بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل چشم چرانی :

برای چه نگاه کردن، ممنوع است؟ ضررش به چه کسی می رسد؟

ضررش متعلق به ماست؛ یعنی اگر نتوانیم چشمان مان را کنترل کنیم، پریشان خاطری را به دنبال دارد و نیز استقلال وجود، از ما گرفته می شود و حالت سرخوردگی، برای ما پیش می آید؛ به اضافه این که امکان سلامت زندگی خانوادگی در آینده نیز به خطر می افتد. آدم هایی که اهل مراقبت و دقت در روابط جنسی شان در دوران مجردی نیستند، معمولًا در آینده، زندگی خانوادگی موفق و حتی روابط جنسی موفقی ندارند. آدم هایی که هرزگی برای آنها عادی است و هیچ مرزی را رعایت نکرده اند، دیگر به هیچ چیز رضایت نمی دهند.

نکته مهم در عفاف، توصیه کنترل چشم است و بعد از آن، کنترل محرک بیرونی در قالب حجاب و پوشش که مهلکه از اهمیت فراوانی برخوردار است.

یکی از محدوده های کنترل کننده، مربوط به لباس و آرایش سر و صورت است، این که قیافه ما محرک نباشد و یا وقتی می گویند: قیافه زن و مرد باید متفاوت باشد، برای این است که کسی را به طمع گناه نیندازد.

اگر من به سلامت زندگی خودم حساس هستم، باید این مسائل را رعایت کنم، نه این که چهره ای از خود بسازم که همه نگاه های حرام، به آن دوخته شود؛ بدین ترتیب آرامش زندگی از خطر نجات پیدا می کند.

در دین اسلام، تعابیر جالبی راجع به نگاه حرام آمده است. در سوره نور در مورد نگاه، آیه ای وجود دارد که می فرماید:

«قل للمؤمنین یغضّوا من أبصارهم»؛

به مؤمنان بگو که چشم های خود را فرو بندند.^[۱]

یعنی اگر نگاه تان به نامحرم افتاد، چشمان تان را فرو ببندید، همه باید بدانیم که رعایت نکردن این مسائل، زندگی خود ما را به خطر می اندازد و آرامش روانی ما و دیگران را مختل می کند و طبیعتاً استقلال ما از دست می رود.

از حضرت امام جعفر صادق علیه السلام نقل است که حضرت عیسی علیه السلام به یاران خود می فرمود:

از نظربازی بپرهیزید که آن، بذر شهوت را در دل می کارد و صاحب خود را در فتنه و فساد می اندازد و آن کسی که این مراقبت را نکند، خودش به مهلکه فساد می افکند^[۲].