فایل پاورپوینت کامل آمال و آرزوی بی جا سبب سقوط انسان

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آمال و آرزوی بی جا سبب سقوط انسان :

یکی از عوامل سقوط انسان، یعنی «آمال و آرزوی بیجا» است. این بحث به اندازه ای مهم است که نبوت و ولایت، مردم را از آن بر حذر داشته اند. دراین باره روایتی در کتب روایی وارد شده، که این روایت هم از پیغمبراکرم«صلّی الله علیه وآله وسلّم» صادر شده است. و هم از امیرالمؤمنین«سلام الله علیه». امام«سلام الله علیه» می فرمایند:

«أَیهَا النَّاسُ إِنَّ أَخْوَفَ مَا أَخَافُ عَلَیکمُ اثْنَانِ اتِّبَاعُ الْهَوَی وَ طُولُ الْأَمَلِ فَأَمَّا اتِّبَاعُ الْهَوَی فَیصُدُّ عَنِ الْحَقِّ وَ أَمَّا طُولُ الْأَمَلِ فَینْسِی الْآخِرَهَ» من برای مردم از دو چیز خیلی می ترسم، چراکه موجب شقاوت و بدبختی آنها می شود: اولین آن، متابعت از هوی و هوس و متابعت از شیطان درون و شیطان بیرون می باشد. متابعت از هوای نفس باعث می شود که انسان حق را نبیند و بعضی از اوقات دانسته پا روی حق بگذارد. و دیگری آمال و آرزو است. آمال و آرزو موجب می­شود تا انسان آخرت را فراموش بکند و مثل کرم ابریشم در خود بتند تا بمیرد. وقتی از خواب غفلت بیدار می­شود که دیگر این بیداری فایده ندارد. قرآن کریم در آیه ای می فرماید: «کمْ أَهْلَکنا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ فَنادَوْا وَ لاتَ حینَ مَناصِ» بنابراین بحث این جلسه هم مورد توجه نبوت و هم ولایت می باشد که نظیرش در قرآن کریم و در روایات شریف اهل بیت«سلام الله علیهم» زیاد آمده است.

اقسام آمال و آرزو

آمال و آرزو دو قسم دارد؛ یکی آمال و آرزوی بی مورد و شیطانی و دیگری آمال و آرزوی درست و رحمانی است. آن آمال و آرزویی خوب است که برای انسان زمینه فراهم کند تا تلاش و کوشش خود را بکند و امید به برداشت داشته باشد. این آمال و آرزو خیلی خوب است، مثلاً یک محصّل تلاش و کوشش می­کند و به هر اندازه که بتواند در درس هایش کار می­ کند و امید دارد که قبول شود، این امید عالی است، این امید همان توکل بر خداست و از خدا می­خواهد تا تلاش و کوشش او به جایی برسد. همچنین یک کشاورز دانه ­های گندم را در خاک می ­ریزد تا به امید خدا گندم سالش پیدا شود. اما در کنار این امید داشتن، تلاش و کوشش، آباد کردن زمین، آب دادن به این محصول و مواظبت از آن و بالاخره مقدمات دیگر تا وقتی گندم به دست بیاید را انجام می دهد. این تلاش و کوشش زمینه ای است برای اینکه خداوند به مال او برکت بدهد.

آمال و آرزو به این معنای مطلوب باید در زندگی انسان باشد. اصلاً انسان به این گونه آمال و آرزوها زنده است. به این حالت رجای عاقلانه می گویند، یعنی آن کشاورز تلاش و کوشش خود را کرده و امید دارد که حاصل بردارد یا آن محصّل تلاش و کوشش خود را کرده و امید دارد که در درس هایش قبول شود و سرنوشت خوبی برای او پیدا شود. یک تاجر یا یک کاسب، تلاش و کوشش می­ کند و آن تلاش و کوشش با امید به خداست؛ هنگامی که درب مغازه را باز می­ کند، می گوید الهی به امید تو، علاوه بر مواظبت کافی از کسب، از مشتری و جلب رضایت او و بالأخره مقدمات را فراهم می­کند و امید دارد که نتیجه بخش باشد. چنین کسی خوب می­ فهمد و می­ داند که نتیجه از جانب خداست، لذا با توکل بر خدا کاسبی می ­کند. این تلاش و کوشش و این امید بسیار عالی است و خرج و مخارج او اداره می­ شود. به قول شاعر:

