فایل پاورپوینت کامل امامت یعنی چه؟! (۱)

فایل پاورپوینت کامل امامت یعنی چه؟! (۱)؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل امامت یعنی چه؟! (۱) شامل 75 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل امامت یعنی چه؟! (۱) را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل امامت یعنی چه؟! (۱) با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل امامت یعنی چه؟! (۱) با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل امامت یعنی چه؟! (۱) تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل امامت یعنی چه؟! (۱) را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل امامت یعنی چه؟! (۱) :

عزیزان توجه داشته باشند اینجانب دو جلد کتاب ( ولایت شرط قبولی آعمال ) را در باره ولایت و امامت نوشته ام هم در سی دی موجود است و هم چاپ شده است مقداری از مطالب آن دو جلد را بصورت فشرده و خلاصه در دو یاد داشت پشت سر هم می آورم تا مورد استفاده قرار گیرد.

معنای امامت

امامت در لغت به معنای پیشوایی و رهبری است. در زبان عربی، کلمه امام، به معنای فرد یا چیزی است که به او اقتدا می شود. از این رو برای امام مصادیقی مانند قرآن کریم، پیامبر اکرم (ص )، جانشین پیامبر، امام در نماز جماعت، آمده است.

امامت آن است که شخص به گونه ای باشد که غیر او به او اقتدا کند به این صورت که اعمال و رفتار و گفتار خود را با قصد تبعیت با افعال و گفتار او تطبیق دهد. و با نگاهی دیگر کسی که متصدی حفظ و نگهداری دین آسمانی است و از جانب خدا به این سمت اختصاص یافته «امام» نامیده می شود. چنان که کسی که حامل روح وحی و نبوت و متصدی اخذ و دریافت احکام و شرایع آسمانی از جانب خدا می باشد «نبی» نام دارد.

کلمه امام در قرآن

قرآن کریم، واژه امام را برای برخی انسان ها و برخی موجودات دیگر به کار برده است کاربردهای غیر بشری امام عبارتند از: لوح محفوظ[سوره یس، آیه)

و کتاب آسمانی حضرت موسی. [ سوره هود، آیه] است. امام برای اشاره به انسان ها بر دو صورت امام حق و امام باطل به کار رفته است. مصادیق امام حق عبارتند از: پیامبران الهی، [سوره بقره، آیه؛ سوره انبیاء، آیه؛ سوره سجده، آیه) بندگان شایسته خداوند[سوره بقره، آیه؛ سوره انبیاء، آیه؛ سوره سجده، آیه] و مستضعفان. [ سوره قصص، آیه] همچنین پیشوایان کفر مانند فرعون و کارگزاران حکومت او، مصادیق امام باطل در قرآن کریم اند. [ سوره قصص، آیه)

در آیه ای قرآنی کلمه امام به گونه ای به کار رفته است که همه کاربردهای پیشین را شامل می شود: وَیوْمَ نَدْعُو کلّ أُناس بِإِمامِهِم. [ سوره اسراء، آیه]

معنای اصطلاحی

متکلمان، امامت را به دو صورت تعریف کرده اند: برخی از تعاریف عام است و شامل نبوت نیز می شود. مانند این تعریف که امامت را به «رهبری عمومی در مسائل دینی و دنیایی» تفسیر کرده است. [میر سید شریف، التعریفات، ق، ص؛ بحرانی، قواعد المرام، ق، ص؛ فاضل مقداد، ارشاد الطالبین، ق، ص؛ تفتازانی، شرح المقاصد، ق، ج، ص؛ میر سید شریف، شرح المواقف، ق، ج، ص

دسته دوم، تعریف هایی است که امامت را جانشینی پیامبر در امور دینی و اطاعت از امام را واجب می دانند. [حلی، الباب الحادی عشر، ش، ص؛ فاضل مقداد، ارشاد الطالبین، ق، ص ؛ فاضل مقداد، اللوامع الإلهیه، ق، ص ؛ میر سید شریف، شرح المواقف، ق، ج، ص؛ آمدی، أبکار الأفکار، ق، ج، ص؛ تفتازانی، شرح المقاصد، ق، ج، ص]

