فایل پاورپوینت کامل تربیت فرزند در سخن و سیره اهل بیت(ع)

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل تربیت فرزند در سخن و سیره اهل بیت(ع)؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل تربیت فرزند در سخن و سیره اهل بیت(ع) انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 26 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل تربیت فرزند در سخن و سیره اهل بیت(ع):

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل تربیت فرزند در سخن و سیره اهل بیت(ع) آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل تربیت فرزند در سخن و سیره اهل بیت(ع) با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل تربیت فرزند در سخن و سیره اهل بیت(ع) از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل تربیت فرزند در سخن و سیره اهل بیت(ع)، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تربیت فرزند در سخن و سیره اهل بیت(ع) :

یا أَیُّهَا اَلَّذِینَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَکُمْ وَ أَهْلِیکُمْ ناراً وَقُودُهَا اَلنّاسُ وَ اَلْحِجارَهُ عَلَیْها مَلائِکَهٌ غِلاظٌ شِدادٌ لا یَعْصُونَ اَللّهَ ما أَمَرَهُمْ وَ یَفْعَلُونَ ما یُؤْمَرُونَ

ای کسانی که ایمان آورده اید خود و خانواد خویش را از آتشی که هیزم آن انسانها و سنگهاست نگه دارید؛ آتشی که فرشتگانی بر آن گمارده شده که خشن و سختگیرند و هرگز فرمان خدا را مخالفت نمی کنند و آنچه را فرمان داده شده اند(به طور کامل) اجرا می نمایند! (تحریم‏ – آیه ۶)

حق فرزند بر پدر

عَنِ النَّبِیِّ ص أَنَّهُ قَالَ لَه:‏ ..یَا عَلِیُّ حَقُّ الْوَلَدِ عَلَى وَالِدِهِ أَنْ یُحْسِنَ اسْمَهُ وَ أَدَبَهُ وَ یَضَعَهُ مَوْضِعاً صَالِحاً[۱]

از پیامبر صلی الله علیه و آله روایت شده که به امام علی علیه السلام فرمود: حق پسر بر پدر آنست که او را بنام نیکو بنامد و به آداب نیک مؤدب نماید و او را بکارهاى نیک و مشروع وابدارد.

حق فرزند بر پدر آن است که او را نام نیکو نهد و نیکش ادب آموزد و قرآنش تعلیم دهد.

وَ قَالَ ص مِنْ حَقِّ الْوَلَدِ عَلَى وَالِدِهِ ثَلَاثَهٌ یُحَسِّنُ اسْمَهُ وَ یُعَلِّمُهُ الْکِتَابَهَ وَ یُزَوِّجُهُ إِذَا بَلَغَ.[۲]

و پیامبر (ص) فرموده ‏اند: از جمله حقوق فرزند بر پدر سه چیز است: نامش را نیکو نهد و به او نوشتن بیاموزد و چون به حد بلوغ رسید، او را همسر دهد.

حَقُّ الْوَلَدِ عَلَى الْوَالِدِ أَنْ یُحَسِّنَ اسْمَهُ وَ یُحَسِّنَ أَدَبَهُ وَ یُعَلِّمَهُ الْقُرْآن‏[۳]

حق فرزند بر پدر آن که نام نیکو بر فرزند نهد، خوب تربیتش کند، و او را قرآن بیاموزد

تاثیر نام نیک

عَنْ سُلَیْمَانَ الْجَعْفَرِیِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ ع یَقُولُ لَا یَدْخُلُ الْفَقْرُ بَیْتاً فِیهِ اسْمُ مُحَمَّدٍ أَوْ أَحْمَدَ أَوْ عَلِیٍّ أَوِ الْحَسَنِ أَوِ الْحُسَیْنِ أَوْ جَعْفَرٍ أَوْ طَالِبٍ أَوْ عَبْدِ اللَّهِ أَوْ فَاطِمَهَ مِنَ النِّسَاءِ.[۴]

سلیمان جعفرى گوید: «از امام موسى کاظم علیه السلام شنیدم که مى‏فرمود: فقر داخل خانه ‏اى نمى‏ شود که در آن نام محمّد یا احمد یا على یا حسن یا حسین یا جعفر یا طالب یا عبداللَّه یا فاطمه از زنان باشد.»

سیره امام حسین در نام گذاری فرزندان

عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْعَزْرَمِیِّ قَالَ: اسْتَعْمَلَ مُعَاوِیَهُ مَرْوَانَ بْنَ الْحَکَمِ عَلَى الْمَدِینَهِ وَ أَمَرَهُ أَنْ یَفْرِضَ لِشَبَابِ قُرَیْشٍ فَفَرَضَ لَهُمْ فَقَالَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ ع فَأَتَیْتُهُ فَقَالَ مَا اسْمُکَ فَقُلْتُ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ فَقَالَ مَا اسْمُ أَخِیکَ فَقُلْتُ عَلِیٌّ قَالَ عَلِیٌّ وَ عَلِیٌّ مَا یُرِیدُ أَبُوکَ أَنْ یَدَعَ أَحَداً مِنْ وُلْدِهِ إِلَّا سَمَّاهُ عَلِیّاً ثُمَّ فَرَضَ لِی فَرَجَعْتُ إِلَى أَبِی فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ وَیْلِی عَلَى ابْنِ الزَّرْقَاءِ دَبَّاغَهِ الْأَدَمِ لَوْ وُلِدَ لِی مِائَهٌ لَأَحْبَبْتُ أَنْ لَا أُسَمِّیَ أَحَداً مِنْهُمْ إِلَّا عَلِیّاً.[۵]

عبدالرحمن بن محمّد عزرمى گوید: معاویه، مروان بن حکم را بر مدینه گمارد و به او دستور داد که براى جوانان قریش سهمى از بیت المال را معیّن کند.

او براى‏شان مبلغى را معیّن کرد. امام سجّاد علیه السلام گوید: نزد او رفتم. او گفت: نامت چیست؟ گفتم:

على بن حسین. گفت: نام برادرت چیست؟ گفتم: على. گفت: على و على. پدرت نمى‏خواسته که احدى از فرزندانش را به نامى جز على بنامد. سپس براى من هم سهمى معیّن کرد. من به سوى پدرم بازگشتم و به او خبر دادم. حضرت فرمود: واى من بر فرزند زن آبى چشم که پوست دباغى مى‏کند اگر صد فرزند برایم متولّد شود دوست دارم که احدى از آنان را جز به نام على ننامم.

آموزش قرآن به فرزند در سیره امام حسین(ع)

قیل انّ عبد الرّحمن السلمى: علّم ولد الحسین علیه السلام الحمد فلمّا قرأها على أبیه أعطاه ألف دینار و ألف حُلّه و حشا فاه درّاً فقیل له فی ذلک قال و أین یقع هذا من عطائه یعنى تعلیمه.[۶]

در کتاب مناقب ابن شهرآشوب آم