فایل پاورپوینت کامل آمادگی انسان برای مرگ و قیامت

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آمادگی انسان برای مرگ و قیامت :

نهج البلاغه دریای عمیق معارف است درباره شرح نهج البلاغه کلمه ۷۴ و ۷۵ است. اگر کسی بخواهد اهل تحقیق باشد جمع آوری سید رضی کافی نیست؛ چون فرصتی نداشتند که همه این کلمات نورانی آن حضرت اعم از خطبه ها خطابه ها نامه ها توصیه ها ادعیه و مانند آن را جمع کنند؛ لذا بسیاری از خطبه هایی که سید رضی (رضوان الله علیه) در نهج البلاغه آورد می بینید دو سطر است سه سطر است، نه آغازش معلوم است نه انجامش معلوم است. خطبه ای که نه اولش معلوم است نه آخرش معلوم است خطبه تقریباً ده صفحه است و ایشان یک صفحه را نقل کرد این برای یک محقق هرگز نمی تواند سند باشد.

ائمه (علیهم السلام) ما را طرزی تربیت کردند که بتوانیم وقتی به بارگاه رفیع ایشان رسیدیم بعد از عرض ادب در خواندن زیارت جامعه در حضور ایشان به آنها عرض کنیم: «أَنِّی. . . مُحَقِّقٌ لِمَا حَقَّقْتُمْ مُبْطِلٌ لِمَا أَبْطَلْتُمْ»گرچه مقام والای آنها احدی به آن دسترسی ندارد هم در بیانات نورانی پیغمبرهم در بیانات نورانی حضرت امیر(سلام الله علیهما) آمده است که «لَا یقَاسُ بِهِمْ أَحَدٌ»؛ فرمود کسی با اهل بیت قابل قیاس نیست اما آن قدر هست که به ما گفتند اهل تحقیق باشید ما وقتی به حرم اینها رسیدیم میگوییم: «أَنِّی. . . مُحَقِّقٌ لِمَا حَقَّقْتُمْ مُبْطِلٌ» یعنی من یک پژوهشگر محقق هستم آن هم وقتی مثلاً به حرم امام رضا رسیدیم به امام رضا عرض کنیم من محقق هستم؛ این باید انسان دستش باز باشد. تا در خدمت کل قرآن نباشد در خدمت کل روایات نباشد اینها را جمع آوری نکند چگونه می تواند به امام رضا عرض کند من به عنوان یک محقق آمدم به حضور شما، این مقام هست برای ما این طور نیست که به ما گفتند به اینجا نمی رسید در زیارت جامعه به ما گفتند بخوانید اینها را یعنی می توانید برسید به جایی که به امام رضا بگویید من به عنوان یک محقق و پژوهشگر اسلامی به شما عرض می کنم این است.

سید رضی دستش باز نبود که همه خطبه ها را بیاورد. الآن این دو جمله ای که امروز نقل می کنیم مربوط دو کلام مفصّل و مبسوط چند صفحه ای است. اگر کلامی نه صدر آن معلوم باشد نه ذیل آن معلوم باشد چگونه یک محقق پژوهشگر می تواند درباره او شرح کند و نظر بدهد و تفسیر کند؟ جمله اولی که ایشان نقل کردند به عنوان هفتاد و چهارمین کلمه این است که «نَفَسُ الْمَرْءِ خُطَاهُ إِلَی أَجَلِهِ»؛ یعنی هر نفسی که انسان برمی دارد یک گام به قبر نزدیک تر می شود. مستحضرید ما یک قدم داریم و یک گام؛ فاصله بین پاشنه تا پنجه این قسمت را می گویند قدم این یک قدم، آن هم قدم دوم، فاصله بین دو قدم را می گویند گام. حالا نیم متر یا بیشتر از نصف است فاصله دو قدم است. این پای اول یعنی از پاشنه تا سرانگشت این را می گویند قدم؛ این پای دوم از پاشنه تا سر انگشت این را می گویند قدم. کسی که راه می رود اول این پا را می گذارد می شود قدم، دوم آن پا را می گذارد می شود قدم فاصله این دو قدم را می گویند گام. می گویند در تربیت نفس یک قدم بر خویشتن نِه وان دگر در کوی دوست. اگر ما روی هوس پا گذاشتیم پای دوم در بهشت است. یک قدم نه یعنی یک گام، یک قدم بر خویشتن یعنی روی هوس پای راست را بگذار روی هوس پای دوم در بهشت است؛ یک قدم بر خویشتن نِه وان دگر در کوی دوست.

