فایل پاورپوینت کامل احمد متوسلیان و یاران غریبش

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل احمد متوسلیان و یاران غریبش :

در سال های گذشته ادعاهای مختلفی در خصوص به شهادت رسیدن و زنده بودن احمد متوسلیان و همراهانش منتشر شده است؛ به گونه ای که مرتبطان با این حوزه را در دو دسته مخالف روبروی هم قرار می دهد. عده ای معتقدند که متوسلیان و همراهانش به شهادت رسیده اند و در مقابل عده ای دیگر معتقدند که آنان همچنان زنده و در زندان های رژیم صهیونیستی در اسارت هستند.

در چند دهه گذشته کمیته های مختلفی جهت پیگیری سرنوشت آنان تشکیل شد، اما گزارش های دقیقی از پیگیری های آن کمیته ها برای اطلاع افکار عمومی در رسانه ها منتشر نشد. به نظر می رسد در ابتدا لازم است گزارش های پیگیری های آن کمیته ها منتشر شود و سپس کمیته جدیدی برای بررسی دقیق تمام ادعاها اعم از زنده بودن، به شهادت رسیدن، محل شهادت و دفن آنان تشکیل و بالاخره سرنوشت این پرونده ۳۸ ساله مشخص شود.

روزشمار ادعاهای متناقض

“حمید داودآبادی” نویسنده و پژوهشگر دفاع مقدس و از رزمندگان یگان محمد رسول الله (ص) در دوران جنگ تحمیلی از جمله کسانی است که معتقد است متوسلیان و همراهانش به شهادت رسیده اند. او در کتاب «کمین جولای ۸۲» روزشمار ربع قرن گروگان گیری چهار دیپلمات ایرانی (۱۳۶۱ تا ۱۳۸۴) را تدوین کرده است. در ادامه به برخی از ادعاها که در این روزشمار به آن اشاره شده و آخرین آن مربوط به سال ۸۴ است، می پردازیم:

۱۰ خرداد سال ۱۳۶۹ روزنامه اطلاعات نوشت: «به دنبال پیگیری های جمهوری اسلامی ایران در مورد سرنوشت گروگان های ایرانی در لبنان، طی روزهای اخیر از سوی منابع معتبر کسب اطلاع شد که گروگان های ایرانی زنده اند».

۴ آذر ۱۳۶۹ “ایلی حبیقه فرمانده سابق نیروهای فالانژ (عامل ربایش احمد متوسلیان و همراهانش) در واکنشی به اظهارات سمیر جعجع فرمانده نیروهای فالانژ مبنی بر رد اتهام خود در قتل چهار دیپلمات گروگان ایرانی، جعجع را مسئول کشتار آنان خواند.” او در واقع ادعا کرد که آنان به شهادت رسیده اند.

۹ شهریور ۱۳۷۰ هفته نامه لبنانی الشراع نوشت: «برخی از محافل عربی بر این عقیده اند که گروگان های ایرانی هم اکنون در اسرائیل به سر می برند.»

محمدکاظم خوانساری رئیس بخش خاورمیانه و آفریقای شمالی وزارت خارجه نیز که در لبنان به سر می برد، فردای آن روز تاکید کرد چهار ایرانی ناپدید شده در لبنان، مطمئنا زنده هستند.

۲۷ تیر ۱۳۷۳ خانم موسوی (مریم مجتهدزاده) همسر محسن موسوی کاردار ربوده شده ایرانی در لبنان گفت: «در گفتگو با مقام های لبنان، آن ها اطمینان دادند که براساس اعترافات سمیر جعجع رهبر فالانژیست های لبنان، چهار دیپلمات های ربوده شده ایرانی در سال ۱۹۷۸ از طریق دریا به اسرائیل منتقل شدند و در چنگال رژیم صهیونیستی زندانی هستند.»

شهریور ۱۳۷۵ اشمیت باور رئیس سازمان اطلاعات آلمان ادعا کرد که چهار گروگان ایرانی کشته شده اند. البته وزارت امور خارجه این ادعا را رد و اعلام کرد آنان زنده اند.

۱۳ فروردین ۱۳۷۶ ایلی حبیقه یکی از وزرای لبنان خبرهای مربوط به کشته شدن چهار دیپلمات ربوده شده ایرانی را در بیروت تکذیب کرد.