تعریف امامت به «رهبری امت اسلامی در امور دینی و دنیوی به عنوان جانشین پیامبر(ص)» مورد قبول همه فرقه های اسلامی است. [سبحانی، الملل والنحل، بی نا، ج، ص. ]

امکان جمع شدن نبوت و امامت در یک نفر:

نبوت و امامت گاهی جمع می شود و یک فرد دارای هر دو منصب پیغمبری و پیشوایی (اخذ شریعت آسمانی و حفظ بیان آن) می شود و گاهی از هم جدا می شوند، چنان که در ازمنه ای که از پیغمبران خالی است در هر عصر امام حقی وجود دارد و بدیهی است عدد پیغمبران خدا محدود و همیشه وجود نداشته اند.

خدای متعال در کتاب خود جمعی از پیغمبران را به امامت معرفی فرموده است. چنان که درباره حضرت ابراهیم علیه السلام می فرماید: «و اذ ابتلی ابراهیم ربه بکلمات فاتمهن قال انی جاعلک للناس اماما قال و من ذریتی قال لاینال عهدی الظالمین؛ [به کمال مطلوب خود رسیده است. سوره بقره، آیه ۱۲۴- ] وقتی که خدای ابراهیم او را به کلمه هایی امتحان کرد پس آن ها را تمام کرده و به آخر رسانید، فرمود: من تو را برای مردم امام و پیشوا قرار می دهم، ابراهیم گفت و از فرزندان من، فرمود عهد و فرمان من به ستمکاران نمی رسد».

و می فرماید: «وجعلناهم ائمه یهدون بامرنا؛ [سوره انبیاء، آیه ۷۳- ] و ما ایشان را پیشوایانی قرار دادیم که به امر ما هدایت و رهبری می کردند».

جایگاه امامت در شیعه

از دیدگاه شیعه، امامت از اصول عقاید اسلامی است ولی معتزله و اشاعره و دیگر مذاهب اسلامی آن را از فروع دین می دانند. در فرهنگ شیعی، مسئله امامت علاوه بر خلافت، شامل امور دیگری نیز می شود.

ضرورت وجود امام

از دید متکلمان امامیه، امامت واجب است و وجوب آن هم وجوب کلامی است؛ یعنی وجوب علی الله، نه وجوب علی الناس. معنای این وجوب این است که امری مقتضای عدل و حکمت و جود و. . . دیگر صفات کمال الهی است و چون ترک چنین عملی مستلزم نقص در ساحت خداوند است و در نتیجه محال است، پس انجام آن عمل واجب و ضروری است. البته این وجوب ناشی از صفات کمالی خداوند است نه اینکه کسی آن را بر خداوند واجب کند. همانطور که خداوند رحمت و هدایت را بر خود واجب ساخته است:

خواجه نصیر در این باره می گوید:

«امامیه معتقدند منصوب کردن امام لطف است؛ زیرا مردم را به طاعت نزدیک می کند و از معصیت دور می سازد و لطف نیز بر خداوند واجب است. »[طوسی، تلخیص المحصل، ق، ص. ]

امامت و خلافت

از منظر تاریخی مهم ترین مسئله ای که پس از پیامبر(ص) مورد بحث و گفت وگوی مسلمانان قرار گرفت، امامت بود. هیچ یک از آموزه های دینی، در هیچ زمانی مانند امامت مورد بحث و نزاع واقع نشده است( سبحانی، الملل والنحل، بی نا، ج، ص. . ]

