فایل پاورپوینت کامل پرستش خدا و دانشمند مادّی گرا

با فایل فایل پاورپوینت کامل پرستش خدا و دانشمند مادّی گرا یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل پرستش خدا و دانشمند مادّی گرا شامل 66 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل پرستش خدا و دانشمند مادّی گرا را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل پرستش خدا و دانشمند مادّی گرا با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل پرستش خدا و دانشمند مادّی گرا بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل پرستش خدا و دانشمند مادّی گرا با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل پرستش خدا و دانشمند مادّی گرا وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل پرستش خدا و دانشمند مادّی گرا با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل پرستش خدا و دانشمند مادّی گرا مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل پرستش خدا و دانشمند مادّی گرا :

دانشمندی مادّی و منکر ماوراء طبیعت، نزد امام صادق علیه السلام آمد و مسائل مختلفی را مطرح نمود که از جمله پرسش هایش این بود:

پرستش خدای نادیده

مادّی: چگونه این مردم خدا را می پرستند، با این که او را ندیده اند؟

امام علیه السلام: دل ها در پرتو روشنایی ایمان، او را می بینند و عقل های بیدار همانند چشم، وجود او را اثبات می کنند؛ بلکه چشم ها نیز با دیدن نظام دقیق و حساب شده جهان هستی، او را مشاهده می نمایند.

علاوه بر این، پیامبران، نشانه هایی که به عنوان سند نبوّت همراه آنها بود، و نیز کتاب های آسمانی با محتوای عمیق خود، وجود خدا را ثابت می کنند.

دانشمندان به مشاهده آثار عظمت خداوند، اکتفا می کنند و نیازی به دیدن او در اثبات وجودش ندارند.

مادّی: آیا خداوند نمی تواند خود را به مردم نشان دهد تا او را ببینند و بشناسند و از روی یقین و اعتقاد کامل، مورد پرستش قرار بگیرد؟

امام علیه السلام: این کار، امکان پذیر نیست و محال، پاسخی ندارد.[۱]

نبوّت عامّه

مادّی: از کجا ثابت می کنی که خداوند، دارای انبیا و فرستادگان است؟

امام علیه السلام: با اثبات چند مقدمه:

الف- ما دارای آفریدگاری هستیم، برتر از ما و تمام آفریده ها.

ب- آفریدگار جهان، حکیم است و کار بیهوده انجام نمی دهد.

ج- امکان ندارد که همه مردم با او تماس بگیرند و برنامه زندگی و تکامل خود را از او دریافت نمایند.

با این مقدمات، ثابت می شود که باید خداوند، پیامبرانی داشته باشد که آنها مردم را به راه تکامل خویش راهنمایی کنند، وگرنه هدف خداوند از آفرینش انسان- که تکامل اوست- از بین می رود و آفرینش انسان، بیهوده می گردد.[۲]

ازلیت مادّه

مادّی: موجودات از چه چیز آفریده شده اند؟

امام علیه السلام: از چیزی آفریده نشده اند (سابقه نیستی دارند).

مادّی: چگونه می شود که از نیستی، هستی به وجود آید؟

امام علیه السلام: موجودات، از دو حال خارج نیستند:

یا این موجودات از موادی ساخته شده اند که آن مواد همیشه وجود داشته است.

و یا موجودات جهان، سابقه نیستی دارند و جهان، پدیده است.

با سه دلیل ثابت می کنیم که فرض اوّل، درست نیست:

۱.بر اساس فرض اوّل، موادّ جهان همیشه بوده، و چیزی که همیشه بوده و وجودش ازلی است، امکان ندارد پدیده باشد و علت بخواهد. بنابراین، باید واجب الوجود باشد و هستی اش از ذات خود بجوشد و در نتیجه، دگرگونی و فنا در آن راه نیابد.

۲.آن مادّه قدیم، یک جوهر بیش نیست و یک رنگ بیشتر ندارد. پس، این رنگ های مختلف و حقایق گوناگون فراوانی که در این جهان موجود است، از کجا آمده است؟[۳]

۳.اگر موادّ قدیم جهان، ذاتاً زنده بوده اند، چگونه مرگ بر آنها عارض شد، و اگر ذاتاً فاقد حیات بوده اند، پیدایش حیات در آنها چگونه امکان دارد؟

و این که موجودات زنده از عناصر زنده، و موجودات فاقد حیات، از عناصر فاقد حیات به وجود آمده اند نیز درست نیست؛ زیرا ذاتی که فاقد حیات است، نمی تواند قدیم باشد؛ چون موجود فاقد حیات، توانایی و بقا ندارد و این معنا با قدیم بودن (یعنی در هستی، نیاز به علت نداشتن) منافات دارد. (دقت فرمایید).

مادّی: اگر سخن شما صحیح است، چگونه گفته اند که موجودات، ازلی هستند؟

امام علیه السلام: این، عقیده کسانی است که مدبّر جهان را انکار کرده و فرستادگان خدا را تکذیب نموده و کتاب های آنان را افسانه های پیشینیان خوانده و آیینی به دلخواه خود به وجود آورده اند.

موجودات جهان، خود بر پدیده بودن خویش دلالت می نمایند. ..

حرکت زمین با آنچه بر آن است، دگرگونی زمان ها، تفاوت پیدا کردن وقت ها، پدیده هایی که در جهان پدید می آیند (مانند: زیاد شدن، کم شدن، مرگ، فرسودگی) و همچنین این که انسان وجداناً خود را ناچار می بیند که به سازنده و مدبّر خویش اعتراف کند، تمام این امور، گواه بر حدوث جهان و وجود خداست. …

مادّی: آیا سازنده جهان، پیش از آفرینش موجودات، به آنها علم داشته است؟

امام علیه السلام: آری، خداوند از ازل دانا بوده و آنچه را می دانسته، آفریده است.

مادّی: آیا اجزای خداوند با یکدیگر اختلاف دارد، یا مانند هم است؟

امام علیه السلام: این سؤال، غلط است؛ زیرا اساساً اختلاف و عدم اختلاف اجزا درباره خداوند، معنا ندارد؛ چون اختلاف و عدم اختلاف اجزاء، در موجودی هست که دارای جزء باشد، که آن وقت این سؤال پیش می آید که:

آیا اجزا همانند یکدیگرند، یا همانند یکدیگر نیستند؟

یکتایی خدا

مادّی: بنابراین، چگونه خداوند یکی است؟

امام علیه السلام: مقصود از یکی بودن خداوند، این است که ذات خداوند، یکتاست و همانند ندارد؛ چون جز خداوند، هر یکتایی را که تصوّر کنی، دارای جزء است و تنها خداوند متعال، یکتایی است که قابل تجزیه، و قابل شمردن نیست.

فلسفه آفرینش

مادّی: با در نظر گرفتن این معنا که خداوند، نیازی به آفریده ها ندارد و مجبور به آفرینش آنها نبود و شایسته نیست که ما را برای بازی و عبث آفریده باشد، فلسفه آفرینش چیست؟

امام علیه السلام: آنها را آفریده تا آفرینش دقیق و حکیمانه خود را آشکار سازد و به دانایی خویش عینیت بخشد و تدبیر خود را در نظام هستی، پیاده کند.

فلسفه معاد

مادّی: چرا خداوند به آفریدن همین جهان اکتفا نکرد و آن را خانه پاداش و کیفر خود قرار نداد؟

امام علیه السلام: این جهان، آزمایشگاه و تجارتخانه و جایگاه تحصیل کمال و موجبات لطف و عنایت خداست.

خداوند، این جهان را لبریز از کامیابی، و ناکامی نموده تا مردم را در این مدرسه کمال بیازماید و بر همین اساس، جایگاه کار و محل نتیجه را از هم جدا ساخته است.

آفرینش شیطان

مادّی: این هم از حکمت اوست که برای خویش دشمنی آفریده است؟ او بود و دشمنی نداشت، و سپس به پندار تو، شیطان را آفرید و بر بندگان خویش مسلّط نمود که آنها را به نافرمانی او وا دارد، و آن چنان او را نیرومند ساخت که با نیرنگ های دقیق، خود را به دل بندگان خدا می رساند و وسوسه می کند، تا این که آنها را نسبت به پروردگارشان مشکوک می نماید، تا آن جا که عدّه ای منکر وجود او می شوند و دیگری را می پرستند!

اگر او حکیم است، چرا دشمن خود را بر بندگان خویش مسلّط نموده و راه گمراه کردن آنان را برای وی هموار ساخته است؟

امام علیه السلام: این دشمنی که از آن نام بردی، دشمنی اش برای خداوند، زیان آور نیست و دوستی اش، سودی برای او ندارد.

بیم از دشمن، در صورتی است که بتواند زیانی برساند، یا سودی را بگرداند، یا اگر تصمیم گرفت که ملکی را بگیرد، با تکیه به قدرت خود اخذ نماید و یا اگر تصمیم گرفت قدرتی را نابود سازد، تصمیم خود را جامه عمل بپوشاند.

و اما شیطان، یکی از بندگان خداست که خداوند او را برای پرستش خود آفرید، و به هنگام آفرینشش می دانست که او چیست و چه خواهد شد.

او مدّت ها با فرشتگان، خدا را عبادت می کرد، تا این که خداوند او را با فرمان سجده به آدم آزمایش کرد؛[۴]ولی او به خاطر حسدی که داشت و به سبب چیرگی شقاوت، از امتثال این فرمان امتناع ورزید و در نتیجه مورد طرد و لعن خداوند قرار گرفت و همین امر باعث شد که کینه آدم و فرزندانش را به دل بگیرد و با آنان دشمنی نماید؛ ولی هیچ گونه تسلّطی بر بنی آدم ندارد، مگر وسوسه کردن و دعوت نمودن به گمراهی.[۵]

تبعیض در آفرینش

مادّی: چرا خداوند تبعیض قائل شده: یک دسته را شریف، و دسته دیگر را پَست آفریده است؟

امام علیه السلام: شریف، کسی است که اطاعت خدا کند، و پست، کسی است که نافرمانی او نماید.

مادّی: آیا در میان مردم، بعضی بهتر از بعضی دیگر نیستند؟

امام علیه السلام: ملاک برتری، تنها تقواست.

مادّی: بنابراین به عقیده شما، فرزندان آدم، همگی در اصل یکسان هستند و ملاک امتیاز، تنها تقواست؟

امام علیه السلام: آری. من چنین یافتم که اصل آفریده ها خاک است. پدر (آدم) و مادر (حوّا) را خدایی یکتا آفریده است و آنها بندگان خدایند.

البته خداوند- عزّوجلّ- از فرزندان آدم، گروهی را انتخاب کرده و تولّد آنها را پاکیزه ساخته و بدن های آنان را پاک نموده و در صُلب پدران و رحِم مادران از آلودگی حفظ نموده و از میان آنان انبیا و رسل را خارج ساخته است، که اینان پاکیزه ترین شاخه های آدم هستند.

و فلسفه این امتیاز، آن است که خداوند هنگام آفرینش آنها می دانست که آنها از او اطاعت می کنند و همتایی برای او نمی گیرند. بدین جهت، مورد این لطف و عنایت خداوند قرار گرفته اند.

آفرینش بدها

مادّی: چرا خداوند همه مردم را مطیع و موحّد نیافرید، در صورتی که می توانست؟

امام علیه السلام: چون در این صورت، کارهای نیکی که از مردم صادر می شد، کار خدا بود، نه کار مردم و روی این حساب، پاداش و کیفر، و بهشت و دوزخ، معنا نداشت.

خداوند، مردم را آفریده و به آنها دستور داده که به قوانین او عمل کنند، و به وسیله انبیا و کتاب های آسمانی، حقیقت را کاملًا برای آنها آشکار نموده و راه هر گونه عذر و بهانه جویی را بر آنها بسته است و سپس آنها را آزاد گذاشته تا به انتخاب خود، اطاعت خدا کنند و یا نافرمانی او نمایند تا مستحقّ پاداش یا کیفر شوند.

جَبر

مادّی: بنابراین، کار نیک و بد را انسان، خود، انجام می دهد؟

امام علیه السلام: کار نیک را انسان انجام می دهد و خداوند به انجام دادن آن فرمان داده است. کار بد را انسان انجام می دهد، و خداوند از انجام دادن آن نهی کرده است.

مادّی: آیا انسان، کار بد را با ابزاری که خدا به او داده است، انجام نمی دهد؟

امام علیه السلام: چرا؛ ولی با همان ابزاری که کار نیک می کند، قدرت بر انجام دادن کار زشتی دارد که خداوند از آن نهی کرده است.

مادّی: بنابراین، انسان در انجام دادن کار نیک و یا بد، آزاد است و دارای اراده و اختیار.

امام علیه السلام: خداوند انسان را از هیچ کاری باز نداشته، مگر این که می دانسته انسان قدرت ترک آن را دارد، و به هیچ کاری فرمان نداده، مگر این که می دانسته انسان قدرت انجام دادن آن را دارد؛ زیرا خداوند، ظالم نیست و کار بیهوده نمی کند و قانونی وضع نمی نماید که انسان، توانایی عمل به آن را نداشته باشد.

مادّی: بنابراین، کسی که خداوند او را کافر آفریده، می تواند مؤمن شود.

امام علیه السلام: خداوند، تمام مردم را با سرشت اسلام پدید آورده و آنها را به کارهایی فرمان داده و از کارهایی باز