فایل پاورپوینت کامل دنیا سرای عمل، آخرت محاسبه عمل

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل دنیا سرای عمل، آخرت محاسبه عمل؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل دنیا سرای عمل، آخرت محاسبه عمل انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 59 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل دنیا سرای عمل، آخرت محاسبه عمل:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل دنیا سرای عمل، آخرت محاسبه عمل آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل دنیا سرای عمل، آخرت محاسبه عمل با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل دنیا سرای عمل، آخرت محاسبه عمل از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل دنیا سرای عمل، آخرت محاسبه عمل، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل دنیا سرای عمل، آخرت محاسبه عمل :

از نام‌های قیامت در قرآن «یوم الحساب»[۱] است، یعنی روزی که خداوند به حساب اعمال بندگان خود می‌رسد، این مطلب به قدری مسلم است که علی ـ علیه السّلام ـ آنجا که فرق میان دنیا و آخرت را بیان می‌نماید، می‌فرماید: «دنیا سرای عمل و کوشش است و نه جایگاه حساب، و آخرت جایگاه حساب است نه وقت عمل و کوشش».[۲] ولی در عین حال پیرامون حساب، در آیات قرآن و روایات اسلامی یک رشته عناوین مورد توجه قرار گرفته که بررسی آن‌ها گذشته بر این که به بالا رفتن سطح آگاهی ما نسبت به معارف دینی کمک می‌نماید، پاسخ گوی برخی از سؤالات در مورد مسأله‌ی حساب می‌باشد. بخش عمده‌ی این عناوین را می‌توان در موارد زیر بیان نمود:

۱ـ مقصود از حساب چیست؟

اصولا واقعیت حساب عبارت است از: پی بردن به برخی از مجهولات به کمک معلومات پیشین، و به عبارت دیگر: واقعیت حساب چیزی جز حل مجهولات از طریق معلومات نیست، و بدین جهت در زندگی همه افراد بشر به صورت یک واقعیت ضروری و انفکاک ناپذیر خود نمائی می‌کند زیرا او پیوسته نگران وضعیت زندگی خود بوده و می‌خواهد از نتائج کار و تلاش و اندوخته‌های مادی و معنوی خود آگاه گردد، در این صورت راه حساب گری را پیش می‌گیرد.

بنابراین در واقعیت حساب و حساب گری به گونه‌ای که در میان بشر متداول و رائج است نوعی جهل و نا آگاهی نهفته است و با توجه به این که وجود آفریدگار از هر نوع جهل و ناآگاهی منزه است دیگر چه نیازی به محاسبه و بررسی اعمال آنان دارد؟ او می‌تواند بر اساس علم واقع نمای خود، کیفر و پاداش انسان‌ها را بر پایه حکمت و عدل خود معین نماید در این صورت برپا نمودن محکمه حساب، و سئوال و پرسش لغو خواهد بود و در نتیجه با اصل «حکمت الهی» سازگار نیست.

پاسخ:

مقصود از برپا نمودن محکمه حساب در قیامت (یَومَ یَقومُ الحِسابُ) این نیست که خداوند با طراحی رشته سئوالات از بندگان خود، وضعیت آنان را از نظر کار‌های خوب و بد و استحقاق پاداش و کیفر، به دست آورد، زیرا همان گونه که در سئوال اشاره شد، خداوند از همه چیز آگاه است و از این نظر هیچ گونه نیازی به تشکیل محکمه حساب در کار نیست، بلکه مقصود از محاسبه و بررسی اعمال بندگان چیز دیگری است و آن این که «عدل وجود و حکمت» الهی برای همگان کاملاً روشن گردد و حتی آنان که در دنیا در این مورد شک و تردید داشته و یا آن را جدی و مهم تلقی نمی‌کرده‌اند، آشکارا عدل و رحمت الهی را مشاهده نمایند و دیگر جای هیچ گونه اعتذار و اعتراضی برای کسی باقی نماند.

