فایل پاورپوینت کامل تعریف امامت، خلافت، در لغت و اصطلاح

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تعریف امامت، خلافت، در لغت و اصطلاح :

امامت در لغت، تعریف امامت، خلافت

امامت در لغت

امامت، به معنای «پیشوایی» است. به کسی امام می گویند که مورد توجّه گروهی واقع می شود و از گفتار و رفتارش پیروی می کنند.

راغب می نویسد:

امام، به انسانی گفته می شود که مورد توجّه گروهی از مردم قرار می گیرد و از گفتار و رفتارش پیروی می کنند. به کتابی هم که مردم از آن پیروی می کنند، امام گفته می شود.[۱]

امام، می تواند پیشوای حق باشد و مردم را به صلاح و خوبی دعوت کند و می تواند پیشوای باطل باشد و پیروانش را به فساد دعوت کند. در قرآن کریم، امامت، در هر دو معنا استعمال شده است. «و جعلنا منهم أئمه یهدون بأمرنا لمّاصبروا و کانوا بآیاتنا یوقنون».[۲]«وجعلناهم أئمه یدعون إلی النار و یوم القیامه لا ینصرون».[۳]

امام جماعت را بدین جهت امام می گویند که نمازگزاران، به او اقتدا، و در افعال و اذکار نماز، از او پیروی می کنند.

امام، گاهی، امام یک مسجد است، و گاهی امام یک شهر و گاهی امام یک کشور یا یک امّت بزرگ. امام، می تواند در مسائل معنوی و اخلاقی و سیر و سلوک باطنی، امام

باشد، و می تواند در مسائل سیاسی یا اجتماعی امام باشد، و می تواند در هر دو، ولی به هر حال در تحقّق مصداق امام، پیشوایی عملی لازم است.

به انسانی «امام» گفته می شود که به آن چه می گوید، عقیده مند باشد و با گفتار و کردارش، مردم را بدان سوی دعوت کند.

تعریف امامت

امامیّه، امامت را بدین گونه تعریف کرده اند:

۱ـ امامت، ریاست عامّه یک شخص در امور دین و دنیا به عنوان نیابت از پیامبر است.

۲ـ امامت، یعنی خلافت یک فرد از پیامبر در نگهداری دین و حفظ حوزه ملّت به گونه ای که بر همه مردم واجب است از او پیروی کنند.[۴]

۳ـ شیخ طبرسی، در تعریف امامت چنین نوشته است: «مستفاد از لفظ امام، دو چیز است: نخست این که در افعال و گفتارش، مقتدا و پیشوا است، و دوم این که اداره امور امّت و سیاست اداره آن ها را بر عهده می گیرد، و آن چه را که برای اداره جامعه لازم است، مانند تأدیب جنایتکاران، تعیین والیان، اقامه حدود، جنگ با دشمنان، انجام می دهد».[۵]

اهل سنّت نیز امامت را همین گونه تعریف کرده اند.[۶]

خلافت

گاهی هم به امام، «خلیفه» گفته می شود. خلافت، در لغت، به معنای «جانشین» است. شخصی که در غیاب کسی یا بعد از مرگش، انجام دادن کارهای او را بر عهده می گیرد، «خلیفه» نامیده می شود. افرادی که بعد از ارتحال پیامبر، مسئولیّت اداره امور مسلمانان را بر عهده گرفتند، «خلیفه رسول الله» نامیده شدند، مانند، ابوبکر و عمر و عثمان و علی ابن ابی طالب علیه السلام.

در جریان سقیفه و بعد از آن، در زمان خلفای چهارگانه