فایل پاورپوینت کامل ویژگیها و اعمال زشت قوم لوط علیه السلام (هواپرستی)

با فایل فایل پاورپوینت کامل ویژگیها و اعمال زشت قوم لوط علیه السلام (هواپرستی) یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل ویژگیها و اعمال زشت قوم لوط علیه السلام (هواپرستی) شامل 67 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل ویژگیها و اعمال زشت قوم لوط علیه السلام (هواپرستی) را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل ویژگیها و اعمال زشت قوم لوط علیه السلام (هواپرستی) با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل ویژگیها و اعمال زشت قوم لوط علیه السلام (هواپرستی) بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل ویژگیها و اعمال زشت قوم لوط علیه السلام (هواپرستی) با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل ویژگیها و اعمال زشت قوم لوط علیه السلام (هواپرستی) وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل ویژگیها و اعمال زشت قوم لوط علیه السلام (هواپرستی) با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل ویژگیها و اعمال زشت قوم لوط علیه السلام (هواپرستی) مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ویژگیها و اعمال زشت قوم لوط علیه السلام (هواپرستی) :

شهرهای قوم لوط

نام لوط در ۱۴ سوره از قرآن کریم ذکر شده که در ۱۱ سوره از آن ها نام قوم او و بحث و گفتگوی آن حضرت با آن ها نیز به اجمال و تفصیل آمده است.

آن ۱۴ سوره عبادت است از: اعراف، هود، انعام، حج، شعرا، حجر، نمل، عنکبوت، ص، ق، قمر، تحریم، انبیاء و صافات و به جز صافات، تحریم، و انعام، در سوره های دیگر نام قوم لوط نیز ذکر شده است. برای فهم آیات روایاتی که در این زمینه رسیده و نیز طریقه استدلال آن حضرت با قوم خود، احتیاج به دانستن وضع اجمالی آن مردم و اعمال و رفتارشان داریم، از این رو لازم است اشاره ای به زندگی قوم لوط و شهر و دیار آن ها و موقعیت لوط پیغمبر میان آن ها بشود. درباره شهر و مسکن قوم لوط در تواریخ و هم چنین در روایات اختلاف است.

معروف است که آن ها در شهری به نام سدوم در سرزمین فلسطین و مابین مدینه و شام سکونت داشتند و لوط پیغمبر نیز در همان شهر سکونت داشت، اما در حدیثی که کلینی و صدوق (ره) روایت کرده اند، امام صادق (ع) فرمود: «شهرهای آن ها چهار شهر به نام های سدوم، صدیم، لدنا و عمیرا بود. »

طبرسی (ره) نقل کرده که «قوم لوط چهار شهر داشتند که مؤتفکات نیز نامیده شده است. و آن ها عبارت بودند از شهرهای سدوم، عامورا، دوما و صبوایم که سدوم بزرگ تر از همه آن ها بود و لوط هم در آن شهر زندگی می کرد. »

مسعودی گفته است که «آن ها پنج شهر به نام های: سدوم، عمورا، اءدوما، صاعورا و سابورا بود. »

ابن اثیر نیز همین را ذکر کرده، لکن نام شهرها را سدوم، صبعه، عمره، دوما، صعوه گفته است. طبری از قتاده نقل کرده که شهرهای مزبور سه شهر بود که به همه آن ها سدوم می گفتند. در جای دیگر آمده که آن ها پنج شهر بود به نام های صبعه، صعره، عمره، دوما و سدوم که بزرگ ترین آن ها بود.

بی منطق و حق ناپذیر

خداوند می فرماید: «و ما کان جواب قومه الا ان قالوا اخرجوهم من قریتکم انهم اناس یتطهرون؛ ولی پاسخ قومش چیزی جز این نبود که گفتند: اینها را از شهر و دیار خود بیرون کنید که اینها مردمی هستند که پاک دامنی را می طلبند (و با ما همصدا نیستند). » (اعراف/ ۸۲)

نظر به اینکه اهل سدوم در برابر تهدید و سرزنش و سخنان لوط پیامبر (ص) پاسخ نداشته، و گفتار او را نمی توانستند تکذیب نمایند از پاسخ به وی اعراض نموده و به یکدیگر می گفتند این شخص بیگانه که به سرزمین و شهر شما وارد شده و دعوی پیامبری از جانب خدا می نماید را از شهر خود خارج کنید زیرا رفتار جنسی و عمل شما را قبیح و زشت می داند و پیوسته به ملامت و سرزنش شما می پردازد. به عبارت دیگر گفته اند، از آنجایی که قوم جواب درستی در برابر حضرت لوط (ع) نداشتند لاجرم او را تهدید به تبعید و اخراج نمود، و این خود دلیل بر سفاهت قوم لوط است که اصلا متعرض جواب از سؤال لوط نشده بلکه در مقام جواب چیزی گفتند که هیچ ربطی به سؤال او نداشت. بلکه لوط را به خاطر اینکه مردی غریب و خوش نشین در آن شهر بود خوار شمرده و کلامش را بی ارزش داشته و گفتند شهر از ماست و حق نداری که به کارهای ما خرده گیری کنی.

