فایل پاورپوینت کامل جلوه های مواسات در سیره علمدار کربلا

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل جلوه های مواسات در سیره علمدار کربلا – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل جلوه های مواسات در سیره علمدار کربلا شامل 109 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل جلوه های مواسات در سیره علمدار کربلا:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل جلوه های مواسات در سیره علمدار کربلا به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل جلوه های مواسات در سیره علمدار کربلا به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل جلوه های مواسات در سیره علمدار کربلا با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل جلوه های مواسات در سیره علمدار کربلا با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل جلوه های مواسات در سیره علمدار کربلا با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل جلوه های مواسات در سیره علمدار کربلا را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل جلوه های مواسات در سیره علمدار کربلا :

مقدمه

بررسی تاریخ و عبرت های آن از نکاتی است که هر انسان فرهیخته ای می تواند از فوائد و نتایج آن بهره مند گردد، تا جایی که مـی توان گـفت از جمله اموری است که بداهت آن بر همگان واضح است و برای اثبات این مطلب نیازی به استدلال و برهان نیست. بررسی تاریخ صدر اسلام و سیره ی پیشوایان دین، از همین مقوله است. یـکی از نـقاط عـطف و تاریخ پرشکوه ولایت اهل بـیت، واقـعه عـاشورا است که بدون اغراق از وقایع تاثیر گذار در جهان اسلام و بلکه در جهان بشری است و بررسی تاثیر این واقعه در تاریخ بشریت خود احـتیاج بـه تـألیف مقالات و کتاب های بیشماری دارد که باید ابعاد مختلف آن را از زوایـای مـختلف مورد بررسی قرار گیرد.

اما بی گمان عاشورا فقط یک تاریخ نیست بلکه فراتر از تاریخ است عاشورا یک جغرافیا نـیست بـلکه فـراتر از جغرافیاست عاشورا یک گروه یا حزب نیست بلکه فوق هـمه مقولات است، عاشورا مکتبی است که می توان از آن درس های فراوان اعتقادی احکام و فروع دین و اخلاقی آموخت، در بحث اصول و عـقائد درسـ هایی هـمچون: درس توحید، درس نبوت، درس امامت، درس معاد و درس عدل الهی و در بحث فروع درس هایی مـانند: درس نـماز اول وقت، درس غسل، درس طهارت، درس جهاد و درس امر به معروف ونهی از منکر ودر بحث اخلاقی مشاهده گر دقیق می تواند در ایـن صـحنه پیـکار، آموزه های والایی از درس اخلاق را در جلوه کامل و متعالی آن بنگرد یعنی صبر، مروت، وفا، غـیرت، ایـثار و مـؤاسات. این مقاله می خواهد پس از بیان مفهوم شناسی مؤاسات و ویژگی های مؤاسات، به بررسی برخی از وجوه مـؤاسات در سـیره عـلم دار کربلا یعنی حضرت عباس بن علی علیه السلام اشاراتی گذرا داشته باشد.

۱- مفهوم شناسی

مـؤاسات بـا ساختار صرفی مصدر مزید از باب مفاعله و از ریشه (أسی) یا (أسو) ذکر شده اسـت کـه مـی بایست به بررسی آن از چند وجه پرداخته شود:

۱-۱- معنای لغوی مؤاسات در فارسی:

این کلمه در فـرهنگ هـای معاصر فارسی به معنای «غم خواری، یاریگری، مددکاری به مال، برابر گردانیدن او را بـا خـویش و مـشارکت و مساهمت در رزق و معاش(دهخدا، ۱۳۷۷ ش:ج۱۴/ص ۲۱۷۳۰)، یاری، کمک، یاری کردن به کسی و با او در رفع مشکلاتش همراه شدن و ایـن کـه در فارسی کلمه مواسا و مواساکردن در همین معنی کاربرد داشته است.(انوری، ۱۳۸۱ ش: ج۷/ص ۷۴۵۲)

۲-۱- معنی لغـوی «مـؤاسات» در عـربی:

درباره ی اشتقاق این کلمه و ریشه شناسی آن در کتاب های معتبر عربی این چنین آمده است:

خلیل بـن احـمد فـراهیدی(م ۱۷۵ ه ) تفاوتی بین معنای لغوی دو ماده ی «اسو» و «اسی» قائل نشده و معنای هر دو را بـه مـعنای اندوه و حزن بیان می کند و زیر ماده «أسی» می گوید: الأسی؛ مقصور: الحزن علی الشیء، أسـی، یـأسی فهو أسیان و المرأه أسی و الجمع أسایا و أسیانون و أسیات (فراهیدی، ۱۴۱۴ه: ج۱/ص۸۵)

ابن درید أزدی(م۳۲۱ ه) معتقد اسـت کـه، این دو کلمه از ریشه «وسی» هم می تواند بـاشد زیـرا آورده اسـت که: «آسیت الرجل و واسیت مواساه» به مـعنی درمـان جراحت است و اسم «أسوه» را نیز از همین ریشه می داند (ابن درید، ۱۴۲۶ ه: ج۱/صص ۶۴-۶۳) فیروزآبادی نـیز ایـن کلمه را از ریشه «اسوه» آورده و او نیز ایـن کـلمه را با اسـوه مـرتبط سـاخته و «آساه بماله مواساه» را اناله منه و جـعله فـیه اسوه» برابر دانسته و معنی آن را بخشیدن چیزی از جانب خود و الگو قرارگرفتن آورده اسـت.(فـیروزآبادی، ۱۳۷۱ه:ج۴/ص ۳۰۱)

خلیل جر هم این کلمه را از ریـشه «أسی» و «وسی» دانسته و مـؤاساه یـا مواساه بین دو چیز را به مـعنی هـمتراز و مساوی شدن دو چیز می داند و معتقد است مؤاساه یا مواساه برای شخصی یعنی در مـصیبت آن شـخص به او تسلی دادن است و در مثل آمـده: بـرادر تـو کسی است کـه تـو را یاری کند «ان اخاک مـن آسـاک» و همینطور آسی که مونث آن «آسیه» است و به معنی شخصی معالجه کننده می باشد که البـته «آسـیه» نام همسر فرعون زمان حضرت مـوسی عـلیه السلام نـیز مـی باشد.(جـُرّ، ۱۹۷۳م:ص۴)

۳-۱- معنی «مؤاسات» در کاربرد قـرآنی – حدیثی

این کلمه در قرآن یک بار در ساختار فعلی به کار رفته است «فَکیفَ آسی عـَلی قـَوْمٍ کافِرین (اعراف/۹۳) «الاسی» به معنی شـدت حـزن اسـت(زمـخشری،بـی تا: ج۲/ص۱۳۱ و طبرسی، ۱۳۷۹ ش: ج۳/ص۴۵۰) اشـتقاقات ایـن کلمه به صورت فعلی در آیه شریفه «فَلا تَأْسَ عَلَی الْقَوْمِ الْفاسِقین (مائده/۲۶)» و آیه «لِکیلا تَأْسَوْا عَلی مـا فـاتَکم (حـدید/۲۳) است که در هر دو مورد از ریشه «أسی» و بـه مـعنی حـزن و انـدوه بـه کـار رفته است و اشتقاق اسمی آن در آیه «لَقَدْ کانَ لَکمْ فی رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَهٌ حَسَنَه(احزاب/۲۱) که قرشی (۱۳۵۷- حال حاضر) «أسو» و «أسوه» را دو ماده جدا در نظر گرفته و با استناد بـه قول راغب اصفهانی (م۵۰۲) آورده که به خوب و بد، هر دو اطلاق می شود ولی در قرآن با «حسنه» توصیف شده است (قرشی، ۱۳۵۲:ج۱/ص۸۷)

ابن اثیر(م ۶۰۶ ه) آورده است که کلمه «أسی» و «أسوه» و «مؤاساه» در حدیث کاربرد زیـادی دارد و مـعنی آن مشارکت و یاری رساندن در معاش و رزق است و (أسوت بین القوم) را معادل (اصلحت بین القوم)دانسته است (ابن اثیر، ۱۴۲۲ه:ج۱/ص ۳۲)

طریحی (م ۱۰۸۵ ه) نیز کلمه مؤاسات را بر گرفته از ریشه «اسوه» به معنی الگو مـی داند و آورده است «لَک بِرَسُولِ اللَّهِ أُسْوَهٌ وَ بِعَلِی أُسْوَه» و ثروت بدهکار بین طلبکارانش به صورت مساوی تقسیم می شود: «المال أسوه بین الغرما» که«أسوه» بـه مـعنی شرکت دادن دیگری در کفاف رزق و معاش خـویش مـی باشد (طریحی، ۱۴۳۱ه: ج۱/۲۵)در نهج البلاغه کلمه مؤاسات در موارد زیر به کار رفته است:

۱- در احترام متقابل اجتماعی می فرماید:

لِیتَأَسَّ صَغِیرُکمْ بِکبِیرِکمْ و

… (دشتی نهج البلاغه: خـطبه ۱۶۶/ص۳۱۸)

«بـاید کوچکتان به بزرگتان احـترام بـگذارد»

۲- نامه به محمد بن ابی بکر وقتی که به مصر فرستاده شد:

…وَ آسِ بَینَهُمْ فِی اللَّحْظَهِ وَ النَّظْرَه…(همان:نامه/۲۷/ص۵۰۸)

«در نگاه ونیم نگاه ودر خیره شدن به مردم به تساوی رفتار کـن»

۳- خـطاب به یکی از عمال خطا کار[بااینکه نسبت فامیلی داشت] فرمود:

… فَلَا ابْنَ عَمِّک آسَیت ولا أمانه أدیت…(همان:نامه/۴۱/ص۵۴۶)

…نه پسر عمویت را یاری کردی ونه أمانت را ادا کردی. ..

۴- در وصف دنیا می فرماید:

… أَنَّ الدَّهـْرَ مُوتِرٌ قـَوْسَهُ لَا تُخْطِئُ سِهَامُهُ وَ لَا تُؤْسَی جِرَاحُه …(همان:خطبه ۱۱۴/ص۲۲۰). .روزگار کمان خودرا به زه کرد و تیرش به خطا نمی رود و زخمش بـهبودی ندارد

۵- درباره تحریک یارانش به جنگ و جهاد با اصحاب معاویه در جـنگ صـفین فـرمود:

… أَجْزَأَ امْرُؤٌ قِرْنَهُ وَ آسَی أَخَاهُ بِنَفْسِه…(همان: خطبه۱۲۴/ص۲۳۶)

…هرکس بایدبرابر حریف خود بایستدوکاراورا بسازدوبه یاری برادر خـویش نـیز بشتابد.

۶- نامه حضرت به مردم مصر[که همراه مالک اشتر] فرستاد:

… وَ لَکنَّنِی آسَی أَنْ یلِی [هـَذِهِ الْأُمـَّهَ] أَمْرَ هَذِهِ الْأُمَّهِ سُفَهَاؤُهَا وَ فُجَّارُهَا

…(همان: نامه ۶۲/ص۶۰۰)

..اما من از این اندوهناکم که بیخردان وتبهکاران ایـن امت، حکومت را به دست آورند.

تبارشناسی «مؤاسات» در علم اخلاق:-۱-۴

ابوالبقاء کفوی(م ۱۰۹۴ه) آورده است کـه «مؤاسات» را از ریشه «اسو» و بـه مـعنی «اصلح»می باشد و آسی در باب مفاعله را به معنی یاری کردن برادر خویش با جان و مال بیان می کند.(کفوی، ۱۴۳۱ ه: ص۹۴ )

تهانوی (م ۱۷۰۷م) معتقد است که این لغت در اصطلاح علم اخلاق عبارت است از:«دیـگری را به منزله خود گرفتن در نفع رساندن به او و یا دفع ضرر از او»و در این معنا مترادف با کلمه «ایثار» است یعنی مقدم داشتن دیگری بر خویش که خود نهایت دوستی و برادری است.(تهانوی، بـی تـا: ج۱/ص۱۰۳)

جرجانی (م ۸۱۶ ه ق) در التعریفات خود می نویسد که تفاوت بین مواسات و ایثار در آن است که ایثار مقدم ذاشتن غیر بر خود در نفع و دفع است که اوج برادری است.(جرجانی، ۱۴۱۸ ه ق ص ۳۰۴)

شمس الدین محمد آملی (م ۹۵۰ تـا ۹۶۰ ه ق) بـیان داشته است که در علم اخلاق وقتی صحبت از مکارم اخلاقی می شود از سه قوه برای نفس صحبت به میان می آید: قوه عاقله که آن را نفس ملکی گویند که آن مبداء فـکر، تـمیز، شوق و نظر در حقایق امور است؛ قوه غضبی که آن را نفس سبعی خوانند و آن مبداء غضب، جرات، اقدام بر تحصیل اموال و شوق تسلط و ترفع و مزید جاه بود و سوم قوه ی شهوانی که آن را نـفس بـهیمی خـوانند و آن مبداء شهوت، طلب غـذا، شـوق التـذاذ به ماکل و مشارب و مناکح بود، عدد فضائل اصلی به سبب اعتدال این قوا است… اجناس اصلی این فضائل، چهارند که عـبارتند: از حـکمت، شـجاعت، عفت و عدالت که البته در تحت هر کدام از ایـنها انـواعی قرار گرفته که هر یک از این انواع فضائل، نامحصورند… در تحت جنس عفت دوازده نوع فضیلت است که عبارت اند از حـیاء، رفـق، حـسن هدی، مسالمت، دعت (خویشتن داری هنگام برانگیخته شدن شهوت)، صبر، قـناعت، وقار، ورع، انتظام، حریت وسخاء است و در تحت جنس سخاوت هشت نوع فضیلت قرار گرفته است که عبارت انـد از کـرم، ایـثار، عفو، مروت، نبل، سماحت، مسامحت و مؤاسات. (آملی، ۱۳۸۱ش؛ ج۲/ صص۳۶۵-۳۷۰ )

۲- جایگاه و اهمیت مـؤاسات در روایـات

در روایات برای مؤاسات جایگاهی بس رفیع در نظر گرفته شده است و در باب اهمیت آن مطالب مهمی یافت مـی شـود کـه در این جابه برخی از آن ویژگی ها اشاره می شود:

۱-۲- مؤاسات و جلب محبت:

امـام صـادق (ع) مـی فرمایند: سه خصلت جلب محبت می کند که یکی از آنها مؤاسات به هنگام سختی اسـت وَ قـَالَ ع ثَلَاثُ خِصَالٍ تَجْتَلِبُ بِهِنَّ الْمَحَبَّهَ الْإِنْصَافُ فِی الْمُعَاشَرَهِ وَ الْمُوَاسَاهُ فِی الشِّدَّهِ وَ الِانْطِوَاعُ وَ الرُّجُوعُ إِلَی قـَلْبٍ سـَلِیمٍ(إربلی، ۱۳۸۱ ق: ج ۲، ص: ۳۴۹)

۲-۲- مؤاسات و رحمت خداوند:

امیرالمومنین به عنوان پدر بزرگوار حضرت عباس در جنگ صـفین لشـگریان خـویش را بدین گونه تهیج می کردند«رَحِمَ اللَّهُ امْرَأً مِنْکمْ آسَی أَخَاهُ بِنَفْسِه»(شیخ مـفید، ۱۴۱۳ ق: جـ ۱، ص: ۲۶۵ )

۳-۲- مؤاسات ورزق:

اهمیت مؤاسات تا به آنجاست که از ابو حمزه ثمالی نقل شده کـه امـیر المـومنین علی علیه السلام در سخنرانی خود می فرمود: اگر اهل خانه ای که فاجرند باهم جمع شوند و به هـم یـاری برسانند خدا به آنها روزی می دهد و بالعکس اگر متّقی باشند و از هم جدا شـوند، خـدا آنـها را محروم می سازد. (کلینی، ۱۴۰۷ ق: ج ۲، ص: ۳۴۷)

۴-۲- مؤاسات وملاک شیعه بودن:

صادق آل محمد(ع) می فرمایند: شیعیان ما با سـه مـلاک : مـحافظت بر اوقات نماز، حفظ اسرار و یاری رساندن به برادران دینی خود، آزمـایش مـی شوند. (شیخ صدوق، ۱۴۰۲ ق: ص ۳۶)

۵-۲-مؤاسات ودشوارترین کارها:

امام صادق (ع) انصاف با مردم مواسات با مردم و یاد خدارا درهـر حـالتی جزء دشوارترین کارها به شمارمی آورندو می فرمایند:«أَشَدُّ الْأَعْمَالِ ثَلَاثَهٌ إِنـْصَافُ النـَّاسِ مِنْ نَفْسِک حَتَّی لَا تَرْضَی لَهُمْ إِلَّا مَا تـَرْضَی بـِهِ لَهـَا مِنْهُمْ وَ مُوَاسَاهُ الْأَخِ فِی اللَّهِ وَ ذِکرُ اللَّهِ عـَلَی کلِّ حـَالٍ»(کلینی، ۱۴۰۷ ق: ج ۲، ص: ۱۴۴)

۶-۲- مؤاسات و بهترین اعمال و شایسته ترین احسان:

مولی الموحدین علیه اسلام مـواسات را بـهترین اعمال و بهترین نیکوکاری معرفی مـی نمایند «الْمـُوَاسَاهُ أَفْضَلُ الْأَعـْمَالِ وَ قـَالَ أَحـْسَنُ الْإِحْسَانِ مُوَاسَاهُ الْإِخْوَانِ (محدث نوری، ۱۴۰۸ ق: جـ ۷،/ص۲۱۰)

البـته باید توجه داشت که بهترین شکل مؤاسات آن است که این عمل در تـنگ دسـتی برادر مومن باشد تا اهمیت آن بـیشتر آشکار شود این روایـت در ایـن مورد قابل توجه است.

۷-۲- تـساوی بـین مؤاسات وبرادری:

حضرت امام حسن علیه السلام می فرمایند برادری را با جبران لغـزش ویـاری رساندن به برادر دینیت کـامل کـن «یا بـُنَی لَا تُؤَاخِ أَحَداً حـَتَّی تـَعْرِفَ مَوَارِدَهُ وَ مَصَادِرَهُ فَإِذَا اسـْتَنْبَطْتَ الْخـِبْرَهَ وَ رَضِیتَ الْعِشْرَهَ فَآخِهِ عَلَی إِقَالَهِ الْعَثْرَهِ وَ الْمُوَاسَاهِ فِی الْعُسْرَهِ.» (ابن شعبه حرانی،۱۴۰۴ ق: ص۲۳۳)

۸-۲- مواسات بـه مـعنی عدالت رفتاری:

مؤاسات در سیره پیشوایان نـیز بـه عنوان یـک تـوصیه بـه رهبران اجتماعی پیشنهاد شـده است که ما از آن به عنوان مؤاسات اجتماعی یاد می کنیم یعنی رهبر جامعه اسلامی بـاید در نـگاه خویش مؤاسات را رعایت کند همان طـور کـه حـضرت عـلی در ایـن باره به مـحمد بـن ابی بکر آن هنگام که او را به مصر فرستاد این گونه توصیه می کند«فَاخْفِضْ لَهُمْ جَنَاحَک وَ أَلِنْ لَهـُمْ جـَانِبَک وَ ابْسُطْ لَهُمْ وَجْهَک وَ آسِ بَینَهُمْ فِی اللَّحـْظَهِ وَ النـَّظْرَهِ حـَتَّی لَا یطـْمَعَ الْعـُظَمَاءُ فـِی حَیفِک لَهُمْ وَ لَا ییأَسَ الضُّعَفَاءُ مِنْ عَدْلِک ودر عبارت دیگر می فرمایند:«أَنْ یوَاسِی بَینَهُمْ فِی مَجْلِسِهِ وَ وَجْهِهِ لِیکونَ الْقَرِیبُ وَ الْبَعِیدُ عِنْدَهُ فِی الْحَقِّ سَوَاءً وَ أَمَرَهُ أَنْ یحْکمَ بـَینَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَ أَنْ یقُومَ بِالْقِسْط (مجلسی، ۱۴۰۳: ج ۳۳/ص۵۴۰)

۹-۲- مؤاسات وعدالت اقتصادی:

یکی از ویژگی های رهبران جامعه در شیعه نسبت به مردم رعایت مؤاسات اقتصادی است آن جا که امام حسن علیه السلام در مـورد پدر بـزرگوارشان می فرمایندکه مردم از حضرت به سمت معاویه رفتند چون ایشان عدالت اقتصادی را بین مردم رعایت می کردند و این خوشایند گروهی از مردم نبود «لَمَّا مَاتَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع خَطَبَ الْحَسَنُ ع بِالْکوفَهِ فَقَالَ أَیهـَا النـَّاسُ إِنَّ الدُّنْیا دَارُ بَلَاءٍ وَ فِتْنَهٍ وَ کلُّ مَا فِیهَا فَإِلَی زَوَالٍ وَ اضْمِحْلَال.. عَلِمْتَ أَنَّ أَبَاک إِنَّمَا رَغِبَ النَّاسُ عَنْهُ وَ صَارُوا إِلَی مُعَاوِیهَ لِأَنَّهُ آسَی بَینَهُمْ فِی الْعَطَاءِ فـَرَتَّبَ ع الْعـُمَّال» (مناقب آل أبی طالب علیهم السـلام (ابـن شهرآشوب، ۱۳۷۹ ق: ج ۴، ص: ۳۱)

