پاورپوینت فایل | مرجع دانلود فایل
توضیحات
ارائهی فایل پاورپوینت کامل ادبیات داستانی و قرنطینه – تجربهای خاص و متمایز!
پاورپوینتی حرفهای و متفاوت:
فایل فایل پاورپوینت کامل ادبیات داستانی و قرنطینه شامل 47 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شدهاند.
ویژگیهای برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل ادبیات داستانی و قرنطینه:
- طراحی خلاقانه و حرفهای: فایل فایل پاورپوینت کامل ادبیات داستانی و قرنطینه به شما این امکان را میدهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیرهکننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
- سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل ادبیات داستانی و قرنطینه به گونهای طراحی شدهاند که استفاده از آنها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
- آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل ادبیات داستانی و قرنطینه با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.
کیفیت تضمینشده با دقت بالا:
فایل فایل پاورپوینت کامل ادبیات داستانی و قرنطینه با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهمریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بینقص و حرفهای هستند.
نکته مهم:
هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخههای غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل ادبیات داستانی و قرنطینه با دقت و حرفهای تنظیم شده است.
همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل ادبیات داستانی و قرنطینه را دانلود کنید و ارائهای حرفهای و تأثیرگذار داشته باشید!
بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ادبیات داستانی و قرنطینه :
ظهور ویروس کرونا، اکنون و پس از چند ماه، از مسئله ای در ابعاد یک شهر، به بحرانی جهانی تبدیل شده است و هر چه زمان می گذرد گستره تاثیر و دامنه تغییراتی که این ویروس در نظام اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و حتی سیاسی جهان بر جای خواهد گذاشت بیشتر آشکار می شود. ابعاد پیامدهای شیوع این بیماری چنان است که باید اندیشمندان به تحلیل ان بپردازند و تجربیات گذشته و پی آمدهای آتی آن را در حوزه های مختلف مورد ارزیابی و پیش بینی قرار دهند.
امروزه به روشنی آشکار شده است که غلبه بر شرایط جدید، نیازمند کاربست ابزارهای متنوع و پیچیده و فعال نمودن ظرفیت ها در ساحت های مختلفی از جمله هنر است. پیدایش چنین شرایطی فرصت ها و تهدیدهای جدیدی را در حوزه هنر پدید آورده است و پرسش هایی را درباره کارکردها، وظایف و توانایی های هنر مطرح ساخته است.
اکنون بیماری کرونا به زبانی مشترک میان انسان ها در کره خاکی تبدیل شده است. شاید این مهمترین دستاوردی باشد که این ویروس برای بشر به ارمغان آورده است. درد مشترک، فرصتی برای همدردی فراهم ساخته است. چنان که بی دفاع بودن بشریت در زمان کنونی دربرابر این بیماری مردمان را از نقاط محروم تا جوامع پیشرفته به نوعی استیصال و درماندگی رسانده است.
مرگ، اکنون در خاطره جمعی جهانیان از هر زمانی آشکارتر رخ نموده است. این هم زبانی در محدوده کشورها و میان طبقات مختلف و گوناگون مردم پدید آمده است. کشورمان ایران پیش از برخی کشورها و بیش از برخی دیگر با کرونا به نبرد برخاسته است. بی شک کادر درمانی، پزشکان و پرستاران در خط مقدم این نبرد قرار دارند و با افتخار بدان مبادرت می ورزند. اما این لزوما آنچه باید باشد نیست. پرسش آن است که آیا با ظهور کرونا ادبیات و به خصوص ادبیات داستانی به قرنطینه رفته است؟ آیا شاهد و ناظر این نبرد است یا آن گونه که باید و شاید جایگاه خود را نیافته است؟
ادبیات داستانی در کشور ما به تبع جهان سال ها است در قله روایت قرار گرفته است. ادبیات داستانی مخیل هیچ محدوده ای برای روایت نمی شناسد و نوعا روایت های مستند نگار را به تکیه بر واقع و عدم خلاقیت و عدم روایت از امور ممکن متهم می سازد. حال در شرایط کرونایی فضای رسانه ها و ابزارهای ارتباطی بیش از هر چیز تشنه خبر است. گویا واقعیت در ذهن و زبان مخاطبان یکه تازی می کند. این واقعیت است که اکنون ما را به خود مشتاق ساخته و شگفت زده می کند. خبر پس از واقعه و با واقعه می آید. هیچ خاطره ای پیش از رخ داد روایت نمی شود و هیچ گزارشی بدون رسیدن زمان وقوع واقعه ای بیان نمی شود.
این در حالی است که ادبیات می تواند محدوده زمان و مکان را کناری نهاده در گذشته و آینده سیر کند و حد یقفی برای خود قائل نیست. آیا تخیل نویسندگان در دوره کنونی از واقعیت جا مانده است؟ بله، به نظر می رسد ادبیات و به تبع آن خوانندگانش به واسطه این رخداد تا حدودی غافلگیر شده اند. این در ابعادی کلان مسئله ای جهانی و در حدود ادبیات داستانی معاصر ایران مسئله ای بومی و ملی با اسباب پدید آورنده خاص خود است.
