فایل پاورپوینت کامل آیا موضوع قرض فقط پول است؟

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل آیا موضوع قرض فقط پول است؟!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل آیا موضوع قرض فقط پول است؟ بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل آیا موضوع قرض فقط پول است؟ از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل آیا موضوع قرض فقط پول است؟ شامل 33 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل آیا موضوع قرض فقط پول است؟ استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل آیا موضوع قرض فقط پول است؟ با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل آیا موضوع قرض فقط پول است؟ قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل آیا موضوع قرض فقط پول است؟ حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل آیا موضوع قرض فقط پول است؟ به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آیا موضوع قرض فقط پول است؟ :

آنچه در ذهن مردم است، این است که پول را به عنوان موضوع قرض می شناسند، و بانکهای موجود و صندوقهای قرض الحسن امروزی، پول را قرض می دهند. و در اسلام قرض دادن به پول منحصر نشده و کالاهای دیگر هم به شروطی که بیان خواهیم کرد، مثل زمین، انواع حیوانات، حبوبات، مواد غذایی و نان و امثال اینها و حتی جواهرات قابل قرض دادن هستند، و در اشیای مورد قرض، باید دو خصوصیت باشد: ۱ – اوصاف آن. ۲ – مقدار آن. «کُلُّ ما یُضبَطُ وَصفُهُ وَ قَدرُهُ» این تعریفی است که فقهاء برای متاع و کالایی که موضوع قرض واقع می شود نموده اند[۱] و در نزد بزرگان صحیح است. چون آن چیزی که قرض داده می شود، باید به نحوی باشد که مثل آن در صورت ممکن و قیمت آن در صورتِ عدمِ امکانِ ردِّ مثلی پس داده شود، و از اول مقدار آن معلوم باشد تا قابل تدارک باشد. با تعریف فوق، اکثر کالاهای موجود در دست بشر، قابل قرض دادن هستند، چون توصیف و مقدار آنها قابل اندازه گیری است. در وسائل الشّیعه[۲] راجع به قرض گرفتن رسول خدا(ص) و دادن لباس رزم خود به عنوان رهن، این چنین آمده است: «عَن جَعفَرِ بنِ مُحَمَّدِ، عَن آبائِهِ قالَ قُبِضَ رَسُولُ اللهِ(ص) وَ اَنَّ دِرعَهُ المَرهُونَهُ عِندَ یَهُودِیُّ مِن یَهُودِ المَدینَهِ بِعِشرینَ صاعاً مِن شَعیرِ اِستَلَفَها [ اِستَسلَفَها ] نَفَقَهَ لِأهله. » یعنی «آنگاه که رسول خدا صلی الله علیه و آله از دنیا رحلت فرمودند، لباس رزم او نزد یهودی از یهودیان مدینه گرو بود، در مقابل بیست صاع از جو که قرض نموده بود برای مصرف و مخارِج خانواده اش».

در مدرک سابق [جلد ۱۳ از وسائل الشیعه ۲۰ جلدی در باب ۲۱ از ابواب الدّین و القَرض ص۱۰۹ ] آمده است: « إِنَّا نَسْتَقْرِضُ الْخُبْزَ مِنَ الْجِیرَانِ فَنَرُدُّ أَصْغَرَ مِنْهُ أَوْ أَکبَرَ فَقَالَ ع نَحْنُ نَسْتَقْرِضُ الْجَوْزَ السِّتِّینَ وَ السَّبْعِینَ عَدَداً فَیکونُ فِیهِ الْکبِیرَهُ وَ الصَّغِیرَهُ فَلَا بَأْسَ. » یعنی «ما از همسایه نان قرض می گیریم و هنگام پس دادن یا یک مقدار کوچکتر یا بزرگتر است امام در جواب فرمودند: اشکال ندارد، ما هم گردو هفتاد – هفتاد یا شصت – شصت قرض می گیریم و برمی گردانیم، با این که در آنها کوچک و بزرگ وجود دارد. » منظور از آوردن این دو روایت این است که گردو، بادام، نان، زمین و حیوان و امثال آنها را می توان قرض داد، و قرض منحصر به پول نیست. البته در این زمان، پول از چیزهای دیگر کارسازتر و قدرت مشکل گشایی اش بیشتر است، چون با پول بآسانی می توان چیزهای دیگری را نیز تهیه کرد، اما با متاع و کالاهای دیگر نمی توان براحتی آنچه لازم است تأمین کرد.

