فایل پاورپوینت کامل حیات سیاسی حضرت فاطمه علیهاالسلام – برگی از سند حقانیت تشیع

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل حیات سیاسی حضرت فاطمه علیهاالسلام – برگی از سند حقانیت تشیع – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل حیات سیاسی حضرت فاطمه علیهاالسلام – برگی از سند حقانیت تشیع شامل 66 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل حیات سیاسی حضرت فاطمه علیهاالسلام – برگی از سند حقانیت تشیع گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل حیات سیاسی حضرت فاطمه علیهاالسلام – برگی از سند حقانیت تشیع با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل حیات سیاسی حضرت فاطمه علیهاالسلام – برگی از سند حقانیت تشیع از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل حیات سیاسی حضرت فاطمه علیهاالسلام – برگی از سند حقانیت تشیع با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل حیات سیاسی حضرت فاطمه علیهاالسلام – برگی از سند حقانیت تشیع را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل حیات سیاسی حضرت فاطمه علیهاالسلام – برگی از سند حقانیت تشیع :

حضرت فاطمه (س) بعد از رحلت پیامبر اسلام (ص) مدت اندکی زندگی کرد و سپس به پدر ملحق شد. فاطمه (س) هنگام رحلت پیامبر (ص) ، به صورت نازنین پدر نگاه می کرد و اشک می ریخت. صدای ناله او به گوش رسول خدا رسید. دیدگانش را گشود و آهسته فرمود: از این دار دنیا می روم. آن گاه به دخترش اشاره کرد که نزدیک بیاید تا برای آخرین بار با او سخن بگوید. پیامبر (ص) رازی در گوش او گفت که حاضران دیدند چهره فاطمه (س) برافروخته شد و در حال ناراحتی تبسمی کرد. وقتی علت خنده زهرا (س) را پرسیدند، فرمود: تا پدرم زنده است، به کسی نمی گویم. بعد از رحلت پیامبر (ص) فرمود: پدرم به من بشارت داد: «تو اولین فردی هستی که به من ملحق می شوی!».

در این باره از عایشه نقل شده است که گوید: روزی فاطمه از راه رسید و به گونه ای راه می رفت که گویا رسول (ص) راه می رود. پیامبر به او خوش آمد گفت و بعد، حضرت فاطمه (س) را در سمت راست و یا چپ خود نشانید و مطلبی را آهسته به او فرمود که وی گریان شد. پیامبر به همان گونه، سخن دیگری به فاطمه فرمود که حضرت خنده اش گرفت. گفتم: هیچ گاه مانند امروز شادی را مقرون به اندوه ندیده بودم! در این باره از او پرسیدم، پاسخ داد: سرّ رسول خدا (ص) را افشا نخواهم کرد. بعد از رحلت پیامبر (ص) از او پرسیدم، گفت: حضرت فرمود: «جبرئیل هر سال یک بار قرآن را بر من عرضه می کرد و امسال دو مرتبه عرضه کرد و من این را نشانه مرگ خود می بینم» و فرمود: «و إنک أول أهل بیتی لحوقا بی؛ تو نخستین فرد از اهل بیت من می باشی که به من ملحق خواهی شد. من پیش قدم خوبی برای تو هستم ». از این جهت می گریستم، اما بعد فرمود: «أ لا ترضین أن تکونی سیده نساء هذه الأمه؛ آیا خرسند نمی شوی از اینکه بانوی زنان باایمان این امت باشی؟» من از شنیدن این خبر خندیدم. [۱]

آری، حضرت فاطمه (س) خیلی زود به پدر محلق شد. آن حضرت در عمر کوتاه خود به گونه ای زندگی کرد و به موضع گیری در مسائل سیاسی-اجتماعی پرداخت که آن را به راستی می توانسندی گویا و دلیلی روشن برای حقانیت «مکتب تشیع» به شمار آورد. اینک ضمن نگاهی گذرا بر زندگی کوتاه آن حضرت، به حقانیت تشیع نیز می پردازیم.

مدت زندگی پس از پیامبر

درباره مدت زندگی فاطمه زهرا (س) بعد از رحلت رسول گرامی اسلام، اختلاف هست؛ برخی مدت آن را چهل روز، [۲]عده ای شصت روز، [۳]برخی دیگر هفتاد روز، [۴]۷۲ روز، [۵]۷۵ روز، [۶] سه ماه، [۷]۹۵ روز، [۸] چهار ماه، و[۹] شش ماه [۱۰]نوشته اند. ابو الفرج اصفهانی می نویسد: «حضرت زهرا (س) بعد از پیامبر (ص) مدت کمی زنده بود. بیشترین آن را، شش ماه و کم ترین آن را، چهل روز گفته اند، اما آنچه ثابت است، نقل سه ماه است ». [۱۱]در روایتی از امام صادق (ع) نقل شده که حضرت فاطمه (س) بعد از پیامبر (ص) ۷۵ روز زیست و دراین مدت دیده نشد که حضرت متبسّم و یا خندان باشد. [۱۲]در میان راویان و عالمان شیعه، دو قول بیش از دیگر نقل ها رواج دارد، یکی، ۷۵ و دیگری، ۹۵ روز.

