فایل پاورپوینت کامل جنگ سایبری به بهانه بستر ارتباط جمعی نوین

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل جنگ سایبری به بهانه بستر ارتباط جمعی نوین!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل جنگ سایبری به بهانه بستر ارتباط جمعی نوین بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل جنگ سایبری به بهانه بستر ارتباط جمعی نوین از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل جنگ سایبری به بهانه بستر ارتباط جمعی نوین شامل 53 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل جنگ سایبری به بهانه بستر ارتباط جمعی نوین استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل جنگ سایبری به بهانه بستر ارتباط جمعی نوین با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل جنگ سایبری به بهانه بستر ارتباط جمعی نوین قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل جنگ سایبری به بهانه بستر ارتباط جمعی نوین حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل جنگ سایبری به بهانه بستر ارتباط جمعی نوین به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل جنگ سایبری به بهانه بستر ارتباط جمعی نوین :

جـنگ نـرم، شـامل هرگونه اقدام روانی رسانه ای است که بدون درگیری نظامی، رقیب را به انفعال یا شکست وامـی دارد. قدرت های هژمونیک (فرادست/سلطه گر)، تلاش دارند تا از طریق قدرت رسانه، سلطه نرم را بـر سایر مناطق جهان کـه دشـمن تلقی می شوند، ایجاد نمایند. با توجه به این که روش های جنگ نرم متنوع اند، یکی از برجسته ترین جنبه های آن، استفاده از رسانه ها برای «جنگ رسانه ای» است.

پت ویور، مدیر شبکه ان بی سی، در دهه ۱۹۵۰م پیشنهاد ایجاد یک شبکه بـین المللی فرستنده های تلویزیونی را مطرح کرد و خواستار نصب ۱۰۰۰۰ تلویزیون در اماکن عمومی جهان برای گسترش ارزش های آمریکایی شد. هرچند این ایده هرگز به مرحله اجرا نرسید، اما به جای آن، به دلیل بازار گسترده تـولیدات تـلویزیونی، توانست آمریکا را به بزرگ ترین صادرکننده برنامه های تلویزیونی جهان و یک قدرت هژمونیک تبدیل کند.

چه چیز می تواند انگیزه اصلی این ایده باشد؟ برای یافتن پاسخ این سؤال، نیاز است کمی به عـقب بـرگردیم؛ درست جایی که آمریکایی ها در طی دوران جنگ سرد، به علت اهمیت نقش سیاست های فرهنگی در پیروزی در جبهه سیاسی جنگ سرد، درگیر نوعی جنگ نرم یا به بیان ساندرز «جنگ سرد فـرهنگی بـا شوروی» بوده اند. این جنگ، از همان آغاز حضور نیروهای آمریکا و شوروی در آلمان در سال ۱۹۴۵م به تدریج شکل گرفت و تا فروپاشی شوروی ادامه یافت. در این جنگ، تلویزیون، یک ابزار غیرقابل جایگزین برای دسـتیابی بـه قـدرت بیشتر و در نهایت، پیروزی بر رقـیب بـود.

تـلویزیون از اواخر دهه ۱۹۴۰م به عنوان یک رسانه توده، جای پای خود را در فضای دوران جنگ سرد پیدا کرد. از همان آغاز، آمریکا از تلویزیون به عنوان یـک سـلاح ایـدئولوژیک برای گسترش ارزش های لیبرال و حامی سرمایه داری بهره گـرفت. پت ویـور نیز در جهت ایفای نقشی برجسته توسط آمریکا در گسترش تلویزیون جهانی پیشنهاد فوق را مطرح کرد.

