فایل پاورپوینت کامل احتجاج امام علی (ع) بر ابن کواء

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل احتجاج امام علی (ع) بر ابن کواء :

فایل پاورپوینت کامل احتجاج امام علی (ع) بر ابن کواء

ابن الکوّاء از جمله افرادی بود که در باره معارف دین دچار تردید بود و از هیچ تشکیکی ابا نداشت و از حلم بردباری امام (ع) و اخلاق عظیم او سوء استفاده می کرد و فرصت را برای هجمه به دین مناسب دیده بود. امام او را بازداشت و تبعید نکرد تا اینکه او یکی از بزرگان و جاسوسان خوارج شد و امام پاسخ کلمات سخت او را با قرآن می داد. ابن کواء وقتی به امام می گفت:

(لئن أشرکتَ لیحبَطَنَّ عَمَلُک)[۱]: اگر مشرک شوی تمام اعمالت تباه می شود.

امام (ع) به فرموده خدا پاسخ او را داد:

(فاصبِر إنَّ وعد الله حقٌّ ولا یستَخِفَنَّک الَّذین لا یوقنون)[۲]: صبر پیشه کن که وعده خدا حق است. هرگز کسانی که ایمان ندارند تو را خشمگین نکنند.

به هر حال بین امام و ابن الکواء مناظراتی بود که غرض ابن کواء اطلاع بر واقعیت و شناختن حق نبود، بلکه غرض او امتحان امام و مزاحمت او بود. در بین آن ها این مناظرات است:

ابن کواء گفت: به من خبر بده از آن کسی که در شب بینا و در روز بیناست؟

و از آن کسی که در شب و روز کور است؟

و از کسی که در شب کور و در روز بیناست؟

و از کسی که در روز کور و در شب بیناست؟

امام فرمود:

از آنچه مربوط به تو می باشد، سئوال کن. و از آنچه به تو مربوط نیست، سئوال نکن.

پس آن کسی که در شب و در روز بیناست، مردی است که به پیامبران و اوصیا آن ها که گذشته اند و به کتاب آن ها و انبیا ایمان داشته و به خدا و رسولش محمد (ص) ایمان دارد و به ولایت من اقرار دارد؛ پس او در شب و روزش بیناست.

پس آنکه در شب بینا و در روز کور است، مردی است که به انبیا و کتب گذشته ایمان دارد و نبوت پیامبر (ص) را قبول ندارد و حق را انکار کرده؛ پس در شب بینا و در روز کور است.

پس آنکه در شب و در روز کور است کسی است که انبیا و اوصیا و کتبی که آن ها داشتند را تکذیب کرده و پیامبر (ص) را درک کرده، به خدا و به او ایمان نیاورده و به ولایت من اقرار نکرده و خدای عزوجل و نبی خدا را انکارکرده؛ پس در شب و روز کور است.

پس آنکه در شب کور و در روز بیناست، مردی است که انبیا و اوصیایی که گذشتند را انکار کرده و کتب آن ها را رد می کند، و محمد (ص) را درک کرده و به خدا و رسولش محمد (ص) ایمان آورده و به امامت من ایمان دارد و ولایت مرا قبول می کند؛ پس در شب کور و در روز بیناست.

وای به تو ای پسر کواء، به وسیله ما فرزندان ابی طالب اسلام فتح شد و به ما خاتمه می یابد[۳].

ابن کواء نمی خواست از این مناظره به واقعیت حق برسد و از علوم گوارای امام سیراب شود بلکه او به دنبال امتحان و سرزنش امام بود.

امام در منبر برای مردم خطبه می خواند و آن ها را موعظه می کرد و به طریق حق ارشاد می فرمود.

ابن کواء بلند شد و به او گفت: به من از “ذی القرنین” خبر بده، آیا نبی بود یا پادشاه؟ و به من خبر بده آیا شاخ هایش از طلا بود یا از نقره؟

امام به او پاسخ داد:

نه نبی بود و نه پادشاه، شاخ هایش نه از طلا بود و نه از نقره. ولی بنده ای بود که خدا را دوست داشت و خدا هم او را دوست داشت و برای خدا نصیحت می کرد. پس خدا او را اندرز داد. و “ذا القرنین” نامیده شد؛ هنگامی که او مردم را به خدای عزوجل دعوت کرد، بر بالای پیشانی سمت راست او زدند، مدتی از آن ها غایب شد، سپس به سوی آن ها برگشت و بر قسمت چپ بالا پیشانی او زدند. و در بین شما مانند او هست.

منظور خود حضرت است که “عمرو بن عبدود” بر قسمت بالای پیشانی او زد و فاجر لئیم “ابن ملجم” ضربت دیگری بر پیشانی او وارد آورد که شهادت حضرت به آن ضربت بود.

“اصبغ بن نباته” روایت کرده گفت: نزد امام (ع) نشسته بودم ابن کواء آمد، به امام گفت: از بیوت در فرموده خدای عزوجل: (ولیس البِرَّ بأن تأتوا البُیوت مِن ظُهورها ولکن البِرَّ مَنِ اتَّقی وأتوا البیوتُ مِن أبوابها)[۴]: نیکی آن نیست که از پشت بام وارد خانه شوید، بلکه نیکی این است که پرهیزکار باشید و از در خانه ها وارد شوید.

امام فرمود:

ما آن خانه هاییم که خدا امر کرده از درهای آن وارد شوید. ما باب خدا و خانه هایی هستیم که به آن وارد می شوند. هر کس از ما پیروی کند و به ولایت ما اقرار کند، از در خانه وارد شده است. هر کس با ما مخالفت کند و دیگری را بر ما برتری دهد، همانا از بالای بام وارد خانه شده است.

ابن کواء گفت: (وعلی الاعراف رجالٌ یعرفون بسیماهم)[۵].

امام پاسخ داد:

ما اصحاب اعرافیم، یاوران مان را به صورت ها می شناسیم. ما اعراف بین بهشت و دوزخیم در روز قیامت. وارد بهشت نمی شود مگر کسی که ما را بشناسد و ما او را بشناسیم. و داخل جهنم نمی شود مگر کسی که ما را نشناسد و ما او را نشناسیم. به این معناست که اگر خدای عزوجل بخواهد، خودش را به مردم می شناساند تا اینکه او را به یگانگی بشناسند، و از باب او وارد شوند. ولی او ما را ابواب خودش و صراط او و بابی که از آن وارد می شوند قرار داد. و فرمود درباره کسی که از ولایت ما روی گرداند و دیگری را بر ما برتری دهد پس آن ها: (عَن الصِّراط ناکبون)[۶]: از راه حق منحرفند[۷].

امام (ع) بر منبر خطبه می خواند، ابن کواء برخاست و به او گفت: ای امیرالمؤمنین، تفسیر “الذاریات ذروا” چیست؟

فرمود: بادها.

پرسید: معنی “الحاملات وَقرا” چیست؟

فرمود: ابرها.

پرسید: “الجاریات یسرا” چیست؟

فرمود: کشتی ها.

پرسید: “المقسّمات أمرا” چیست؟

فرمود: فرشتگان.

پرسید: من برخی آیات قرآن را ناقض هم یافته ام.

فرمود: مادرت به عزایت باد، کتاب خدا همه اش تصدیق کننده هم می باشد، نه ناقض و