فایل پاورپوینت کامل واقعیت فضای مجازی و نقشه راه انقلاب اسلامی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل واقعیت فضای مجازی و نقشه راه انقلاب اسلامی :

فناوری و رشد فضای مجازی به صورت فزاینده درحال پیشرفت و گسترش در همه ابعاد زندگی بشر است و در این میان اگر فکری برای ساماندهی این سیل اطلاعاتی نشود، بی گمان این فرصت می ‌تواند همچون هر پدیده دوسویه دیگری به تهدید تبدیل شود. البته پرواضح است همان‌ گونه که از ترس مرگ نباید تن به خودکشی سپرد، از احتمال تهدید نیز نباید از فرصت‌ ها چشم‌ پوشید و بلکه باید زمینه استفاده هدفمند و کم‌آسیب را بیش از پیش فراهم کرد. ناگفته پیداست که دستیابی به این مهم الزاماتی دارد. در همین راستا الگویی با عنوان «الگوی حکمرانی جمهوری اسلامی ایران در فضای مجازی» را پیشنهاد شد. الگویی که شش‌ضلعی می‌ خواندش و از ۶ محور اساسی شبکه ملی اطلاعات، شبکه فراملی اطلاعات، نظام حقوق بین‌الملل، گفتمان مواجهه انقلابی، شرکت‌ های بزرگ غیردولتی و بسیج سایبری فراملی تشکیل شده است. این ۶ محور اگرچه از یک جنس نیستند؛ اما در موفقیت یکدیگر نقش جدی ایفا کرده و عمده اهداف جمهوری اسلامی در فضای مجازی را پوشش می دهند. در شروع بحث و به‌ عنوان مقدمه، چند مطلب مهم و تعیین‌کننده که نقش مهمی در درک مباحث خواهد داشت را خدمت‌تان مطرح می کنم:

۱ باید بدانیم با چه پدیده مهمی روبه‌رو هستیم. هرچند من فضای مجازی را جهان دوم تلقی نمی کنم، اما نمی ‌توان انکار کرد که فضای مجازی تقریبا در همه سطوح زندگی فردی و اجتماعی مردم جهان نفوذ کرده و در آینده نزدیک، نفوذ خود را در چند گام تازه، تکمیل خواهد کرد. درواقع، فضای مجازی درحال ایجاد یک تمدن جدید بشری است که نه ‌فقط از تمدن‌ های قبلی به‌مراتب پیشرفته ‌تر و در عین حال پیچیده‌ تر است، بلکه علاوه‌ بر سرعت برق‌آسای خود، فراگیر‌تر است؛ یعنی دایره هضم و جذب آن از تمدن غرب مدرن بیشتر است.

۲ روشن است که فضای مجازی از بطن مدرنیته متولد شده است. یعنی با وجود آنکه از آن به‌عنوان تمدن جدید تعبیر شده، اما منقطع یا در عرض مدرنیته نیست بلکه در طول مدرنیته است. بنابراین، هم جهان ‌بینی حاکم بر فضای مجازی، جهان‌بینی سکولار است و هم به‌تبع آن، ایدئولوژی زاییده از آن یک ایدئولوژی سکولار است. لذا وقتی گفته می‌شود فضای مجازی یک پدیده مدرن است، یعنی با ابتنا به اصول مدرنیسم شکل گرفته و به جلو می‌رود. البته من تسلط اصول مدرنیسم در فضای مجازی را مطلق نمی دانم و از همین جهت معتقدم شورش علیه ایدئولوژی فضای مجازی و تغییر در آن ممکن است؛ پس می ‌توان گفت، جمهوری اسلامی ایران، همچنانکه با تصرف نسبی در فناوری‌های مدرن به نفع اهداف خود از آنها استفاده کرده است، در فضای مجازی نیز این تصرف و بهره‌برداری ممکن است، هرچند نباید جانب احتیاط را از دست داد.