۱۰-۲- تساوی مؤاسات وحق مومن بر مومن:

از امام صادق(ع) سوال شد حق مومن بر مومن چیست؟ وایشان محبت بی منت، کمک مالی، جانشین مـناسب در غـیاب او ویاری رساندن او به هـنگام ظـلم راحق مومن برشمردند. (کلینی،۱۴۰۷ ق: ج ۲، ص: ۱۷۱)

۱۱-۲- مؤاسات وزیادی روزی:

حضرت علی علیه السلام می فرمایند: یکی از مهمترین آثار و نتایج مؤاسات زیادی در روزی می باشد، ایشان در این حدیث ۱۶ مورد را باعث فقر و۱۷ مورد را باعث رزق معرفی مـی نـمایند و در کنار صله رحم، استغفار، سخن حق، وضو قبل از غذا و شکر گذاری، یاری رساندن به برادر دینی در راه خدا را هم ردیف یکدیگر به شمار آورده است. «أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ عَلِی بْنَ أَبِی طَالِبٍ ع یقـُولُ تـَرْک نَسْجِ الْعـَنْکبُوتِ فِی الْبَیتِ یورِثُ الْفَقْرَ. .. وَ مُوَاسَاهُ الْأَخِ فِی اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ یزِیدُ فِی الرِّزْقِ وَ الْبُکورُ فِی طَلَبِ الرِّزْقِ یزِیدُ فـِی الرِّزْقِ وَ الِاسْتِغْفَارُ یزِیدُ فِی الرِّزْقِ.» (شیخ صدوق ۱۳۶۳ ق: ج ۲، ص: ۵۰۵)

۱۲-۲- مواسات ونشانه ولایت مـداری اهـل بـیت:

یکی دیگر از مهمترین آثار دنیایی و آخرتی مؤاسات رسیدن به کمال ولایت اهل بیت می باشد که امام صـادق عـلیه السلام می فرمایند به خدا سوگند که فقط کسی به تولای ما دست می یابد کـه پرهـیز کـار و تلاشگر و یاری رسان به برادران دینی خود در راه خدا باشد «قُلْ لَهُمْ لَا تَذْهَبَنَّ بِکمُ الْمَذَاهِبُ فـَوَ اللَّهِ لَا تُنَالُ وَلَایتُنَا إِلَّا بِالْوَرَعِ وَ الِاجْتِهَادِ فِی الدُّنْیا وَ مُوَاسَاهِ الْإِخْوَانِ فِی اللَّه»(ابن شـعبه حرانی، ۱۴۰۴ ق: ص: ۳۰۳)

۱۳-۲- مواسات و طبقه بـرتر جـامعه:

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می فرمایند امت من در دنیا به سه طبقه تقسیم می شوند: بی توجه به دنیا، دنیا طلب، طالب دنیا و آخرت خدا محور که اهل مواسات به فقیرانند. (بحار الأنـوار (مجلسی، ۱۴۰۳: ج ۱۰۰، ص: ۱۷)

۱۴-۲- مواسات و بهترین اعمال در حد معرفت، نماز، زکات و روزه:

امام صادق علیه السلام می فرمایند بهترین اعمال به ترتیب اولویت عبارتند از: معرفت، نماز، زکات، روزه، حج و احترام به برادران دینی و یاری رسـاندن بـه آن هاست. (الأمالی (للطوسی)، ۱۴۱۴ ق: ص ۶۹۴ )

۱۵-۲- درخواست مواسات در نیایش اهل بیت:

در بعضی از ادعیه که از امامان معصوم به ما رسیده است این ویژگی به عنوان یک درخواست مطرح شده است برای مثال در دعای امـام سـجاد و قنوت امام جواد این چنین آمده است

۱۵-۲-الف) عَنِ الْإِمَامِ زَینِ الْعَابِدِینَ عَلَیهِ السَّلَام … اعْمُرْ قَلْبِی بِطَاعَتِک وَ لَا تُخْزِهِ بِمَعْصِیتِک وَ ارْزُقْنِی مُوَا