بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل از یکپارچه سازی لباس مردان تا مخالفت با حجاب زنان :

اعلام رسمی کشف حجاب در دی ماه سال ۱۳۱۴ش از سوی رضاشاه یک حرکت دفعی و یک باره نبود، بلکه زمینه های فرهنگی و سیاسی آن به سال های قبل بازمی گشت؛ زمینه هایی که به تدریج مقاومت ها و مخالفت هایی را در سطح جامعه ایجاد کرد.

رضاشاه از سال های ابتدایی آغاز سلطنتش به دنبال تغییر در زیست اجتماعی مردم بود. او آموزه های مذهبی و حضور روحانیون در زندگی اجتماعی را مانع پیشرفت ایرانیان می دانست. برپایه این نگرش سطحی، کشف حجاب یکی از حلقه های زنجیره ای بود که پایه های فرهنگی حکومت پهلوی اول را شکل می داد.

فایل پاورپوینت کامل از یکپارچه سازی لباس مردان تا مخالفت با حجاب زنان

بررسی کشف حجاب رضاشاهی بدون اشاره به «قانون اتحاد شکل البسه و تبدیل کلاه» ناقص است؛ قانونی که نشان دهنده نگاه شبه مدرنیستی حاکم بر سیاست های فرهنگی رضاشاه و نخبگان حامی اوست که استفاده از پوشش مرسوم و سنتی مردان ایرانی را یکی از عوامل سرشکستگی و نشانه عقب ماندگی ایرانیان می دانستند. از این رو در یک فرمان سراسری مقرر شد همه مردان کلاه جدیدی با نام «کلاه پهلوی» را بر سر بگذارندکه شبیه کلاه نظامیان فرانسوی در آن روزگار بود.

در ۶ دی ماه سال ۱۳۰۷ش، مجلس هفتم شورای ملی با فشار رضاشاه طرح «اتحاد شکل البسه و تبدیل کلاه» را در چهار ماده و هشت تبصره تصویب کرد؛ قانونی که در ماده اول آن آمده بود: «کلیه اتباع ذکور ایران که برحسب مشاغل دولتی دارای لباس مخصوص نیستند در داخله مملکت موظف هستند که ملبس به لباس متحد الشکل شوند».

در این قانون که زمان اجرای آن در شهرها از ۱ فروردین ۱۳۰۸ش و در روستاها از ۱ فروردین سال ۱۳۰۹تعیین شده بود، «هشت طبقه از جمله مجتهدین، مراجع امور شرعیه دهات و قصبات، مفتیان اهل سنت، پیش نمازان دارای محراب، محدثین، مدرسین فقه و اصول و روحانیون ایرانی غیرمسلم مستثنی بودند».

متخلفان از این قانون، در صورتی که شهرنشین بودند به جزای نقدی از یک تا پنج تومان و یا حبس از یک تا هفت روز و در صورتی که شهرنشین نبودند به حبس از یک تا هفت روز محکوم می شدند.

رضا شاه شش سال بعد (خرداد ۱۳۱۳ش) و پس از بازگشت از سفر ترکیه به عنوان تنها سفر خارجی در دوران حکومتش، این چنین دستور داد تا کلاه پهلوی روی سر مردان ایرانی به کلاه شاپو تغییر شکل دهد: «ما باید صورتا و سنتا غربی بشویم و باید در قدم اول کلاه ها تبدیل به شاپو بشود و هنگام افتتاح مجلس شورا همه باید با شاپو حاضر شوند و در مجلس هم باید کلاه را به عادت غربی بردارند».

زمینه سازی برای یک طرح عجیب

۱۷ دی ماه سال ۱۳۱۴ش که به عنوان روز اعلام رسمی کشف حجاب و منع حجاب شناخته می شود، حاصل حدود چهار دهه زمینه سازی های فکری از دوران مشروطیت تا کودتای ۱۲۹۹ و بسترسازی اجرایی رضاشاه بعد از رسیدن به قدرت است.

در این راستا، علاوه بر قانون اتحاد البسه، باید به رویدادها و اقداماتی همچون «دومین کنگره زنان شرق در ایران» در سال ۱۳۱۱ش، گسترش مدارس دختران به شیوه کشورهای اروپایی، سفر رضاشاه به ترکیه و تشکیل کانون بانوان در سال ۱۳۱۴ش اشاره کرد.

در فاصله اجرای قانون اتحاد البسه تا دی ماه ۱۳۱۴ش که کشف حجاب رسمیت یافت، تبلیغات فراوانی از سوی مطبوعات و محافل حکومتی برای کشف حجاب صورت گرفت. همچنین می توان به این موارد نیز به عنوان مقدمات اجرایی این تغییر اشاره کرد: «برگزاری مجالس سخنرانی و سرودخوانی در دبیرستان های دخترانه با حضور نمایندگان مجلس و مقامات عالی رتبه دولتی و همسرانشان، تأسیس مدارس مختلط تا سال چهارم ابتدایی، گسترش پیشاهنگی دختران در مدارس دخترانه، آماده شدن افکار عمومی به وسیله روزنامه ها و مجلات، توجه به آزادی بانوان به وسیله شاعران و نویسندگانی چون ملک الشعرای بهار، رشید یاسمی، سعید نفیسی و محمد حجازی و افزودن کلاه زنانه به کالاهای وارداتی در سال ۱۳۱۱ش».

سرانجام در ۱۷ دی ماه سال ۱۳۱۴ش به صورت رسمی اعلام شد که استفاده از چادر و هر چارقد یا سرپوشی به جز کلاه های اروپایی ممنوع است. پس از این تاریخ، متخلفان مورد حمله نیروهای شهربانی قرار گرفته و در ملأ عام چادر یا چارقدشان با خشونت و فحاشی از سرشان کشیده و پاره پاره می شد.

قیام مسجد گوهرشاد، علاج واقعه ای نامطلوب قبل از وقوع رسمی

قیام خونین مسجد گوهرشاد در تیرماه سال ۱۳۱۴ش واکنشی به موقع به این زمینه سازی های چندین ساله بود. رضاشاه، روحانیت را قوی ترین سازمان دهنده مقاومت اجتماعی پیش روی برنامه های خود می دید. برخورد بی رحمانه و خشن او با شیخ محمدتقی بافقی در نوروز سال ۱۳۰۶ش که به حضور بی حجاب همسر رضاشاه در حرم حضرت معصومه(س) معترض شده بود نیز در همین راستا قابل بررسی است.

نخستین واکنش روحانیت علیه حجاب زدایی از شیراز آغاز شد.

در ۱۳ فروردین ۱۳۱۴ش و در جریان جشنی که با حضور علی اصغر حکمت، وزیر معارف، در مدرسه شاهپور شیراز منعقد شده بود «عده ای از دختران جوان بر روی سن ظاهر گشته به ناگاه برقع از روی برگرفتند و با چهره ای باز و گیسوانی نمایان پایکوبی را آغاز کردند». با انتشار این خبر، فردای آن روز در مسجد وکیل شیراز، اجتماعی توسط روحانی مبارز سید حسام الدین فال اسیری برپا شد. وی در سخنرانی خود به انتقاد از عملکرد رژیم پرداخته و به مردم هشدار داد که مواظب توطئه ها باشند. به دنبال این سخنرانی، بلافاصله ایشان را دستگیر و محبوس کردند.

پس از دستگیری فال اسیری، روحانیون حوزه علمیه مشهد به اعتراض برخاستند و در منزل یکی از روحانیون طراز