ظالم و ستمگر

خداوند در قرآن می فرماید: «والمؤتفکات اتتهم رسلهم بالبینات فماکان الله لیظلمهم ولکن کانوا انفسهم یظلمون؛ و شهرهای زیر و رو شده [قوم لوط] پیامبرانشان دلایل روشن برای آنان آوردند (ولی نپذیرفتند) خداوند به آنها ستم نکرد اما خودشان بر خویشتن ستم می کردند. » (توبه/ ۷۰)

«والمؤتفکات» یعنی شهرهای واژگون شده، که آنها سه شهر بود که قوم لوط در آنها زندگی می کردند، اما خدا آنها را فرو برد و شهر را بر سرشان واژگون ساخت (در حالی که پیامبرشان با حجتها و معجزات آنها را به سوی خدا دعوت می کرد اما آنها انکار و تکذیب کردند پیامبران را همین سبب شد که مورد عذاب قرار گیرند) خدا در مورد نابود کردنشان به آنان ستم نمی کند، بلکه از روی استحقاق آنها را کیفر می کند. بنابراین خداوند به کیفر کفر و نافرمانی آنها را نابودشان ساخت. در نتیجه می توان گفت یکی از مشخصه هایی که سبب نابودی قوم لوط شد ظلم به خود بود که خود برخود کرده بودند. نه هیچ کس دیگر. البته اینها در حق مردم دیگر و در حق خداوند نیز ظالم بودند.

چنانکه در آیه دیگر چنین آمده است. «قالوا انا مهلکوا اهل هذه القریه ان اهلها کانوا ظالمین؛ (فرشتگان الهی) گفتند: ما اهل این شهر و آبادی را [به شهرهای قوم لوط اشاره کردند] هلاک خواهیم کرد. چرا که اهل آن ستمگرند. » (عنکبوت/ ۳۱)

بنابر ظاهر آیه، این قوم به خاطر خصوصیت ستمگری مجازات شدند.

جسور و مصر در ارتکاب معاصی

خداوند می فرماید: «وجاءه قومه یهرعون الیه و من قبل کانوا یعملون السیئات؛ قوم او (به قصد مزاحمت میهمان) به سرعت به سراغ او آمدند، و قبلا کارهای بد انجام می دادند. » (هود/ ۷۸)

از جمله «و من قبل کانوا یعملون السیئات» استفاده می شود که قوم لوط همواره مرتکب معاصی می شدند و گناهان و کارهای زشتی می کردند و در ارتکاب فحشاء بی حیا و جسور و بی باک شده بودند و به نوعی عادت و اعتیاد برایشان تبدیل شده بود و هیچ چیز نمی توانست آنها را از معصیت باز دارد، نه حیایی بود که مانعشان نماید، و نه زشتی و قبح عمل برای آنها مطرح بود، و نه موعظه در آنها کارساز واقع می شد. تا آنها را از عمل قبیح و منزجر نماید، انجام هر کار زشتی برایشان آسان و هر عمل منکر و بلکه بی شرمانه ای را زیبا می دیدند.

معنا و مفهوم جمله «یهرعون الیه» راغب می گوید: «هرع، یا، اهرع معنایش این است که فلان کس را با زور و تهدید به جلو سوق می داد» و نیز گفته اند به معنای سوق دادن به شدت است، یعنی قوم لوط به سوی مهمانان لوط هجوم آوردند به صورتی که یکدیگر را هل می دادند تا به آنها زودتر برسند، و با توجه به آن عادت زشت آنها که عمل لواط را بی شرمانه انجام می دادند و جوانان مهمان لوط (ع) بسیار زیبارو بودند معلوم می شود که آنها به چه هدفی به خانه لوط هجوم آورده بودند آنها ملکه فسق و فحشاء در دلهایشان رسوخ کرده بود لذا حضرت لوط به جای آنکه ابتدا نصیحت کند به آنها پیشنهاد ازدواج با دخترانش را داد. اما آنها گفتند خودت می دانی ما برای چیزی آمده ایم و هیچ علاقه ای به ازدواج با دخترانت نداریم.

