فایل پاورپوینت کامل تولید ملی و نیروی کار در افق ۱۴۱۴

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تولید ملی و نیروی کار در افق ۱۴۱۴ :

مقدمه

شاید نباید کار مسئولین به جایی می کشید که ولی امر مسلمین مجبور به گوشزد ساده ترین نکات حکومت داری شوند. تحریم تبلیغ کالای خارجی، عدم فروش کالاهای خارجی که نمونه آن در داخل تولید می شود، افزایش تعرفه کالاهای خارجی متشابه و… مسائلی نبود که نیاز باشد رهبر انقلاب راسا وارد میدان شود. علی ایحال اتفاقی است که افتاده و امام امت هم کما فی سابق کم کاری مسئولین را به دوش می کشند اما اگر قرار باشد باز هم مسئولین با این معیار مانند شعاری شاعرانه برخورد کنند ممکن است دیگر وقتی برای اصلاح امور نباشد.

در باب ابعاد مفهومی تولید و گستره عملیاتی آن مباحث زیادی مطرح شد و البته هنوز هم جای کار دارد اما موضوع مغفول مانده بررسی استراتژی متناسب با شرایط بومی ایران برای بهبود اوضاع تولید و نیروی کار است که در این نوشتار به صورت فشرده به آن می پردازیم.

در مورد تولید، حمایت از تولید ملی و به تبع آن حمایت از کار و سرمایه ایرانی؛ مناسب ترین راهبرد، استراتژی حفظ و بهبود است. در این راهبرد بایستی اوضاع تولید اعم از معدن،کشاورزی و صنعت در تمامی ابعاد واقعی آن رصد و در کنار امکانات و آرمانهای مورد نظر ملت و حکومت قرار بگیرد تا بتوان برنامه ریزی درست برای رسیدن به وضعیت مطلوب با توجه به امکانات موجود داشت. البته تنها، مدیران لایق که مولفه های درک و جرات را توامان داشته باشند می توانند فارغ از دغدغه های سطحی و بخشی به اجرای یک راهبرد بپردازند.

نکته: این راهبرد فی حد نفسه خنثی بوده و جهت گیری دینی آن برمی گردد به راهبرد نویسان و روشهای دینی اجرای آن نیز بستگی به مدیران در سطح عملیاتی آن دارد. راهبرد “حفظ و بهبود” سه گام عمده دارد. ۱- حفظ وضع موجود ۲- بهبود اضطراری ۳- بهبود اساسی

وضعیت کارگاه

گام نخست؛ حفظ وضع موجود است. منظور بنگاه هایی هستند که در وضعیت عادی به سر می برند و طبق طرح توجیهی از پیش تعیین شده در حال کار و فعالیت هستند. در مرحله از اول گام اول؛ بایستی کارگاه های تولیدی، بنگاه های زودبازه، کارخانجات بزرگ، کشاورزان و زمینهای کشاورزی در حال فعالیت که موفق به بهره برداری حداقل ۷۰% از ظرفیت اسمی کارگاه و زمین شده اند شناسایی شوند. در مرحله بعدی بایستی شر ایط حیات سیستمی (انرژی، مواداولیه و…)، مرگ سیستمی، رشد سیستمی و… را برای واحد مذکور برای رسیدن و با حفظ شرایط مطلوب احصا کرد و سپس برای حفظ وضعیت این بنگاه های اقتصادی برنامه ریزی کرد تا وضعیت مطلوب و عادی به وضعیت تنش و تشنج تنزل نکنند.

گام دوم؛ بهبود اضطراری است. در این گام مجموعه هایی که در حالات تنش، تشنج، بحران وجود دارند مورد مطالعه قرار می گیرند. تنش در یک سیستم وقتی اتفاق می افتد که جزئی از سیستم از کار بیافتد اما اختلالی در روند انجام وظیفه دیگر اعضای سیستم که برای رسیدن به هدفی خاص در یک کل مشغول فعالیت هستند ایجاد نشود. تشنج مرحله حادتری نسبت به تنش است که از کارافتادگی قسمتی از سیستم در روند انجام وظیفه دیگر اعضای سیستم تاثیرگزار بوده و موجب تعطیلی یا کندی قسمت های دیگر مجموعه شود. بحران نهایت تشنج است زمانی که از کار افتادگی یک قسمت تقریبا به تمام مجموعه سرایت کرده و دیگر نمی توان از آن مجموعه انتظار یک محصول مطلوب را داشت و در این حالت بقامندی سیستم زیر سوال رفته و در صورت عدم مرتفع کردن این مشکل سیستم نابود خواهد شد.