واژه «جنگ نرم» امروزه در سـطح وسـیع و گـسترده ای وارد قلمروی مطالعات جامعه شناسی سیاسی و روابط بین الملل شده است؛ به گونه ای کـه تهدیدی جدی برای جوامع مختلف خصوصاً کشورهایی نظیر ایران محسوب می شود. جنگ نرم، در حقیقت شامل هر گونه اقـدام روانـی و تـبلیغاتی رسانه ای است که جامعه هدف یا گروه هدف را نشانه می گیرد و بـدون درگـیری نظامی و گشوده شدن آتش، رقیب را به انفعال یا شکست وامی دارد. قدرت های هژمونیک، تلاش گسترده ای دارند تا از طـریق قـدرت رسـانه، سلطه نرم را بر سایر مناطق جهان که دشمن تلقی می شوند، ایجاد نـمایند. بـا تـوجه به اینکه شیوه ها و روش های جنگ نرم متنوع می باشد، یکی از برجسته ترین جنبه های آن، استفاده از رسانه ها بـرای «جـنگ رسـانه ای (media war)» است. بنیادی ترین تعریف از «جنگ رسانه ای»، تضعیف کشور هدف و بهره گیری از توان و ظرفیت رسانه ها (اعم از مـطبوعات، خـبرگزاری ها، رادیوها، تلویزیون، اینترنت و اصول تبلیغات) به منظور دفاع از منافع ملی است. جنگ رسـانه ای، تـنها جـنگی است که حتی در شرایط صلح نیز بین کشورها به صورت غیررسمی ادامه دارد و هر کـشوری از حـداکثر توان خود برای پیشبرد اهداف سیاسی خویش، با استفاده از رسانه ها، بهره گیری می کند. جـنگ رسـانه ای، جـنگ بدون خونریزی، جنگ آرام و جنگ بهداشتی و تمیز تلقی می شود.

امروزه، غرب به رهبری ایالات مـتحده آمـریکا، به عنوان یک قدرت هژمونیک و با تجربه جنگ نرم با کمونیست ها، با اسـتفاده از فـناوری رسـانه، به یک هژمونی رسانه ای علیه اسلام دست زده است. تأسیس شبکه های رادیویی و تلویزیونی ماهواره ای متنوع بـرای اقـلیت مـخاطبان در هر جای جهان را باید در همین سلسله جریان ارزیابی کرد.

اما آیا ابـزار آمـریکا برای این هژمونی رسانه ای، تنها به تلویزیون محدود می شود؟ در بحث ارتباطات و ابزارهای وسایل ارتباطات جمعی، در دوره ای، مـتخصصان عـلوم ارتباطات بر این باور بودند که «رسانه، همان پیام است (The Medium is the Message).» در واقع، ایـن پیـام بود که هدفش معطوف به رسانه بـود. تـحقیقات ویـژه در تاریخ نشان می دهد که به تعداد جـوامع بـشری، روش و ترفندهای متفاوت برای تکثیر و انتشار پیام وجود دارد و این شیوه ها را می شود از میان تاریخ و فـرهنگ آنـ ها به دست آورد. امروزه پیشرفت فـناوری، راه را بـرای برقراری ارتـباط هـموارتر کـرده است.

در تقسیم بندی دوران های مختلف تاریخ، انـدیشمندان، هـر دوره ای را متناظر با یک نوع وسیله ارتباط جمعی می دانند؛ به گونه ای که ظـهور رادیـو و ورود آن به خانه ها و جریان ارتباطی جهان، مـصادف بود با تغییر و تـحولی در ایـن عرصه. طبق نظریه جان دیـمیک بـا عنوان نظریه «نقش مناسب »، رسانه ها همانند الگوی تنازع بقای موجودات زنده در طبیعت، دارای اکـولوژی یـا بوم شناسی هستند.