خرداد ۱۳۷۸ حجت الاسلام اختری سفیر اسبق ایران در دمشق خبر شهادت آنان را اعلام کرد.

۱۵ تیر ۱۳۷۸ سیدرائد موسوی فرزند سیدمحسن موسوی در گفتگو با روزنامه چمهوری اسلامی، اظهار داشته است که پدرش زنده و در زندان صهیونیست ها می باشد.

۲۶ مرداد ۱۳۷۹ هفته نامه الوطن العربی چاپ پاریس در گفتگو با روبیر حاتم مشهور به کبرا که در طول ۲۰ سال گذشته محافظ ایلی حبیقه فرمانده پیشین نیروهای لبنانی بوده و یکی از نمایندگان کنونی مجلس لبنان است، نوشت: «حبیقه پس از گذشت مدتی از گروگان گرفتن دیپلمات های ایرانی، تصمیم گرفت آنان را به قتل برساند.»

۷ فروردین ۱۳۸۰ کمال خرازی وزیر امور خارجه گفت: «شواهدی در دست داریم که این افراد زنده هستند و در فلسطین اشغالی به سر می برند.»

۱۱ بهمن ۱۳۸۲ هفته نامه لبنانی الشراع نوشت: «چهار دیپلمات ایرانی به دست سرویس امنیتی گروه موسوم به نیروهای لبنانی که ایلی حبیقه مسئولیت آن را برعهده داشت، به قتل رسیدند.»

چند روز بعد کمال خرازی وزیر امور خارجه اعلام کرد که چهار دیپلمات زنده و در اسرائیل هستند.

۶ اسفند ۱۳۸۲ «راجی عبدو» از فرماندهان سابق فالانژیست های لبنان ادعا کرد که دیپلمات های ربوده شده کشته شده اند.

۲۹ اردیبهشت ۱۳۸۳ یک روزنامه صهیونیستی مدعی شد ۴ دیپلمات ایرانی ربوده شده در لبنان کشته شده اند.

۲۱ تیر ۱۳۸۳ سیدرائد موسوی بر اساس گفته های یک آزادشده از زندان های رژیم صهیونیستی، گفت: «پدر من زنده است.»

از سال ۸۴ به بعد نیز ادعاهای مختلفی در مورد سرنوشت این چهار نفر مطرح شد. این موضوع در خرداد ماه سال ۹۵ و با انتشار گفتگویی از سردار دهقان وزیر وقت دفاع، بازتاب بسیاری در میان مردم پیدا کرد. سردار دهقان اعلام کرد: «ادعای ما این است که این ها زنده و در اسارت رژیم صهیونیستی هستند و مدارکی دال بر این موضوع وجود دارد.»

او البته یک سال بعد و در دی ماه سال ۹۶، توضیح داد: «ما می گوییم فالانژها آنها را تحویل اسرائیل داده اند. اسرائیل یا این ها را تحویل گرفته و در اختیار دارد و یا آن ها را گرفته و شهید کرده است؛ بنابراین رژیم صهیونیستی باید اعلام کند و بگوید که یا این چهار نفر را شهید کرده و مسئولیتش را بپذیرد یا بگوید من اصلاً آن ها را تحویل نگرفته ام. اصلاً تا به امروز چیزی تحت عنوان اینکه این ها در اختیارشان قرار گرفته یا نه از جانب آن ها گفته نشده است.

با توجه به مباحث گفته شده موضع ما در این باره در جمهوری اسلامی چیست؟ ما می گوییم زنده و در اختیار رژیم صهیونیستی هستند و باید آن ها را تحویل ما بدهند. این موضعی است که ما داریم و یک موضع سیاسی است. یک موضع عملیاتی و اقدامی نیست یعنی ما به عبارتی رژیم صهیونیستی را مسئول سرنوشت این افراد می دانیم.

یا بیاید اسنادش را تحویل دهد و یا خودشان را تحویل دهد. ما می گوییم آن ها زنده هستند. حالا اگر یکی بگوید زنده نیستند به این خاطر است که نمی خواهد مسئولیت موضوع را بر عهده بگیرد.»

کمیته های پیگیری

وزارت امور خارجه بنا بر ماهیت اتفاق و مسئولیتی که برعهده دارد، از ابتدا پیگیر سرنوشت این چهار نفر شد. علی اکبر ولایتی وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران در روز ۲۷ تیر ۱۳۶۱ با ارسال نامه ای برای شفیق وزا