[ وَ رُوِی عَنِ اَلصَّبَّاحِ بْنِ سَیابَهَ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اَللَّهِ إِنَّ عَبْدَ اَللَّهِ بْنَ أَبِی یعْفُورٍ أَمَرَنِی أَنْ أَسْأَلَک قَالَ إِنَّا نَسْتَقْرِضُ اَلْخُبْزَ مِنَ اَلْجِیرَانِ فَنَرُدُّ أَصْغَرَ مِنْهُ أَوْ أَکبَرَ فَقَالَ عَلَیهِ اَلسَّلاَمُ «نَحْنُ نَسْتَقْرِضُ اَلْجَوْزَ اَلسِّتِّینَ وَ اَلسَّبْعِینَ عَدَداً فَیکونُ فِیهِ اَلصَّغِیرَهُ وَ اَلْکبِیرَهُ فَلاَ بَأْسَ». صَبّاح بن سَیابَه می گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم که عبد اللّه بن أبی یعفور مرا دستور داده است که از شما سؤال کنم و گفته است: «ما گاهی از اوقات از همسایه ها نان قرض می کنیم و کوچکتر یا بزرگتر پس می دهیم (یعنی مثلش را می دهیم) حکم آن چیست؟ » در پاسخ فرمود: ما گردو به صورت شصت تا و هفتاد تا ( از همسایه ها ) قرض می گیریم ( و بعد به همین صورت پس می دهیم ) و در آن کوچک هست و بزرگ نیز هست، عیبی و اشکالی ندارد. مَن لا یحضُرُهُ الفَقیهُ ، ج ۳ ، ص ۱۸۸- اَلجُزءُ الثّالِث – کتَابُ اَلْمَعِیشَهِ – بَابُ اَلدَّینِ وَ اَلْقَرْضِ – جلد ۱۳ از وسائل الشیعه ۲۰ جلدی در باب ۲۱ از ابواب الدّین و القَرض ص۱۰۹ ]

مسأل کارمزد و حقّ الزحمه

امروزه در بانکهای جمهوری اسلامی ایران، در بخش قرض الحسنه، مقداری پول از گیرند قرض به عنوان کارمزد دریافت می شود و در صندوقهای قرض الحسنه غیر دولتی هم این چنین است. آیا این وجه حلال است یا حرام؟ امام(ره) در فتوای خویش پاسخ داده اند که: «اگر بانک یا مؤسس دیگری پولی به شخص بدهد و حواله کند که این شخص پول را در محل دیگر به شعبه بانک یا طرف خود بپردازد، پس اگر مقداری به عنوان حق زحمت بگیرد اشکال ندارد. . . »[۳] پس بانک، اگر چیزی به عنوان کارمزد دریافت کند اشکال ندارد، چون بانک یک واسطه است که پول دیگران را به شمار می رساند و از شما، به مرور پس می گیرد و به صاحبش می دهد، یا حوال شما را نقد می کند و می فرستد به شهر یا کشورهای دیگر، در این صورت کارمندان بانک، احتیاج به حقوق دارند، و به علاوه که محل، تلفن و آب و برق آن هم خرج دارد و باید مخارج آنها پرداخت گردد و باید دولت یا شرکتی و یا خود افراد مراجعه کننده آن حقوق را بدهند، چون دلیلی ندارد که دولت بخواهد آن حقوق را پرداخت کند، پس لازم است که خود افراد به مقدار کاری که برای آن صورت گرفته، مزد پرداخت نمایند و در این صورت بانک دلّال است و حق دلّالی می گیرد و از نظر شرعی هم اشکال