آیا ادبیات مخیل قادر به پیش بینی آینده نیست؟ آیا ادبیات مخیل تنها در دامنه تاریخ گذشته و برای رفو کردن آن تخیل را به کار می گیرد و تجربیات گذشته را برای جذابیت با تخیل می آمیزد؟ دلایل گذشته نگر بودن ادبیات داستانی معاصر ایران چیست؟
مقوله آینده اندیشی و صورت بندی جهان پیش رو در ادبیات داستانی معاصر ایران، از جمله شاخه های نحیف و فقیر است که کمتر نویسنده ای ورودی بدان داشته است. تجربه تاریخی ادبیات معاصر نشان داده ادبیات داستانی حتی در هضم و تحلیل شرایط روز و روایت از آنها چندان توفیقی نداشته است چه رسد به آنکه در پیش بینی ای خیالی به استقبال وقایعی رود که نه تنها واقع نشده اند بلکه احتمال وقوع آنها نیز چندان متوقع نیست. طبعا چنین ادبیاتی قادر نیست مخاطبان واقعی خود را از آنچه خواهد شد خبر داده یا آنها را آماده پذیرش و نقش آفرینی در شرایطی کند که وقوع آنها محتمل است.
این بدان معنی است که کشور درگیر بیماری چون کرونا پیش و بیش از دست یابی به واکسن این بیماری که ابتلاء به عوارض جسمانی آن را برای انسانها کنترل کرده آنها را آماده مواجهه با بیماری سازد نیازمند ادبیاتی است که مخاطبان را در بعد ذهنی آماده مواجهه با رخدادهایی با پیامدهای جدی کند و برای برون رفت از چنین بحرانهایی شخصیت پردازی و الگو سازی کرده باشد.
شاید ظهور ویروس کرونا در کشورمان امتحان کوچک و نمونه کم خطری از رخدادهایی باشد که یک ملت برای رسیدن به اهداف عالی اش نیازمند آگاهی نسبت به آنها و نحوه مواجهه با آن است.
کشوری که یکی از ارکان مسلم اعتقادی اش مسئله ظهور است تا چه میزان دارای روایت های داستانی مخیل در نمونه سازی و جهان پردازی دوره ظهور و مخاطرات و وقایع آن است. ادبیات داستانی دِین خود را به کشوری که گرداگردش را دشمنان احاطه کرده اند تا چه میزان با نمایش جهان پیشارو ادا کرده است.
شرایطی کنونی جهان موقعیتی کاملا دراماتیک را رقم زده است. گویا یک ایده اصلی، داستانِ مردمان جهان را با نقش آفرینی ویروس کرونا روایت می کند. جهان در حال ایفای نقش خود در ایده اولیه ای است که از “اگر”ی بزرگ حکایت می کند: “چه می شد اگر ویروسی مرگبار سرتاسر کره خاکی را در نوردد و زندگی متفاوتی را برای ساکنان آن رقم زند؟” اگری که اکنون محقق شده دیگر تنها یک احتمال صرف نیست. بلکه عین واقعیت است.
ظهور کرونا کم نظیرترین موقعیتی است که می توان آن را در طی سده ها مشاهده کرد. اگر جنگ های عالمگیر و انقلاب ها همواره پدید آورنده روایت بوده اند باید انتظار داشت ظهور ویروس کرونا نیز خاستگاه تولید و تولد روایت ها شود. چیزی که اکنون بر جهان حاکم شده است روایت است. روایتی که یک موضوع واحد دارد و آن بیماری کرونا است.
انتظار بی پرده ای که باید از ادبیات واقع گرا و متعهد پرسید آن است که چه نسبتی با بیماری کرونا برقرار کرده است؟ آیا در گوشه عافیت در حال قرنطینه است و فراهم آمدن شرایط عادی را انتظار می کشد تا مجددا به موضوعات مورد علاقه اش بپردازد؟ آیا ادبیات داستانی در اضطرابی به سر می برد و دائما از خود می پرسد بعدا چه خواهد شد؟ در حالی که قادر نیست آینده را تشخیص دهد یا تصویری از آن در ذهن بپرورد یا راه حل و گشایشی درباره آن ارائه کند؟ آیا ادبیات داستانی منتظر ظهور قهرمانانی در شرایط همه گیری ویروس کرونا است و امید دارد با یافتن قهرمانها روایت های آنها را در فرصت مقتضی تولید کند؟ پاسخ هر چه باشد شرایط کنونی یا آنچه در فضای خاموش و خمود ادبیات به گوش می رسد عقب ماندگی ادبیات نسبت به شرایط کنونی زمانی است.
عقب ماندگی که تنها مربوط به برهه کنونی نیست و از آن باید به عقب ماندگی تاریخی ادبیات داستانی معاصر یاد کرد. این عقب ماندگ ی البته در جبهه شبه روشنفکری در باورها و الگوهای نوعا غربی و لیبرالی این جریان دارد. این جبهه هیچ گاه با ملت و مردم ایران همراه نبوده است و سخن و هدف و آرزوها، اعتقادات و باورهای مردم را نشنیده و نپذیرفته است. چندان دور نیست زمانی که جبهه روشنفکر با هجو شخصیت های دین دار، دین را مظهر ریا، جهل و خرافه نشان می دادند و همین طیف با پیروزی انقلاب اسلامی در ایران که کرانه های عالم را درگیر خود
- لینک دانلود فایل بلافاصله بعد از پرداخت وجه به نمایش در خواهد آمد.
- همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
- ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
- در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.
هنوز هیچ نقد و بررسی وجود ندارد.