۲ـ حسابرس کیست؟

پاسخ:

ظاهر، بلکه صریح برخی از آیات قرآن این است که در قیامت، خداوند خود به حساب بندگان رسیدگی می‌کند چنان که می‌فرماید: فَإِنَّما عَلَیْکَ الْبَلاغُ وَ عَلَیْنَا الْحِسابُ.[۳] تو عهده دار رسالت و ابلاغ احکام الهی به مردم هستی و رسیدگی به حساب آنان به عهده ما است. و نیز می‌فرماید: إِنَّ إِلَیْنا إِیابَهُمْ ـ ثُمَّ إِنَّ عَلَیْنا حِسابَهُمْ.[۴] رجوع آنان به سوی ما است سپس حساب آنان بر ما است. و نیز می‌فرماید: إِنْ حِسابُهُمْ إِلاَّ عَلى رَبِّی لَوْ تَشْعُرُونَ.[۵] حساب آنان (به عهده کسی) جز خدا نیست اگر درک می‌کردید. و نیز می‌فرماید: وَ کَفى بِاللَّهِ حَسِیباً.[۶] کافی است که خدا حسابرس اعمال بندگان خود باشد. ولی از برخی از آیات قرآن چنین استفاده می‌شود که در سرای دیگر هر انسانی خود به حساب اعمال خود می‌رسد و نیاز به حسابرس دیگری غیر از نفس انسانی نیست چنان که می‌فرماید: عمل هر انسانی را ملازم با او ساختیم و روز قیامت آن را به صورت کتابی بیرون می‌آوریم و او آن را گشوده می‌یابد، به او گفته می‌شود کتاب خود را بخوان در این روز کافی است که نفس تو حساب تو را رسیدگی نماید.[۷] مفاد این آیه با آیات گذشته منافاتی ندارد، زیرا مفاد این آیه این است که در سرای دیگر همه‌ی اعمال انسان به صورت کتابی در برابر دیدگان او نمودار می‌گردد و انسان واقعیت کارهائی را که در دنیا انجام داده است، مشاهده می‌کند و چون واقعیت اعمال در برابر دیدگان او نمودار می‌گردند، جای هیچ گونه انکاری برای او باقی نمی‌ماند و در حقیقت خود بر کرده‌های خود گواهی می‌دهد.

داوری و روایات در این باره

در روایات نیز این مسأله مورد توجه واقع شده است برخی از روایات همان مطلبی را بیان نموده‌اند که از آیات یاد شده استفاده گردید و آن اینکه رسیدگی به حساب بندگان تنها به عهده خداوند است. ولی در برخی دیگر از روایات آمده است که بررسی حساب شیعیان به امامان معصوم ـ علیهم السّلام ـ واگذار می‌شود: عبدالله بن سنان از امام صادق روایت کرده است که فرمودند «روز قیامت خداوند رسیدگی به حساب شیعیان را به ما واگذار می‌کند».[۸] در زیارت جامعه کبیره نیز آمده است: «وَ ایِاب الخَلقِ اَلیِکُم و حِسابُهُم عَلَیکُم» بازگشت خلق به سوی شما است و حساب آنان با شما است. همان گونه که ملاحظه می‌شود، مضمون زیارت جامعه گسترده‌تر از مدلول دو روایت یاد شده است و نیز یاد آور می‌شویم چون حسابرسی امامان به فرمان خدا است، در این صورت محاسب بودن آنان، با «حصر حسابرسی» به خدا (که مفاد آیات گذشته است) منافاتی ندارد و نظائر آن در قرآن فراوان است.

۳ـ از چه اعمالی سئوال می‌شود؟

آیات مربوط به این بحث را به دو دسته می‌توان تقسیم کرد:

۱ـ آیاتی که حاکی از این است که از تمام کارهائی که انسان انجام داده است سئوال می‌شود و ما نمونه هائی را یاد آور می‌شویم:

الف: وَ لَتُسْئَلُنَّ عَمَّا کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ.[۹] قطعاً شما درباره کارهائی که انجام داده‌اید، مورد سئوال واقع می‌شوید.

ب: لا یُسْئَلُ عَمَّا یَفْعَلُ وَ هُمْ یُسْئَلُونَ.[۱۰] از آنچه خداوند انجام می‌دهد، سئوال نمی‌شود ولی آنان در مورد کارهائی که انجام می‌دهند مورد سئوال واقع می‌شوند.

ج: یَوْمَئِذٍ یَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتاتاً لِیُرَوْا أَعْمالَهُمْ.[۱۱] روز قیامت انسان‌ها گروه گروه از قبرها بیرون می‌آیند تا اعمال (یا جزای اعمال) خود را ببینند. گذشته از آیات یاد شده آیات مربوط به جزاء و کیفر و پاداش نیز بر این شمول و گستردگی دلالت دارند.

