فایل پاورپوینت کامل تاریخ تاسیس مذهب شیعه

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل تاریخ تاسیس مذهب شیعه؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل تاریخ تاسیس مذهب شیعه انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 62 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل تاریخ تاسیس مذهب شیعه:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل تاریخ تاسیس مذهب شیعه آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل تاریخ تاسیس مذهب شیعه با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل تاریخ تاسیس مذهب شیعه از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل تاریخ تاسیس مذهب شیعه، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تاریخ تاسیس مذهب شیعه :

تعریف شیعه در لغت و اصطلاح

شیعه در لغت بر دو معنا اطلاق می شود، یکی توافق و هماهنگی دو یا چند نفر بر مطلبی، و دیگری، پیروی کردن فردی یا گروهی، از فرد یا گروهی دیگر. (المیزان، ج، ص. ). در زبان عربی در اصل به معنای یک، دو یا گروهی از پیروان است. در قرآن این لفظ چندین بار به این معنا به کار رفته است. برای نمونه در آیه سوره قصص درباره یکی از پیروان موسی از عنوان شیعه موسی و در جای دیگر از ابراهیم به عنوان شیعه نوح یاد می کند. در تاریخ اسلام لفظ شیعه، به معنای اصلی و لغوی اش برای پیروان افراد مختلفی به کار می رفت. برای مثال، گاهی از شیعه علی بن ابی طالب و گاهی از شیعه معاویه بن ابی سفیان نام برده شده. اما این لفظ به تدریج معنای اصطلاحی پیدا کرد و تنها بر پیروان علی که به امامت او معتقدند اطلاق می شود. (< محمدعلی شمالی، شیعه شناسی مقدماتی، ص .

واژه شیعه در زمان حیات پیامبر از طرف ایشان به دوست داران علی بن ابی طالب گفته شد. پس از وفات پیامبر کسانی که معتقد به اولویت علی ابن ابی طالب برای خلافت بودند شیعه نامیده می شدند. تمایز این گروه از دیگر مسلمین تا زمان امام پنجم شیعیان فقط در محبت به اهل بیت و اعتقاد به شایستگی انحصاری آن ها برای حکومت مسلمین بود. از زمان امام پنجم شیعیان – محمد بن علی ملقب به باقر – به تدریج شیعه به عنوان یک مکتب مجزای فقهی حقوقی درآمد. در زمان امام ششم – جعفر ابن محمد صادق – با گسترش مباحث کلامی شیعیان (پیروان ایشان) از نظر کلامی نیز در کنار معتزله و اشاعره مکتب ویژه خود را پایه گذاری کردند. [مدرسی طباطبایی، مکتب در فرایند تکامل، شابک ––– صفحه: –) از زمان امام ششم شیعیان (شیعیان غیر زیدی) – جعفر ابن محمد صادق – و به دلیل پرهیز ایشان از تلاش برای دستیابی به قدرت سیاسی در سایه جدال بین امویان و عباسیان در بین غالب شیعیان اعتقاد چنین بود که تا زمان قیام قائم آل محمد (که شناخته شده نبود) تغییری در وضعیت سیاسی شیعیان ایجاد نخواهد شد و به همین دلیل شیعیان تا سال ها بعد همواره از امامان بعدی در مورد اینکه قائم هستند یا نه پرس و جو می کردند. [مدرسی طباطبایی، مکتب در فرایند تکامل، شابک ––– صفحه: –۴۰]

اکنون «شیعه» در اصطلاح به آن عده از مسلمانان گفته می شود که به خلافت و امامت بلافصل علی معتقدند، و بر این عقیده اند که امام و جانشین پیامبر اسلام از طریق نصّ شرعی تعیین می شود، و امامت علی و دیگر امامان شیعه نیز از طریق نص شرعی ثابت شده است. [اوائل المقالات، ص. ][شهرستانی، الملل و النحل، ج، ص. ]

پس شیعه در لغت و کلمه شیعه در دو آیه ذیل و آیات دیگر از این دست، به معنای گروهی از یاران و پیروانان را گویند؛

۱ – و دخل المدینه علی حین غفله من أهلها فوجد فیها رجلین یقتتلان هذا من شیعته و هذا من عدوّه فاستغاثه الّذی من شیعته علی الّذی من عدوّه فوکزه موسی فقضی علیه. سوره قصص، آیه ۱۵-

۲ – و إنّ من شیعته لإبراهیم سوره صافات، آیه ۸۳-

آغازتشیع

درباره آغاز تشیع و زمان پیدایش آن، در میان مفسرین و مورخین – اقوال و آرایی است که بعضی از آنها را به شرح زیر می آوریم.

