بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نکات مهم کاربردی در تربیت کودکان :

۱- تذکرات و یادآوری های والدین و مربیان وقتی روی کودکان اثر مثبت دارد که هر یک نمونه ای سازنده و عملی برای آنان باشند.

۲- همواره سعی شود که با صبر و حوصله به طور دقیق به حرفهای کودکان گوش کنیم تا کودک همیشه حرف های خود را با پدر و مادر در میان بگذارد.

۳- هرگز کودک را صریحاً تحقیر یا تکذیب نکنید و با نقل داستان های آموزنده، به طور غیرمستقیم او را از کارهای زشت منع کنید.

۴- با دوستان کودک، همانند میهمانان خود، با احترام رفتار کنیم و هیچ گاه در مقابل دوستانش وی را سرزنش نکنیم.

۵- اگر رفتار ناشایستی از او دیدیم به سرعت عکس العمل نشان ندهیم، زیرا تصمیمات عجولانه همیشه ضررهای جبران ناپذیری به دنبال دارد. همواره در مقابل کودکان از خود صبر و حوصله نشان داده و هیچ گاه تعادل خویش را از دست ندهیم.

۶- اخبار وحشتناک و حزن آور و حرف های ناملایم به او نگوییم، زیرا روح کودک حساس و لطیف است و زود متأثر و افسرده می شود و تاب تحمل مشکلات بزرگسالان را ندارد، او باید با خاطری آسوده مشغول درس و بحث و تفریح باشد.

۷- حتی المقدور کارهای شخصی اش را به خودش واگذار کنیم و اگر مشکلی برایش پیش آمد در صدد رفع آن برنیاییم، بلکه وی را راهنمایی کنیم تا خودش آن را حل کند و بتواند در آینده گلیم خویش را از آب بیرون بکشد.

۸- بین فرزندان فرق نگذاریم و اگر پدر خانواده فرزندی را بیجا توبیخ کرد، مادر در تنهایی به او تذکر دهد و جلوی فرزند چیزی نگوید تا فرزند بین پدر و مادر اختلاف احساس نکند.

۹- در صحبت ها، امور مادی را در نظرش کم اهمیت و امور معنوی را بزرگ جلوه دهیم. در هر کاری و در همه لحظات با زبانی ساده و دوست داشتنی، برایش نعمت های الهی را متذکر شویم و همواره یاد خدا را در دلش زنده کنیم.

۱۰- با وضعیت آراسته و متین در مقابل بچه ها ظاهر شویم و از شوخی های زننده و الفاظ درشت در حضور آنان خودداری کنیم. همچنین از مطالبی که نباید در حضور فرزندان به همسر گفته شود، جداً خودداری کنیم.

۱۱- والدین باید محل خواب پسران و دختران را جدا کنند و اگر در یک محل می خوابند، مراقبت لازم را بنمایند و مواظب اوقات بیکاری و وقت های فراغت فرزندان باشند.

۱۲- گفت وگوه و رفت و آمدهای فرزندان را باید عاقلانه کنترل کرده و زیر نظر داشته باشند. زیرا تماس با رفیق ناباب و نامناسب، زحمات مستمر اولیا و مربیان را به هدر می دهد. بخصوص در روزهای تعطیل بیشتر دقت کنند. اگر بعد از ظهرها پدر و مادر استراحت می کنند، بچه را به حال خود رها مکنند، زیرا برنامه نداشتن و اشتغال ناصحیح، مفاسد بیشماری را دامنگیر کودکان خواهد کرد.

۱۳- والدین گمان نکنند با سپردن فرزندانشان به مدرسه از تربیت آنان خلاص شده اند، بلکه رشد و پیشرفت درسی و اخلاقی کودکان، مرهون ارتباط مستمر با مربیان مدرسه و تبادل نظر با آنهاست.

۱۴- مقررات مدرسه را با اهمیت تلقی نموده و در جلسات انجمن اولیا و مربیان شرکت نمایند.

۱۵- پیش روی کودک، با مسؤولان مدرسه و مربیان و معلمان مخالفت نکنند و شخصیتشان را نزد وی خرد نکنند. اگر ایرادی به نظرشان می رسد، قبل از هر گونه قضاوت در حضور کودک، با مسؤولان مدرسه در میان بگذارند.

۱۶- دقت و بررسی در رسیدگی به تکلیف دانش آموز نباید شکل بازجویی داشته باشد، بلکه والدین باید به عنوان مشاور و راهنما با وی همکاری کرده و او را کمک کنند و از این که به جای او قرار بگیرند و تکلیفش را انجام دهند، خودداری کنند.

۱۷- به سؤالات فرزند جواب مناسبی بدهند و هرگز او را تحقیر و مسخره نکنند.

۱۸- محبتی که شما به فرزندتان نثار می کنید به او بیشتر کمک می کند که خوب باشد و اهمیتش به مراتب از تنبیه بیشتر است. اگر احساس اطمینان و امنیت کند، آماده خواهد بود تا با مشکلات دست و پنجه نرم کند.

۱۹- اگر درباره فلسفه انجام دادن هر کاری با کودک وارد بحث های پیچیده شوید، بعید نیست که کارتان به بن بست بکشد. بسیار پیش می آید که کودک استدلال شما را نفهمد. اگر بخواهید برای هر مسأله ای با او بحث استدلالی کنید، یا زودتر از موعد از او توقع رفتار «منطقی» داشته باشید، نیروی عظیمی را هدر داده اید.

۲۰ برای احساسات کودک ارزش و احترام قائل شوید و حساسیت او را در برابر عواطف دست کم نگیرید. اما در عین حال بکوشید توقعتان را با سطح سن و رشد او هماهنگ و متناسب سازید.

۲۱- به خاطر داشته باشید که می توانید قاطع و در عین حال با محبت باشید. ثبات رأی و قاطعیت نسبت به فرزندتان کمک می کند تا از عهده ترس ها و نگرانی ها و کج خلقی ها و احساس درماندگی خود برآید.

۲۲- هرگز تهدیدهایی را که قصد ندارید به مرحله اجرا در آورید مطرح نکنید؛ مثل این که بگویید: اگر بچه بدی باشی تو از خانه بیرون می کنم.

۲۳- سعی کنید حتی ا