بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل خشنودی و حقیقت رضا :

رضا در لغت به معنای خشنودی[۱]و ضد سخط[۲] است و به معنای اختیار کردن[۳] نیز آمده است و اصل این ماده به موافقت میل آدمی به آنچه با آن مواجه است[۴]دلالت دارد. در اصطلاح عبارت است از ترک اعتراض بر مقدرات الهیه در باطن و ظاهر، قولاً و فعلاً[۵]به گونه ای که بنده مقامی بیشتر از آنچه خدا آن را قرار داده است، طلب نکند[۶] که این خود بالاترین درجه ی تکامل است؛ زیرا تکامل دارای درجاتی است: اوّل: صبر، دوّم: تنزیه خداوند، سوّم: سپاس و ستایش پروردگار، چهارم: رضا به قضای الهی.[۷]

رضا از صفات فعل است نه صفات ذات

آری، اگر رضای خدا از صفات ذاتیه او بود و خداوند در ذاتش متصف به رضا بود البته این صفت تغییر نمی پذیرفت و در هیچ حالی زایل نمی شد درحالی که انسان اگر امروز کار خوبی کند خدا از او راضی است و اگر فردا کار بدی کرد خدا از او ناراضی است، اگر بعدا توبه کرد باز خدا از او راضی است.[۸] پس صفت ذات نیست بلکه صفت فعل است. پس رضایت، حالتی است که در برخورد با هر چیز ملایم، عارض بر نفس انسان می شود و آن را می پذیرد و از خود دور نمی کند. در مقابل رضایت، کلمه”سخط” قرار دارد و این دو کلمه وقتی به خدای سبحان(که نه نفس دارد و نه دل) نسبت داده می شود مراد از آن ثواب و عقاب او خواهد بود. پس رضای خدا به معنای ثواب دادن و پاداش نیک دادن است، نه آن هیئتی که حادث و عارضی بر نفس است؛ چون خدای تعالی محال است در معرض حوادث قرار گیرد. پس رضایت و سخط از صفات فعل خدایند، نه از صفات ذات او.[۹]

رضای خدا

از فواید رضای بنده به قضاء خدا، رضای خدای سبحان از اوست واین بزرگترین سعادت در دو جهان است و هیچ نعمتی در بهشت والاتر از آن نیست چنانکه خدای سبحان می فرماید: «خداوند به مردان و زنان باایمان، باغهایی از بهشت وعده داده که نهرها از زیر درختانش جاری است؛ جاودانه در آن خواهند ماند و مسکن های پاکیزه ای در بهشتهای جاودان(نصیب آنها ساخته) و(خشنودی و) رضای خدا،(از همه اینها) برتر است و پیروزی بزرگ، همین است!»[۱۰] پس معنی رضای خدا از بنده به معنی محبّت اوست و در آخرت سبب دوام نظر وتجلّی می شود که برتر از آن مرتبه ای نیست.[۱۱]

فرق رضا با سخط

رضا، ترک سخط است و سخط عبارت از اینکه انسان غیر آنچه خدا مقدر فرموده طلب کند و آن را برای خود اولی وسزاوارتر بپندارد آنهم در مواردی که یقین به فساد وصلاح آن ندارد و این حرام است و در شرع مقدس از آن نهی شده است.[۱۲] در حدیث آمده است که هر کس به قضاء من رضا ندهد و بر بلای من شکیبا نباشد و نعمتهایم را سپاس نگذارد پس از زمین وآسمان من خارج شود و پروردگاری غیر از من برای خود اختیار نماید.[۱۳]

فرق بین توکل و رضا

بدان که مقام «رضا» غیر از مقام توکل است بلکه از آن عالی تر است؛ زیرا که «متوکل» طالب خیر و صلاح خویش است و حق تعالی را در تحصیل خیر و صلاح وکیل کند و «راضی» در تحصیل خیر و صلاح، خود را فانی کرده است و از برای خود اختیاری نکند. چنانچه از بعض اهل سلوک پرسیدند: «چه می خواهی؟» گفت: «می خواهم که نخواهم» که مطلوب او مقام «رضا» بود.[۱۴]

فرق تسلیم ورضا

مقام تسلیم، به معنای رضا نزدیک است و در درجه ای بالاتر از رضا قرار دارد. زیرا تسلیم عبارت است از ترک کردن طلب و سپردن همه امور به خدا، بدون آنکه به آنها وابستگی داشته باشد؛ پس آن بالاتر از رضا است؛ زیرا در مر تبه رضا افعال خدا موافق سلیقه فرد است و به آن راضی است ولی در مرتبه تسلیم، موافقت و مخالفتی وجود ندارد و همه آن به خدا واگذار شده است.[۱۵]

رابطه رضا و محبت

رضا به محبت بستگی دارد؛ اگر محبت حاصل شد رضایت هم حاصل می آید و چنانچه رضا متعلق به محبوب باشد، این محبت، به رضای الهی از قضا و قدر می انجامد؛ زیرا می داند که دوست برای دوست جز خیر نمی خواهد.[۱۶]

رابطه دعا با رضا

دعا منافاتی با رضا ندارد و صاحبش را از مقام رضا خارج نمی کند.[۱۷] زیرا ما از جانب شرع مأمور به دعا کردن هستیم و از طرف دیگر دعاهای انبیاء وائمه بسیار است و حال آنکه ایشان در بالاترین مقامات رضا بودند و آیات و اخبار در امر به دعا و فواید آن متواترند و همچنین دعا از جمله اسبابی است که خدای تعالی برای قضا و قدر الهی مقرر نموده است[۱۸]و دعا جلب رضا و