۳ همان ‌طور که در ابتدا اشاره کردم، تلقی من از فضای مجازی، شکل‌گیری یک جهان جدید در مماس یا در بطن جهان واقع نیست. اصولا تعبیر مجازی یا virtual کمی فریبنده است و این تصور را به وجود می‌آورد که فضای مجازی بیرون از جهان واقع خلق شده و زیستی خارج از جهان واقع را شکل می دهد، لکن از نظر من، هر آنچه در فضای مجازی رخ می دهد، حتی آنچه از آن به محیط ‌های شبیه‌ سازی‌شده، کاملا خیالی و متفاوت از جهان واقعی تعبیر می‌شود، نه‌فقط مبدأ آن جهان حقیقی است بلکه مقصد و انتهای آن هم جهان واقعی است و اگر جهان واقعی نباشد، کالعدم است. ممکن است بعضی این مجاز را با مجاز فلسفی مقایسه کنند و براساس آن فضای مجازی را امری غیر واقعی توصیف کنند، این درحالی است که در مجاز فلسفی، ایجاد کلی در ذهن نیز بالعرض وجود عینی دارد، هرچند مصداق ذاتی وجود تلقی نمی‌شود. پس هر آنچه در ذهن متولد می‌شود، وجود واقعی دارد، با این ملاحظه که نه‌فقط منشأ آن جهان واقع است بلکه می ‌تواند آثار بزرگی در جهان واقع داشته باشد. البته از آنجا که فضای مجازی یک محیط فیزیکی است، عینیت در آن از جهات زیادی با عینیت در ذهن انسان متفاوت است.

۴ فضای مجازی دارای ویژگی ‌ها و مولفه ‌هایی است که اگر این مولفه‌ها عمیقا درک نشود، مواجهه درست با آن را ناممکن می‌ سازد. یکی آنکه فضای مجازی، «شبکه ‌ای» است. شبکه یعنی یک سیستم درون‌پیوندی تا حدی شبیه مغز و سلسله اعصاب در بدن انسان که افراد و گروه‌ها را در این فضا به هم متصل می کند. باید توجه داشت که با ظهور فناوری هوش مصنوعی و حضور تمام‌قد آن در فضای مجازی، این شبکه به‌مراتب از قبل پیچیده ‌تر خواهد شد. ویژگی دیگر، «تعاملی» است. یعنی تولید محتوا در فضای مجازی مانند رسانه‌های سنتی یک طرفه نیست که کسی محتوایی را تولید و دیگران آن را مصرف کنند، بلکه در این فضا همه حتی کوچک‌ترین کاربر در مقام تولید‌کننده قرار دارد و حتی ممکن است تولیدی بکند که از محصول یک کمپانی بزرگ تولیدی، هم بیشتر دیده شود و هم اثر بیشتری داشته باشد. از سوی دیگر، به مدد شبکه ‌ای بودن فضای مجازی، هر محصولی این قابلیت را دارد که بدون هرگونه محدودیتی در تمام فضای مجازی منتشر شود. ویژگی بعدی، «فراسرزمینی» بودن فضای مجازی است. فراسرزمینی بودن یعنی اینکه مرزهای جغرافیایی و محدودیت‌های اعتباری ناشی از نظم سیاسی دولت- ملت، مانع از کارکرد شبکه ‌ای فضای مجازی نیست. حتی باید گفت هرچند جغرافیا و حاکمیت ملی در فضای مجازی هنوز اثرگذار است، اما می ‌توان در آینده نزدیک، شاهد شرایطی بود که حاکمیت ملی حداقلی شده و در مواردی از بین رفته باشد و جای آن را حاکمیت شبکه ‌ای بگیرد. در این ‌صورت، کسانی که بر شبکه از جهات تکنیکی یا محتوایی تسلط دارند، جهان را تحت مدیریت خود قرار خواهند داد. ویژگی دیگر، «فردگرایی مضاعف» است. فردگرایی مضاعف با فردگرایی به معنای individualism و تبعات جامعه‌شناختی و روان ‌شناختی آن نسبت تنگاتنگی دارد، اما معنای آن به نحو فراتر، ناظر به گسترش قلمرو فرد در فضای مجازی است. ممکن است کسی بگوید، در شرایطی که یکی از مولفه‌ های فضای مجازی شبکه ‌ای شدن است، چگونه قلمرو فرد در فضای مجازی گسترش پیدا می کند؟ در پاسخ می گوییم، فرد در عین حال که در شبکه و محیط همگرا زیست می کند، اما می ‌تواند منویات خود را مستقل از جمع و به نحو واگرا پیش ببرد. بنابراین، شما در فضای مجازی با افرادی روبه‌رو هستید که هرچند به ظاهر در جمع هستند و از بعضی خواص جمع سود می‌برند، اما خطی مستقل و حتی در مواردی معارض با گرایش‌های جمع را دنبال می کنند و به اهداف خود نیز می ‌رسند. ویژگی بعدی، «صدق‌گریزی» است. یک وجه صدق‌ گریزی به هویت‌های جعلی و غیرواقعی در فضای مجازی برمی گردد، اما از نظر من، صدق‌گریزی ابعاد وسیع‌تری دارد. اصولا قابلیت‌های موجود در فضای مجازی، بستر مساعد را برای رشد ویروس دروغ و فریب مهیا می کند و این استعداد را دارد که افکار عمومی جهان را از حقایق دور کند. البته این ویژگی ذاتی فضای مجازی نیست، اما اهمیت زیادی دارد.

