تعداد بازدید
1 بازدید
ریال108.000

توضیحات

فایل پاورپوینت کامل توسعه فرهنگی و برنامه‎ریزی رسانه آموزش دینی در ایران؛ انتخابی هوشمند برای ارائه‌های حرفه‌ای

با پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل توسعه فرهنگی و برنامه‎ریزی رسانه آموزش دینی در ایران، محتوای خود را در قالب 109 اسلاید استاندارد و جذاب ارائه دهید و در نگاه اول تاثیرگذار باشید.

چرا باید از پاورپوینت استفاده کنید؟

  1. چیدمان دقیق و کاربرپسند: فایل پاورپوینت کامل توسعه فرهنگی و برنامه‎ریزی رسانه آموزش دینی در ایران با طراحی ساختاریافته و اصولی، مخاطب را به‌خوبی درگیر محتوا می‌کند.
  2. صرفه‌جویی در زمان: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل توسعه فرهنگی و برنامه‎ریزی رسانه آموزش دینی در ایران آماده‌ی استفاده هستند؛ بدون نیاز به هیچ‌گونه ویرایش.
  3. نمایش با وضوح بالا: کیفیت طراحی در فایل پاورپوینت کامل توسعه فرهنگی و برنامه‎ریزی رسانه آموزش دینی در ایران به‌گونه‌ای است که در هر صفحه‌نمایشی عالی به‌نظر می‌رسد.

هشدار: استفاده از نسخه‌های ناقص فایل پاورپوینت کامل توسعه فرهنگی و برنامه‎ریزی رسانه آموزش دینی در ایران ممکن است باعث بروز اختلال در نمایش یا افت کیفیت شود. تنها نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل توسعه فرهنگی و برنامه‎ریزی رسانه آموزش دینی در ایران، کیفیت تضمین‌شده دارد.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل توسعه فرهنگی و برنامه‎ریزی رسانه آموزش دینی در ایران را دریافت کنید و تأثیرگذارترین ارائه‌ خود را آغاز کنید.


بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل توسعه فرهنگی و برنامه‎ریزی رسانه آموزش دینی در ایران :

چکیده

آموزش یکی از مباحث و توجهات اساسی در توسعه فرهنگی به شمار می

آید وبخش عمده

ای از

محتوای هر سیاست فرهنگی به این امر مهم اختصاص دارد. از آن جا که توسعه

ی اجتماعی

در زمینه

های گوناگون باید بر پایه

ی یک برنامه صورت پذیرد. مسئله برنامه

ریزی

آموزشی حوزه سیاستگذاریها و برنامه

ریزیهای مربوط به توسعه فرهنگی جایگاهی ویژه

یافته است. در این میان در جامعه

ی دینی ما که ارزشهای دینی و اخلاقی جایگاهی ویژه

در توسعه فرهنگی دارند، درس دینی در برنامه

های آموزشی از موقعیت والایی برخوردار

بوده و به تبع آن کتابهای درسی دینی، به عنوان مهمترین رسانه

ی آموزش دینی و حائز

نقش و تأثیر بسیاری گشته است

.

این مقاله با هدف تبیین اجمالی شرایط برنامه

ریزی کتابهای درسی دینی در مقطع زمانی

سالهای ۱۳۰ تا ۱۳۷۵ و بررسی نقاط ضعف و قوت آن تهیه گردیده و در پایان نیز مدلی

مناسب در خصوص برنامه

ریزی این رسانه ارائه شده است. نگارنده امید دارد که با توجعه

به اهداف خاص رشته

ی فرهنگ و ارتباطات، مسائل مربوط به یکی از حوزه

های مشترک

فرهنگ، ارتباطات و دین در این مقاله تبیین می

گردد

.

مقدمه

:

آموزش یکی از مباحث و توجهات اساسی در توسعه فرهنگی به شمار می

آید و بخش عمده

ای

از محتوای هر سیاست فرهنگی به این امر مهم اختصاص دارد. «امروز بواسطه نزدیکی مسائل

آموزش و فرهنگ و تاثیرات متقابل آنها تعداد قابل توجهی از وزارتخانه

ها و مؤسسات

دنیا نام

فرهنگ و آموزش را درکنار یکدیگر برگزیده

اند و پیوند ناگسستنی آنها سبب شده است که

بسیاری از پژوهشهای فرهنگی آموزش را در صدر توجهات خود قرار دهند

.