در گام دوم از استراتژی “حفظ و بهبود” بعد از تشخیص وضعیت مجموعه هایی که در سه حالت فوق قرار دارند بایستی برای ارتقا آن مجموعه از حالت بحران به تشنج، تشنج به تنش و تنش به عادی برنامه ریزی کرد و با استفاده از نقاط قوت مجموعه و فرصت های بیرون از آن در جهت بهبود اوضاع اضطراری و مهار تهدیدات و کمتر کردت نقاظ ضعف تلاش کرد. مولفه سرعت در اجرای برنامه ریزی ها در این گام به دلیل حساسیت وضعیت سیستم از اهمیت بسیار بالای برخوردار است و ممکن است در صورت تعلل در اجرای احسن این گام مجموعه به ورطه نابودی کشیده شود.

نکته: گام بهبود اضطراری در مورد واحدهای تولیدیی قابل اجرا می باشد که اساسا احداث آن واحد واجد طرح توجیهیی معقول و کارشناسی شده ای باشد. در صورتی که واحد تولیدی با وضعیتی بحرانی داری طرح توجیهی نباشد صرف هرگونه حمایت از آن واحد اتلاف انرژی محسوب شده و تخصیص نادرست منابع فرصت بهبود واحدهای توجیه پذیر را از بین می برد. به عنوان نمونه وقتی در یک معدن آهن میزان درصد استحصال آهن کمتر از ۴۰% باشد ایجاد واحد تولیدی معدن آهن در آنجا توجیهی ندارد لذا در صورتی که سرمایه گذاری در آن معدن شروع به کار کند و به دلیل نداشتن توجیه رو به ورشکستگی باشد تنها کمک دولت می تواند، پلمپ آن واحد و جلوگیری از ادامه متضرر شدن کارفرما و هدر رفتن بیش از پیش نیروی کار در آنجا باشد و هرگز نباید برای تخصیص منابع به آن واحد جهت جلوگیری از بحرانی نشدن آن حرکتی صورت داد.

گام سوم؛ بهبود اساسی است. این گام کاملا ایجابی بوده و تولیدی مد نظر است که در زمان طرح ریزی استراتژی “حفظ و بهبود” هنوز ایجاد یا فراگیر نشده است. مقدمه این گام پرداختن به ضرورت ایجاد تمرکز بر تولیدی خاص در افقی بلند مدت است. این ضرورت ها بایستی پاسخگوی سولاتی مانند نیازسنجی، امکان سنجی باشد. بدین معنی که در حوزه آینده شناسی در گستره جهان(و نه محدوده هایی مانند کشور و منطقه) با توجه به وضعیت موجود به پیش بینی تقریبی نیازها می پردازد. البته این نیاز لزوما ذائقه یابی نیست و ممکن است از ذائقه سازی نیز بهره مند شود. حال برای تقریب به ذهن خوانندگان با طرح راهبردی “حفظ و بهبود” به نمونه هایی از تولید در جدول فوق اشاره می کنیم.

نکته: در این راهبرد، منظور از تولید در سطح خرد واحدهای تولیدی جزء می باشد اعم از صنعت و معدن و کشاورزی که رصد اوضاع آن ها برای تشخیص وضعیت باید توسط خود واحد گزارش و سپس برای قرار گرفتن در یکی از سه گام راهبرد “حفظ و بهبود” گزارش توسط گزارش دستگاه ذیربط بررسی و تایید شود. اما منظور از تولید در سطح کلان، تولید کلی است که باید فلان صنعت یا فلان استحصال معدنی در دستور کار قرار بگیرد و مورد تمرکز بیشتری باشد و سپس واحدهای تولیدی جزء در جهت فراگیری آن تبیین و ایجاد شود.

نکته: محتوای جدول زیر تنها نمونه های عملیاتی برای آشنایی با این راهبرد است. لازم به ذکر است که هدف از این طرح موضوع آشنایی مسئولین با این راهبرد بوده و هیچگونه ادعایی برای مثال های آن وجود ندارد و هر گام ممکن است شامل چندین نمونه از مصادیق تولید باشد ولی در اینجا تنها به یک نمونه از آنها اشاره می شود.

حفظ وضع موجود؛

برنامه ریزی برای حفظ وضع موجود تولید در تمامی ابعاد آن اعم از معدن، صنعت و کشاورزی ایجاب می کند که واحدهای معدنی با نرخ بازدهی بالاتر از نرخ تورم که قویا در حال فعالیت هستند شناسایی شوند. سپس برنامه ریزی مناسب در جهت پیشگیری افول این واحدها و راه های مهار اتفاقات احتمالی که ممکن است این روند را کند کند برای ادامه به کار آنها حداقل با قوت قبلی صورت گیرد.

معدن-کلان

از آنجایی که شرکت ملی صنایع مس ایران با اقدامات موثر و ارزیابی فرصت‎های ممکن با هدف تأمین بازار داخل، توسعه بازار هدف در دنیا، افزایش سود و حضور در عرصه تولید، نقشه راه توسعه شرکت را با هدف دستیابی به تولید ۷۰۰ هزار تن مس تصفیه شده (کاتدی) در سال ۱۳۹۴ تدوین و عرضه کرده است به نظر می رسد اوضاع استحصال مس متناسب با طرفیت ها و نیازها است و نسبت به دیگر معادن در اوضاع بهتری قرار دارد و تقریبا در وضعیتی مطلوب به سر می برد. لذا بایستی برای حفظ واحدهای تولیدی معادن در حوزه مس و ادامه روند موفقیت آمیز فعلی تلاش کرد. در حال حاضر جایگاه ایران اسلامی در رتبه‎بندی بین‎المللی از لحاظ میزان ذخیره مس در رتبه ۹ قرار دارد.

صنعت-کلان

صنایع دفاعی جمهوری اسلامی ایران در حال حاضر اعم از آفندی و پدافندی به پیشرفت های قابل توجهی دست یافته است. شتاب این پیشرفت به قدری چشمگیر بوده که حتی برای مخالفین و دشمنان نظام هم غیر فابل انکار است. مسئولین ذیربط در امر صنایع دفاع بایستی روند دهه اخیر این صنعت استراتژیک را با شتابی بیشتر و تولید دانشی گسترده تر ادامه دهند تا انشاالله جمهوری اسلامی در امر امکانات بازدارندگی در حوزه جنگ مصداق ” وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّهٍ ” شود.

کشاورزی-کلان

قیمت تمام شده گندم برای کشاورزان ۴۷۰ است که دولت تنها ۴۲۵ برای خرید گندم بودجه کنار گذاشته است. این سیاستگذاری راه را برای دلال باز کرد. خرید گندم به قیمت کیلیویی ۴۴۰ تومان توسط دلالان باعث شد که نه دولت به مراد خود برسد و نه کشاورز. و همچنین راه برای بازرگانان و تجار برای واردات گندم از برزیل و دیگر نقاط جهان به ایران باز شد. نتیجه طبیعی آن سرخوردگی کشاورزان گندمکار است برای کشت دوباره و اهتمام برای ماندن در خودکفایی کالای استراتژیکی مانند گندم. لذا باید دولت جمهوری اسلامی به هر قیمتی شده امید کشاورزان برای کاشت گندم را کور نکند و این مهم محقق نمی شود جز اینکه دولت از بعد اقتصادی و هزینه فایده به این کالای اساسی نگاه نکند تا خدایی ناکرده برای نان شب نیز محتاج بیگانگان نشویم.

