فایل پاورپوینت کامل امامت و اندیشه عصمت

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل امامت و اندیشه عصمت :

واژه «امام» در لغت به چند معنا به کار می رود که برخی از آنها بدین قرارند: یکی راه، زیرا او، رهرو را به مقصد خود هدایت می کند. دیگری به معنای کسی که مردم به وی اقتدا می کنند، خواه در هدایت و خواه در گمراهی. خداوند فرموده است:

«وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّهً یهْدُونَ بِأَمْرِنا؛[۱] آنان را امامانی قرار دادیم که به دستور ما هدایت

می کنند». در آیه دیگر فرموده است: «وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّهً یدْعُونَ إِلَی النَّارِ؛[۲] آنان را امامانی قرار دادیم که به سوی آتش دعوت می کنند». انسان گاهی نسبت به چیزی امام و پیشوا و نسبت به چیزی دیگر مأموم و پیرو است. این معنای لغوی امام است؛ امّا در اصطلاح دینی و شرعی، امام به کسی گفته می شود که مردم در نماز به وی اقتدا کنند [یعنی پیش نماز]. البته، در این معنا، همواره توأم با یک قید به کار می رود؛ نظیر امام جمعه و امام جماعت و هرگاه به طور مطلق به کار رود، از این واژه، دو معنا اراده می شود: اوّل، پیامبر که مقام او بالاترین مقام هاست. دوم، وصی پیامبر. امام به معنای نبوت و وصایت در زمان خود در هرچیزی متبوع است، نه تابع؛ بدین معنا که در زمان امامت او باید دیگران از او پیروی کنند، نه او از دیگران.

امام به معنای پیامبر، کسی است که به وسیله روح الامین، از سوی خدا نصّی درباره او آمده باشد. و امام به معنای وصی، کسی است که نصّی از سوی خدا به وسیله پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و اله درباره او رسیده باشد. شرط اعتبار این نص آن است که نام و مشخّصات امام را بیان کند، نه این که خصوصیات او در قالب الفاظ عام و به صورت کلّی بیان شده باشد، چنان که در مورد مجتهد و حاکم شرع چنین است. نام امام باید با صراحت و نصّی خاص ثابت شود که تأویل و تخصیص را نپذیرد و هیچ گونه مجالی برای اشتباه و احتمال عکس و خلاف در آن وجود نداشته باشد. از این جا آشکار می شود که به کار بردن لفظ امام بدون آوردن قید در غیرپیامبر و وصی او خالی از اشکال نیست، بلکه استبعادی ندارد که حرام باشد چنان که به کار بردن لفظ وصی پیامبر صلّی اللّه علیه و اله در غیرامام معصوم حرام است.

به هرحال،