فایل پاورپوینت کامل آمادگی برای نماز

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آمادگی برای نماز :

مهیا شدن و فایل پاورپوینت کامل آمادگی برای نماز در تحصیل حضور قلب و کنترل قوه خیال در نماز، نقش به سزایی دارد. اگر هر عملی و یا گفتاری از انسان بدون مقدمه صادر گردد، ناقص خواهد بود.

در روایت است که حضرت داوود علیه السلام وقتی می خواست به صحرا برای مناجات برود، از یک هفته قبل مقدمات آن را فراهم می نمود.^[۱] نقل شده است: هنگامی که امام حسن مجتبی علیه السلام برای نماز برمی خاست، بهترین لباس های خود را می پوشید. از آن حضرت پرسیدند: چرا بهترین لباس خود را می پوشید؟ امام در پاسخ می فرمود:

«خداوند، زیباست و زیبایی را دوست دارد؛ به همین جهت من لباس زیبا برای راز و نیاز با پروردگار می پوشم، و هم او فرموده است که به هنگام رفتن به مسجد، زینت خود را برگیرید».^[۲] امام خمینی (ره) برای نماز، تمیزترین جامه ها را بر تن می کرد. ایشان، بعد از تطهیر و گرفتن وضو، ریش مبارک خود را شانه می نمودند؛ عطر می زد و بعد از گذاشتن عمامه بر سرشان، به نماز می ایستاد. حضرت امام، حتی در هنگام بیماری و در عین خونریزی و با وجود زخم بزرگ شکم، در موقع نماز، تمیزترین جامه ها را که بدون آلودگی بود بر تن می کرد.^[۳] محمود بروجردی نقل می کند: جالب این بود که امام خمینی همیشه موقع نماز عطر و بوی خوش مصرف می کرد و شاید بدون بوی خوش سرنماز نایستاده باشد. حتّی در نجف هم که نماز شب را روی پشت بام می خواند، در همان پشت بام نیز یک شیشه عطر داشت.^[۴]

شهید مطهری (ره) نیز اهمیت فوق العاده ای برای نماز قائل بودند. ایشان هرگز با لباس خانه نماز نمی خواند؛ به خصوص نماز صبح را.

ما که از رختخواب بیرون می آییم با همان لباس زیر نماز صبح را می خوانیم؛ اما ایشان به هنگام نماز لباس پوشیده، عمامه بر سر می گذاشت و خودشان را برای نماز آراسته می کرد. شاید این کار بدین سبب بود که می خواست از همان آغاز که لباس می پوشید، آمادگی روحی پیدا کند؛ یعنی، می خواهم کاری انجام دهم که سرسری نیست، این حالت آمادگی قبل از نماز مسلماً تأثیر روحی به سزایی دارد.^[۵] ائمه اطهار علیهم السلام به این امر، توجّه خاص داشته و هنگام نماز، عبادت و رفتن به مسجد، خودشان را معطر و مرتب نموده و بهترین لباس خود را می پوشیدند.

فراغت فکر از شکم

نه در حال نماز آن قدر گرسنه باشد که گرسنگی و سوزش شکم فکر را مشغول سازد و حواس را پرت کند و نه باید آن قدر سیر باشد که پر کردن شکم و سنگینی آن، فکر را مشغول سازد. در همان ادامه روایت قبلی می فرماید: «و لا مُتثاقِلًا فَانّها مِن خَلال النّفاق»؛ «و نیز با سنگینی و پری شکم به نماز نایست؛ زیرا از شکاف نفاق برمی خیزد». گویا نماز خواندن با این حالات ناشی از نفاق است؛ زیرا ظاهرش حکایت از این می کند که توجّه به خدا دارد ولی باطنش، هیچ اقبال و توجهی به خدا ندارد و این دوگانگی ظاهر و باطن انسان نفاق است.

اختصاص دادن وقت مناسب برای نماز

از عوامل حضور قلب، فراغت وقت و اهمیت دادن به اول وقت و محافظت بر آن می باشد. «فراغت آن است که انسان در شبانه روز برای عبادت خود، وقتی را معین کند تا در آن زمان، اشتغال دیگری به غیر از عبادت نداشته باشد»^[۶] و لازمه این امر، تنظیم وقت برای عبادت و محافظت بر آن است؛ البته محافظت بر وقت، باید طوری باشد که نماز در وقت فضیلت خوانده شود.

انسان همان طور که برای امور دنیوی خود و کسب علم، دانش، ملاقات با دیگران و امور دیگر، وقت تنظیم می نماید، باید برای عبادت هم وقت تعیین کند تا وقت نماز، انتخابی باشد؛ نه اکراهی و اضطراری.