(Fabrzio, 1981, P.450)

از آنجا که «توسعه فرهنگی اساساً از بدست آوردن آموزشهای تخصصی ترکیب می

گردد… و

توسعه فرهنگی در تحلیل نهایی بستگی دارد به غنی کردن و شکل دادن به فرهنگ شخصی هر

فرد به نحوی که او را قادر سازد تا خود را بیان کند و فرهنگ خود را تحلیل کند

» (

پهلوان: ۱۳۵۸، ص ۲۱) امر برنامه

ریزی آموزشی در حوزه سیاست گذاری و

برنامه

ریزی

های مربوط به توسعه فرهنگی جایگاهی ویژه یافته است. سازمان یونسکو با

تشکیل کنفرانسهای بین المللی و برنامه

ریزی آموزشی در پاریس، داکار، هامبورگ،

بانکوک و غیره به تشکیل سازمانهای برنامه

ریزی آموزشی کمک رسانده است

.

برنامه

ریزی درسی و توسعه فرهنگی

بی

گمان توسعه اجتماعی در زمینه

های گوناگون باید بر پایه یک برنامه صورت پذیرد تا

از امکانات و منابع و نیروهای انسانی موجود استفاده بهینه به عمل آید که این مسأله

اهمیت برنامه

ریزی را در توسعه گوشزد می

نماید

.

برای برنامه

ریزی تعریفهای متعددی بیان شده است که ذیلاً به یکی از آنها اشاره

می

شود

:

«

برنامه

ریزی ایجاد یک مکانیزم هدایت منطقی عملیات و یا بهترین نوع استفاده از

منابع و امکانات موجود (اعم از امکانات و منابع بالفعل یا بالقوه) در جهت تأمین

هدفها (اساسی

ترین نیازهای جامعه) است». (پرونده ۱۳۵۶، ص ۴۰

).

در حقیقت برنامه

ریزی پاسخهای حساب شده به سؤالات زیر است

:

«۱-

غرض و هدف اصیل از انجام این عمل چیست؟

۲-

با چه روشی بهتر می

توان این عمل را انجام داد؟

۳-

به چه نوع وسایلی احتیاج داریم؟

۴-

مراحل انجام عمل دارای چه نظمی بوده و به چه صورتهای انجام شود؟

۵-

با چه ضوابطی می

بایست انجام این عمل و نتایج حاصله را ارزشیابی نمود؟

به این ترتیب در مفهوم برنامه پنج عنصر یا رکن اساسی نهفته است: هدف، روش، وسایل،

عمل، ارزشیابی» (احمدی، ۱۳۵۰، ص ۸). این عناصر ارکان اصلی یک برنامه را تشکیل

می

دهند. به طور اساسی برنامه

ریزی از دو مرحله مجزا ولی مربوط به هم طراحی و اجرا

تشکیل شده است که در مرحله طراحی نباید به هیچ اقدام عملی دست زد، البته در مرحله

طراحی، محاسبات و پیش بینی

های لازم درباره ترتیبات اجرا و ضوابط ارزشیابی نیز مد

نظر قرار می

گیرد. پس از پایان یافتن مرحله طراحی نباید کار برنامه

ریزی را تمام

شده تلقی نمود بلکه باید توجه داشت که مرحله بسیار مهم و حساس برنامه

ریزی یعنی

مرحله اجرای برنامه طراحی شده هنوز در پیش رو قرار دارد و در مرحله اجراست که نقاط

ضعف و قوت یک برنامه آشکار می

شود و امکان شناخت نقایص و کمبودها در برنامه

میسر

می

گردد

.

امر برنامه

ریزی در حوزه مسائل آموزشی توسعه فرهنگی بر عهده برنامه

ریزی درسی است

.