امروزه، این سـخن مـک لوهان کـه «رسانه، همان پیـام اسـت» به «پیام، همان رسـانه اسـت (the message is the medium )» تغییر پیدا کرده است. اینترنت، توانایی هایی را برای درهم آمیختن رسانه ها فراهم کرده است که مـک لوهان ـ گـرچه در پیش بینی تأثیر رسانه های جهانی، موضعی رادیـکال داشـت ـ نمی توانست حـتی تـصورش را هـم بکند. برخی معتقدند کـه تا پایان سال ۲۰۱۲م دیگر تلویزیون به عنوان مهم ترین ابزار در انتقال پیام شناخته نمی شود و وسایل ارتـباط جـمعی، جدیدتری جای آن را خواهند گرفت. در واقع، ایـنترنت و فـضای مـجازی، نـه بـه عنوان یک وسـیله، بـلکه به عنوان بستری متشکل از وسایل ارتباطی جمعی جدیدتری در حال رشد هستند. امکان رفع نیازهای روزانه بـا بـرقراری ارتـباط از طریق اینترنت، آن هم به شیوه های مختلف مـانند: حـضور در گـروه های مـجازی، شـبکه های اجـتماعی، رایانامه ها، چت های گروهی و خصوصی، آر اس اس ها و… نشان از این تغییر دارند.

بررسی ملزومات این تغییر، بستر ارتباطی در آینده ای نزدیک و شناخت درست مخاطب در این تعامل مهم به نظر می رسد. حـال با توجه به مقدمه ای که بیان شد، این سؤال مطرح می شود که کارکرد اینترنت و در معنای عام، «فضای مجازی»، برای پیشبرد اهداف این هژمونی چیست؟ راه رهاییِ مخاطب از این انحصار و هژمونی رسانه ای چیست؟

پل لویـنسون، اسـتاد ارتباطات و مطالعات رسانه ای دانشگاه فوردهام نیویورک، در مقاله ای با عنوان «جدیدتر از رسانه های خیلی جدید»، با اشاره به سرعت اعجاب انگیز تطور رسانه ها در این دوران، می گوید: «در این نظام های ارتباطی، مصرف کنندگان به تولیدکنندگان تـبدیل شـده اند و آثارشان به طور رایگان در دسترس همه قرار می گیرد»؛ یعنی در رسانه های جدید، مخاطب دارای نقشی فعال است.

او در ادامه، به ریزش خوانندگان و بیننده های روزنامه ها و برنامه های خـبری تـلویزیونی اشاره می کند و به طور مـثال، مـی گوید: «نیویورک تایمز، در پایان سال ۲۰۰۹م نیروهای خود را تعدیل کرد. شبکه های خبری، در مجموع، ۱۵ میلیون مخاطب را به خود جذب کرده اند؛ در حالی که این میزان در دهه ۱۹۷۰م بیش از ۵۵ میلیون بـیننده بـود.» اما آیا این بـدان مـعنا است که مردم امروزه کمتر مطلع هستند؟ درست بر عکس؛ مردم امروزه از هر زمان دیگری بیشتر مطلع هستند؛ چرا که می توانند به سرعت اخبار به روزشده را در هر جایی که هستند، از طریق بستر فـضای مـجازی، دریافت کنند و از آن طرف هم قدرت فناوری های اطلاعاتی جدید نظیر شبکه های اجتماعی (توییتر، فیس بوک، گوگل پلاس و…) و شبکه های اشتراک ویدئو (یوتیوب)، به هر فردی اجازه می دهد که هرگاه در بطن یک رویداد قرار داشـت، بـه سرعت خبرها و تـصاویر آن رویداد را برای همه جهان ارسال کند.

اما یک نکته و یک سؤال مهم در این بین وجود دارد. نکته اول، نـقشِ مخاطب به عنوان تولیدکننده است؛ نه مصرف کننده پیامِ رسانه. سؤال دوم آنـ که آیـا در ایـن جریان آزاد اطلاعاتی، به همان سهولتی که به هر فردی این امکان را می دهد تا پیام خود را منتشر کـند، ایـن امکان برای فردی با دیدگاهی مخالف دیدگاه گردانندگان آن فضا وجود دارد؟

در مورد نکته اول، والتـر بـنیامین (۱۸۹۲ تـا ۱۹۴۰م) نظریه پرداز برجسته دهه های نخست قرن بیستم، در مقاله مشهور خود با نام «هنر در عصر تکثیر مـکانیکی» بیان می کند که فناوری