بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تناقضات بهائیت در شعار تحری حقیقت :

سران بهائیت همچون سایر مدعیانی که با پیروان سایر ادیان و مذاهب روبرو هستند، از تحری حقیقت و ترک تقلید سخن می گویند. این نوشتار نخست شعارهای آنان با موضوع حق پژوهی و تقلیدگریزی را گزارش می کند؛ سپس از تناقض هایی پرده بر می دارد که در گفتار و کردار و آموزه های سران این جریان هست:

. شعارها

أ. نوری پیروانش را به تحقیق شخصی فرامی خواند که با گوش خود بشنوند و با چشم خود ببینند: «انسان چون به مقام بلوغ فائز شد، باید تفحّص نماید … به سمع و بصر خود بشنود و ببیند. »()

ب. عباس افندی اهل انصاف را به بررسی و تحری حقیقت فرامی خواند: «نفوسی که منصفند، فحص می کنند، تحقیق و تدقیق می کنند، همان فحص و تدقیق سبب هدایت آن ها می شود … می گویند می رویم، می بینیم و تحرّی حقیقت می نمائیم. »()

او این تحری را برای غیر بهائیان تجویز کرده و یهودیان و زرتشتیان و … را به ترک تقلید و بررسی ادیان دیگر برای دستیابی به حقیقت فرا می خواند: «اول اساس بهاء اللّه تحری حقیقت است یعنی باید نفوس از تقالیدی که از آباء و اجداد موروث مانده منزه و مقدس گردند، زیرا موسویان تقالیدی دارند، زردشتیان تقالیدی دارند، مسیحیان تقالیدی دارند بودائی ها تقالیدی دارند. هر ملتی تقالیدی دارد، گمان می کند که تقالید خودش حق است و تقالید دیگران باطل؛ مثلاً موسویان گمان می کنند تقالید خودشان حق است و تقالید سائرین باطل. ما می خواهیم بفهمیم کدام یک صحیح است؟ جمیع تقالید که صحیح نیست؛ اگر به تقالیدی تمسک داشته باشیم، مانع است که تقالید دیگران را درست تحری نمائیم؛ مثلاً شخص یهودی چون معتقد و متمسک به تقالید موسویان است، ممکن نیست بفهمد دیگران حق هستند؛ پس باید تقالید را بریزد و تحری حقیقت بکند و شاید حق با دیگران باشد. »()

. تناقض ها

أ. علی محمّد شیرازی حتی خواندن کتاب های غیر بابیان را منع کرده و در بابی با این عنوان می نویسد: «الباب العشر من الواحد الرابع لا یجوز التدریس فی کتب غیر البیان، الا انا انشاء لله (اذا انشی فیه) مما یتعلق بعلم الکلام و ان ما اخترع من المنطق و الاصول و غیر هما، لم یوذن لاحد من المومنین». ()

او باب حتی از نابودی کتب غیر بابی سخن رانده و بابی از کتاب خود را به این عنوان اختصاص می دهد: «الباب السادس من الواحد السادس فی حکم محو کل الکتب الا ما انشئت او تنشیفی ذلک الامر»، () از این رو عباس افندی دوران بابیت را عصر گردن زنی و قتل عام غیر بابیان و سوزاندن کتاب های غیر بابی و نابودی بقعه ها می خواند: «و در یوم ظهور حضرت اعلی منطوق بیان ضرب اعناق و حرق کتب و اوراق و هدم بقاع و قتل عام الّا من آمن و صدّق بود. »()

ب. نوری با نفی تحقیق، از وجوب پذیرش بی چون و چرای کلام خود سخن می راند: «هیچ لذتی اعظم تر در امکان خلق نشده که کسی استماع نماید آیات آن را و بفهمد مراد آن را و لم بم (چون و چرا) در حق کلمات آن نگوید و مقایسه با کلام غیر او نکند. »()

وی از دیدن آثار دیگران و شنیدن کلام و استدلال غیر بهائیان نیز نهی می کند: «کور شو تا جمالم بینی و کر شو تا لحن و صوت ملیحم را شنوی و جاهل شو تا از علمم نصیب بری و فقیر شو تا از بحر غنای لا یزالم قسمت بی زوال برداری. کور شو یعنی از مشاهدغیر جمال من و کر شو یعنی از استماع کلام غیر من و جاهل شو یعنی از سوای علم من تا با چشم پاک و دل طیب و گوش لطیف به ساحت قدسم در آیی. »()

او شنیدن کلام مخالفان را ممنوع می سازد؛ حتی اگر مستدل بود و نقد مستندی ارائه کرد: «جمیع احبّاء الله لازم که از هر نفسی که رائحه بغضا از جمالِ عِزِّ ابهی ادراک نمایند از او احتراز جویند؛ اگر چه به کلّ آیات ناطق شود و به کلّ کتب تمسّک جوید الی ان قال عزّ اسمه؛ پس در کمال حفظ خود را حفظ نمایند که مبادا به دام تزویر و حیله گرفتار آیند. این است نصح قلم تقدیر. »() نوری نَفَس مخالف را نیز سمّی واگیر می داند: «پس از چنین اشخاص اعراض نمودن اقرب طرق مرضات الهی بوده و خواهد بود، چه که نَفَسشان مثل سمّ سرایت کننده است. »() همچنین آورده است: «جمال مبارک در جمیع الواح و رسایل احبّای ثابت را از مجالست و معاشرت ناقضان عهد باب منع فرمود که نفسی نزدیکی به آنان نکند، زیرا نَفَسشان مانند سَمِّ ثُعبان می ماند؛ فوراً هلاک می کند. »()

بر اساس آنچه گذشت، روش