فایل پاورپوینت کامل دلایل حرمت پاپلوسی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل دلایل حرمت پاپلوسی :

۱- سلب عزت مومن

عزّت فقط از آن خداوند است و هرکس به او متوسل شود بهره ای از عزّت خدادادی را خواهد داشت و لذا چشمداشت به غیر او ذلّت محض است.

«…ایبْتَغُونَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّهَ فَانَّ الْعِزَّهَ للَّهِ جَمیعاً»^[۱]

[آیا مؤمنین، عزّت را نزد کفار می جویند با اینکه همه عزّتها نزد خداوند است.]

اگر کسانی از مخلوقان خدا عزیز شده اند، عزّت آنها حاصل تمسک به خدا و چنگ زدن به ریسمان اوست، و هر آنکه این راه را بپیماید، معلول را خواهد یافت.

و تمسک به معلول بدون توجه به علّت بیراهه رفتن است چراکه صاحبان عزّت فی حد نفسه ذلیل محض هستند.

«یا أَیهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَی اللَّهِ وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِی الْحَمِیدُ»^[۲]

[ای مردم شما همگی نیازمند خدائید و تنها خداوند بی نیاز از همه چیز و شایسته هر گونه حمد و سپاس است.]

و آنکه عزّت را از مخلوق خدا بخواهد، جز ذلّت عایدش نمی شود.

قال الصادق علیه السلام:

«الْعَزیزُ بِغَیرِ اللَّهِ ذَلیلٌ»^[۳]

[کسی که با تمسک به غیر خدا طلب عزّت کند ذلیل است.]

۲- اغتراء

مدح و ستایش دیگران به فرض اینکه لیاقت مدح را داشته باشند به منزله ذبح ممدوح و هلاک نمودن او می باشد.

قال رسول اللَّه صلی الله علیه و آله:

«ایاکمْ وَ الْمَدْحَ فَانَّهُ ذِبْحٌ»^[۴]

[از ستایش( ستایش بیجا) بپرهیز که آن در واقع ذبح کردن ممدوح است.]

و نیز می فرماید:

«لَوْ مَشی رَجُلٌ الی رَجُلٍ بِسِکینٍ مُرْهَفٍ کانَ خَیراً لَهُ مِنْ انْ یثْنِی عَلَیهِ فی وَجْهِهِ»^[۵]

[اگر آدمی با چاقوئی تیز سوی کسی رود، برای او بهتر است که در جلو چشمش او را ستایش کنند و مدح نمایند.]

و همچنین می فرماید:

«اذا مَدَحْتَ اخاک فی وَجْهِهِ فَکانَّما امْرَرْتَ عَلی حَلَقِهِ الْمُوسی»^[۶]

[وقتی برادر خود را در مقابل دیدگانش مدح کنی همانند این است که برایش تیغ کشیده باشی.]

و حضرت امیر علیه السلام نیز فرموده است:

«مَنْ مَدَحَک فَقَدْ ذَبَحَک»^[۷]

[کسی که تو را ستایش کرده در واقع تو را ذبح نموده است.]

چنین مدحی چه بسا ممدوح را مغرور سازد، بخود ببالد و عجب و کبر بخود راه دهد، گناهانی که سرآغاز بسیاری از معاصی و همه انواع ظلم به خدا و غیر و خود شمرده شده است.

شخصی در حضور پیامبر صلی الله علیه و آله از کسی تعریف می کرد، حضرت به وی فرمود:

«لاتُسْمِعَهُ فَتُهْلِکهُ، لَوْ سَمِعَک لَمْ یفْلِحْ»^[۸]

[به گوش او مرسان که او را هلاک می کنی، اگر از تو بشنود، رستگار نمی شود.]

ظرف حلم همه انسانها مثل هم نیست، و چه بسیارند کسانی که با مدح و ستایش از کوره در رفته و خود را در دام ابلیس و اسیر او قرار می دهند.

قال علی علیه السلام:

«کمْ مِنْ مَغْرُورٍ بِحُسْنِ الْقَوْلِ فیهِ، کمْ مِنْ مَفْتُونٍ بِحُسْنِ الثَّناءِ عَلَیهِ»^[۹]