اقدامات سیاسی حضرت فاطمه (س)

زهرای اطهر (س) در این مدت کوتاه زندگی خویش بعد از رحلت پیامبر (ص) ، برای دفاع از حق و حریم امامت و جلوگیری از انحراف سیاسی مسلمانان، به تلاش و مبارزه خستگی ناپذیر پرداخت. اقدامات سیاسی و مبارزاتی حضرت فاطمه (س) به روش های مختلفی صورت می گرفت که با توجه به متون کهن و قابل اعتماد اهل سنت، به آنها می پردازیم:

۱- حمایت از امام علی علیه السّلام

هنگامی که عمر بن خطاب خواست به خانه زهرا (س) هجوم ببرد تا آنان را که از بیعت با ابوبکر امتناع می کردند و به جریان «سقیفه» معترض بودند، از خانه خارج کند و به بیعت با ابوبکر وادار سازد، حضرت زهرا (س) به شدت در برابر آنان ایستاد و از امام علی (ع) حمایت کرد. [۱۳]

۲- استیضاح خلیفه در جمع مردم

آن حضرت در واکنش به برخی از کارهای ابو بکر، در مسجد پیامبر (ص) و در حضور مهاجران و انصار به سخنرانی مهمی می پردازد. در این سخنرانی، به استیضاح عمر درباره برخی از کارهایش پرداخت و با استدلالی محکم و منطقی، حقّانیّت خویش و اهل بیت پیامبر (ص) را بر همگان آشکار ساخت و سپس سستی مهاجران و انصار را در حمایت از مظلوم، نکوهش کرد. [۱۴]

۳- دعوت شبانه

فاطمه (س) به همراه علی، حسن و حسین (علیهم السّلام) شبانه به خانه بزرگان و رجال مدینه می رفت و آنان را برای حمایت از «امامت» دعوت می کرد. ابن قتیبه دینوری می نویسد: «علی-کرّم اللّه وجهه-فاطمه (س) دختر رسول خدا (ص) را بر مرکبی سوار می کرد و شبانه در خانه های مهاجر و انصار می گردانید و از آنان یاری می خواست. گروه مهاجر و انصار می گفتند: ای دختر رسول خدا! بیعت ما با ابوبکر تمام شد. اگر قبل از اینکه ابوبکر به این کار اقدام کند، [علی] شوهر و پسر عمّ شما می آمد، ما از او رو برنمی گردانیدیم و با ابوبکر بیعت نمی کردیم.

علی -کرّم اللّه وجهه- فرمود: من مشغول غسل و تدفین رسول خدا (ص) بودم، آیا پسندیده بود که جنازه پیامبر (ص) را بر زمین می گذاشتم و می آمدم تا در باره به دست آوردن حکومت به نزاع بپردازم؟! فاطمه (س) فرمود: ابو الحسن به وظیفه خود چنان که سزاوار بود، عمل نمود». [۱۵]

۴- موضع گیری در برابر غصب فدک

آن حضرت در برابر مصادره فدک از سوی سران حکومت، موضع گیری می نمود. در این باره ابن ابی الحدید می نویسد: «هنگامی که فاطمه (س) اطلاع یافت که وکیل و کارگزارش را از فدک بیرون کردند، نزد ابوبکر رفت و به این کارش اعتراض نمود و به محاجّه با وی پرداخت. ابوبکر در این احتجاج مغلوب شد و نوشته ای داد تا فدک به حضرت زهرا (س) برگردد، اما عمر باخبر شد و از این کار جلوگیری نمود». [۱۶]عروه نقل می کند که: حضرت زهرا (س) در منازعه با ابوبکر افزون بر پس گرفتن «فدک» ، سهم ذوی القربی را نیز مطالبه نمود. [۱۷]

۵- فرستادن نماینده پیش ابو بکر

از عایشه نقل شده است که: حضرت زهرا (س) شخصی را پیش ابوبکر فرستاد و ارث پدرش رسول خدا (ص) را مطالبه نمود. اوّل اموال پیامبر (ص) در مدینه، دوم فدک و سوم باقیمانده خمس خیبر (سهم ذوی القربی) را درخواست کرد. [۱۸]

۶- قهر سیاسی

بعد از مناظره و مبارزه حضرت زهرا (س)، آن حضرت تا آخر عمر با ابوبکر سخن نگفت. در این باره حلبی، از بزرگان اهل سنت می نویسد: «فاطمه (س) بر ابوبکر خشمگین شد و تا دم مرگ از وی اعراض نمود». [۱۹]ابن ابی الحدید نیز می نویسد: «عایشه می گوید: حضرت زهرا (س) از ابوبکر میراث رسول خدا (ص) را مطالبه نمود، ابوبکر گفت: پیامبر (ص) فرمود: ما چیزی را به ارث نمی گذاریم… ابوبکر حاضر نشد از میراث پیامبر (ص) چیزی را به حضرت زهرا (س) بدهد. فاطمه از ابوبکر ناراحت شد و تا مرگ با او قهر کرد». [۲۰]ترمذی در این باره می نویسد که حضرت زهرا (س) فرمود: «واللّهِ لا أُکلّمُهما أبداً؛ به خدا سوگند که من هیچ گاه با آن دو نفر (ابوبکر و عمر) سخن نخواهم گفت ». وی سپس می نویسد: که این قهر تا پایان زندگی آن حضرت ادامه داشت: «فماتت و لا تکلّمُهُما؛ حضرت زهرا (س) رحلت نمود؛ در حالی که با این دو نفر (ابوبکر و عمر ) سخن نگفت». [۲۱]

