فایل پاورپوینت کامل امر به معروف و نهی از منکر و مصلحت عمومی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل امر به معروف و نهی از منکر و مصلحت عمومی :

در خطبه معروف حضرت زهرا معروف به خطبه فدکیه در باره امر به معروف حضرت می فرماید: والأمربالمعروفِ مصلحهً للعامّهِ.

با این که نهی از منکر در مصلحت اجتماعی مؤثر و بلکه در بازداشتن جامعه از منکرات تقریباً اساس برای معروف است، ازاین رو فقط‍ به امر به معروف اکتفا نمود؛ ولی هر دو قرین هم می باشند. اگر ریشه و عامل بسیاری از فضایل اخلاقی را در افراد بررسی کنیم، خواهیم دید که جهت عمد آن، رواج فضیلت و ارج نهادن جامعه به آن می باشد و کسب آن موجب آبرو و وجهه دار شدن در اجتماع است. پس نقش محیط‍ و تلقی اجتماع در واداشتن به خوبی ها و بازداشتن از منکرات بسیار مهم است. در محیطی که فساد، رایج باشد قضیه به عکس خواهد بود. فضیلت ها مای عقب ماندگی تلقی شده و به حساب زبونی و بیچارگی گذارده می شود و پستی ها به اسم زرنگی و جلو بودن و یا با آب و رنگ دیگری مانند «ترقی» معرفی می شود. در چنین موقعیتی اراذل و اوباش، سران اجتماع شده و جامعه مانند منجلاب گندیده ای می گردد که خواهی نخواهی چون کام اجتماع، قوی است دامن همه را آلوده می کند.

از این رو آن حضرت، امر به معروف را مای مصلحت عامه می داند. باید برای احیا و حفظ‍ ارزش ها در جامعه خوب، خوب بماند و بد، بد بماند و این جز در سای امر به معروف و نهی از منکر میسر نیست. بر این اساس باید خوبی ها را در اجتماع رواج داد تا اجتماع خود به خود به طرف اصلاح برود.

اگر در اجتماعی فضیلت حاکم شد بالطبع اجتماع به سوی فضیلت حرکت خواهد کرد و اگر فساد حاکم شد باز اجتماع به طرف فساد خواهد رفت. در اسلام بر دو اصل در اشاعه معروف و برای حفظ‍ مصلحت جامعه تأکید شده است:

.۱ از راه تشویق. رهبر جامعه نیکوکاران را تشویق و بدکاران را توبیخ می نماید.

.۲ جلوگیری از بی تفاوتی جامعه؛ یعنی جامعه را به مبارزه منفی واداشتن و قطع رابط اجتماعی با متخلفین. این نوع مبارزه در عصر نبوت انجام گرفت. سه نفر از شرکت در جنگ تبوک سرباز زدند. مسلمانان پس از مراجعت از جنگ، مبارزه منفی را با آنان شروع کردند. دامن مبارزه منفی به خانواد متخلفین هم سرایت کرد و چنان عرصه بر آنان تنگ شد که جهان با این وسعت در نظر آنان تیره و تار گردید(توبه ۱۱۸)

اما مراد از معروف و منکر و ملاک معروف و منکر بودن چیست؟ معروف از «عُرف» گرفته شده؛ یعنی شناخته شده و منکر در مقابل آن، است یعنی ناشناخته. می توان در تعریف معروف چنین گفت: کاری که عقل و شرع آن را بپذیرد «معروف» نامیده می شود. در مقابل آن، به هر کاری که عقل و شرع آن را نپذیرد «منکر» گفته می شود