۵ درحال حاضر، فضای مجازی به‌سرعت درحال ‌گذار است. یعنی عموما به شکل خطی از یک فناوری به فناوری دیگر که نسبت به فناوری قبلی برتری دارد، منتقل می‌شود. حتی بعضی‌ها از انتقال فضای مجازی به فناوری‌های جدید مانند وب معنا یا وب هوشمند، به انقلاب در فضای مجازی تعبیر کرده ‌اند، اما آنچه مسلم است، منظور از انقلاب، شورش علیه بنیادهای فضای مجازی و شکل‌ گیری فضای مجازی جدید نیست، بلکه منظور، قدرت فزاینده برای رشد و توسعه جهشی است تا حدی که نه‌فقط ظاهر جدیدی در فضای مجازی حاکم می‌شود بلکه بخش مهمی از مناسبات در این فضا نیز دستخوش تغییر می‌شود و به تبع آن زندگی فردی و جمعی انسان‌ها را متحول می کند. فضای مجازی با وب () یا وب یکسویه شروع شد، اما به وب تعاملی یا وب () منتقل شد و سپس خیلی سریع وب () یعنی وب معنایی ظهور کرد. امروز هم شاهد پیدایش وب () یا وب هوشمند هستیم که نه ‌فقط ابزارها و اشیا را هوشمند می کند، بلکه داده‌ها و محیط را هم هوشمندسازی می کند و حتما آینده جدید و شگفت‌آوری را برای فضای مجازی رقم خواهد زد. بنابراین، فضای مجازی چه از جهت تکنیکی و چه از جهت محتوایی یک فضای پویاست و تسلط بر آن نیز به افکار پویا نیازمند است.

۶ امروز مقدرات فضای مجازی در اختیار شرکت‌های بزرگ و فراملیتی است، نه دولت‌های بزرگ. البته این سخن به مفهوم آن نیست که دولت‌ها در فضای مجازی هیچ ‌کاره ‌اند یا نقش ناچیزی دارند، اما واقعیت فضای مجازی گویای این است که شرکت‌های فراملیتی تا حد زیادی جای دولت ‌ها را گرفته ‌اند، هرچند دولت‌هایی که روی این شرکت‌ها از جهات سرزمینی، امنیتی یا فکری تسلط دارند، فعلا برنده این صحنه به حساب می‌آیند، با این ملاحظه که معلوم نیست این دولت‌ها همیشه بتوانند از حربه‌های سرزمینی، امنیتی و حتی فکری به نفع سلطه خود بر شرکت‌ها سود ببرند. با این حال، امروز قلب فضای مجازی از جهت زیرساختی و فنی در ایالات متحده است و پایگاه مرکزی عمده شرکت‌های غول در این کشور است و لذا ایالات متحده به‌طور طبیعی روی شرکت‌های بزرگ تسلط دارد، اما بحث من یک بحث فکری است؛ یعنی ببینیم امروز کدام تفکر، فضای مجازی را حتی در کشورهای اروپایی و آسیایی در قبضه دارد و شرکت‌های بزرگ و فراملیتی از جهت فکری به کدام طرز تفکر وابسته ‌اند؟ با یک نگاه گذرا به آرایش این شرکت‌ها، روشن می‌شود که نوعی تفکر آمریکایی- صهیونیستی بر اکثر شرکت‌ های فراملیتی در فضای مجازی سایه انداخته است. برای مثال، در سال میلادی، هر پنج شرکت بزرگ که نزدیک به درصد از اقتصاد فضای مجازی را در اختیار دارند- هرچند خود را فراملیتی معرفی می کنند- اما زیر چتر تفکر آمریکایی- صهیونیستی قرار دارند. اپل، الفابت، مایکروسافت، آمازون و فیس‌بوک که شرکت‌های غولی به شمار می‌روند، عملا بر فضای مجازی حکمرانی می کنند. از طرف دیگر، بزرگ‌ترین اندازه بازارهای جهانی طی سال گذشته در عرصه‌های مختلف از کامپیوتر و خدمات میزبانی و اینترنت گرفته تا کلود داده ‌های بزرگ، اینترنت اشیا و… متعلق به آمریکایی ‌ها و پیروان فکری آنها در جهان است.