برای برنامه

ریزی درسی نیز تعریفهای گوناگونی ارائه شده است، از جمله

:

«

فعالیت عملی است که با توجه به اصول و مبانی علوم مختلفه و با در نظر گرفتن

نیازهای فردی و اجتماعی و احتساب مختصات شرایط و امکانات موجود در سطوح و ابعاد

مختلف طراحی و اجرا گردد.» (پروند، ۱۳۵۶، ص ۴۰

)

«

به وجود آوردن طرحی جهت آماده کردن مجموعه

ای از فرصت

های یادگیری برای افراد

تحت تعلیم»(سیلور، ۱۳۷۲ ،ص ۴۰

).

در حوزه

های مختلف مربوط به آموزش، برنامه

ریزی درسی با در برداشتن مفهوم تفکر و

محاسبه و پیش

بینی قبل از عمل، رکنی اساسی و مهم به شمار می

آید و چنانچه این مرحله

در هر اقدام آموزشی به خوبی تدوین گردد، می

توان به آینده فعالیتهای آموزشی امیدوار

بود

.

مراحل سه گانه تعیین هدف تعیین روش (انتخاب و سازماندهی محتوا)و ارزشیابی از اصول

مورد اتفاق در برنامه

ریزی درسی است و هیچ برنامه

ای بدون توجه به این مراحل

نمی

تواند از صحت و اعتبار لازم برخوردار باشد

.

تیلر

(Tyler)

برنامه

ریزی آموزشی را پاسخ به ۴ سؤال زیر می

داند

:

«۱-

آموزش باید در جستجوی کدام مقاصد ترتیبی باشد؟

۲-

کدام تجربیات تربیتی برای حصول چنین مقاصدی فراهم می

شود؟

۳-

این تجربیات چگونه می

تواند به نحو کارآمدی سازماندهی شود؟

۴-

چگونه ما می

توانیم تعیین کنیم که آیا چنین مقاصدی تحصیل شده است یا

خیر؟

»(Tyler,1949,p.1)

بر این اساس تیلر مدلی ارائه نمود که به وسیله سایر نویسندگان برنامه درسی مورد

پذیرش قرار گرفت؛ مثلاً مدل هفت مرحله

ای تا با

(Taba)

بسط چهار سؤال تیلر بود

:

«۱-

تشخیص نیازها

۲-

فرمول بندی هدفها

۳-

انتخاب محتوا

۴-

سازماندهی محتوا

۵-

انتخاب تجربیات یادگیری

۶-

سازماندهی تجربیات یادگیری

۷-

تعیین اینکه چه چیز را ارزشیابی کنیم و طرق و وسایل انجام آن

» (Taba , 1962, p.12)

پوفام

(Popham)

و بیکر

(Baker)

از یک مدل چهار مرحله

ای هدف – مرجع حمایت کرده

اند

:

«۱-

مشخص کردن هدفهای عینی

۲-

سنجش مقدماتی

۳-

آموزش

۴-

ارزشیابی»(سیلور، ۱۳۷۲، ص ۴۷ و ۴۸

)

کتاب درسی دینی مهمترین رسانه آموزش دینی

فرآیند یاددهی و یادگیری در سیستم آموزشی از عوامل متعددی تاثیر می

پذیرد که از

جمله می

توان به خانواده، معلم، کتاب، گروه همسالان اجتماع و وسایل ارتباط جمعی

اشاره داشت، اما هنگامی که بجز کتاب درسی، مواد درسی دیگری موجود نباشد و هنگامی که

سایر رسانه

های در مورد علایق فراگیران رقابتی با کتاب درسی ندارند، در آن صورت

کتاب درسی نقش محوری را به عنوان مهمترین رسانه آموزشی در طرح برنامه درسی پیدا

خواهد کرد و برنامه

ریزی این رسانه

نقشی ویژه و اساسی در برنامه آموزشی می

یابد و

این مسئله همان واقعیتی است که امروزه در کشور ما رخ داده است

.

