت سه روز، قریش یک لحظه هم اجازه نداد پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم) تأخیر کند و بلافاصله بتهایی را که برای ورود پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم) برداشته بودند در مکانشان قرار دادند. یکی از یاران پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) که سعی وی عقب افتاده بود می خواست طواف کند اما بتها را گذاشته بودند و او موفق نشد سعی کند تا اینکه این آیه شریفه نازل شد:( اِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَهَ مِن شَعَآئِرِ اللّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَیتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَیهِ أَن یطَّوَّفَ بِهِمَا وَمَن تَطَوَّعَ خَیرًا فَإِنَّ اللّهَ شَاکرٌ عَلِیمٌ). [۸]
«صفا و مروه از نشانه های خدا است بنابراین کسانی که حج خانه خدا و یا عمره انجام می دهند مانعی نیست که بر آن دو طواف کنند و کسی که فرمان خدا را در انجام کارهای نیک اطاعت کند خداوند پذیرای اعمال او و از آن آگاه است». فقها بحث می کنند چرا خداوند گفت: «فلاجناح» و نفرمود: «یجب». این بحث هم در تاریخ آمده است. آن مرد گفت: من سعی نمی کنم. چون یک طرف بت عزّی و در طرف دیگر هم بتی دیگر است. اینجاست که قرآن می گوید: «فلا جناح» اشکالی ندارد، تو در همین حالت هم سعی کن و آن بتها را نادیده بگیر! بنابراین آیه
- لینک دانلود فایل بلافاصله بعد از پرداخت وجه به نمایش در خواهد آمد.
- همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
- ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
- در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.
هنوز هیچ نقد و بررسی وجود ندارد.