۷ با وجود قدرت فزاینده ‌ای که آمریکایی‌ها در فضای مجازی دارند، نباید قدرت آنها را بلامنازع دانست. آمریکایی‌ها با وجود نقاط قوت‌شان در فضای مجازی، نقاط ضعف زیادی هم دارند که فرصت‌هایی را برای عرض‌اندام رقبا یا مخالفان آنها فراهم کرده است. کافی است پدیده تک‌اینترنتی با حکمرانی آمریکایی‌ها مثلا به پدیده دو اینترنتی با محوریت چینی‌ها، روس‌ها و ایرانی‌ها تبدیل شود و موفق شوند تنها درصد از جمعیت کاربران دنیا را به سمت خود جذب کنند، در این‌صورت شرایط همچنان به نفع آمریکایی‌ها رقم نخواهد خورد. از سوی دیگر، اصولا ماهیت شبکه ‌ای و تعاملی فضای مجازی، در عین حال که موقعیت سودآوری را برای شرکت‌های آمریکایی به وجود آورده است، بستر مساعدی را هم برای رخنه و رشد مخالفان تفکر آمریکایی- صهیونیستی در فضای مجازی حتی محیط‌های صددرصد آمریکایی مهیا کرده است، به‌طوری که اگر آمریکایی‌ها سیاست سانسور و حذف مخالفان خود را از یک حدی بالاتر اجرا کنند، عملا محیط کسب‌وکار خود را متزلزل و ناامن کرده ‌اند؛ بنابراین، آمریکایی‌ها چاره ‌ای ندارند که مخالفان خود را در فضای مجازی تحمل کنند، ضمن آنکه سیاست سانسور و حذف در فضای مجازی که هویت‌ها متکثر و در موارد بسیاری مخفی است، کار ساده ‌ای نیست. یک موضوع دیگر هم که نباید از نظرها دور بماند، فراهم کردن زمینه ورود بعضی امور سرنوشت‌ساز مربوط به فضای مجازی به مجامع بین‌المللی است. امروز آمریکایی‌ها حاکم اول و آخر فضای مجازی شده ‌اند، خودشان برای دیگران سهم تعیین می کنند و به هیچ‌کس هم پاسخگو نیستند، این درحالی است که اکثر کشورها خواهان سهم عادلانه در این فضا هستند و ترجیح می دهند به‌نحوی مجامع بین‌المللی- با همه ایراداتی که دارند- در این عرصه نقش‌آفرینی کنند. بنابراین، یکی از اقدامات موثری که برای تضعیف سلطه آمریکایی‌ها در فضای مجازی باید دنبال شود، وارد کردن پای مجامع بین‌المللی به این میدان است.

