فایل پاورپوینت کامل ارتداد و تفسیر آیه «لا اکراه فی الدّین»

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل ارتداد و تفسیر آیه «لا اکراه فی الدّین»؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل ارتداد و تفسیر آیه «لا اکراه فی الدّین» انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 61 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل ارتداد و تفسیر آیه «لا اکراه فی الدّین»:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل ارتداد و تفسیر آیه «لا اکراه فی الدّین» آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل ارتداد و تفسیر آیه «لا اکراه فی الدّین» با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل ارتداد و تفسیر آیه «لا اکراه فی الدّین» از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل ارتداد و تفسیر آیه «لا اکراه فی الدّین»، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ارتداد و تفسیر آیه «لا اکراه فی الدّین» :

ارتداد مسأله روز است. از یک طرف قرآن می فرماید: (لاَ إِکرَاهَ فِی الدِّینِ)[۱] و از طرف دیگر، فقها می گویند «مرتد فطری» کشته می شود و «مرتد ملی» حبس می شود و اگر توبه نکند کشته می گردد. مرتد فطری یعنی فردی که حین انعقاد نطفه، یکی از والدین او مسلمان باشد؛ مرتد ملی یعنی فردی که در حین انعقاد نطفه، پدر یا مادر او کافر بوده اما او اسلام آورده، و سپس مرتد گردد. گاهی هم می گویند دولت جمهوری اسلامی ایران، اعلامیه جهانی حقوق بشر را امضا کرده، و در آن اعلامیه آمده است هرکس حق دارد از آزادی فکر، وجدان و مذهب بهره مند شود و در ضمن می تواند تغییر مذهب و یا عقیده دهد، پس این مطلب چگونه با حکم مرتد سازگار است؟ معنی آیه «لا اکراه فی الدین» روشن است آیه می خواهد بگوید: دین اکراه پذیر نیست. می دانیم که بعضی چیزها اکراه پذیر است؛ مثل نحوه آرایش مو یا مدل لباس و غیره؛ اما مذهب یک امر وجدانی و عقیدتی است. معنای آیه این است که با اکراه نمی شود کسی را معتقد به مذهب کرد. اگر مرتد کشته می شود نه به خاطر این است که گفته می شود اسلام بیاور وگر نه کشته می شوی! بلکه به خاطر عللی است که بعداً گفته می شود.

شأن نزول آیه

شأن نزول آیه دو گونه نقل شده است:

۱.یکی از غلامان انصار به نام صبیح مسلمان نبود ولی انصاری او را به اسلام مجبور می ساخت این آیه نازل شد که (لا اکراه فی الدین).

۲.یکی از انصار به نام ابوالحصین دارای دو پسر بود. بازرگانان شامی به مدینه آمدند و کالاهای خود را فروختند. آنگاه که از مدینه به شام باز می گشتند با فرزندان او تماس گرفتند و هر دو را به دین مسیحیت درآوردند. پدر از تغییر دین فرزندان خود آگاه شد و برای کسب تکلیف به نزد رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) آمد.[۲]

سپس این آیه (لا اکراه فی الدین) نازل شد و فرمود: دین، اکراه پذیر نیست.[۳] اعتقاد و ایمان از اموری است که تا مبادی آن موجود نباشد محال است کسی به آن معتقد ساخت. اگر شما به فردی هزاران وعده بدهید یا هزاران تهدید کنید، که مؤمن شو! قلب او آرام نمی شود. پس آنگاه آرام می شود که مبادی اعتقاد حاصل شود. الآن اگر بگویند یک میلیارد به شما پول می دهیم و در عوض، معتقد باشید که چهار در چهار می شود چهل! محال است شما این عقیده را پیدا کنید.

مطلب بعدی، اعلامیه حقوق بشر است که خودشان هم عمل نمی کنند! می گویند انسان در شغل آزاد است، حالا اگر کسی مواد مخدر هم در واشنگتن بفروشد آیا آزاد است؟ شما گفتید افراد در مسکن آزادند. حالا من می خواهم در کنار پادگان نظامی، خانه بسازم آیا می شود؟! یا می گویند انسان در انتخاب احزاب آزاد است. می پرسیم آیا حزب نازی که دعوت به نژاد پرستی و ادعای نژاد برتر دارد و می خواهد بر دنیا حکومت کند آیا این حزب آزاد است؟!