۱-. ابن خلدون: معتقد است که: «شیعه در ایّام شورا پیدا شد. ( العبر.

۲- – ابن حزم: بر این عقیده است که، شیعه بعد از قتل عثمان آشکار شد. (. الفصل فی الملل والنحل، ج ۲، ص ۸۰.

۳- – عثمان بن عبدالله حنفی: این شخص نیز بر دیدگاه ابن حزم تأکید کرده و گفته است: «جدایی امت در زمان ابوبکر و عمر و عثمان نبود و همانا بعد از کشته شدن عثمان، رافضه آشکار شد». ( الفرق المتفرقه بین أهل الذیغ والزندقه، ص ۶- ۱۵

۴- ابن ندیم: بر این باور است که:

«شیعه هنگامی به وجود آمد که طلحه و زبیر با علی (علیه السلام) مخالفت کردند و آن را به بهانه خون خواهی عثمان بن عفان (از خلافت ) رد کردند ہ الفهرست، ص ۱۷۵-

۶ – طه حسین پس از بیان مطالبی می گوید:

«و به طور کلّی می توان گفت که برای علی (علیه السلام) شیعه ای ممتاز از امت، قبل از فتنه وجود نداشته است که فقها و متکلّمان در اثنای حکومت او بشناسند»(. الفتنه الکبری، ص ۶۰۳، ج ۲، ص ۶۰۱-

۶- برنارد لویس: مستشرق در این باره چنین است:

«تأسیس شیعه بعد از کشته شدن امیرالمؤمنین (علیه السلام) و شهادت امام حسین (علیه السلام) بوده

۷ -. گروهی از علمای قدما و مؤخّران بر این عقیده اند که تشیع از زمان رسول خدا(صلی الله علیه واله) تشکیل و اعلام شد. بعضی از اظهار نظرهای آنها به شرح زیر است:

۱- سعد قمی: تأکید کرده است که:

اوّلین گروه در اسلام شیعه است و آن گروه امام علی بن ابی طالب (علیه السلام) است که به پیروی از او و اعتقاد به امامت او معروفند (المقالات و الفرق، ص ۱۵- ).

همچنین قمی تصریح کرده است که:

در پیشاپیش شیعه، نخستین صحابه پیامبر(صلی الله علیه واله) مثل صحابی مجاهد، عمّار یاسر و انقلابی بزرگ ابوذر غفّاری و مستشار پیامبر(صلی الله علیه واله) سلمان فارسی و مقداد بن اسود بودند که به اسم شیعه ملقّب شدند. ( فرق الشیعه، ص ۱۵- ).

۲- فخر رازی نیز تصریح کرده که: «به این گروه، شیعه علی و یاران علی (علیه السلام) می گفتند و پیامبر(صلی الله علیه واله) درباره آنها گفته است:

بهشت مشتاق چهار نفر است: سلمان، ابوذر، مقداد و عمّار-(. الزینه ورقه، ص۲۰۵-

۳- شیخ مفید: وی این چهار صحابی رسول خدا(صلی الله علیه واله) را ارکان چهارگانه نامیده است؛ یعنی ارکان اسلام. ( الزینه ورقه، ص ۲۰۵؛ والاختصاص، ص ۶-

۴- امام کاشف الغطا: شیخ محمّد حسین آل کاشف الغطا گفته است: «اوّل کسی که بذر تشیع را در سرزمین اسلام کاشت، شخص صاحب شریعت اسلامی بود؛ یعنی بذر تشیع، دوش به دوشِ بذر اسلام و پهلو به پهلو و به موازات آن قرار گرفته است»( أصل الشیعه و أصولها. ).