دهقان سال خورده چه خوش گفت با پسر / که ای نور دیده به جز از کشته ندروی

به این آمال و آرزوی اخلاقی، عقلانی و شرعی نیز می­ گویند که باید در زندگی انسان باشد و اگر در زندگی نباشد انسان نابود می­شود؛ یعنی یک حال تنبلی و یک حال کسالت و فشالت در زندگی او حکم فرما خواهد شد. نوع دیگر آمال و آرزو هم وجود دارد که به آن آمال و آرزوی حُمق یا رجای احمقانه می­ گویند. مثال آن اینست که آن کشاورز بدون آنکه بذری بکارد حاصل بخواهد و کار نکرده چیزی بخواهد، یعنی در خانه بنشیند و تنها با توکل بر خدا، خرج و مخارج بخواهد، معلوم است که خدا نمی ­دهد، معلوم است که زمینه فراهم نشده و حاصل نیست، معلوم است که تنبلی­ های این شخص او را بدبخت می­ کند. اگر چنین کسی پیدا شود که بدون مقدّمات از خداوند چیزی بخواهد، نه تنها دعای او مستجاب نیست، بلکه مبغوض خداوند هم می باشد.

در روایتی می خوانیم که پروردگار عالم بدون سبب و اسباب به کسی چیزی نمی­ دهد: «أَبَی اللَّهُ أَنْ یجْرِی الْأَشْیاءَ إِلَّا بِالْأَسْبَابٍ» عوام مردم در این باره حرف خوبی می­زنند، می گویند: پروردگار عالم با زنبیل از آسمان به کسی چیزی نمی­دهد یعنی خود انسان باید تلاش و کوشش داشته باشد تا آن تلاش و کوشش زمینه شود و تا خداوند به انسان منفعت بدهد و نتیجه بخش باشد.

تلاش برای آخرت

سرای آخرت هم همین گونه است. اگر کسی بدون تلاش و کوشش آخرت بخواهد، به آن دست پیدا نمی کند. در میان برخی از مردم شایع است که انسان بدون تلاش و کوش و بدون عمل صالح به بهشت می رسد! این طرز تفکر یکی از مهارهای بزرگ شیطان است. شیطان بعد از رانده شدن از درگاه خداوند، چندین مرتبه به خداوند تشر زده و بی­حیایی کرده است. قرآن کریم تشرهای شیطان را نقل می­کند. ازجمله جسارت ها، بی حیایی ها و تشرهایش این است که می­گوید: «قالَ فَبِما أَغْوَیتَنی لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِراطَک الْمُسْتَقیمَ، ثُمَّ لَآتِینَّهُمْ مِنْ بَینِ أَیدیهِمْ وَ مِنْ خَلْفِهِمْ وَ عَنْ أَیمانِهِمْ وَ عَنْ شَمائِلِهِمْ وَ لا تَجِدُ أَکثَرَهُمْ شاکرینَ»

شیطان خطاب به خداوند سبحان می­گوید: خدایا من به خاطر این انسان ها گمراه شدم، پس از آنها انتقام می گیرم و از هر راهی که بشود آنها را منحرف می­ کنم. بعد می گوید: برای فریب آدمیان از چهار طرف و چهار سمت می­آیم؛ هم از طرف چپ و هم از طرف راست و هم از جلو و هم از عقب، سر راهشان می نشینم و با وسوسه، آنها را نابود می­سازم. دیگر بعد از این، اکثرشان گمراه و جهنمی هستند: «و لا تجدُ أکثرهم شاکرین».