۸ محور و چتر بالای سر فضای مجازی، عمدتا اقتصادی است. البته هنوز حجم تجارت و گردش مالی در فضای مجازی به یک‌سوم حجم تجارت و گردش مالی در بازارهای سنتی جهان نمی‌رسد، اما سرعت رشد اقتصاد فضای مجازی بسیار بالاست و چه‌بسا طی سال آینده گردش مالی در فضای مجازی به پای گردش مالی در بازارهای سنتی برسد یا حتی از آن عبور کند. از سوی دیگر، بخش مهمی از محصول عملیات جاسوسی اطلاعات در فضای مجازی یا ماحصل عملیات جهانی شدن گرایش‌ها و میل‌ها از طریق فضای مجازی، در خدمت اقتصاد است و شرایط بی‌نظیری را برای رشد غول‌های اقتصادی دنیا ایجاد کرده است. نکته ‌ای که نباید از نظر دور بماند، این است که فضای فرهنگی و سیاسی در فضای مجازی نیز به صورت مستقیم یا غیرمستقیم در خدمت اقتصاد است و فرمول‌های کسب‌وکار بر عمده سرویس‌های بزرگ در فضای مجازی احاطه دارد، بنابراین، می ‌توان گفت نه‌فقط‌ انگیزه اصلی حکمرانان فضای مجازی اقتصادی است بلکه حتی کارهایی که به ظاهر غیراقتصادی‌اند ، برآیندشان اقتصادی است، به‌نحوی که فعالیت در فضای مجازی خارج از ریل اقتصادی به سختی با موفقیت توام خواهد شد.

۹ وقتی چتر بالای سر فضای مجازی عمدتا اقتصادی بود، روشن است که بازیگران اصلی فضای مجازی نه‌فقط از آن‌جهت که فضای مجازی ماهیت شبکه ‌ای و فرامرزی دارد، بلکه از آن‌جهت که فرمول‌های کسب‌وکار در دنیا براساس بازار آزاد طراحی شده است، شرکت‌های بزرگ غیردولتی هستند. یعنی دولت‌ها اگر مجال بازیگری هم داشتند، میدان را به نفع شرکت‌های غیردولتی باز می کردند، این درحالی است که اصولا دولت‌ها در فضای مجازی مجالی برای عرض‌‌اندام ندارند. با این ملاحظه، اقتصاد شرکتی آن هم از جنس دانش‌بنیان، اقتصادی است که با انعطاف‌پذیری بالا در فضای مجازی بازیگری می کند و از آنجا که بازیگری در فضای مجازی مساوی است با قانونگذاری، روشن است هرقدر شرکت‌ها بزرگ‌تر باشد، سهم بیشتری از قانونگذاری در فضای مجازی را به خود اختصاص خواهند داد. اگر به حرکت گوگل طی دهه اخیر توجه کنیم، روشن می‌شود که این شرکت همواره با شناسایی و خرید ده‌ها شرکت پرظرفیت در فضای مجازی، به دنبال گسترش قلمرو خود در همه عرصه‌ها و حکمرانی حداکثری بر فضای مجازی بوده است.

