بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آیات سجده‎دار :

در حدیث شریف آمده است عَنْ اَبی عَبْدِاللهِ ـ علیه السّلام ـ قالَ: اِنَّ الْعَزائِمَ اَرْبَعٌ: اِقْرَاْ بِاسْمِ رَبِّک الَّذی خَلَقَ، وَ النَّجْمِ، و تنزیل السّجده، و حم السّجده.[۱]

از حضرت صادق ـ علیه السّلام ـ نقل شده که آن حضرت فرموده است: همانا سوره‎های عزائم چهار تاست، ۱. اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّک الَّذِی خَلَقَ (سوره علق)، ۲. وَ النَّجْمِ (سوره نجم)، ۳. تنزیل السجده (سوره فصّلت)، ۴. حم السّجده (سوره سجده).

«عَزیمت» در مقابل «رُخصَت» به معنای «چیزی است که انجام دادن آن لازم باشد»، عَزائِمُ السُّجُود: عبارت است از: سوره‎هایی که در آن آیات سجده موجود است و بر قاری و شنونده آن آیات، لازم است که برای خداوند سجده نموده و به تسبیح و حمد پروردگارشان بپردازند و این سجده واجب است و حتماً باید انجام بپذیرد، در مقابل، آیات سجده دیگری است که بر قاری و شنونده آن آیات سجده کردن لازم و حتمی نیست بلکه مستحب است.

عَنْ ابی عَبْدِاللهِ ـ علیه السّلام ـ قالَ: اَلْعَزائِمُ الم تنزیل، وَ حم السجده وَ النَّجْمِ وَ اقْرَاْ باِسْمِ رَبِّک وَ ما عَداها فی جَمیعِ الْقُرْآنِ مَسْنُونٌ وَ لَیسَ بِمَفْرُوضٍ.[۲]

و از حضرت صادق ـ علیه السّلام ـ نقل شده که آن حضرت فرموده است. عزائم عبارتند از: الم تنزیل، و حم السجده، و النّجم و اقراء باسم ربِّک. و سوای این‎ها در تمامی قران مستحب است و واجب نمی‎باشد.

احکام سجده تلاوت

۱.واجب است سجده کردن بر قاری و شنونده (بلکه هر کس که به گوشش برسد بنابر اظهر) یکی از آیات چهارگانه‎ای که در چهار سوره ی قرآن آمده است و آنها عبارتند از:

۱.سوره ی سجده (آیه ۱۵) وقتی که به «وَ لا یسْتَکبِرُونَ» رسید.

۲.سوره ی فصلت (آیه ۳۸) وقتی که به « وَهُمْ لا یسْأَمُونَ » رسید.

۳.سوره ی نجم (آیه ۶۲ آخر سوره) وقتی که به انتهای آیه رسید.

۴.سوره ی علق (آیه ۱۹ آخر سوره) وقتی که به انتهای آیه رسید.

و مستحب است سجده کردن در یازده مورد و آنها عبارتند از:

۱.سوره ی اعراف (آیه ۲۰۶ آخر سوره)، وقتی که به «وَ لَهُ یسْجُدُونَ» رسید.

۲.سوره ی رعد (آیه ۱۵) وقتی که به «وَ ظِلالَهُمْ بِالغُدُوِّ وُ الْاصالِ» رسید.

۳.سوره ی نحل (آیه ۴۹ و ۵۰) وقتی که به «وَ یفْعَلُونَ ما یؤْمَرُونَ» رسید.

۴.سوره ی بنی اسرائیل (آیه ۱۰۷ تا ۱۰۹) وقتی که به «وَ یزِیدُهُمْ خُشُوعاً» رسید.

۵.سوره ی مریم (آیه ۵۸)، وقتی که به «خَرُّوا سُجَّداً وَ بُکیا» رسید.

۶.سوره ی حج (آیه ۱۸)، وقتی که به «یفْعَلُ ما یشاءُ» رسید.

۷.سوره ی حج (آیه ۷۷)، وقتی که به «وَ افْعَلُوا الْخَیرَ»رسید.

۸.سوره ی فرقان (آیه ۶۰)، وقتی که به «وَ زادَهُمْ نُفُوراً» رسید.

۹.سوره ی نمل (آیه ۲۵ و ۲۶)، وقتی که به «رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ» رسید.

۱۰.سوره ی ص (آیه ۲۴)، وقتی که به «وَ خَرَّ راکعاً وَ أَنابَ» رسید.

۱۱.سوره ی انشقاق (ایه ۲۱)، وقتی که به «إِذا قُرِئَ» رسید.

بلکه احتیاط بهتر، سجده کردن نزد هر آیه‎ای است که در آن امر به سجده شده باشد.[۳]

۲.وجوب و استحباب سجده، مختصّ قاری و شنونده و کسی است که آیات (مذکوره) به گوشش بخورد امّا بر کسی که آیات را بنویسد و یا تصور کند و یا آن که نوشته آن را ببیند و یا به قلبش خطور دهد، سجده واجب نمی‎شود.[۴]

۳.آنچه که سبب سجده می‎شود، تمامی آیه می‎باشد، بنابراین با خواندن مقداری از آیه هر چند لفظ سجده آن باشد، سجده کردن واجب نمی‎شود.

۴.وجوب سجده، فوری است و تأخیر آن جایز نیست و اگر فراموش نماید و یا از روی معصیت ترک کرده باشد هر وقت یادش بیاید، باید سجده کند.

۵.اگر بخشی از آیات مذکور را خودش قرائت کند و بقیه‎اش را بشنود، احتیاط واجب آن است که سجده کند.

۶.اگر آیات سجده را خودش غلط بخواند و یا قاری غلط بخواند و او بشنود، احتیاط واجب آن است که سجده کند.

۷.اگر آیات سجده پشت سر هم تکرار شود خواه این تکرار به خواندن باشد یا شنیدن بایستی سجده را نیز به همان تعداد