می گویند همچنان در آرایش مو که انسان آزاد است، در مذهب هم باید آزاد باشد در حالی که آرایش مو یک مسئله فردی است و سعادت و شقاوت بشر به موی او بستگی ندارد! درحالی که سعادت بشر در دنیا و آخرت به مذهب او بستگی دارد. پس عطف این دو (آزادی در آرایش مو و آزادی دینی) بی جاست:

گنه کرد در بلخ آهنگری *** به شوشتر زدند گردن مسگری!

مطلب بعدی اینکه اگر می گویید مذهب لازم نیست. در این صورت با شما حرفی نداریم؛ اما اگر مذهب را لازم می دانید نمی توانید بگویید بشر آزاد است هر مذهبی را انتخاب کند گرچه بر ضد سعادت او باشد! انتخاب آزادِ دین از اموری است که استعمارگران برای عدّه ای درست کرده اند تا بتوانند امور دیگری را بر کشورهای اسلامی تحمیل کنند و کارهایی انجام بدهند که در سرانجام به براندازی نظامهای اسلامی می انجامد.اکنون می خواهیم بررسی کنیم که چگونه مجازات مرتد با آیه (لا اکراه فی الدین) تطبیق می کند؟ برای نتیجه گیری ابتدا پنج مقدمه ذکر می شود، تا به وسیله آنها پاسخ ها روشن شود:

مقدّمه اول: در اسلام، آزادی فراوان است.

اگر فقه اسلامی را از کتاب طهارت تا آخر دیات مطالعه کنید، خواهید دید که اسلام برای مسلمان و غیر مسلمان آزادی های فراوانی قائل است مانند: آزادی در کسب و پیشه، آزادی در انواع بیع و اجاره ها، آزادی در نکاح و طلاق، آزادی در هبه و غیرهبه(هدیه). با اینکه فقه اسلامی تحت قانون هست آدمی در بسیاری از موارد مختار است. بنابراین اگر اسلام، بشر را تحت قانون درآورد، این به معنی سلب اختیار نیست. در تمام دنیا بشر تحت قانون است. مثلاً در فرانسه که می گویند مهد آزادی است -که البته دروغ است- بشر در آنجا هم تحت قانون است. با اینکه همه قوانین در اسلام محترم است؛ اما بشر در زندگانی خود اختیار دارد، نهایتاً اسلام از محرّماتی جلوگیری کرده است؛ مثلاً شراب را ممنوع کرده، چون عقل را از میان می برد یا قمار را ممنوع کرده چون سبب عداوت و دشمنی است، یا غیبت را حرام کرده است، به جهت اینکه آبروی طرف ریخته می شود. بنابراین سخن کسانی را که حمله می کنند و می گویند «اسلام آزادی ها را سلب کرده است» نباید پذیرفت؛ بلکه اسلام، آزادی در گناه را سلب کرده و همه این موارد، گناه و با سعادت بشر در تضاد هستند.

مقدّمه دوّم: امور ظاهری تسلیم پذیر و قابل اجبارند؛ اما امور باطنی قابل اجبار نیستند.

در امور ظاهری انسان تسلیم می شود؛ مثلاً اگر پلیس بگوید حتما از این راه برو! یا از آن راه نرو! تسلیم می شویم؛ اما در امور عقیدتی مثل پذیرش دین، اجباری در کار نیست. اگر کسی را الزام کنیم دین را بپذیر! این امکان پذیر نیست؛ چون پذیرش عقیده است، عقیده، تصدیق است و تصدیق به یک رشته مقدمات، بستگی دارد که تا فراهم نشود انسان نمی تواند نتیجه را بپذیرد. از طرف دیگر، انبیا و اولیا، عقلای عالمند و با توجه به روایت «ما بعث الله نبیاً ولا رسولاً حتی یستَکمل له العقل و یکون عَقلُه أفضل مِن عُقُولِ جَمیعِ امّته»[۴]آمده اند عقل را تکمیل کنند و خود انبیا هم أعقلِ عقلایند و معنا ندارد که اعقلِ عقلا کسی را وادار کند و فشار بیاورد که دین را بپذیرد. بنابراین، جهاد نیز برای تحمیل دین نیست؛ بلکه برای رفع موانع است. با جهـاد، موانع را برمی داریم تا آزادی فراهم شود و مردم بتوانند آزادانه منطق اسلام را بشنوند:(وَ قُلِ الْحَقُّ مِنْ رَبِّکمْ فَمَنْ شاءَ فَلْیؤْمِنْ وَ مَنْ شاءَ فَلْیکفُرْ).[۵]

مقدمه سوم. ابزار پیشرفت اسلام تبلیغ بوده است.