همین سخن را احمد بن حنبل، بخاری و دیگران نیز نقل کرده اند. [۲۲]ابن ابی الحدید می نویسد: فاطمه (س) وقتی که دید با زبیر و علی (ع) برخوردی ناشایسته انجام می دهند و آن دو را برای اخذ بیعت می برند، بر در حجره ایستاد و گفت: «یَا أَبَا بَکرٍ مَا أَسرَعَ مَا أَغَرتُم عَلَی أهلِ بیتِ رسولِ اللّه (ص) وَاللّهُ لاَ أکلّمُ عُمَرَ حتّی ألقَی اللّهَ؛ ای ابوبکر! چه زود با اهل بیت پیامبر (ص) به بدی رفتار نمودی. به خدا سوگند!با عمر سخن نمی گویم تا اینکه خداوند را ملاقات نمایم ». [۲۳]

۷- ایراد خطبه برای زنان در بستر شهادت

حضرت زهرا (س) در بستر شهادت برای زنان مهاجر و انصار که برای عیادت آن حضرت به حضورش شرفیاب شده بودند، سخنانی ایراد کرد و نارضایتی خود را از وضعیّت سیاسی-اجتماعی مسلمانان ابراز فرمود و از بی توجهی مهاجران و انصار به سفارش های پیامبر (ص) در باره اهل بیت ((علیهم السّلام) ) به شدّت انتقاد نمود. [۲۴]

۸- مذاکره ای کوتاه و غضب آلود با ابو بکر

در روزهای آخر زندگی فاطمه (س)، ابوبکر و عمر برای عیادت به نزد آن حضرت رسیدند. در این باره ابن قتیبه دینوری می نویسد:

«عمر به ابوبکر گفت: برویم به خانه فاطمه دختر پیامبر؛ چرا که ما او را از خود رنجاندیم و غضبناک نمودیم. هر دو به خانه فاطمه (س) رفتند و از آن حضرت اجازه ورود خواستند، امّا فاطمه (س) به آن دو اجازه ملاقات نداد.

آن دو نزد علی (ع) رفتند و با شفاعت آن حضرت، دختر رسول خدا (ص) اجازه داد. آنان وارد شدند و چون نشستند، حضرت زهرا (س) از آن دو روی برگرداند. به حضرت سلام گفتند؛ دختر رسول خدا (ص) پاسخ نداد. ابوبکر گفت: ای حبیبه رسول خدا! به خدا سوگند که خویشاوندی رسول خدا (ص) از خویشاندی خاندانم، در نزد من محبوب تر است و تو در نزد من از دخترم عایشه محبوب تری. دوست داشتم در آن روزی که پدرت از این جهان رخت بربست، من هم می مردم و بعد از این باقی نبودم. آیا می پنداری با اینکه قدر و منزلت و شرافت تو را می شناسم، تو را از حقّت بازمی دارم؟! من از رسول خدا (ص) شنیدم که فرمود: «لا نورّث، ما ترکتُ فهو صدقهٌ؛ ما چیزی را به ارث نمی گذاریم. آنچه که ماند، صدقه است». حضرت فرمود: اگر حدیثی از رسول خدا (ص) نقل کنم که شما هم آن را شنیده باشید، اعتراف و عمل می کنید؟ گفتند: آری. حضرت فرمود: شما را به خدا قسم می دهم! آیا از پیامبر (ص) نشنیدید که فرمود: «رِضا فاطمهَ مِن رِضایَ وَ سَخَطُ فَاطِمَهَ مِن سَخَطِی، فَمَن أحبَّ فاطمهَ ابنتی أحبنی و من أَرضی فاطمهَ أرضانی و من أَسخط فاطمه فقد أسخطنی؛ خشنودی فاطمه، خشنودی من و ناخشنودی او، ناخشنودی من است. پس هر که فاطمه دخترم را دوست داشته باشد، من را دوست داشته است و هر که فاطمه را خشنود کند، من را خشنود کرده است و هر که فاطمه را خشمگین کند، مرا خشمگین کرده است» ؟ هر دو گفتند: ما این سخن را از رسول خدا (ص) شنیده ایم. حضرت فاطمه فرمود: «فَإنّی أُشهِدُ اللّهَ و ملائکتَه أنّکما أَسخَطتُمانی و ما أرضیتمانی و لئن لقیتُ النبی لَأشکوَنَّکما اللّهَ؛ من خدا و فرشتگانش را شاهد می گیرم که شما دو نفر مرا خشمگین کرده اید، من را خشنود نساختید و اگر پیامبر (ص) را ملاقات کردم، از شما دو نفر در نزد خدا شکایت خو