حضرت امام باقر«سلام الله علیه» در تفسیر آی شریفه م ی­فرمایند: این که شیطان از طرف چپ می­ آید، یعنی از راه گناه جلو می آید و وسوسه در گناه باعث می شود که انسان گناه کند؛ از طرف جلو می آید، یعنی یاد آخرت را به غفلت می ­اندازد و نمی گذارد که انسان به فکر آخرت باشد؛ از عقب می آید، یعنی دنیا را در چشم انسان ها جلوه می­دهد و همّ و غمشان دنیا می­شود. آنچه مراد است، اینجاست که شیطان گفته است: خدایا، از طرف راست می آیم. امام«سلام الله علیه» می ­فرماید: معنایش این است که از راه عبادت می­آید.

یکی از معناهایش این است که شیطان به انسان تلقین می کند که خداوند بدون عمل صالح در روز قیامت او را می­آمرزد. یعنی نه نماز، نه روزه، نه رابطه با خدا، نه خدمت به خلق خدا، نه متابعت از قرآن و نه متابعت از ولایت دارد، اما یک آمال و آرزو دارد که بعد از مردن در وسط بهشت باشد، به این امید «رجای حُمق» می گویند، یعنی این آدم گول خورد شیطان است. امام«سلام الله علیه» می­فرمایند: مواظب باشید شیطان از راه عبادت شما را فریب ندهد.

حضرت امام رضا«سلام الله علیه» برادری داشتند که رفقای بد، او را منحرف کرده بودند. در جلسه­ ای که حضرت رضا هم در آن جلسه حضور داشتند، این برادر خیلی منیّت می کرد و می گفت: من سیّدم، من از نسل پیغمبرم، حضرت زهرا ما را شفاعت می­کند، ما امتیاز داریم و بالاخره بهشتی می­شویم. حضرت رضا«سلام الله علیه» یک جمله به او گفتند و فرمودند: اگر چنین که می گویی باشد، پدرم موسی بن جعفر«سلام الله علیهما» خسارت کرده است، برای اینکه ایشان کارش عبادت بود و تا آنجا که می­توانست رابطه باخدا و تا آنجا که می توانست رابطه با مردم داشت و بالاخره عمرش را برای آخرت وقف عبادت کرده بود و حتی در زندان آن همه عبادت داشت و رفتن به زندان برای خاطر دین و برای خاطر همین عبادت بود؛ اگر تو و موسی بن جعفر«سلام الله علیهما» هر دو بهشتی هستید، پس موسی بن جعفر درست رفتار نکرده است. نمی­شود که ائم طاهرین«سلام الله علیهم» آن همه عبادت و آن همه خدمت به دین خدا و آن همه خدمت به مردم و بالاخره جان مبارکشان را به خاطر دین فدا کنند، ولی پیروان آنان هیچ کاری نکنند و تنها امید و رجاء برای شفاعت داشته باشند. معلوم است که حُمق است و درست نیست.

انسان باید برای آخرت تلاش و کوشش داشته باشد تا اینکه ارحم الراحمینی خدا، رحمت خداوند و شفاعت اهل بیت«سلام الله علیهم» برای او نتیجه بخش باشد. شفاعت اهل بیت«سلام الله علیهم» چه زمانی شامل حال انسان می شود؟ آن وقتی که راه و مسیر انسان، راه و مسیر اهل بیت«سلام الله علیهم» باشد. بدون طی راه و مسیر نمی شود. مثلاً کسی می خواهد به مشهد برود و درحالی که کاروان حرکت کرده است، این شخص در خانه بماند و بگوید: ان شاءالله ما هم می­رسیم، معلوم است که این رفتار احمقانه است، به این رجاء حُمق می­گویند. آقا اگر می­خواهی با کاروان به مشهد برسی باید مقدمات سفر را فراهم کنی! بدون مقدمات نمی­شود.

حضور قلب در عبادت و نماز

نقل شده است که لقمان حکیم غلام یک ارباب موحدی بوده که آن ارباب رجای بیجا داشته است. لقمان که رابطه با خدا و سوزوگداز با خدا داشت، می&