بهبود اضطراری؛

برنامه ریزی برای بهبود اضطراری تولید در تمامی ابعاد آن اعم از معدن، صنعت و کشاورزی ایجاب می کند که واحدهای معدنی با نرخ بازدهی کمتر از نرخ تورم که قبل از مرحله ورشکستگی و در حال فعالیت هستند شناسایی شوند. سپس برنامه ریزی مناسب در جهت بهبود فوری آنها با الویت تنش، تشنج، بحران و رساندن آنها به وضعیت بهتر و نهایتا وضعیت عادی و مطلوب صورت گیرد.

معدن-کلان

ایران با دارا بودن در حدود ۷۰ نوع ماده معدنی و ۹۵ بیلیون تن ذخایر کشف شده و بالقوه در جایگاه ام کشورهای غنی از حیث دارایی های معدنی و یکی از مهم ترین تولید کنندگان مواد معدنی جهان به حساب می آید. این درحالیست که تولیدات معدنی کمتر از یک درصد از تولید ناخالص داخلی ایران را تشکیل می دهد. بایستی با یک برنامه ریزی دقیق و سریع به جذب سرمایه گذاران در حوزه معدن پرداخت اما استحصال از معادن نباید رویه ای افراطی به خود بگیرد.

صنعت-کلان

صنعت ذوب آهن از آنجایی که در مرحله بعد به فولاد مبدل می گردد و فولاد از اهم مصالح ساختمانی و عمرانی محسوب میشود، از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. به علت کمبود واحدهای ذوب آهن به اندازه کافی، واحدهای فولاد با ظرفیت کامل قادر به فعالیت نبوده و به دلیل کم بودن خوراک (آهن اسفنجی) برای واحدهای فولاد مجبور به واردات فولاد به کشور هستیم. به نظر می رسد با توجه به منابع غنی سنگ آهن باید صنایع ذوب آهن به طور فراگیری گسترش یابند تا وابستگی فولاد و در نهایت صنایع عمرانی به واردات به حداقل برسد.

کشاورزی-کلان

غلات؛ در بسیاری از کشورهای آسیایی و آفریقایی، بیش از درصد غذای مردم از غلات تأمین می گردد. از انواع غلات می توان به گونه های سردسیری غلات مانند گندم و جو و گونه های گرمسیری غلات مانند برنج، ذرت، ذرت و ارزن اشاره کرد. بسیاری از پروتئین های گیاهی به همین دلیل که اسیدهای آمینه کافی ندارند نمی توانند به تنهایی در رژیم غذایی افراد مورد استفاده قرار گیرند، بلکه در کنار آنها باید از پروتئین های حیوانی و سبزیجات و حبوبات هم استفاده نمود. البته پروتئین های حیوانی که از انواع حیوانات تأمین می شوند، خود متکی بر منابع گیاهی و از جمله غلات هستند. چون اغلب از انواع گیاهان و غلات، به عنوان خوراک دام استفاده می شود.

امروزه نزدیک به درصد سطح زیر کشت یک میلیارد هکتاری جهان را غلات اشغال نموده اند. تقریباً نیمی از کل نیازهای غذایی انسان به ویژه در آسیا به طور مستقیم از غلات تأمین می گردد. همچنین تولید غلات در مقایسه با دیگر فراورده های غذایی از جمله گوشت، تخم مرغ، شیر و… بسیار بیشتر است. تولید سالانه غلات در جهان، بیش از یک میلیارد و هفتصد میلیون تن می باشد. متاسفانه در حال حاضر وضعیت غلات در کشوری پهناور مانند ایران بسیار اسفناک است تا جایی که جو که از آن به عنوان خوراک دام از آن استفاده می شود وارداتی می باشد و هزینه پیش بینی نشده آن لطمات جبران ناپذیری را به دامپروی وارد کرده است.

بهبود اساسی؛

در این گام دولت باید با حمایت و احداث واحدهای تولیدی در سطح خرد؛ مترصد تبیین و اجرایی شدن سیاست های کلان نظام در حوزه کلان تولید بهبود اساسی از پیش تعیین شده شود.

معدن-کلان

تکیه یک کشور به یک یا دو نوع انرژی در بقاء آن کشور تاثیر خطرناکی دارد. مانند اینکه کشوری صرفا به منبع نفت در حوزه انرژی تکیه نماید. چنانچه نفت تمام شود