درس دینی در برنامه

های آموزشی و در سیاستگذاریهای مربوط به توسعه فرهنگی در کشور

ما از جایگاهی ویژه برخوردار است. زیرا توسعه فرهنگی بر مبنای یک نظام ارزشی قوام و

بنیانهای خود را محکم می

سازد که دین و اخلاق از بنیانهای این نظام ارزشی محسوب

می

شوند، به خصوص آنکه در جامعه دینی ما این ارزشهای دینی و اخلاقی همواره اهمیتی

مضاعف و نقشی محوری در فرهنگ ایرانی داشته

اند. اگر آموزش و پرورش را یکی از

مؤثرترین شیوه

های انتقال و گسترش این ارزشها بدانیم در سیستم کتاب محوری موجود،

کتابهای درسی دینی ما مهمترین عامل در بسط ارزشهای مذکور خواهد بود. از این رو،

موضوع برنامه

ریزی این رسانه آموزش دینی در مباحث توسعه فرهنگی کشور ما جایگاهی

ویژه می

یابد

.

این مقاله با هدف تبیین اجمالی شرایط برنامه

ریزی کتابهای درسی دینی از سال ۱۳۶۰ تا

1375

و بررسی نقاط ضعف و قوت آن و ارائه پیشنهاداتی چند تهیه شده است. نگارنده با

داشتن تجربه چندین سال مشارکت در امر برنامه

ریزی و تألیف این کتابها امید دارد با

طرح اجمالی برخی از این مسائل، زمینه توجه هر چه بیشتر کارشناسان به این امر مهم را

فراهم آورد

.

تشکیلات سازمانی برنامه

ریزان کتابهای درسی

وزارتخانه آموزش و پرورش عهده

دار امر تعلیم و تربیت بیش از ۱۸ میلیون نفر دانش

آموزان می

باشد (نجفی، ۱۳۷۴، ص۸) که از این نظر بزرگترین وزارتخانه و مهمترین آنها

در امر تعلیم و تربیت محسوب می

شود. یکی از معاونت

های این وزارتخانه معاونت پژوهشی

است که کلیه فعالیتهای آن در سازمان پژوهش و برنامه

ریزی آموزشی متمرکز می

باشد

.

این سازمان دارای ۵ دفتر است که هر یک در زمینه خاصی فعالیت می

نمایند: این دفاتر

که حکم ادارات کل را دارند، عبارتند از: دفتر برنامه

ریزی و تالیف کتب درسی، دفتر

چاپ و توزیع، دفتر کمک آموزشی، دفتر تحقیقات آموزشی و دفتر تکنولوژی آموزشی

.

دفتر برنامه

ریزی و تالیف کتب درسی عهده

دار امر برنامه

ریزی کتابهای گوناگون درسی

از دوره ابتدایی تا پایان تربیت معلم و سپس انجام امور مربوط به تالیف آنها و نیز

کتابهای روش تدریس می

باشد. همچنین این دفتر موظف است بر پایه ارزیابیهای انجام شده

و تحقیقات صورت پذیرفته، هر ساله تغییرات و تعدیلهای مناسب و مطلوب را متون درسی

انجام دهد

.

دفتر چاپ و توزیع، وظیفه آماده سازی کتابهای درسی و کمک درسی و چاپ و توزیع آنها را

بر عهده دارد

.

سیاستگذاریهای مربوط به کتابهای کمک درسی و تایید کتابهای منتشر شده به عنوان کتاب

کمک درسی، چاپ مجلات رشد آموزشی به عنوان وظایف دفتر کمک آموزشی محسوب می

شود، این

دفتر عهده

دار امور مربوط به انتشارات مدرسه نیز می

باشد

.

در دفتر تحقیقات آموزشی، پژوهشهایی که در ارتقای سطح آموزش مؤثر می

باشند، مورد

بررسی وتصویب قرار گرفته و به کارشناسان ومحققان مربوطه – برای اجرا – سفارش داده

می

شود. همچنین انتشار فصلنامه «تعلیم و تربیت» که منعکس کننده مقالات و تحقیقات

انجام شده می

باشد از جمله وظایف این دفتر است

.

تهیه فیلمها و نوارها صوتی و تصویری و سایر وسایل و تکنولوژیها آموزشی مهمترین

وظیفه دفتر تکنولوژی آموزشی محسوب می

شود (عالمی ۱۳۷۴، ص ۱۰

).