استقبال از معصیت

خداوند می فرماید: «و جاء اهل المدینه یستبشرون؛ (از سوی دیگر) اهل شهر (از ورود مهمانان باخبر شدند و به طرف خانه لوط) آمدند در حالی که شادمان بودند. » (حجر/ ۶۷)

قوم فاسد، با مشاهده ورود مهمانان زیباروی بر حضرت لوط(ع) به یکدیگر نوید می دادند به انتظار اینکه از وجود آنها کامجوئی کنند و کردار پست شیطانی خود را به وسیله آنها تجدید نمایند. اینکه در آیه شریفه تعبیر به«اهل المدینه» کرده نشان می دهد که حداقل گروه زیادی از مردم شهر به سوی خانه لوط حرکت کردند و این امر روشن می سازد که آنها تا چه حد وقیح و رسوا و جسور شده بودند، مخصوصا که یکدیگر را بشارت می دادند به زشت ترین اعمال، این حکایت از عمق آلودگی آنها می کند، چرا که این عمل ننگین را شاید کمتر کسی حتی در میان حیوانات و چارپایان نظیرش را دیده باشد، اگر هم کسی انجام دهد لااقل با کتمان و اختفاء و احساس شرمساری انجام می دهد، اما این ملت زشتکار و فرومایه آشکارا یکدیگر را به این عمل بشارت می دادند. و منتظر فرصتی برای این عمل بودند.

خداوند می فرماید: «کانت تعمل الخبائث، انهم کانوا قوم سوء فاسقین؛ اعمال زشت و کثیف انجام می دادند، همانا آنها مردم بد و فاسقی بودند. » (انبیا/ ۷۴) جمله (و نجیناه من القریه التی تعمل الخبائث) می فرماید: ما او را (یعنی حضرت لوط (ع) را) از شهر و دیاری که کارهای پلید و زشت انجام می دادند رهایی بخشیدیم، چرا که مردم بدی بودند و از اطاعت فرمان حق بیرون رفته بودند. نسبت دادن اعمال زشت و پلید به قریه و شهر و آبادی، اشاره به این است که آنها آنچنان غرق فساد و گناه بودند که گوئی از در و دیوار آبادیشان گناه و اعمال زشت و پلید می بارید. و تعبیر «خبائث» به صورت جمع اشاره به این نکته است که آنها علاوه بر عمل فوق العاده شنیع «لواط» کارهای زشت دیگری نیز داشتند و تعبیر «فاسقین» بعد از «قوم سوء» ممکن است اشاره به این باشد که آنها هم از نظر قوانین الهی، مردمی فاسق بودند، و هم از نظر معیارهای مردمی و عرفی، حتی قطع نظر از دین و ایمان، افرادی پست و پلید و آلوده و منحرف بودند.

در آیه دیگری نیز فسق این قوم را علت عذابشان می داند و می فرماید: «انا منزلون علی اهل هذه القریه رجزا من السماء بما کانوا یفسقون؛ ما بر اهل این شهر و آبادی به خاطر گناهانشان عذابی از آسمان فرو خواهیم ریخت. » (عنکبوت/ ۳۴)

آیه شریفه علت عذاب قوم را خو گرفتن به فسق و فجور می داند و با کلمه «یفسقون» که با فعل مضارع آمده می فهماند که اینها پشیمان نمی شدند از کارهای زشت خود و قصد ادامه داشتند که خداوند آنها را مجازات می کند.

منحرف و اسراف گر

خداوند می فرماید: «انکم لتأتون الرجال شهوه من دون النساء بل انتم قوم مسرفون؛ آیا شما از روی شهوت به جای زنان به سراغ مردان می روید؟» (اعراف/ ۸۱) شما گروه اسرافکار (و منحرفی) هستید. می فرماید: شما شهوت خود را به وسیله مردان فرو می نشانید و از همبستر شدن با زنان که خداوند برای شما حلال کرده است، خودداری می کنید، شما مردمی هستید مسرف و متجاوز و ستمکار و فاسد و همه عیبها را در خود گرد آورده اید. از آنجایی که این عمل تجاوز و انحراف از قانون فطرت است اسراف نامیده شده است.

خداوند اشاره می کند که: «لعمرک إنهم لفی سکرتهم یعمهون؛ به جان تو سوگند، اینها در مستی خود سرگردانند. » (حجر/ ۷۲) (و عقل و شعور خود را از دست داده اند). هدف اساسی آیه شریفه این است که بگوید «قوم لوط در مستی خود سرگردان بودند، به عبارت دیگر بگوید، قوم لوط در دریای مستی هوا و هوس و شهوت رانی غرق و غوطه ور و سرگردان بودند تا بدین وسیله هشدار دهند به آیندگان که این سرنوشت تنها خاص آن قوم و ملت نیست، بلکه انسانهای دیگری نیز امکان دارد که گرفتار چنین بلایی شوند از این رو با کلمه «یعمهون» عبارت را به پایان می برد تا در آینده شامل حال هرکسی که شهوت پرست و گمراه و هوس راه باشد نیز بشود. در آیه شریفه علاوه بر این هدف اساسی نکته دیگری نیز وجود دارد که مورد اختلاف مفسرین واقع شده است، آن نکته عبارت است از: اینکه آیه شر