5- علّامه شیخ محمّد حسین مظفّر گفته است: دعوت به تشیع در روزی که ناجی بزرگ، محمّد (صلی الله علیه واله) صدایش را به کلمه «لا اله الّا الله» بلند کرد، شروع شد و آن زمانی بود که آیه «و أنذر عشیرتک الأقربین» نازل شد و پیامبر(صلی الله علیه واله) بنی هاشم را جمع کرد و آنها را انذار داد و گفت: «کدام یک از شما مرا یاری می کنید تا اینکه او برادر، وارث، وصیّ و خلیفه من در بین شما بعد از من باشد؟» احدی جواب او را نداد مگر علی مرتضی (علیه السلام). رسول خدا(صلی الله علیه واله) به آنها گفت:

«این برادر من و وزیر من و وصیّ من و خلیفه من در بین شما بعد از من است؛ از او بشنوید و او را اطاعت کنید. » پس دعوت به تشیع ابوالحسن از سوی صاحب رسالت و هم زمان با دعوت برای شهادتین بود و از آنجاست که ابوذر از شیعیان علی (علیه السلام) است».

۶- ثقه الاسلام شیخ صدوق (ره) تصریح کرده است که: «تشیع برای امام، امیر المؤمنین (علیه السلام) در عهد رسول خدا(صلی الله علیه واله) بود و او شیعه را به بهشت بشارت داد». (

المقالات و الفرق، ص ۱۵-

آنچه بر حسب تحقیقات علمی، به دور از عواطف تقلیدی و احساسات مذهبی به دست آمده، این است که شیعه در زمان رسول خدا (صلی الله علیه واله) به وجود آمده است و ایشان اوّل کسی هستند که این بذر را نشانده، پرورش داده و در تمام مراحل زندگی شان مواظب آن بوده اند. آنچه این موضوع را تأیید می کند و دلالت بر آن دارد، روایاتی است که از رسول خدا(صلی الله علیه واله) رسیده است. در این روایات، سمت «تشیع» بر پیروان امیرمؤمنین (علیه السلام) اطلاق شده، آنها را تمجید کرده و به جایگاه آنها در فردوس اعلی بشارت داده شده است. در اینجا بعضی از این روایات را می آوریم:

رسول خدا (صلی الله علیه واله) فرمودند: ای علی تو و شیعیانت در کنار حوض بر من وارد می شوید. -(مجمع الزوائد، ج ۹، ص ۱۳۱؛ کنوز الحقائق، ص ۱۸۸، الاستیعاب، ج ۲، ص ۴۵۷-

ای علی! به زودی تو نزد خدا وارد می شوی در حالی که شیعیان تو راضی و مورد رضایت خدا هستند و دشمنانت معذّب به عذابی سخت خواهند بود. ( الصواعق المحرقه، ص ۹۳؛ مجمع الزوائد، ج ۹، ص ۱۳۱- ۲

علی و شیعه او، آنها در روز قیامت رستگارند. ۰(کنوز الحقائق، ص ۹۲- شیعه علی، آنها رستگارند. (- کنوز الحقائق، ص ۸۲

ای علی، خدا تو و ذریّه تو و فرزندانت و اهل و شیعه تو و دوستان شیعه تو را آمرزید. همانا تو دارای قلب بزرگی هستی. (- الصواعق المحرقه، ص ۹۶

سیوطی در تفسیر قول خدای متعال که می فرماید:

آنهایی که ایمان آوردند و عمل صالح انجام دادند، آنها بهترین مردمند.

می گوید: ابن عساکر از جابر بن عبدالله روایت کرده است که گفت: نزد پیامبر(صلی الله علیه واله) بودیم؛ پس علی (علیه السلام) وارد شد. پیامبر(صلی الله علیه واله) گفت: سوگند به آن کسی که جانم در دست قدرت اوست، این علی و شیعه او رستگارانند. و این آیه نازل شد: «انّ الّذین آمنوا و عملوا الصّالحات اولئک هم خیر البریّه»؛ پس اصحاب پیامبر(صلی الله علیه واله) وقتی علی (علیه السلام) می آمد، می گفتند: «خیر البریّه» آمد ( الدرّ المنثور. –

مجمع البیان، ج ، ص

ابن مردویه از علی (علیه السلام) روایت می کند که:

رسول خدا(صلی الله علیه واله) به من گفت: «آیا نشنیدی قول خدای متعال را که فرمود: «انّ الّذین آمنوا و عملوا الصّالحات اولئک هم خیر البریّه» تو و شیعه تو، وعده گاه من و وعده گاه شما حوض است؛ وقتی امت ها برای حساب آورده شوند و پیشوای مسروران را دعوت کنند». (- الدرّ المنثور.

این گونه احادیث فراوان در صحاح شش گانه اهل سنّت ذکر شده اند و بر