تاریخچه برنامه

ریزی کتابهای درسی دینی

مجموعه کتابهای درسی دینی آموزش و پرورش، هفتاد جلد می

باشدکه چهار دوره تحصیلی

دبستان، راهنمایی، دبیرستان و تربیت معلم را شامل است. در این مجموعه علاوه بر

کتابهای عمومی اهل تشیع، کتابهای خاصی نیز برای اهل سنت و اقلیتهای دینی تالیف

گردیده است که امور مربوط به برنامه

ریزی و تالیف این مجموعه بر عهده گروه درسی

دینی دفتر برنامه

ریزی و تألیف کتب درسی بوده است

.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی و به واسطه شرایط جدید و ضرورتهای پیش آمده عده

ای از

صاحبنظران عهده

دار تالیف کتابهای جدید درسی دینی و قرآن گردیدند. این کتابها با

توجه به ضرورتهای پیش آمده به طور عمده بدون رعایت ضوابط موجود در برنامه

ریزی

کتابهای درسی تالیف شد و از آنجا که کارشناسیهای لازم در امر تالیف این کتابها

انجام نپذیرفته بود، نواقص و کمبودهای آشکاری در این زمینه وجود داشت.[۱

]

از سال ۱۳۶۹ پس از بخشنامه رسمی دفتر تحقیقات و برنامه

ریزی و تالیف جهت تشکیل

کمیته

های برنامه

ریزی[۲] این رسانه آموزشی در کمیته

های تخصصی برنامه

ریزی مورد

توجه کارشناسانه قرار گرفت. این کمیته موظف شدند تا کار برنامه

ریزی را به صورت زیر

انجام دهند

:

۱-

برنامه

ریزی و تالیف برنامه

های درسی

الف: تدوین هدفهای خاص هر درس با توجه به هدفهای کلی هر دوره

.

ب: تدوین اصول و روشهای تهیه برنامه

های درسی

.

ج: انتخاب روشها و فعالیتهای تدریس و معرفی منابع و وسایل کمک آموزشی

د: تهیه رئوس مطالب با توجه به ارتباط افقی و عمومی آنها و هماهنگ با هدفها

.

۲-

نظارت بر تألیف و بررسی محتوای تهیه شده از نظر انطباق با هدفها، اصول و رئوس

مطالب

.

۳-

همکاری با مؤلفان در انتخاب اجزاء مختلف محتوا و عکس، تصویر، آمار، جداول،

نمودارها و

…)

۴-

همکاری در ارزشیابی از برنامه

.

۵-

بررسی و تجدید نظر مستمر در برنامه

های درسی براساس پیشرفتهای علمی و نتایج

ارزشیابیها

.

۶-

تایید برنامه

های آموزش ضمن خدمت معلمان با توجه به برنامه

های و نیازهای آموزشی

آنان

.

۷-

بررسی و تعیین ضوابط و آیین

نامه

های آموزشی و ارزشیابی درس مربوطه

.

به این ترتیب کمیته

های برنامه

ریزی به طور جدی کار خود را آغاز نمود که تاکنون

تنها تا مرحله تعیین اهداف و روشها کار خود را پیش برده است.[۳

]

نقد و بررسی

نقد و بررسی وضعیت موجود برنامه

ریزی رسانه آموزش دینی را می

توان از چند جهت مطرح

نمود

:

۱-

سابقه کمیته

های برنامه

ریزی درسی در ایران نشانگر این است که تجربه مفید کار

تخصصی در این زمینه وجود ندارد و این گونه کمیته

ها با مشکلات و نواقص متعددی روبر

بوده

اند که برخی از آنها عبارتند از

:

« –

تعداد این نوع کمیته

ها بسیار محدود بوده است

.

کار تشکیل این نوع کمیته

ها در ایران نسبتاً دیر شروع شده است

.

اعضای شرکت کننده در این کمیته

ها بیشتر مسؤلان اداری آموزش و پرورش و تنی چند

از صاحبنظران و مؤلفان کتب درسی بوده

اند

.

به جای انجام بررسیهای و تحقیقات لازم بر روی منابع مربوط، کار کمیته

ها بیشتر

بحث و تبادل نظر و مشورت بوده است

.

گاهی بعد از چند جلسه تبادل نظر و مشورت، نتایج در قالب کلمات و جملات کلی و

نامفهومی ارائه شده است

.

