فایل پاورپوینت کامل پشتیبانی جنگ، از دفاع مقدس تا کرونا

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل پشتیبانی جنگ، از دفاع مقدس تا کرونا :

خواهر، رزیدنت قلب و برادر، کارشناس ارشد بهداشت محیط است. آن ها با شیوع کرونا با تأسی از پدر شهیدشان که در میدان دفاع از حرم جانش را نثار کرد، در خط مقدم میدان مبارزه با بیماری قرار گرفتند و جان بر کف به دفاع از سلامت جامعه پرداختند.

شهید محمدرضا حسینی مقدم در دوران هشت سال دفاع مقدس، معاون اطلاعات عملیات لشکر نصر بود. پس از آن به دلاورمردان مدافع حرم پیوست و سرانجام در تاریخ بهمن در دفاع از حرم مطهر امامین عسکریین (ع) حین نبرد با تروریست های تکفیری داعش در شهر مقدس سامرا به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

در این بین، دو یادگار این شهید، از پدرشان راه جهاد را به خوبی آموخته اند. اسماء حسینی مقدم، رزیدنت قلب است و برادر ساله اش، علی حسینی مقدم، دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت حرفه ای. در ادامه گزیده ای از مصاحبه فارس با این دو فرزند شهید را می خوانید که از زمان شیوع ویروس کرونا، در خط مقدم و در خط پشتیبانی دفاع از سلامت مردم، مثل هزاران ایرانی دیگر حضور پررنگی داشتند. حرف های کمتر شنیده شده از حال و هوای بیمارستان امام رضا، بخش مهمی از این گزارش خواندنی است.

مهیا شدن در برابر دشمن نامرئی

وقتی اولین بیمار کرونا مثبت در ایران شناسایی شد، بیشتر از هر جایی بیمارستان ها باید مهیای شرایط سخت می شدند. آن هم در برابر ویروسی که نه علائم قطعی داشت و نه شیوه برخورد با آن معلوم بود. اسماء حسینی مقدم؛ رزیدنت بخش قلب بیمارستان امام رضا (ع) که از همان روزهای اول در بطن ماجرا بوده، این گونه از اوایل اسفند تعریف می کند: «آن اوایل وضعیت غافلگیرانه ای پیش آمد. آن هایی که استرس داشتند، بیشتر بدبین می شدند. همه می دانستیم نحوه انتقال ویروس تماسی است و از طریق هوا انتقال پیدا می کند. اما بعضی ها می گفتند از کجا معلوم چنین اتفاقی بیفتد؟ همه باید ماسک N-95 داشته باشیم. برای همین بود که در آن شرایط دو هفته قبل از عید، دچار بحران ماسک شدیم».

فایل پاورپوینت کامل پشتیبانی جنگ، از دفاع مقدس تا کرونا

همزمان با احساس بحران برای تأمین تجهیزات، گروه های جهادی کشورمان، مثل همه لحظاتی که جهاد برای خدمت به مردم را زندگی کردند و مثل سال های دفاع مقدس که توده مردم پرچم پشتیبانی جنگ را برافراشته بودند، اقدام به را ه اندازی کارگاه های ساخت و تولید تجهیزات بهداشتی می کنند.

علی حسینی مقدم، دانشجوی دانشگاه تربیت مدرس تهران که به خاطر تعطیلی دانشگاه به مشهد آمده و دستی در تولید جهادی تجهیزات دارد، می گوید: «به خاطر مسئله کرونا دانشگاه تعطیل شد. از تهران که برگشتم، برای اطمینان از ناقل نبودن، خودم را قرنطینه کردم. کمی بعد دوستان تماس گرفتند که اردوی جهادی تولید شیلد در پیش است. بحث علمی اش یک بحث است و بحث اجرایی آن بحثی دیگر. ویروس هم زیاد شناخته شده نبود و به لحاظ اطلاعات عمومی و منابع علمی، ریسک بود. نمی دانستیم کارمان مفید هست یا نه. با این همه، پذیرفتم و شروع کردیم به تولید تجهیزات بهداشتی».

سختی های حفظ روحیه

مسئله تولید و توزیع تجهیزات با کمک گروه های جهادی و تزریق به موقع تجهیزات اساسی به بیمارستان ها در همان هفته اول برطرف شد. اسماء حسینی مقدم می گوید: «امکانات طوری شد که مثلاً اگر پرسنل فقط ماسک N-95 می خواستند، ماسک استاندارد N-99 هم آمده بود. لباس های فضایی هم خیلی آمده بود».

اما هنوز دغدغه های برخی از پرسنل حل نشده بود. هر چقدر هم متخصص باشی و یکی از صدها نفر کادر درمان، ممکن است هوس کنی کار را از آن چیزی که هست بحرانی تر و مهارناشدنی تر جلوه دهی. اسماء حسینی مقدم می گوید: این واکنش های ناخودآگاه نسبت به شرایط طبیعی است: «وقتی می دیدیم لباس و وسایل هست، دیگر برخی دوستان بهانه ای نداشتند که نیایند. بالاخره بین افراد استرس هست و گریزی از آن نیست. در جامعه هم افراد با هم متفاوتند و در موضوعات مختلف، دو یا چند دسته هستند. ما هم در این مدت همین شرایط را تجربه کردیم.

محیط بیمارستان است دیگر. از دور و در تلویزیون می بینیم که می گویند ما کرونا را شکست می دهیم، ما هوایتان را داریم و مثل این هایی که جهادگران سلامت انجام دادند. عده زیادی در این مسئله واقعا کار کردند. ولی سختیِ بودن در خط مقدم آن هم در مقابل چنین ویروسی، عده زیادی که در فضای غرزدن و ناامیدی خیلی سررشته دارند را وادار می کند به پذیرش شکست. ما چندین ساعت در طول شیفت درگیر هستیم. حداقلش این است که هر جا می رویم، هر چقدر هم مراقبت و مراعات کنیم، احساس ناقل بودن می کنیم، حتی اگر علایمی هم بروز نکند. شما فرض کنید مثلا موقع انجام کارِ تهاجمی مثل ساکشن ریه مریض (بیرون آوردن مایع های مخاطی توسط لوله مکنده)، چون ویروس ریزتر می شود، با قطرات از عمق ریه بیرون می آید و امکان انتقال آن توسط هوا زیادتر است. از این استرس ها در کار ما خیلی وجود دارد».

جهاد متفاوتی را تجربه کردیم

علی حسینی مقدم که در دوره دانشجویی سابقه حضور در اردوهای جهادی زیادی را دارد، از تفاوت اصلی کار جهادی برای کرونا با همه نمونه های قبلی می گوید: «یک زمانی هست آدم می داند کجا می خواهد برود، اینجا برنامه ریزی می کند چه کاری انجام بدهد. اما حرکت جهادی که برای کرونا انجام شد، به همین دلیل هیچ شباهتی به اردوهای جهادی قبلی نداشت. اگر همه جا اردوی جهادی موفقیت اش به این است که تعداد بیشتری را درگیر کار کند و افراد بیشتری را به قول بسیجی ها توی خط بیاورد، این اردوی جهادی کاملاً فرق داشت. اینجا باید تعداد افراد به اندازه باشد و حتماً باید حضورشان ضروری باشد و به طبع آن از نظر بهداشتی کاملاً مطمئن. شیلدها یا گان هایی که دارد تولید می شود، می رود دست پرسنل بهداشتی و درمانی. اگر در طی تولیدش یکی از افراد آلوده باشد، به آن کسی که در خط مقدم است دیگر پشتیبانی نمی رسد».