اما این بیان نورانی حضرت امیر که فرمود: «نَفَسُ الْمَرْءِ خُطَاهُ»؛ یعنی انسان وقتی نفس می کشد یک گام نه یک قدم، یک گام حالا نیم متر است یا کمتر به قبر نزدیک تر می شود. حالا هر نفسی که ما می کشیم به هر نفس به قبر نزدیک تر می شویم باید یک چیزی بگیریم. عمری را که می دهیم اگر چیزی نگیریم می شود غبن. اینکه در قرآن سوره ای است به نام سوره «تغابن» که یوْمَ یجْمَعُکمْ لِیوْمِ الْجَمْعِ ذلِک یوْمُ التَّغابُنِ یعنی آن روز، غبن افراد روشن می شود کسی که یک گام عمر بدهد و یک گام علم نگیرد این می شود مغبون. حضرت فرمود شما باخبر باشید که «نَفَسُ الْمَرْءِ خُطَاهُ إِلَی أجَلِه» هر کسی که نفس می زند یک گام به مرگ نزدیک تر می شود. حالا این بیانی که حضرت در اینجا به عنوان یک جمله نورانی ذکر شد، در کتاب شریف تمام نهج البلاغه در یک کلام مفصّل این بیان آمده است. در وصف دنیا و ترغیب به اینکه مبادا از این غده بدخیم آسیب ببینید، کلمات نورانی دارند که به عنوان وصیت به فرزندش بیان می فرماید. پنج ورق از این کتاب مفصل وصیت است یک گوشه ای از این کتاب پنج ورقی یعنی ده صفحه ای را سید رضی انتخاب کرده آمده گفته «نَفَسُ الْمَرْءِ»؛ قبلش چیست؟ بعدش چیست؟ حضرت در چه زمینه ای گفته؟ حالا فرموده این یک گامی که برمی دارید به مرگ می دهید، چه باید بگیرید؟ چه کسانی چه کار کردند؟ آنها از نفس چه کار کردند؟ این که در آن نیست. اگر کسی بخواهد با نهج البلاغه کار کند بعد به حرم مشرّف بشود بگوید «أَنِّی. . . مُحَقِّقٌ لِمَا حَقَّقْتُمْ»؛ شدنی نیست لذا بر هر محققی هر طلبه ای لازم است در کنار قرآن کریم این کتاب شریف تمام نهج البلاغه! نه نهج البلاغه، این کتاب تمام نهج البلاغه که عده زیادی تلاش و کوشش کردند شرق و غرب را گشتند تا همه مسانید و اسناد و مدارک را پیدا کنند این خطبه را که ده صفحه است اول و آخرش را بگویند. ما دو تا عامل داریم برای فهم متون یکی «السباق»، یکی «السیاق». سباق همین است که در کتاب های اصول مستحضرید که به آن می گویند تبادر «ما ینسبق الی الذهن» سیاق یعنی بررسی قبل و بعد. خطبه ای که نه اولش معلوم است نه آخرش معلوم است سیاق که ندارد سباق هم آسیب می بیند آن وقت یک جمله از یک وصیت نامه رسمی ده صفحه ای، چگونه یک محقق می تواند درباره کلمات نورانی حضرت امیر کار کند؟ این است که عده ای باید البته این کار را بکنند این کتاب شریف را چاپ بکنند تصحیح بکنند تسهیل بکنند و در اختیار قرار بدهند که دیگران بتوانند تهیه کنند. در این وصیت ده صفحه ای آنجا یکی از جمله هایی که حضرت دارد این است که «نَفَسُ الْمَرْءِ خُطَاهُ إِلَی أَجَلِهِ» هر نفسی که آدم برمی دارد یک قدم به قبر نزدیک تر می شود. حالا اینکه به قبر نزدیک تر می شود نمی خواهد فقط دستور یأس بدهد که انسان ناامید بشود یاد مرگ عامل پویایی است چون اولین چیزی که بعد از مگر از انسان سؤال می کنند «عُمُرِک فِیمَا أَفْنَیت» همین؛ چه کار کردی؟ چه آوردی؟ اولین سؤالی که از انسان مرده می پرسند بعد از این مراسم رسمی «عُمُرِک فِیمَا أَفْنَیت» چه آوردی؟ بهترین کار این است که انسان یک تحقیقی بکند در جهان یک معلومی داشته باشد «حی لا یموت»؛ این معلوم، علم را «حی لا یموت» می کند عالم را هم حی لا یموت می کند. چطور وجود مبارک حضرت امیر فرمود «أَلعُلَمَاءُ بَاقُونَ مَا بَقِی الدَّهرُ»؟ الآن ما می گوییم ارسطو این چنین گفته افلاطون این چنین گفته این برای چند هزار سال قبل است بعد می گوییم بوعلی چنین گفته فارابی چنین گفته ابوریحان چنین گفته یا در مسائل نقلی شیخ مفید چنین فرموده مرحوم صدوق چنین فرموده شیخ طوسی چنین فرموده این هست. اگر نباشند که کلمات اینها مطرح نیست انسان با همان علم زنده است. وقتی علم زنده است که معلوم زنده باشد اگر معلوم زنده باشد علم را حی می گویند، علمِ حی انسان را زنده می کند عالم به علم زنده است و علم به معلوم! حالا اگر ما زمین شناس بودیم آغاز و انجام این علمِ زمین شناسی را گذاشتیم کنار. چه کسی آفرید؟ برای چه آفرید؟ مطرح نشود زمین این چنین است حرکت وضعی دارد حرکت انتقالی دارد معدن دارد دریا دارد، بله این لاشه علم است اما چه کسی آفرید؟ برای