بیشتر نتایج اعلام شده بدون در نظر گرفتن شرایط، نیازها و امکانات اجرایی تعیین

و اعلام شده

اند

.

کار این کمیته

ها موقت بوده و بعد از اعلام نتایج منحل شده

اند. بنابراین مراحل

دریافت بازخوردها و انجام تغییرات لازم در آن صورت نمی

گرفته است». (پروند، ۱۳۵۶، ص

204).

۲-

امروزه برنامه

ریزی درسی تنها به برنامه

ریزی کتابهای درسی محدود شده و کتاب نیز

به تنها طرح برنامه درسی مورد استفاده تبدیل شده است. ضعف این قبیل موقعیتها در

کتاب درسی نیست، بلکه ضعف آن درعدم حضور و یا عدم توجه به یک طرح برنامه

درسی است

که می

تواند استفاده صحیح از کتاب درسی را در ارتباط با هدفهای آموزشی تسهیل بخشد

.

در چنین موقعیتهایی، طرح برنامه درسی اگر بتوان آن را واقعاً به این نام خواند، از

الگویی پیروی خواهد کرد که در آن : «۱) هدفهای نویسنده کتاب درسی اقتباس می

شود، ۲

)

قلمرو و توالی کتاب درسی به عنوان الگوی برنامه

درسی مورد اقتباس قرار می

گیرد، ۳

)

تدابیر و استراتژی

های آموزشی پیشنهادی کتاب مورد استفاده قرار می

گیرد، ۴

)

ارزشیابی به صورت مجموعه

ای از آزمونهای مهارت فراگیران در کتاب درسی تبدیل می

شود،

در چنین موقعیتی آنچه که به طور کلی فراموش می

شود، جنبه

های طرح

ریزی برنامه درسی

توصیف شده در این کتاب نظیر: مطالعه یافته

هایی که در مورد فراگیران مورد نظر به

دست آمده، ارتباط دادن هدفهای کلی و برنامه

درسی به نیازهای فراگیران و عوامل

اجتماعی در حال عمل در جامعه، طرح

بندی تدابیر آموزشی در ارتباط با هدفهای کلی

فراگیران و تدارک بازخورد پیوسته در ارتباط با کارآیی فرصتهای یادیگری فراهم شده

می

باشد.» (سیلور، ۱۳۷۲، ص ۴۰

).

۲- «

به نظر می

رسد در نظام برنامه

ریزی درسی فعلی کشور، روند برنامه

ریزی و تألیف

کتاب درسی از نظم و قاعده مشخص و معینی پیروی نمی

کند و یا اگر هم چنین نظم و

قاعده

ای وجود دارد، مدون و فراگیر نیست. به عبارت دیگر به پرسشهایی از قبیل: چرا

یک کتاب با هدفهای خاص (اگر هدفها تدوین شده باشند) تألیف می

گردد و در چه زمانی و

چرا یک کتاب دستخوش تجدید نظر و یا تغییر کلی می

شود، نمی

توان به وضوح پاسخ داد

.

به تعبیر دیگر در نظام برنامه

ریزی درسی موجود کتابهای دسری فاقد شناسنامه هستند

». (

کیامنش و احمدی و موسی

پور. ۱۳۷۴، ص ۳

).

در برنامه

ریزی کتابهای درسی دینی در ایران تا سال ۱۳۶۹ این مراحل با تکیه بر

متخصصان این حوزه هیچ گاه مورد توجه جدی قرار نگرفته است و از این نظر

برنامه

ریزی

های پیشین دچار اشکالات و نواقص متعددی است، اما پس از سال ۱۳۶۹ سعی

شده است تا این مراحل در برنامه

ریزیها مورد توجه قرار گیرد، اگر چه هنوز هیچ یک از

برنامه

ریزیهای انجام شده به مرحله تالیف و سپس ارزشیایی کتابها نرسیده است

.

۳-

معم

راهنمای خرید:
  • لینک دانلود فایل بلافاصله بعد از پرداخت وجه به نمایش در خواهد آمد.
  • همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
  • ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
  • در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.
نقد و بررسی‌ها

هنوز هیچ نقد و بررسی وجود ندارد.

اضافه کردن نقد و بررسی

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *