فایل پاورپوینت کامل حیات طیبه شهداء

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل حیات طیبه شهداء؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل حیات طیبه شهداء انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 47 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل حیات طیبه شهداء:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل حیات طیبه شهداء آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل حیات طیبه شهداء با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل حیات طیبه شهداء از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل حیات طیبه شهداء، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل حیات طیبه شهداء :

ایران را اصحاب سقیفه فتح کردند نه اصحاب غدیر؛ یعنی نیاکان ما، اجداد ما، علی بن ابیطالب را نمی‌شناختند، فاطمه زهرا، امام حسن، امام حسین (علیهم السلام) را نمی‌شناختند؛ چون ایران به دست امیرالمؤمنین که فتح نشد، به دست شیعیان که فتح نشد، به دست اصحاب سقیفه فتح شد. اما این سادات بزرگوار مخصوصاً حضرت عبدالعظیم حسنی (سلام الله علیه) و دودمان اهل بیت (علیهم السلام)، بعد از وجود مبارک امام رضا، این ساداتی که آمدند وجود مبارک فاطمه معصومه (سلام الله علیها) در قم، برادر بزرگوارش در فارس، اینها جریان غدیر را، ولایت را، اهل بیت را، تشیّع را به اجداد ما معرفی کردند و اینها هم پذیرفتند. بنابراین این بزرگواران یک حقّ حیاتی به گردن ما دارند و اگر اینها نیامده بودند، همان سقفی‌ها که ایران را گرفته بودند، همان سقفی‌ها ایران را مثل بعضی از کشورهای دیگر، سقفی بار می‌آوردند. ما جریان غدیری بودن خود را به برکت این ذوات قدسی داریم؛ لذا ایّامی که مربوط به این سادات و این امامزاده‌هاست مخصوصاً حضرت عبدالعظیم حسنی (سلام الله علیه) برای ما خیلی محترم است و همه شهدا که این کشور مدیون آنهاست، با خون آنها این کشور مستقل شد، ارواح همه اینها را از خدای سبحان بخواهیم که با ارواح شهدای کربلا محشور کند!

یک نکته مربوط به شهداست که از ما توقّع دارند. افرادی که می‌میرند، چند گروه هستند: بعضی‌ها اصلاً نمی‌دانند که مُرده‌اند، می‌بینند وضع عوض شد؛ مدت‌ها بعد می‌فهمند که مُرده‌اند. کسی که می‌میرد یک آدم عادی، می‌بیند وضع عوض شد، افرادی را می‌بیند که نمی‌شناسد، آنهایی را که می‌شناخت الآن نمی‌بیند، صحنه‌هایی را می‌بیند که برای او آشنا نیست، صحنه‌هایی که برای او آشنا بود نمی‌بیند، خودش را گُمشده می‌بیند. این است که در تلقین میّت می‌گوییم بدان که «أَنَّ الْمَوْتَ حَقٌّ وَ الْجَنَّهَ حَق‏»؛[۱] یعنی این وضعی که برای تو پیش آمد، این وضع به نام مرگ است، تو الآن مُرده‌ای؛ تو بدان دیگران هم می‌میرند. این صحنه‌ای که برای تو آشنا نیست، این تلقین میّت، یک شناسنامه قبر است؛ یعنی تو الآن نمی‌دانی که مُرده‌ای آنهایی که ـ معاذالله ـ کاری با قرآن و دین نداشتند، وقتی در قبر از آنها سؤال می‌کنند، پیامبر تو کیست یادشان نیست، امام تو کیست؟ یادشان نیست، چه چیزی جواب بدهند؟ می‌بینید بعضی‌ها که دوران سالمندی آنها می‌رسد، خیلی از مطالبی را که خواندند فراموش می‌کنند این جریان آلزایمر و اینها، کم یا زیاد برای دوران سالمندی در پیش هست. خیلی‌ها هستند که آدرس خانه‌شان فراموششان می‌شود. تامّه مرگ مثل غدّه بدخیم سرطان و اینها نیست؛ چون اینها تحمّل‌پذیر است. مرگ این است که انسان در حالی که زنده است از تمام ذرّات بدن او روح مفارقت می‌کند. مگر می‌شود جریان مرگ را کسی ترسیم بکند که مرگ چقدر درد دارد، اگر تحمّل‌پذیر بود که آدم جان نمی‌داد. الآن دندانی که می‌کِشند اگر تخدیر نکنند چرا درد می‌آید؟ می‌خواهند زنده‌ای را بیرون کنند. الآن پوستی را که می‌کَنند چرا درد می‌آید؟ برای اینکه زنده‌ای را می‌خواهند بمیرانند، این درد می‌آید. وقتی تخدیر کردند او احساس ندارد، دردی ندارد؛ لذا کسی را که در اتاق عمل بردند، اگر قطعهقطعه کنند، دردش نمی‌آید؛ چون احساس ندارد. در حال مُردن انسان چون احساس دارد از تمام ذرّات بدن او روح می‌خواهد جدا شود، چقدر سخت است خدا می‌داند؛ اما این را می‌شود آسان کرد، این جریان مرگ را می‌شود آسان کرد. انسان وقتی به جای دیگر دل بسته باشد، حواس او نزد بدن نیست. از امام باقر (سلام الله علیه) سؤال کردند شهدای کربلا با این همه تیر و دشنه و نیزه و خنجر چه احساسی داشتند؟ فرمود: خیلی کم. فرمود: مثل اینکه با دو انگشتتان مقداری گوشت یکی از انگشتان را فشار بدهید، همین مقدار شهدا احساس کردند؛ چون حواسشان جای دیگر بود.[۲] اینکه در اتاق عمل این را قطعهقطعه می‌کنند چرا دردش نمی‌آید؛ چون حواسش جای دیگر است، تخدیرشده است، علاقه او به این بخش از بدن کم شد. امام باقر فرمود: آنها درد را احساس نمی‌کردند؛ این راه برای ما هم هست. در روایات ما، ائمه فرمودند: برخی‌ها بعد از هشتاد سال از فشار تازه یادشان می‌آید که پیغمبر ما کسی است که خدا بر او قرآ‌ن نازل کرده، هنوز نام مبارک حضرت یادشان نیست. کسی که اهل نماز و روزه و قیام و مسجد و حسینیه نیست کاری با پیغمبر ندارد همین است. پس ما می‌توانیم به برکت این سادات بزرگواری که کشور ما را نورانی کردند، تنها وجود مبارک ثامن الحجج نیست، همه این ساداتی که وابسته به این خاندان‌ هستند، اینها آمدند غدیر را، علی بن ابیطالب را، فاطمه زهرا را، امام حسن و امام حسین(صلوات الله و سلامه علیهم اجمعین) را به اجداد ما معرفی کردند.

شهدا هم همین راه را رفتند، بر ما حق دارند؛ منتها شهدا زنده وارد برزخ می‌شوند، زنده وارد برزخ می‌شوند، یعنی چه؟ یعنی اینها کاملاً می‌دانند مُرده‌اند، افرادی را که در دنیا با آنها محشور بودند، آنها را کاملاً می‌شناسند وضع آنها را می‌خواهند باخبر شوند ارتباطشان با خدا تنگاتنگ است. در این دو بخش از قرآن کریم که از شهدا نام می‌برد که می‌فرماید اینها مرده نیستند، اینها زنده‌اند، اینها خیلی خوشحال‌اند، به اینها خیلی خوش می‌گذرد: وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ یُقْتَلُ فی‏ سَبیلِ اللَّهِ أَمْواتٌ بَلْ أَحْیاءٌ[۳]لا تَحْسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلُوا فی‏ سَبیلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْیاءٌ؛[۴]اینها یُرْزَقُونَ[۵]هستند، بعد دارد یَسْتَبْشِرُونَ؛[۶] این یَسْتَبْشِرُونَ به قول این طلاّب عزیز، فعل مضارع است، یک؛ مفید استمرار است، دو؛ «إستَبشرَ»؛ یعنی طلب بشارت کرد، مژده خواست، از چه کسی مژده می‌خواهند و درباره چه چیزی مژده می‌خواهند؟ به خدا عرض می‌کنند مژده بدهید که آیا این خون‌های ما که هدر نرفته، چند نفر به مقصد رسیده‌اند؟ چون افراد سه قسم هستند: یا اصلاً حرکت نکردند، یا حرکت کردند به مقصد رسیدند، یا در راه هستند. شهدا حرکت کردند به مقصد رسیده‌اند؛ اما کسانی که راهیِ راه شهدا هستند، قرآن می‌گوید: بِالَّذینَ لَمْ یَلْحَقُوا بِهِمْ؛[۷]این لَمْ یَلْحَقُوا بِهِمْ عدم ملکه است. الآن کسی که از تهران می‌خواهد حرکت کند بیاید دماوند؛ اینها سه گروه هستند: یا حرکت کردند آمدند به مقصد رسیدند، یا در راه هستند، یا هنوز حرکت نکردند. آنهایی که حرکت نکردند نمی‌گوییم کجا هستند، هنوز نرسیدند، می‌گوییم هنوز راه نیفتادند؛ لَمْ یَلْحَقُوا که عدم ملکه است، برای راهیان راه است، کسانی که راه افتادند، ولی نرسیدند. شهدا با آنهایی که در خانه‌شان پارک کردند کاری ندارند، با آنهایی که راه نیفتادند کاری ندارند. به خدا می‌گویند مژده بدهید اینهایی که راه افتادند، ولی نرسیدند؛ یَسْتَبْشِرُونَ به الَّذینَ لَمْ یَلْحَقُوا. بِالَّذینَ لَمْ یَلْحَقُوا بِهِمْ؛ یعنی هنوز نرسیدند، چه کسانی نرسیدند آنهایی که راه افتادند آنکه راه نیفتاد می‌گویند هنوز حرکت نکرده، نمی‌گوییم هنوز نرسید. پس شهدا با آنهایی که حرکت نکردند در راه نیستند با آنها کاری ندارند. آنهایی که حرکت کردند در راه هستند، به خدا عرض می‌کنند، به ما مژده بدهید، اینها کجا هستند، ما منتظر اینها هستیم که به مقصد برسند. حالا لازم نیست شهید بشوند، وقتی که به