۱۰ روشن است شکل‌گیری فضای مجازی برای انقلاب اسلامی که‌ انگیزه تمدن‌سازی و جهانی شدن دارد، یک فرصت طلایی است. به بیان دیگر، من معتقدم شکسته شدن مرزهای فیزیکی و کمرنگ شدن نظم دولت- ملت بیش از آنکه برای انقلاب اسلامی تهدید باشد، فرصت است و روح تازه ‌ای را به حرکت جهانی انقلاب اسلامی می‌بخشد. با این حال، همان‌طور که اشاره شد، سلطه فزاینده آمریکایی‌ها در این عرصه غیرقابل انکار است و اگر فکری برای مهار قدرت آمریکایی‌ها و تقویت بنیه جمهوری اسلامی در فضای مجازی نشود، نه‌فقط از فرصت‌های طلایی فضای مجازی نمی ‌توان استفاده کرد، بلکه موجودیت انقلاب اسلامی به خطر خواهد افتاد. در این شرایط، اول از همه باید طرز تفکر واداده که قائل به لزوم هضم در فضای مجازی فعلی با هدف بقا است، به انزوا کشیده شود. آن طرز تفکری باید در متن جمهوری اسلامی باشد که نه‌فقط هضم شدن در فضای مجازی را قبول نداشته باشد، بلکه با ادراک مزیت‌های جمهوری اسلامی و در نقطه مقابل، نقاط ضعف آمریکایی‌ها در فضای مجازی، امکان رقابت با آمریکایی‌ها در این میدان را با کمک جهان اسلام و همچنین کشورهای مشترک‌المنافع امکانپذیر بداند. ممکن است کسی بگوید، اندازه سرمایه‌گذاری ما در مقایسه با آمریکایی‌ها در فضای مجازی در خوشبینانه‌ترین وجه، یک به هزار هم نیست، آن‌وقت چگونه می ‌توان توقع داشت که جمهوری اسلامی ایران خود را در موقعیت رقابت با آمریکایی‌ها در نظر بگیرد؟ در پاسخ می ‌توان گفت نوع رقابت ما با آمریکایی‌ها نباید رقابت کلاسیک باشد بلکه آن رقابتی با آمریکایی‌ها موفقیت‌آمیز خواهد بود که نامتقارن و ناظر به نقاط ضعف آمریکایی‌ها در فضای مجازی طراحی شود، ضمن آنکه ما در این میدان تنها نیستیم و می ‌توانیم شرکای قدرتمندی را برای خود پیدا کنیم که هرچند ممکن است در محتوا با انقلاب اسلامی همسو نباشند لکن در انهدام سلطه فناوری و اقتصادی آمریکایی‌ها در فضای مجازی با ما به صورت مقطعی یا دائم در یک خط قرار دارند.

۱۱ نباید از نظر دور داشت که امروز فضای مجازی به مهم‌ترین ابزار جنگ فرهنگی و حتی سیاسی، اقتصادی و امنیتی آمریکایی‌ها علیه جمهوری اسلامی ایران تبدیل شده است. درواقع، وقتی از فضای مجازی صحبت می کنیم، با یک شرایط معمولی روبه‌رو نیستیم به‌طوری که جمهوری اسلامی ایران از این جهت با کمتر کشوری قابل مقایسه است. حتی مساله چین و روسیه با آمریکایی‌ها و عمق درگیری آنها در فضای مجازی، با مساله و عمق درگیری جمهوری اسلامی با آمریکایی‌ها در فضای مجازی یک جنس و یک اندازه نیست. در این شرایط، طبیعی است که جمهوری اسلامی ایران نه‌فقط باید قدرت دفاعی خود را در درجه اول در محیط سرزمینی‌اش برای مقابله با هجمه آمریکایی‌ها بالا ببرد، بلکه باید توان خود را برای بازدارندگی دائما افزایش دهد. البته موقعیت جمهوری اسلامی ایران در فضای مجازی صرفا به جغرافیای سیاسی ایران محدود نیست و پیروان جمهوری اسلامی ایران در مناطق دیگر را هم شامل می‌شود، اما فعلا نقطه کانونی هجمه‌ها ایران است. اگر سوال شود استراتژی اصلی آمریکایی‌ها در هجمه‌های خود در فضای مجازی ایران- حداقل طی پنج سال گذشته- چه بوده است، در پاسخ می ‌توان گفت جذب ایرانیان در شبکه‌های اجتماعی تحت سیطره آمریکایی‌ها و انجام عملیات روانی روی آنها برای جدا شدن مردم از نظام اسلامی، آن چیزی است که آمریکایی‌ها در پنج سال گذشته با صرف انرژی زیاد دنبال کرده ‌اند. این استراتژی به مراتب از استراتژی مختل کردن تاسیسات کشور از طریق حملات سایبری برای آمریکایی‌ها مهم‌تر است، هرچند در این زمینه هم کارهای مفصلی علیه جمهوری اسلامی ایران انجام شده که بخش مهمی از آنها خنثی شده است. حتی ممکن است فکر تحریم اینترنت برای ایرانی‌ها از ذهن آمریکایی‌ها عبور کرده باشد ولی مادام که فضای مجازی مسیر ضربه زدن به جمهوری اسلامی را برای آنها هموار می کند، آنها تحریم ایران در این زمینه را از حد یک تحریم تبلیغاتی جلوتر نمی‌برند، کمااینکه سال‌هاست مثلا بعضی سرویس‌ها