اگر تاریخ اسلام را مطالعه کنیم می بینیم سبب پیشرفت آن، قدرت منطق و استدلال بوده است. گرچه این درست است که هم جهاد ابتدایی و هم جهاد دفاعی داشته ایم؛ اما جهاد غالباً بلکه دائماً برای رفع موانع بوده است. بنابراین، اسلام منطقی قوی دارد که مطابق فطرت است و لذا در جهان منتشر شده است. یک سرباز اسلامی به پاکستان یا هند نرفته تا اسلام را صادر کند. بله، شاهان اسلامی مانند نادر و غیر او جنگ هایی داشتند ولی آن ها جنگ شان بر سر اسلام آوردن مردم نبود. این همه مسلمانی که آنجا هست اثر تبلیغ بازرگانان مسلمان بوده است. گسترش اسلام در اندونزی در حالی که بیش از صد میلیون مسلمان دارد و مالزی و بسیاری جاها، بر اثر همان منطق بوده است. البته منطق همه جا کارساز نیست و باید دشمن که مانع تبلیغ است کنار رفته و محیط آزاد شود تا مبلغ بتواند مطلب خودش را بیان کند. اساس پیشرفت اسلام این آیه است: (ادْعُ إِلی سَبیلِ رَبِّک بِالْحِکمَهِ وَ الْمَوْعِظَهِ الْحَسَنَهِ وَ جادِلْهُمْ بِالَّتی هِی أَحْسَنُ إِنَّ رَبَّک هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبیلِهِ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدین).[۶] «با حکمت و اندرز نیکو، به راه پروردگارت دعوت نما، و با آنها به روشی که نیکوتر است، استدلال و مناظره کن، پروردگارت، از هر کسی بهتر می داند چه کسی از راه او گمراه شده است، و او به هدایت یافتگان داناتر است». جذابیت اسلام فوق العاده مؤثر بوده است و چون این جذابیت، عین فطرت و مطابق آن است سبب می شد مردم زیادی به این آیین گرایش پیدا کنند: (وَ رَأَیتَ النَّاسَ یدْخُلُونَ فی دینِ اللَّهِ أَفْواجاً) [۷] «و می بینی مردم گروه گروه وارد دین خدا می شوند». قرآن می فرماید: (وَ قالُوا لَنْ یدْخُلَ الْجَنَّهَ إِلاَّ مَنْ کانَ هُوداً أَوْ نَصاری تِلْک أَمانِیهُمْ قُلْ هاتُوا بُرْهانَکمْ إِنْ کنْتُمْ صادِقینَ)[۸] «آنها گفتند: هیچ کس جز یهود یا نصاری هرگز داخل بهشت نخواهند شد این آرزوی آنهاست، بگو: اگر راست می گویید دلیل خود را بیاورید!». این آیه اثبات می کند که پذیرش دین اجباری نیست؛ زیرا اگر واقعاً در پذیرش دین الزامی بوده، معنا ندارد بگوید: ( هاتوا بُرهانکم) پس اینکه می گوید برهانتان را بیاورید، معلوم می شود که دین بر اساس برهان و دلیل است. سوره حمد سراسر برهان است: (الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ) ؛ یعنی حمد برای خداست. چرا که او رَب و پرورنده و صاحب جهانیان است. بعداً هم صفاتی را می آورد که همه دلیل «الحمد» است. مثلِ ( الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ) یعنی او بر دنیا و آخرت، رحم دارد. پس حمد، مال خداست و تمامی این صفات برهان هستند.

مقدمه چهارم. تفتیش عقاید در اسلام ممنوع است.

در اسلام اگر یک نفر «لا اله الا الله» گفت و شهادتین بر زبان جاری کرد ما باید بپذیریم و حق تفتیش عقاید نداریم که آیا به صورت جدّی می گوید یاسخن او صوری و ظاهری است؟ تفتیش عقاید (انگیزیسیون) فقط در غرب بوده و توسط پاپ ها در مقابل تجدد طلب ها پدید آمد. مردم را زیر سؤال می بردند تا آنکه هزاران نفر طعمه آتش شدند. روایتی در سنن ابو داوود هست که به پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) عرض می