رهبری امت اسلامی پس از پیامبر (ص) به لحاظات گوناگون، با عناوین مختلفی از جمله امامت و خلافت خوانده می شود. این منصب از آن جهت که راهبری و پیشوایی است، امامت خوانده می شود و بدین لحاظ که جانشینی پیامبر (ص) شمرده می شود، آن را خلافت می گویند. بر این اساس، امام در شریعت اسلامی خلیفه و جانشین رسول الله (ص) است. البته در این که آیا می توان او را خلیفه اللّه نیز نامید در میان اهل سنت دو نظر وجود دارد: برخی این عنوان را جایز شمرده و برخی دیگر آن را نادرست دانسته اند. [ مقدمه ابن خلدون، بی نا، ص. ) روایات اهل بیت(ع) نیز امامت را خلافت خدا و پیامبر دانسته اند. [ کلینی، اصول کافی، ق، ج، ص. ]

امامت؛ عهد الهی

قرآن کریم، امامت را برتر از نبوت دانسته است، زیرا درباره ابراهیم، یادآور شده است که او پس از دست یافتن به مقام نبوت و رسالت و موفقیت در ابتلائات و آزمون های الهی، مقام امامت به او اعطا شود. [سوره بقره، آیه] بر اساس آیه سوره بقره خداوند از امامت به عنوان عهد و پیمان الهی یاد می کند. در روایات اهل بیت(ع) نیز به این مطلب اشاره شده است. [کلینی، اصول کافی، ق، ج، ص ، و ؛ آمدی، غایه المرام، ش، ج، ص ؛ بحرانی، البرهان فی تفسیر القرآن، ش، ج، ص

آیه اکمال دین الیوم اکملت لکم دینکم و اتممت علیکم نعمتی و رضیت لکم الاسلام دینا. البته عزیزان توجه داشته باشند اینجانب دو جلد کتاب ( ولایت شرط قبولی اعمال ) را در این موضوع نوشته ام و آیات و اخبار مربوطه را در آن دو جلد آورده ام )

ه در شأن نزول آیه اکمال دین[سوره مائده، آیه] نقل شده است نیز جایگاه بالای امامت به دست می آید. مطابق این روایات، این آیه، در مورد واقعه غدیر خم نازل شده است که پیامبر(ص) به فرمان خداوند، علی(ع) را به عنوان پیشوای امت اسلامی پس از خود معرفی کرد. [ امینی، الغدیر، ق، ج، ص ؛ آمدی، غایه المرام، ش، ج، ص ] بر این اساس، دین اسلام، به وسیله امامت

از نظر علمای اهل سنت چند آ یه در قرآن در باره علی علیه السلام است؟!

۱ – قاضی ابوالقاسم حسکانی (شواهدالتنزیل ) ۲۰۰ آیه. ۲ – بیش از ۳۰۰ آیه ۳ از ابن عباسق قال ابن عباس نزلت فی علی اکثر من ثلاثماه آیه فی الفرآن – یک چهارم قرآن. ۴ – یک سوم قرآن. ( دلایلش از صفحه ۴۷ ببعد ج ۱ کتاب ولایت شرط قبولی اعمال.

چند آیه از قرآن در باره امیر مومنان علیه السلام

آیه اکمال الدین مائده آیه ۳ – سال سادل معارج آیه ۱ ۴ – آیه ولایت مائده ۵۵-۵۶ – آیه هدایت رعد ۷ – آیه اولی الامر نساء۵۹ – آیه مباهله آل عمران ۶۹ -آیه خبل المتین آل عمران آیه ۱۰۴ – سوال از نعمت تکاثر ۸ –

آیه تبلیغ[سوره مائده، آیه] نیز بیانگر همین مطلب است، زیرا مطابق این آیه و با توجه به روایات شان نزول آن، امامت از چنان جایگاهی برخوردار بوده است که اگر پیامبر (ص) آن را ابلاغ نمی کرد، گویی رسالت الهی خویش را ابلاغ نکرده است و زحمات ایشان از بین می رفت. [امینی، الغدیر، ق، ج، ص ؛ آمدی، غایه المرام، ۱۹۴ – ش، ج، ص ] و آیات فراوان دیگر. به کتاب ( ولایت شرط قبولی اعمال ) اینجانب در سی دی یا خود کتاب و مدارک آنها مراجعه شود

اهمیت امامت در قیامت

بر اساس قرآن کریم، روز قیامت هر کسی به سمت پیشوا و رهبر خویش می رود:

یوْمَ نَدْعُو کلّ أُناس بإِمامِهِمْ (ترجمه: [یاد کن] روزی را که هر گروهی را با پیشوایشان فرا می خوانیم. )[ –]

این مطلب، در حدیثی که شیعه و اهل سنت از امام رضا(ع) نقل کرده اند نیز آمده است. بر این اساس، روز قیامت هر گروهی را با نام کتاب آسمانی و سنت پیامبر و امام زمان آنان فرا می خوانند. [طبرسی، مجمع البیان، بی نا، ج، ص. ]

امیرالمؤمنان (علیه السلام) فرموده است:

«امامان، رهبران و راهنمایان خداوند بر بندگان او هستند و کسی داخل بهشت نخواهد شد، مگر این که آنان را بشناسد و آنان نیز او را بشناسند، و کسی داخل دوزخ نخواهد شد، مگر این که آنان را انکار کند و آنان نیز او را انکار نمایند. »[نهج البلاغه، خطبه . ]

در احادیث متعددی از امامان شیعه (علیهم السلام) روایت شده که نماز، زکات، روزه، حج و ولایت ارکان اسلام به شمار می روند و در این میان ولایت از جایگاه برتری برخوردار است، زیرا کلید و راهنمای آنان است. [کلینی، اصول کافی، ق، ج، ص، حدیث و ] به کتاب ( ولایت شرط قبولی اعمال ) اینجانب در سی دی یا خود کتاب مراجعه شود

مذاهب غیر شیعی

اکثریت مذاهب اسلامی، امامت را واجب می دانند اگر چه در اینکه آیا واجب فقهی است یا کلامی و نقلی است یا عقلی اختلاف وجود دارد.

وجوب نقلی: اشاعره نیز امامت را واجب می دانند ولی چون به حسن و قبح عقلی و واجب بودن هیچ چیزی بر خداوند اعتقاد ندارند، آن را بر مردم واجب می دانند و وجوب آن را نقلی و بر اساس روایات می دانند نه عقلی. عضدالدین ایجی معتقد است که نزد اشاعره، نصب امام نقلا واجب است[ میر سید شریف، شرح المواقف، ق، ج، ص] و این بدان معناست که چون خداوند فرموده وجود امام و منصوب شدن او واجب است نه اینکه عقل ما فهمیده باشد.

وجوب عقلی: معتزله، ماتریدیه، اباضیه و گروهی از زیدیه، امامت را بر مردم واجب دانسته اند. برخی از معتزله، وجوب امامت را عقلی و برخی دیگر، وجوب آن را نقلی شمرده اند. [طوسی، قواعدالعقائد، ق، ص؛ تفتازانی، شرح المقاصد، ق، ج، ص؛ طوسی، تلخیص المحصل، ق، ص؛ حلی، کشف المراد، ق، ص؛ میر سید شریف، شرح المواقف، ق، ج، ص

دلایل وجوب امامت

آیه اولی الامر به کتاب ( ولایت شرط قبولی اعمال ) اینجانب در سی دی یا خود کتاب مراجعه شود

یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَطِیعُوا اللَّهَ وَأَطِیعُوا الرَّسُولَ وَأُولِی الْأَمْرِ مِنْکمْ

در این آیه خداوند فرمان می دهد که از اولی الامر اطاعت شود؛ پس باید اولی الامر موجود باشند تا از آنها اطاعت شود. [طوسی، تلخیص المحصل، ق، ص] تفتازانی با اشاره به این دلیل می گوید: «وجوب اطاعت از اولی الامر مقتضی تحقق آن است. »[تفتازانی، شرح المقاصد، ق، ج، ص]

حدیث من مات

پیامبر(ص) فرمودند: «مَنْ ماتَ وَ لَمْ یعْرِفْ إمامَ زَمانِهِ ماتَ مَیتَهً جاهِلِیهً»[مجلسی، بحارالأنوار، ق، ج، ص ؛ مسعودی، اثبات الوصیه، ق، ج، ص ؛ نیشابوری، المستد