۲ـ ولی در این جا دسته‌ای دیگر از آیات است که حاکی از این است که از موضوعات خاصی سئوال می‌شود. اینک نمونه هائی از این آیات:

الف: نعمت‌های الهی: ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ یَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِیمِ.[۱۲] آنگاه به طور قطع درباره نعمت‌های الهی از شما سئوال می‌شود. سئوال در این آیه اگر چه درباره‌ی نعمت‌های الهی است، ولی با توجه به این که از آن با کلمه «نعیم» تعبیر آورده شده است که همه‌ی نعمت‌های الهی را شامل می‌شود و از طرفی همه‌ی آنچه بشر در زندگی خود از آن برخوردار است، نعمت‌های الهی محسوب می‌شوند، بنابراین همه‌ی کار‌های او مورد سئوال واقع خواهد شد، زیرا همه‌ی کارهائی که انسان انجام می‌دهد، به گونه‌ای تصرف در نعت‌های الهی می‌باشد. و در نتیجه این آیه را باید از دسته نخست بشمار آورد.

ب: درباره قرآن: وَ إِنَّهُ لَذِکْرٌ لَکَ وَ لِقَوْمِکَ وَ سَوْفَ تُسْئَلُونَ[۱۳]: حقا که قرآن ذکر الهی است که برای تو (پیامبر) و قوم تو نازل گردیده و در آینده (قیامت) درباره آن مورد سئوال قرار خواهید گرفت.

ج: گواهی‌ها و شهادت‌ها: سَتُکْتَبُ شَهادَتُهُمْ وَ یُسْئَلُونَ.[۱۴] شهادت‌های آنان نوشته خواهد شد و مورد سئوال قرار می‌گیرند.

د: قتل بی گناهان: وَ إِذَا الْمَوْؤُدَهُ سُئِلَتْ ـ بِأَیِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ.[۱۵] هنگامی که از دختران زنده به گور شده (هر مقتول بی گناهی) پرسیده می‌شود که به کدام جرم کشته شد؟

هـ : دروغ‌ها و تهمت ‌ها: تَاللَّهِ لَتُسْئَلُنَّ عَمَّا کُنْتُمْ تَفْتَرُونَ.[۱۶] سوگند به خدا، قطعاً درباره افترا‌های شما سئوال خواهد شد.

و: راستگوئی راستگویان: لِیَسْئَلَ الصَّادِقِینَ عَنْ صِدْقِهِمْ وَ أَعَدَّ لِلْکافِرِینَ عَذاباً أَلِیماً.[۱۷] تا خداوند از راستی راستگویان سئوال نماید و او برای کافران عذاب دردآور آماده کرده است. البته تخصیص این رشته از موضوعات برای سئوال، منافاتی با همگانی بودن آن ندارد، زیرا این قسمت به خاطر اهمیتی که دارند، در لسان وحی به طور خصوص وارد شده است. اتفاقاً در روایات نیز این تقسیم وارده شده است، برخی از روایات یاد آور می‌شود که از همه کارها سئوال می‌شود، در حالی که برخی، انگشت روی موضوعات خاصی می‌گذارد مانند:

۱ـ عمر انسان.

۲ـ دوران جوانی.

۳ـ کیفیت بهره گیری از اعضاء.

۴ـ کسب ثروت و صرف آن.

۵ـ محبت اهل بیت پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله و سلّم.

۶ـ قرآن و عترت.

۷ـ فریضه نماز.

۸ـ نبوت و ولایت.

۴ـ آیا حساب همگانی است؟

آیات در این باره به چند دسته تقسیم می‌شوند:

الف: سئوال و حساب عمومی است: فَلَنَسْئَلَنَّ الَّذِینَ أُرْسِلَ إِلَیْهِمْ وَ لَنَسْئَلَنَّ الْمُرْسَلِینَ.[۱۸] قطعاً کسانی که پیامبران به سوی آنان فرستاده شدند و از خود فرستاده شدگان سئوال خواهد کرد. این آیه به روشنی بر این مطلب گواهی می‌دهد که هم امت‌ها و هم ره